8103 resultaten.
Als dekbed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 Jouw nacht wil ik zijn
als het dekbed rond jouw
prachtige contouren
Jouw ochtend ben ik
als in die fragmenten
van een voorbije tijd
't Middaguur slaat twaalf
hoewel de tijd slechts e-
ven lijkt te haperen
Start volgt voortvarend
uren worden groter
glijdend in de avond
schrijdt de tijd voort
tot in de nacht die roept
dat mijn…
Vogelvrij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
709 De tijd van stilzwijgen is voorbij.
Van nu af aan ben ik vogelvrij.…
In tegenbeeld
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
500 heb mijn ziel
verpand aan de zee
loop genietend met haar mee
tot in de verte
de stormvogel nadert
en golven hun ankers gaan lichten
opgetuigd met kuif
rollen zij razend voorbij
overslaande massa’s springen op tij
immens is de kracht
die onverwacht hoogte kiest
gaten in dijken en weringen spiest
tot zij rimpelloos
de zon laat ondergaan…
Mens toch...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 waarom worden dagen geschonken
die trager maar korter zijn
het ochtendroze met avondrood geschonden
leven als zachte rozen of venijn
ik ben mijn weg gegaan
dag na dag met anderen
niemand kan het veranderen
toch blijft bestaan een eeuwig begaan
leven, een flits van wachten
op wat komen moet
eindigheid, één verachten
voorbij het kwaad…
Improvisatie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.044 Met jou afspreken voor een kopje thee
naar elkaar kijken, een heleboel woorden
een groot aantal boten, die voorbij drijven
De kathedraal, gebrandschilderd de ramen
Sancta Camisa en het blauwe Chartreslicht
zachtjes samen het Ave Maria zingen
We zullen opnieuw een afspraak maken
het verlangen naar elkaar beleven
jij zult komen met…
Vergetelheid van geest
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
457 ik zag de eindeloze rij
zwaaiende handen
in snelle vaart wilde ik voorbij
maar moest ze
in de ogen kijken om
ook hun afscheid te begrijpen
voelde nog de warmte
van samen ook al
kende ik niet alle namen
stukjes leven kwamen
in herinnering die
oplichtten in hun blikken
weer doofden
in vergetelheid van geest
het was mooi geweest…
Versgemalen koffie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
644 Jij die negentig
En mijn vader bent
Ligt hier nu op dit
Sobere seniorenbed
Alleen maar stil te zijn;
Adem die vertrok
En niet meer terugkwam
Het bloed dat blauwe plekken
In je benen vormt omdat
Het niet meer stroomt -
Jij nog zo dichtbij
En al zover bij ons vandaan;
Nog voordat de ochtend voorbij is
Zegt mijn moeder dat…
middel baar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
578 ‘je bent oud’ zeggen ze, ze keert zich om
en kijkt naar al haar woorden
een samengeraapt vocabulaire
gaapt bodemloos de put voorbij en blij
draait zij zich terug
ja ze is oud; ze draagt de dag
op handen en met flair gebaart ze,
dat het mag
wis en waarachtig blijft het fout
haar jonge kant nog te belichten, maar alla-
ze is er nog…
Vrijheid in verbondenheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
724 Voor Piet Scheerhoorn
Zilveren namiddaglicht,
Een dag is weer voorbij,
Het laatste rondje
Door de nu nog azuurblauwe
Lucht die al gauw
Verkleuren zal tot
Vaalgrijs, misschien wel grauw,
Waarna het avond zal zijn -
Verrukt kijk ik naar vleugels
Die beschenen door het laatste
Restje uitbundige zon
In ultieme regelmaat
Een…
Na schooltijd
gedicht
3.5 met 2 stemmen
6.044 De wolken zeilen hoog voorbij, ik lig
languit. Gras kriebelt mijn gezicht.
Ik denk aan dingen die ik nog niet weet.
Hoe bloemen bloeien, hoe een vogel leeft
en waarom water van de zee beweegt.
Er komt een vlinder even zitten op een bloem.…
Ik wou vandaag ik was
gedicht
3.4 met 27 stemmen
12.570 Ik had er ook maar weinig aan,
ik zou alleen maar ergens staan
op 'n weiland of tussen stenen
en geen mens zou naar me omzien
als ie daar toevallig voorbij zou gaan
op hele lange benen
en dan wou ik als sprietjes gras
weer dat ik een mens was,
dus wat ik nu al ben -
en zo kwam alles min of meer
op hetzelfde neer.
--------------…
Jij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
493 De regen drupt
Een warme gloed vervult mijn dagen
Ik weet niet hoe ik moet vertellen dat ik van je houd
Dat ik je liefheb
In de lengte van alle jaren
Dichterlijk geluid
Is ver weg van de huizen
Het leven gloeit voorbij
Ergens in mijn hart weet ik dat je er bent
Dat je stil bent in het geluid van de zee en van de bossen
Diep van binnen weet…
tussen de noord- en zuidhelling
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
648 ik herinner me nog
zo'n dag als deze
't zachte regenlicht
overeind getrokken door de roos
in het perkje naast het zomerhuis
een vlinder die voorbij trekt
niet groter
dan de vingertop
waarmee ik een cirkel teken op het raam
om het vergezicht te openen
de weg tussen zandhaver, de oude duinen en het heideveld
dat stil wacht op het…
aan de rand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 aangekomen aan de rand
van het stille leven
kijken we ontroerd
naar de dans
van de spreeuwen
in de schemering
opgetild uit onaanzienlijkheid
waaiert de zwerm uiteen
verdicht om dan weer
open te vouwen
bestaan in geleende tijd
vanwege elkaar
in de stilte schuilen we
boten varen aan ons voorbij
wie zal ons
in verlatenheid kennen
onze…
eindig
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
659 gestorven
hun oude goud verkleurt naar grauw
en bruin verwerkt mijn wintertuin
het huilen van de regen
een kleine engel slaapt verkleumd
zijn hoofdje leunt tegen zijn arm en warm
verlangt zijn hart
een moeder in haar laatste uur
verschuift haar liefde voor de duur van
eeuwig in verbinding
nu waait de wind hun stille namen
naar voorbij…
Geen kerstboom te zien
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
523 Geen kerstboom te zien,
En toch lopen hier allemaal
Mensen voorbij met een kluit
In hun handen geklemd -
Langs de scheuren in
De aarde - hun aarde -
Zijn ze op zoek naar
Het riet dat hieronder
Ergens moet groeien,
Zo hadden de beleidsbepalers
Hen in vertrouwen gezegd;
Maar net zo min als de huizen
In hun luxe woonwijk verkoopbaar…
Een nieuw jaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
506 Uren, dagen, maanden, jaren
vliegen hard voorbij
wat zal de tijd voor ons bewaren
tranen of weer blij
In de tijd ligt het verborgen
wij vliegen er door heen
met kleine of met grote zorgen
samen of alleen
Laat de hoop steeds overwinnen
alle tegenspoed ten spijt
iedere dag met kleur beginnen
geef goede invulling aan de tijd…
Turen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Dagen gingen verder met maanden in vooruitzicht
jaren die voor mij niet lang genoeg konden duren
gingen secondes in een stroomversnelling voorbij
terwijl ik naar je portret lag te staren voor uren.…
Roepafstand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
460 de avond is tot de nok met
nachtblindheid gevuld
ons beider ogenblik
is de schemer al voorbij
maar er is meer, wat scheelt
het eigenlijk, wat is deze plek
in de zintuigen van ons
heelal, waar komt het licht
uit sterrenstof vandaan, water
naar de zee, schaamrode
golven voor de boeg, alsof
zij voor hete adem wijken
dit voorgordijn…
Verstrooid
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
723 Je mag best weten dat ik even aarzelde
bij het openen van de urn
het voelde zo onwerkelijk
jouw lijf als as te zien
maar nu rust je
in de holte van mijn handen
voor de laatste keer
voel ik ons dichter dan bijeen
ik laat je gaan lief
als alles wat je was
glijdend door mijn vingers
in de stilte van voorbij
en mijn adem geeft je vleugels…
De fiets en ik
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
585 'k Kwam van alles tegen
ook veel kwam er voorbij
niet alleen op de wegen
maar ook stilaan opzij.
Stopte even bij 't water
dat geeft rust en moed
een klein half uurtje later
was mijn innerlijk weer goed.
Want soms, moet je " opladen"
omdat niet alles kan
een simpel tochtje zorgt ervoor
da'k er weer even tegen kan.…
Het zeilschip en de zee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
578 een zeilschip gaat voorbij
wit tussen de bomen verdwijnt
de wind wiegt de takken
zachtjes de bladeren
dakpannen rood in de rij
schouder aan schouder
de zonnestralen tegemoet
wetend warm zijn nabijheid
brengt mij terug
verankerd
met open armen in mij
warm en licht
de verte is hier
de zeilboot ben ik
luister naar de zee
zij zegt…
Moeder (3)
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
612 De nachten dat wij waakten
en je angst in tederheid
probeerden te verjagen,
zijn lang voorbij, mijn moeder.
De uren die wij telden
en telkens weer je hijgend vragen:
'Hoe laat is 't kinderen?',
helaas, het komt niet weer.
Nu ben jij tijdeloos geworden,
en wij, verbijsterd, niet begrijpend,
staren naar de klok.…
verhalen van geluk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
519 woordloos adem ik geluk
dat in het besneeuwde straatje
voor het oprapen ligt
dat voorbij komt in
kraakheldere luchten
in winterweemoed
en in bloeiende sneeuwklokjes
dat van zich laat horen in
het ruisende gele riet
in het krakende boerenhek
geluk laat zich voelen in
ijskoude stilte en in
de Poolster die altijd op
dezelfde plaats…
er is een open en toe gaan van deuren vandaag
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
796 kunnen worden, woorden die nog nooit
bij elkaar hoorden
zoals - ik mis je -
ik streep ze door
mijn liefste verdriet
is een gesloten toekomst
wellicht wordt dit alleen in poëzie begrepen
zoals een treurwilg die met zijn trieste vlagen
te veel takken torst
en misschien heb ik een teveel aan bomen
gedragen
*
wanneer alles weer voorbij…
Onbezorgd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
527 jij laat nu al
zoveel lente zien dat
zomer daar amper
van durft te dromen
je prilheid is voorbij
jouw volle bloesems
vullen de hemel met
hun oneindige diversiteit
pas als de kleuren
gaan vergroenen tot
volwassen blad komen
lange dagen op jouw pad
waarin jij de volheid
van bestaan in al zijn
vormen kan genieten en je
nog onbezorgd…
B-keuze leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
533 Soms maak ik
de balans op
van mijn geleefde leven
alsof het morgen, overmorgen
voorbij kan, mag, zal zijn
Dan moet ik concluderen
dat ik altijd B keus was
zowel in het gezin, het werk, als model,
de muziek, theater, politiek
en in de vele liefdes
Zelfs als gevraagde zaaddonor
niet de A maar de B-keuze
Maar ik troost mij
met de…
het onmogelijke
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
456 een woordenstorm
woedde in
haar hoofd
de stem kwam
niet voorbij haar
dichtgeschroefde keel
ze verschanste zich
ze kon haar hart
niet voelen
hij stond roerloos
in het harnas naast
een grote put
houterig haalde hij
het deksel eraf
een metalen stem zei
we moeten hier
naar beneden
een veldleeuwerik
steeg zingend op
tot…
storm aan zee
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
567 hoog opvliegend zand
verontrusten
mensen op de dijk
wolken zweven snel voorbij
de wind zingt een droevig lied
“waarom geen respect”
versta ik in haar woorden
de middag kleurt
van blauw naar zwart
water klotst nu op het strand
maar het komt niet allemaal
van zee…
de wind start volop met huilen
haar weeën
ze kan ze niet meer…
Avond aan zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Hier stempelen wij voetafdrukken
in door zout water geschoond zand
hoeden wij schelpen in onze hand
als waren het schatten
concerteren schuimende golven
onweerstaanbaar en dominant
mooie sonates voor het strand
lopen wij betoverd gevangen
en aan de verre kim danst verlangen
voorbij de uitersten van ons zicht
onder flonkerend sterrenlicht…