24248 resultaten.
gemengde reacties
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 nu de wind de takken buigt
is dit geen vraag meer
maar verdrongen stilstand
bij gedempt licht
en bijna gesloten oog
een tint tussen nevel en zwart
of anders een vorm van helder
nog vóór de tijd van keuze en besluit
maar voorbij het lichaam dat schaduw wierp
een voeg tussen het nu en ons,
hoe de wind is gaan liggen, samen
vanuit een…
opgelost verlangen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
571 het eerste scheepje
een uitgeholde
boomstam bracht
lang geleden
een vederlichte
lading mee
het was alles
wat we wilden
tot het zeilschip
met één zeil
ons ietsje uit
de wind hield
dat was alles
wat we wilden
een schip met méér
zeilen hield ons nog
meer uit de wind
alles wat we wilden
onder het
wegstervend licht
vaart…
Ruigrokken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
381 Ik blijf thuis
wegens omstandigheden:
sleurende wind
en stormende sirenes
De camera's breken
taboes en gluren
in slaapkamers
zonder ramen, gevelpuin
na de wind van ruigrokken
die hun voordeel vieren
in stinkende stilte.…
Geweest
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
490 in de wind
Het is er maar even
Zoals een steen
vallend naar de aarde
Als een rimpeling
in het water
Als een zuchtje wind
Kijk, daar gaan we
Wij lopen hand in hand
Heel even
Want de dag ging voorbij
Ik weet nog goed toen de zon ging dalen
Er was een nacht die ik nooit vergeet
Maar het is er geweest
Onuitwisbaar
Het is er…
eindelijk
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.126 de laatste keer, keer omme
wanhopig verheugt de tijdskromme
zich op wedergeboorte, opleving
dit lijden is over,
kijkt terug in onverwachte tover
ontsloten poort, onaardse beving
jonger dan de dood kan men niet sterven
immer weer de weg die wijst
naar nieuw leven, krijst,
jonger dan de dood zal men erven…
Slavin van de nacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
675 Duizend doden sterven
wanneer verleden verlamt
bij het zachte ochtendgloren
lijkt zelfs toekomst verkrampt
onbegrensd over grenzen
gaat alles wat ademt voorbij
niets is vast te houden
langzaam sterft er iets in mij
oneindig is een utopie
eindig de geest van de tijd
geen speling voor de dood
ooit wentel ik in waarheid…
je ging alleen
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
2.520 diep
in gedachten verzonken
denken aan
aan de fel witte vonken
eens
gewapend met kracht
weggevaagd
dode pracht
toch
zal een bloem uitkomen
en klinkt gefluit
niets weggenomen
de roos heeft gebloeid
rood
een takje met doorns
dood
zonnestraal
weerkaatst op zee
jij ging heen
en ik mocht niet mee…
slechte gewoonte
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
984 ’t is weer avond en mijn bed krijst
voor de zoveelste dag op een rij
de trap wordt hoger rond twaalven
en een voetstap wordt een mijl
ik tel mijn doden
- de levenden zijn de deur uit-
sleep en sleur mijn voeten vooruit
want ik heb het mezelf beloofd
morgen ga ik vroeger slapen
morgen tel ik geen dood…
Eenzaamheid
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
2.039 Even verdween de mist uit je ogen,
toen je van mij werd weggeleid,
de dood kwam vol mededogen
en ik deelde met jou de eenzaamheid.
De dood geeft het leven zijn enige zin,
maar is hij het einde of juist het begin?…
een tapijt, een gordijn of een laken
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.190 het lijkt bijna een kunstwerk
die bonte rij omwikkelde lichamen
een wilde mengeling van kleuren
niet vooraf bedacht maar lukraak
liggen ze daar verenigd in de dood
zo levendig samen
hartverscheurend uitbundig
dood is geen stilte als je met velen bent
ze is dan loeihard
krijst en zingt haar noten
door elk merg en been…
Van koran en mannen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
562 ze was al dood
voordat zij
werd gestenigd
gewurgd door
hoofddoek en
haar plaats in huis
de wereld van koran
en mannen huwelijkte
haar vroegtijdig uit
in familiebanden
en bezit is zij gestikt
zij die eenmaal wilde vliegen
haar eigen vleugels
strelen een hoogtepunt
in liefde wilde delen
begraven na een
levenlange dood beroofd…
Niets van vermetel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
552 De grootste vrees van
nevels en sluiers
is de dans van een storm
die het dode hout
komt wegblazen
Wij zijn veelal door
een dwaze waas getemd
doch blijven van binnen
helder en ongeremd
In schimmen soezen wij
in onverwachte vertrekken
in dampige dimensies
totdat de onbeweeglijke dood
transparant opstaat.…
Klassejustitie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
507 Hij kreeg een topbevrediging:
hij vrijde iemand dood.
De man die met hem medeging
naar 't hof, was duur en snood.
De straf na diens verdediging
was koninklijk, maar groot:
hij vond door edelsteniging
in pracht en praal de dood.…
Soms
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
1.084 Soms gaan er mensen dood
niemand die hen tijdens hun leven
een teken van liefde bood
soms gaan er mensen zomaar weg
dat zijn dan de onbeminden
waarvan niemand ooit iets zinnigs kon vinden
soms gaan ze dood
en niemand zal ze missen
voor hen regende het nooit
het goot.…
De dood de ogen sloot
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
616 Het was niet koud
maar de kilte rukte op
vanuit vingers en tenen
en het puntje van de neus
Ik lag en zag
de ogen van de dood
die lonkten van nabij
Plots was daar de engel
gehuld in smetteloos wit
die met zijn apparatuur
elke kille kou verdreef
de dood de ogen sloot
Bedankt dokter
u was op tijd
het is nog niet
mijn tijd…
Vacature bondscoach
snelsonnet
2.7 met 7 stemmen
814 Oranje heeft geen bondscoach, wel een lek
-een woord dat past bij onze achterhoede
die zwakker was dan ieder al vermoedde-
Wie azen op de vrijgekomen plek?
Louis & Co? Ook onze Foppe kan!
Een tip: probeer Ferrier & Koppejan…
dode eenden maaltijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
798 zo was de dag niets anders
dan een bord bruine bonen fantasie
in een natte asfalt, dode eenden omgeving
waar het gaat zoals het gaat
het gebeurde later
in de buurtsuper bij de eenpans gerechten
tussen de eenzamen bleek ik een van hen
toen werd ik toch verdrietig
ik kon er bijna om lachen…
Paasgezang over leven en dood
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.499 weg met eenrichtingsverkeer
Ook is ’t oorlogsgeweld nauwelijks te verteren -
De vlerk met zeis en zerk laat je niet deserteren
Zo was het altijd en zo zal het ook blijven
De schurken en lepen die met Gods genade dwepen
Zonder vrees en verstand - maar met sterren en strepen
Met een lijpogige heerser en zijn generaal
Gooien bommen gewillig – doods…
je ogen kijken dood
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.122 ik kijk je aan
kan je niet verstaan
je mond spuwt kleuren die
je tanden scheuren als je lacht
je lippen lijken dijken
gebroken door de vloed
van ijskoud blauw, bevriezend
in het vochtig rood van jou
ik kan je niet bereiken
want je ogen kijken dood
ontdooiend in het koele wit
waarin pigment verborgen zit
maar je handen hoeden lava…
de graven gaapten dood
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
2.001 ik heb de stenen weggerold
de graven gaapten dood
op witte doeken zag ik jou
je rug getekend in het rood
de wereld maakte vuist
sloeg met lange riemen
doornen haakten in je huid
schreven pijn in lange striemen
ze hebben je gekroond
tot koning van het woord
gehangen aan het kruis
met anderen vermoord
maar je bent opgestaan
hebt ons…
dood zal naar de zielen graaien
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
905 je had het paradijs in handen
geen drempel was te hoog
je ogen zagen alle landen
minachtte wie voor je boog
je eiste opponenten
een oorlog was voorspeld
het zijn voor jou de krenten
in het warme bloed geweld
je naam zal koning kraaien
tussen lijden en verzet
dood zal naar de zielen graaien
van mensen die zijn neergelegd
arrogantie…
Dood én gladiolen
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
937 Het leven is een spel,
maar loop maar niet te snel
Aan haasten is geen nood,
immers, de winnaar wacht de dood.…
De straf des doods
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
705 Weer een druppel valt naar benee.
Het geluid gelijkt een lawine
In een verlaten sneeuwcabine.
Nu, enkele seconden gedwee.
Slechts één vraag rest:
Wannéér komt de tijd
Van het voorval dat ieder zo mijdt,
Wanneer het finale oordeel wordt geveld.
Waanbeelden nemen mij in hun ban.
Wordt mijn ziel al naar beneden gesleept,
Of is dat slechts…
heel even dood zijn....
hartenkreet
3.5 met 22 stemmen
1.878 of liefde
en al helemaal geen streven
de tijd, nu niet meer van belang
ik zet het gewoon even stil
nergens te vroeg of te laat
en niks was ik moet of wat ik wil
helemaal weg van deze wereld
niet belangrijk zijn en even niet bestaan
en dan pas als ik er zin in heb
zal ik weer met mijn leven verdergaan
Ik was heel even dood…
Een zachte dood & Laatst
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.600 Laatst heb ik de dood ontmoet
Ze keek met lede ogen
Jeugdig keek ik terug
Vol van onvermogen
Toen besloot haar gezicht
Zo bleek, klaar te zijn
Haar ogen bleven daarna dicht
Langzaam verdween de pijn
Een lichaam bleef achter
Met rust op haar gelaat
En haar wangen nog iets zachter
Een laatste kus kwam net te laat
-Laatst is nooit later…
Doods geluk (1686)
poëzie
3.9 met 45 stemmen
5.067 Die overlydt, is over lyden;
En vreest men noch voor overlyden?
Moderne versie:
Die overlijdt, is over lijden.
En vrezen wij nog te overlijden?…
de bloemen bloeien dood
netgedicht
3.2 met 133 stemmen
51.458 de lange weg gegaan
een doel is me niet bijgebleven
de opdracht is me dus ontgaan
of mag ik bloeien in de dood
me koesteren in Uw leven
de warmte delen in Al-zijn
het aardse is al weggegeven…
Ik zal mooi dood-gaan
poëzie
3.3 met 31 stemmen
4.887 Ik zal mooi dood-gaan, als een vlammend vuur,
Dat ééns nog flikkerde in zijn schoonste gloed,
Eer 't gans geblust was. Want als enig goed,
Rest mij de schoonheid nog, een korte duur.…
Zalige dood der kinderen
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.153 Gezegend is de dood der kinderkens genettet*
In Christi* bloed en Geest van 't aangeboren kwaad.
Zij sterven onbelast van wrevelige* daad,
Des werelds ijdelheid en heeft ze niet besmettet.…
Wanneer ik dood ben, lief
poëzie
2.4 met 19 stemmen
4.854 Wanneer ik dood ben, lief, en iemand zegt,
Dat ik zo niets was, dan zult Gij oprijzen,
Hem op dees allerlaatste bladen wijzen,
En zeggen: "Hij was groot!…