8894 resultaten.
liefde is de naam
hartenkreet
3.4 met 21 stemmen
1.744 Jij…. zalig gevoel
vervlochten met mij
De grijns om je mond
maakt me vrij en blij
Jij… heerlijk gevoel
elke dag steeds weer
Bloeiend en groeiend
kriebelt als een veer
Jij mooi puur gevoel
niet te omschrijven
Vervuld vol verlangen
altijd willen blijven
Jij…..hemels gevoel
door passie gedreven
Liefde is de naam
in harten verweven…
Laat de deur maar open
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.588 laat de deur maar open,
ook al is het buiten koud en kil,
ik wil je liefde voelen,
ook al ben je ver weg,
en staat de tijd niet stil;
laat de deur maar open,
ik verwacht je ieder moment,
ook al gaan de dagen snel,
en is iedere nacht zonder jou,
een klein beetje hel;
laat de deur maar open,
ook al nemen ze alles mee,
ik raak je nooit…
Voorbij de achterkant
hartenkreet
2.5 met 12 stemmen
1.045 In gedachten tover ik een lach
op zijn achterkant
Fantaseer ik een glooiende zon
zakkend achter de bomen aan de horizon
van een typisch stukje heideland
...Denk aan het mooie van een zeeuwse kustlijn
aan verse, nog onbelopen sneeuw op een schoolplein
Of aan: gewoon een blik op de stadslichten
vanuit het raam van de laatste trein
Want hoe…
de cirkel van leven
netgedicht
4.7 met 31 stemmen
1.121 vanuit de toekomst
droomt een ver verleden
zich langzaam naar mij toe
terug van weggeweest
na een lang vergeten feest
waar het dromen zag breken
alsof het niets was
op zoek naar het heden
valt het zomaar
uit de lucht
in mijn schoot
met een zucht
naar liefde
en ik wou
dat ik het leven
kon omarmen
om het bevroren verdriet
te verwarmen…
lente in de kop
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
644 Daar ligt de merel uiteengereten
op het asfalt - veren verwaaien
bij elk voertuig dat hem platter
rijdt dan plat.
En de rijders zien, noch willen weten
wat de lente aan moois te bieden had.…
Zorgeloos schommelen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
734 Op haar teentjes staand
laat zij zich in éne vieren
voelt ze de wind door haar haren
hoor haar toch eens gieren
Beentjes strekken zich ver vooruit
dan gebogen en weer terug
handjes houden zich stevig vast
pretoogjes met 'n rechte rug
Zo schommelt zij zorgeloos
de hele zomer heen en weer
lacht het leven haar vrolijk toe
het kleine meisje…
ik mis je
hartenkreet
1.9 met 8 stemmen
1.544 ik mis je zo
Ik kan je maar niet vergeten
De herinneringen aan jou zijn vers
De mooie tijden,
De mooie dagen
elke dag, elke minuut, elke seconde.
Kon ik maar bij je zijn.
Maar we hebben al een andere weg gekozen
Dag lieve schat, ik mis je.…
Doffe glans
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
686 Vanuit onzalige gedachten
verprutsen wij de laatste kans
in lange rij met de verdachten
die handelen in doffe glans
onze waanzinnig mooie ogen
sluiten als beslagen ruiten
getergd gekeerd en zwaar bedrogen
naar een binnen zonder buiten
in deze vers gedolven groeve
reik ik jou de stalen spade
begraaf het duister van ons droeve
vanuit voorbedachte…
Moeder (2)
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.166 Van ver al zie ik moeder
aangewandeld komen
over de Hodonkse akkeren.
Op de Vonderbrug kruisen we elkaar.
Een meisje is ze,
donker van oog en haar.
“Dag moeder”, zeg ik,
“Dag kind”, groet ze mij
-een man van zestig jaar-
en ze gaat verder kerkewaarts.…
De liefde wachtte geduldig af
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
769 liefde wachtte geduldig af
geschopt en afgewezen, dood gevroren
weer ontdooid en weer verrezen
en altijd nog een beetje bang
ze wachtte, maar al lang niet meer
op eeuwigheid, haar dromen kwijt
zag zij in winterse seizoenen
de schoonheid zelfs in het vergaan
maar plots zou zij er toch weer staan
rijzig, reikend en ontdaan
van alle pek en veren…
Stille eenvoud
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
811 Stille eenvoud
bedekte naaktheid
breekt de broosheid
van het witte kleed
waarin de tere vrucht
beschermd vertoeft
ver weg van alle leed.
Stil gezeten
de tijd vergeten
handen in zachte schoot
gedachten zwevend
tussen leven en dood.
Pure schoonheid
die in wachtende houding
haar zuiverheid
aan het oog ontbloot.…
De stier en de tribune
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
919 Zag U het ook, dan bent U met mij wel eens,
dat deze diermishandeling te ver gaat.
Het beest werd afgemaakt, alsof ie van tevoren wist:
dat deze wedstrijden altijd door de mens
gewonnen worden.…
Een ledenpop en harlekijn
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
616 een ledenpop en harlekijn
nog kraakt de speeldoos
het refrein uit vroeger jaren
dagen op de zolder
van de tijd gedroogde appels
verse melk bij het ontbijt
een moestuin waar de
struiken afgedekt met net
hun vruchten toonden aan de zon
wij de rechte regels
opgebonden bonen zagen
en niet snapten wie dat kon
het paard en koeien in de…
Doodlopend
netgedicht
4.0 met 26 stemmen
887 je gaat niet zomaar
als je wordt bemind
bij een glimlach
van een geliefde
en sprekende ogen
van een kind
soms blijkt de aarde
te groot
of de hemel
eindeloos ver weg
een ziel is dan
in diepe nood
het gevoel
geestesdood
denken kent
heg noch steg
je gaat niet zomaar
als missen huilt
in het donker
waarin de zon
is verdronken…
Je gezicht
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
588 Dan komen de dromen
in verse beelden
tot mij en jij
zit daarbij
als teder
gelaat.
Over afstanden van tijd
en ruimte kom je zomaar
bij me, kus je me
ongeremd en kruip je
in mijn wezen,
hartverwarmend.
Je gezicht, het is ouder
geworden, maar ik zie
nog steeds dat betoverende,
waar ik destijds voor viel,
nog steeds voor kniel.…
het heeft niets met november te maken
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
650 onbegaanbaar
in dit oude licht”
*
het denken aan mijn grootmoeder
doordat haar zwijgen
een grote ernst was
op het land, in de koeienstal
tijdens de zoektocht in het kellekamertje
naar confituur
sluiers van spinrag
en rabarber, haar hand bewoog
tot aan het einde toe
ik voel het, zo breekbaar
de lange bogen van haar leven
hoe ver…
Winterdorp
gedicht
3.0 met 20 stemmen
8.376 Het is een dorp
Niet ver van hier
Een boerendorp
Aan een rivier
Het is niet groot
En vrij obscuur
Maar 't heeft een naam
En een bestuur
Er is een school
Een harmonie
Een bankfiliaal
Een kerk of drie
Een communist
Een zonderling
En zelfs een zang-
vereniging
Nu is 't er stil
't Is wintertijd
Er heerst de griep…
waarom?
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
989 Waarom ben je zo ver weg van mij?
waarom hebben we elkaar nog nooit ontmoet?
waarom zit je daar ontzettend mooi en alleen te zijn?
waarom ben ik niet bij jou om dat te bevestigen?
waarom wordt je niet gestreeld of gekust?
waarom zegt niemand: ik hou van je?…
waar ik mij vinden zal
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
784 toch zijn er weer die warm oranje dagen
waarin de wereld klopt in mij
verlaten wil ik dan de schemer van voorbij
om blije vogel tussen groen- en blauwe veren
hoger dan hoog het leven in te dragen
de onderstroom verdwijnt en ook de kou
daar waar het zonlicht tovert tussen groen
van geel tot blauw en vermiljoen
baad ik me vrij in alle kleuren…
Vlinders.
hartenkreet
4.7 met 36 stemmen
1.801 Is de één te ver weg.
haalt de ander het weer in.
Hoe fragiel en teer ze ook zijn.
Woorden die een ander niet horen.
Een zang van rustige melodieën en harde klanken.
Worden overwonnen.
Een stilte snijdt.
In de schemer hun vleugels gesloten.
Een heldere nacht.
Een sterrenhemel.
Stilte...…
Thans
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
825 morgen zal zich
spiegelen aan vandaag
maar het heden nog aan gister
zo komt het
dat ik thans een herinnering draag
waarop ik teer;
een dunne laag
zo licht als een veer
maar wel met een gouden rand;
handjes vol geluk
wil voor even gedragen worden
in geborgen gedachten
die zichzelf zalig aaneenrijgen
en niet op uitstel willen wachten…
Paradijs van een zonderling
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
729 Afgezonderd
vormen bloemen
en een rantsoen aan woorden mijn wereld
Waar jij als vreemdeling in wandelt
alsof je nooit in het papegaaienmeer
hebt gezwommen
jaag je dondervogels
door veren wolken
Over het strand
waar de kinderen van de zon
dansen onder de klapperbomen
staar jij droomloos en kilt de kalmte
Een mens verloren
zonder…
alle stappen
netgedicht
3.5 met 35 stemmen
960 opzoeken, vasthouden
in onze gedachten
zoals een oude stad, uitgeput door tijd
maar niet meer van ons
ook al staan huizen dichter dan ooit
in de dag, in de nacht
lopen uren in elkaar over
naar liefde en de glinstering
van dit mysterie
dan nog, antwoord jij
weet ik jou omringd
zacht en teder
teruggevouwen in mezelf en ieder vers…
jij, je bent er wel maar...
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.014 Geestelijk weg, ver weg van mij.
De nacht is daar,
met vele sterren en de maan,
ik...ik lig dan zomaar
wakker te wezen,
te mediteren, te denken...
Wat moet ik anders dan even
praten met de maan,
kijken naar al dat sterrenmoois
De maan, die hoort me wel,
denkelijk...…
Voor de overlevenden
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.092 Hier waart weer de dood
die met onredelijk gemak
levens wegblaast uit de bloei
als omgeknakte bomen
waar splinterrafels pijnlijk
snijden in de natte huid
van de overlevenden
die verweesd treuren
op een onbekende plaats
schijnt windstil de zon
elders, ver uit deze buurt
wijl het hier blijft stormen
ooit zal zij weer opkomen
om leegte…
Valentijn 2.0
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.082 Valentijn oh Valentijn
wat zou het eeuwig heerlijk zijn
als ik met jou oh Valentijn
een vers idee lanceren kon
Geen harten, bloemen, kersbonbon
geen wolken, sterren, maan of zon
maar met de voetjes op de grond
weg van troep en commercie
Terug naar zo het eens begon
een simpel schrijven – anoniem
niet goed, niet mooi maar puur en rein…
Relletje
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
786 Brummetje en Belletje
Maken een relletje
Belletje rent over de bank
Brummetje plast tegen de plank
Ze gebruiken de stoel als schommeltje
Och, wat maken die hondjes toch een rommeltje
Ze versnipperen de krant
Ze nemen het kussen mee naar de mand
Veren zweven rond het huisje
Vlak voor me vliegt een pluisje
Daar valt een potje met snoep
Och…
Onverhoeds
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
766 gravend naar pijnen uit een ver verleden
struikel ik onvoorzien over mijn eigen graf
dat me even stil doet staan, stamp 't
nogmaals aan daar deze gevoelens
zorgvuldig leken weggeborgen
en nu veel te dichtbij willen komen
grijpt het mij onverhoeds naar de keel
waardoor mijn schreeuw wordt gesmoord
evenals al die anderen die schreeuwen…
Buitenplaats
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 In verloren oorden,
ver voorbij een demarcatielijn
van uitgesproken woorden,
zoekt men veilig samenzijn.
Doden zijn er levend
en levenden gaan er dood,
gewoon.
Voor hen die vrezen
in angstige dromen
te worden gekwetst
en verlaten.
Immers,
de doden kwetsen niet
de doden verlaten niet
de doden sterven niet.…
Onuitgesproken ontstaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 Geen verwachting meer
van woorden
oneindig
onuitgesproken
ligt de fragiele grens
ver weg aan de horizon
waar eens mijn leven begon
in pijn van eeuwige leugens
daar vermengde bloed
groep met groep
in onzeker onzichtbaar bestaan
hoe kan ik verder gaan
als wind niet meer ademt
in balans tussen dag en nacht
regen het zilte zout niet meer…