8109 resultaten.
Wil je groeten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
527 als rode gloed
wil ik je groeten
want jouw schoonheid
is oh zo groot
heb jou menigmaal
willen ontmoeten
mijn liefde
zo devoot
heb jouw stralen
willen kussen
teder omarmen
op het strand
nu ik jou uiteindelijk zie
is mijn liefde niet te blussen
ben ik door jouw
kleuren overmand…
4 en 5 mei
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
683 stille getuigen
geworteld in verleden
bloeien nu vrijheid
[haiku]
foto: van het internet…
lachen naar de maan
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.003 zoals zij garen spint uit ochtendgloren
en weer kan lachen naar de maan
verbindt zij draden uit haar midden
naar alle dingen die bestaan
wordt zij opnieuw geboren
zij reikhalst gretig naar de zon
en hijst zich uit haar dal omhoog
uit nevel van voorbije tijd
schildert zij een regenboog
van eeuwigheid tot waar 't begon…
tranendal
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
894 de dag triest open
een zwaan richt zich op
en slaat de vijver wakker
de wilg kijkt
in de al dan niet gestegen spiegel
en lijkt steeds dieper te treuren
haar lange haren laten het water niet onberoerd
* geplaatst in de bundel "reuring in de tent"
die onlangs is uitgekomen n.a.v. het stoppen van
de site van Dichttalent…
Verwelkomen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
449 brandende vragen
reiken tot het zonlicht
kleuren wolken zwarter
waardoor het plengen
aangenamer voelt
kijk ze opspatten tot
grote hoogtes terwijl
de droogte gulzig haar
gretigheid ontbloot en
de druppels hartelijk
verwelkomt…
haiku
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
791 Boven de grens van
baksteen, sloot en geurend gras
zweeft kalm een uiver.…
Ons land
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 Waar het land de lucht kust
rust ik op een weide matras van gele bloemen
en worden mijn dromen verspreidt
door de wind, als witte pluis bollen…
Opwarming
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
580 De pinksterbloemen
zijn al weer lang verdwenen,
bloeiden met Pasen…
De ijsvogel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.005 de exotisch ogende vogel
stelt zich niet de vraag waarom
zijn schoonheid zo'n verrijking is
zittend op de ijle boogtak
kijkt hij niet neer
op de kleurloze
vliegende massa
om hem heen
maar omlaag
voorbij aan zijn
spiegel op het water
in stilleven gevangen
wacht de schuchtere jager
geduldig op zijn dagelijkse kost…
Koude schoonheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 Een maagdelijk witte nacht
geschilderd door van Gogh
met duizenden stippen
in reflecterende verf
geluiden dempen hoorbaar zacht
en in de verte bast een hond
wind streelt het dorre hout
langs contouren van boerenerf
van zilver schijnt de grond
in licht van wassende maan
die glans gaat in verstijfde water door
alsof alle leven stil blijft…
fabriekje
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
752 grazend vult roodbont
haar magen langs het struweel
morgen verse melk
[haiku]…
hapklaar
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
749 gespreide vleugels
zonnen vredig in het gras
snorharen trillen
[haiku]…
senryu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 zorgzaam slaat de mees
een regenworm in stukken
voer voor haar jongen…
Schade
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
535 Het duizelt tomeloos
ik tast naar houvast
waar niets mij meer overeind houdt
dit landschap stoot mij
uit alle banen van gaan
ik wil spreken
maar hakkelend verstom ik
slechts de stilte, hooguit een fluisteren
mag hier binnentreden
een ongrijpbare mengeling
van kleuren, lijnen en contouren
verdooft mij
de ranke masten betasten
de dampen die…
Koningin van het woud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 heb het bos ontsloten
bomen en struiken
zichtbaar gemaakt
het wild
heeft een bosrand
de vennen verwaterd
pas later
plag ik de hei
kan ik jou blij ontvangen
weet jouw verlangen
als koningin van het woud
een landhuis van hout
dit beschermd gezicht
wil ik jou gaarne geven
om er samen voor altijd te leven…
Voor heel even
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
492 voor heel even
kruip je dichter
zo komen je kleuren
beter uit, blijk je bereid
je te laten observeren
door degene die het leven
lief heeft, zichzelf troostend
met de gedachte dat er meer is
dan men ooit vermoeden kan…
MENS GEEFT AAN PLANT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.289 Langzaam stappen door de zoele avondwind
vader en moeder met kleine jongens voort.
Peinzende bomen zuchten hun weemoedig woord;
schaduwen strelen loom, de wandelaars gezind.
Vriendelijke schemer, die kruiden mint,
vindt blaadjes vol kracht, schept een geurig oord,
wekt neuzen, terwijl hij ogen haast versmoort.
De vrouw snuift diep, knielt neer…
weidebeekjuffer
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
487 (bij een foto)
de libel laat zich
in een tedere greep
bij de staart nemen
weerloos tussen vingers
geeft het zich over
aan de mens
wanneer ik hem weer los
laat vliegt hij dankbaar
verder als een helikopter
na een kort oponthoud…
Luister
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
444 de schaduw luistert wel
want bomen lijken doof
het maakt niet uit hoe vaak
ze zichzelf herhalen
het is tegen dovemansoren
star willen zij van geen wijken weten
tot de zon neerstrijkt
niet tegen de haren in
ademt er gelijk 'n andere sfeer
ze wordt met liefde onthaald…
STILTE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Heerlijk is het vaak te rusten
In een bos, zo plechtig stil.
Ver van huizen, auto’s, drukte,
Van die dingen, de mens zijn gril.
Kijk, een zonnestraal valt neder
En borduurt met schitterend goud
Een lief’lijk randje om het lover,
Daarna op het groenbruin hout.
Denkend aan voorbije dingen
Lig ik onder een forse boom.
Zachte windjes die zingen…
Ontsluimeren
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
503 behoedzaam trekt ze strepen
door ons ochtendblauw
alsof wolken kunnen schrijven
kust ze de wereld met haar dauw
versiert de zon zonder blikken
of blozen het pas ontwaakte land
vieren gevederde vrienden
boven schuimkoppen op het strand
danst het helmgras heuvel op
lacht weidsheid haar tegemoet
ontwaakt ze haar stad met
een schitterende…
Het fenomeen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
539 jij waait woestijnen
van vruchtbare grond
kaalt bodem tot rotsen
verschraalt al het leven
tot elementair
hoost de zee
en golft tsunami’s
smelt het ijs
van duizenden jaren
spiegelt hoog tegen de dijk
jij houdt ons
in beweging met
steunen en kreunen
orkaant met het oog
gericht op de mens
zelfs in de stilte
die komt voor de storm…
Mijn kerken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
687 Mijn kerken zijn
geen schijngebouwen
ze zijn daar
waar ik
ze vind
Een hunebed
op Drentsche heide
in het lachen
van een kind
Mijn kerken zijn
waar ik ze zie
een ster die schittert
in de nacht
Een oude boom
in het weidse land
de maan die knipogend
naar mij lacht
Mijn kerken zijn
niet duur betaald
maar wel
van grote waarde…
Jij bent gevallen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
549 jouw lied
klonk majestueus
in de wind
jij was
de reus
van het bos
reikte
hoger dan wie
naar de hemel
maar in
de bodem
begon het gevecht
onzichtbaar vrat
een schimmel
je wortels weg
jij bent gevallen
langzaam vergaan
toch zingt de wind
op de open plek
is jouw stek
als reus opgestaan…
Met een dodelijke vaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 geen blad bewoog
de lucht was loom
en zwaar beladen als
in een hoofdpijndroom
voelbaar hing de
stilte om ons heen
in een klamme greep
van niet verroeren
de klok tikte
steeds luider
de seconden af als bij
het wachten aan een graf
een flits verscheurde
het donkere gifgroen
de donder knalde raak
onze actie kwam te laat
in brekend…
Anders dan in dromen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 gelijk een kloonspoor
snijdt de verharde weg
door diverse akkers
opweg naar de kim
achter haarscherpe bomen
waarvan tinten mij raken
de rust is zo hoorbaar
zelfs vogeltjes luisteren
onder hun kwelen door
zodat alles zichtbaar wordt
anders dan in dromen
die al vaak vergeten zijn
maar ik schrijf ze altijd op
voordat wakkeren volgt…
Buiten of binnen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
566 Laat mij haastig gaan door velden en beemden
schrijden door het schone vlakke land aan zee
genieten van dier en boom en grazend vee
van lucht en wolken wil ik niet vervreemden
vogels wil ik door het luchtruim zien zweven
sierlijk rank en slank door het azuren blauw
vanaf velden nog glanzend van ochtenddauw
dan ziet men weer een wereld vol…
Witte Ziel
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
701 De bloem die me gaf
pootte in mijn tuin
op jouw manier
zo stevig en krachtig
kijkt naar mij zo lief
zo zachtig
teer diep helder wit
groen haar hart als het jouwe
geel ingebed in het mijne
Bloeit temidden van zaaddozen
Deze winter zullen zij gerijpt
mijn tuin bevruchten
Zo hier dat wel
Zo daar wij niet
Zo lang mijn tranen
mijn me kunnen…
Je herfstige dromen
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
612 jij liet iedere herfst
jouw bladeren vallen
schoonde losse gedachten
in het nieuwe verwachten
maar dit jaar
braken de takjes
kwam er ruimte
in de verfijnde structuur
nog toon jij kracht
in de stormen van heden
maar wij merken al
hoe je geest heeft geleden
de knoppen zijn weg
in het kaal dat nu rest
alleen in je herfstige dromen…
Dubbel D
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
757 Ik zak in mezelf
in het ongemak van binnen
diep weggestopt
Morrelend en gravend onder de liefde voor jou
Nog steeds zo stop ik het weg
Blijft wroeten kom hier naar boven
in de late avondzon
in de nacht
in de morgen
in de volle dag
Ga onder in de rivier naar het grote water
Los op in de chaos van het alles…