Alle inzendingen over einde vriendschap

7749 resultaten.

Sorteren op:

Herfst

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 907
De wolken spelen hun kiekeboe Met de zon; een eind'loos spel De toeschouwer vermoedt het wel De zon die wint, maar hoe?…

afscheid

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.424
ik zag tranen in jouw ogen van oprechte smart je hebt me nooit bedrogen en rust nu in mijn hart we waren beiden samen maar jij vertrok voorgoed het eind kwam als het amen een gebed dat deed me goed nu sta ik alleen op aarde ik blijf je eeuwig trouw mijn leven heeft zo geen waarde want ik denk nog altijd aan jou…

Overspel

netgedicht
3.5 met 381 stemmen aantal keer bekeken 48.552
En ik wacht op vlagen regen Gedonder volgt op flitsend blauw Ik denk niet aan de stille wegen Die ik net nog nemen zou En ik ruik de rust van angst Die ik anders voel als licht Maar die angst, die is nu donker Is nu aan mezelf gericht En ik hoor de klap van woede Hierna leven kan niet meer Dit is het eind, van al het goede Mijn stille…
WOLF28 december 2001Lees meer >

Herfstzegen

poëzie
3.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.895
En alle zoen is zacht: een vrede ver en heinde; de zomer voelt zijn einde, en de avond raakt de nacht. -------------------------------- uit: Uit de diepten (1911)…

Op weg naar de toekomst

hartenkreet
4.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.432
De toekomst verdwijnt niet aan het einde van je blikveld, nee, daar gaat zij gewoon verder met jou want jij maakt deel uit van die toekomst.…

Afhankelijkheid

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 974
Afhankelijkheid Als minuscuul object Bewegend tussen massa’s massa Doorlopend van een lang traject Niet wetend van de causa Oneindig einde van de tijd Gevangen in haar eigen dogma Vertwijfelde hoop op zekerheid Verstrengeld met het kosmische magma Eeuwig vragend naar het waarom Verlangend naar de moederschoot Uitdijend tot het wederom…

schaduwen

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 504
de ondergang van ‘t licht verlengt de schaduwen van de sombere sparren projectie in zwart en grijs bevroren en verstijfd blad de avond in kille kleuren de nacht lijkt zonder einde in grauwdoodse nevelflarden berusting in ‘t onvermijdelijke er is elke dag een wonder als ’t opkomend licht ontwaakt de schaduwen korter worden…

lijf - de maalstroom-

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.579
ik sta en zit vast in de maalstroom hoop dat tijdelijk tegelijk duidelijk is dit blad meer dan mijn bloedstroom is zowel een baby als een grijsaard is een rondvliegende bruine voedselstroom als een vlieg die even op de rug is geeuw geweest een ander in een droom die begint en het einde van alles is een ziekte en pijn van ontploffing is palindroom…
rob flipse6 oktober 2005Lees meer >

Natuurlijk verloop

netgedicht
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.273
als de krijsende zagen zijn stilgelegd rijen bomen van hun charmes zijn ontdaan overvalt mij elk jaar weer dat troosteloos gevoel alsof het eind der tijden is genaderd maar nu ik aan de gehavende restanten weer nieuwe levenskracht ontwaar is mijn somberheid al snel verwaterd hoor ik overal weer vogels fluiten zelfs al fluiten ze niet…

Het begon met een lach

gedicht
3.1 met 25 stemmen aantal keer bekeken 13.684
het kwam nog tot een eind toen het water, plat en hard, al onder het maanlicht lag, als een hoofdstuk afgesloten. ---------------------------------- uit: 'Tirade' nr. 419 (2007)…

Alles is verbondenheid

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 794
Laat dan het licht de nacht doorstralen, laat de kinderen en de grijsaards samen dansen op deze aarde; laat begin en einde, aarde en hemel elkaar beminnen in tederheid en hartstocht.…

Nieuwe Wereld

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 916
Wat zou dat prachtig zijn een wereld zonder lijden mensen, die elkaar bestrijden en een einde aan de pijn! Het is een mooie droom maar eens zal het uitkomen laat mij dan peacekeeper zijn, met mijn lichtje klein.…

Nog één keer genieten..

hartenkreet
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.889
Je trouwe ogen kijken mij aan Ik zie het verdriet in je ogen Zacht omarm ik je lichaam In een lange warme kus Woorden hoeven niet meer De laatste honger stillend Zacht leg je mij neer Je vingers spelen over mijn huid Ogen glijden als in vuur gesmolten Deze nacht zal het einde zijn...…

jouw naam

hartenkreet
4.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.478
ik schrijf jouw naam in zilveren letters op kleine wolkjes heel erg hoog ook op lege witte stranden en aan het einde van de regenboog ik hoor jouw lach in duizend tonen jouw naam lijkt wel een klein gedicht je ogen stralen als nooit tevoren, gevangen sterren in het morgenlicht…

Winter zonder pijn

hartenkreet
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.522
lief was voor een winter zonder pijn je gaf me je lieve glimlach bij ons samenzijn je onderzoekende ogen in onze gesprekken je strelende handen bij het haardvuur je liefdevolle armen tijdens onze vrijages je warme lichaam in het donker van de nacht wat dacht je dat je me onthield is er meer nog meer dan wacht ik tot het einde…
Borisbelen10 januari 2006Lees meer >

Klankbord

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.543
Een dichter is gestorven zijn leven werd ontkracht doordat het einde onverwacht z’n laatste adem heeft verworven de man nam alle woorden mee die hij door zin verheven poëzie had willen geven maar helaas het is passé de mensheid leest gerichter zijn nalatenschap; zijn werk en concludeert: dat is toch sterk van verre is hij zelfs nog dichter…
sacrajewa23 januari 2006Lees meer >

ongebeurlijkheid

hartenkreet
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.911
een gewoon mens deed examen engels haar werd gevraagd "what means non-event" de kandidaat kwam niet op het woord raakte van haar kook liep rood aan stamelde ten einde raad 'onklip onklaar als balkenende typisch geval van none-vent wat niet stoort niet went als niemands belang wekkende'…

groet een buitenkind

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 719
buiten raast de wind de druppels tegen ramen en groet een buitenkind een bloem van water spreidt zich uit bloeit tegen de ruit ik wil haar plukken maar ze groeit in mist en tegenlicht ze maakt me triest in luwte was haar schoonheid niet verloren het einde zucht er is geen stop we rijden rondjes elkaar achterna…
wil melker8 februari 2006Lees meer >

CONCERT

hartenkreet
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.314
De zaal ligt als een oud schip afgemeerd, er is aan het applaus een eind gekomen. Nu, doelloos op mijn schreden teruggekeerd wordt deze dag mij langzaam afgenomen. De weg voert naar een huis dat zwijgend wacht, de kamer waar een bed mij tergend noodt. Ik leg me neer, verhang mij aan de nacht, de klamme slaap, klein voorschot op de dood.…
Aaike Jordans22 februari 2006Lees meer >

Het jaar doet raar

netgedicht
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.173
In januari sprong mijn hart op lente, binnen een maand was die voorbij; sneeuwklokjes einde maart moesten mij troosten april nu wil grijs en kil, de tuin en ik vragen ons af: wat brengt mei?…

Vuurtorenwachten

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
Het licht dat nooit dooft, baken in zee, houvast in de chaos van wat begin, midden en einde verhaal is van Genesis tot Openbaring, van woeste leegte naar het Eeuwig Licht. Gedicht naar het gelijknamige boek “Vuurtorenwachten” van Jeanette Winterson.…

Vrij ?

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 501
ondervond ik pijn bij mezelf of medemensen, lering te trekken, terug te keren bij het ‘zelf’, overschreed ik beider grenzen, de twee kanten van het leven, aan het einde bestaat er niets, is het om het even wat kan ik verliezen, in de nivellering van het duister en het morgenlicht, ontstaat er evenwicht, valt niets meer…
pama24 november 2008Lees meer >

Zo te zijn als sterven

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 990
In blakend goud ontmoet ik jou aan het eind van mijn eerste levensjaar al zie jij er ouder uit geef ik je toch mijn hand en vraag je om voor even mijn moeder te zijn niet te lang, want moeders sterven voor je ze kent en het geluk wat ik lees in het venster van mijn buurman is gelijk vaders troef, de kaart die hij nooit heeft gehad afscheid…
elze25 november 2008Lees meer >

De terugweg

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 729
De sneeuw was nooit zo wit als toen wij kinderen samen en hoe samen, de verse sporen liepen, de tijd vooruit, naar 't groene poortje aan 't einde van de straat. Vergeefs zoek ik de weg terug, voor altijd afgesloten.…
Give5 mei 2006Lees meer >

Pijngrens

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 516
met luid lawaai zoeken naar uw glanzen dat straks mij zal omvatten kneden tot de grens van pijn uw handen leid ik naar mijn kruis dat ik zal dragen als een man uw zilte geuren zal ik ademen uw mond en tempel vullen tot u de adem mist om door te gaan dan leidt u mij naar binnen ik luister naar ons brullen als u en ik naar het einde…
hendrik22 maart 2009Lees meer >

Ogen

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 725
Haar ogen die mij aankijken waar veel in valt te lezen haar ogen vol met sterren die glanzen als de zon haar ogen vol vertrouwen het voelt toch super goed haar ogen vol hoop met altijd nieuwe kracht haar ogen vol vuur vol met pure walging haar ogen vol met woede waar het einde ligt…
Cj29 maart 2009Lees meer >

working- out

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 651
ze lijkt het leven wel te vieren ze doet niet aan lente of verrijzenis drinkt uit haar mok van overvloedige koffie ontwaakt elke morgen in een nieuw begin gaat slapen in een nieuw einde telt haar zegeningen blootsvoets in het bedauwde gras en weer gaat haar hart tekeer in het ritme van verliefd zijn vernieuwend en vertrouwd…
jandeb24 april 2009Lees meer >

Een stukje sterven

hartenkreet
3.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.151
Vandaag voelde ik iets sterven Iets dierbaars in mij ging dood Wat mijn hart lang koesterde Ging plots bederven Een plekje dat ik liefhad Een deurtje dat zich sloot Op het einde Weer een scheurtje In mijn glaasje Weer een barstje In mijn hartje Stil verdriet Weer wat vragen Weer wat tranen Weer wat pijn Dat niemand ziet…
Hookie22 juli 2009Lees meer >

Handen vanuit de hemel.

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.048
bruine ogen staarden naar de maan biddend naar de enige die naar ze luistert misschien- de donkere huid is grijs van het wachten op wat hoop van betere harten- ze halen kracht uit wat zand en de zee die altijd blijft golven tot het einde blijft golven voor hen-…
Sanne L30 juli 2009Lees meer >

't is altijd daar

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 607
rechts van de zeeschelp troost een lippenpaar dit brengt mij bij haar kleine wil die door de ether ruist (wat was, wat is, wat komt) juist dààrom van mij tot jou, ik ademzucht achter raadselige rozen die hebben meer kracht dan elders dit is geen einde nog vergeet dat niet op onze mond 't is altijd daar zal altijd in mij zijn die…
Quicksilver5 februari 2010Lees meer >