8256 resultaten.
Ik sprokkel...
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
657 als regendruppels
laat je tranen zweven
ze blijven hangen
aan wimpers en wangen
geen woorden
overbodige woorden
ze mengen zich
tot een geheel
het doek
blijft op een kier
een wazige uitvoering
voltrekt zich op een toneel
twijfels
geraken als zandkorrels
rond een zee van vragen
ze schuren diepere lagen
-
ik sprokkel vrolijkheid…
Doorbloeding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
695 Door tranen heen sprak ik tot u.
Ons gesprek tastbaar transparant.
Doorbloeding als pijnloos verdriet.
Vertrouwen gebaseerd op één hand.
Het zijn jaren, seizoenen, maanden.
Maar geen dag vergeet ik uw zorg.
De duurzame persoonlijke omarming
Staat stevig geboeid als mijn waarborg.
Ons gesprek met zuurstofrijk bloed.…
HEIMWEEBLUES
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
610 tranen en zuchtend ademtekort
het missen van iets of iemand
een plek, een zonneaanblik, geur
een hunkering naar ooit of toen
heimwee, is een gevolg van dat al
nee, niet het er willen zijn, of te zien
of kunnen ruiken is het, maar het
diepe brandende verlangen
naar het geluksgevoel van toen
is wat je hart doet groeien....…
rusteloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 het spook der
eenzaamheid loert
in de nacht
passie dwaalt
rusteloos
tranen omdat ik je
gezicht zag in het
donker
geluk en kwelling
oh, ik mis je…
ben tot niets in
staat
lachwekkend is
het ook wel
als dwaze verliefden
die elkaar missen
al na een paar dagen
hoort zo niet bij
mij.…
In stilte die strijdt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
481 je zwijgt
maar je handen
willen de leugen breken
die bij je blijft
ogen tranen
in onvermogen
om klaarheid te brengen
in stilte die strijdt
monologen hebben
andere sporen gelopen
in vaak passeren
zonder te keren
wissels zijn
niet genomen
om elkaar wat
tegemoet te komen
pas op het laatste station
vond ik jou op perron
we hebben…
herhaald
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 krant
haar rimpelige hand strijkt
over een foto van het gezicht
van een opgejaagd kind
zacht streelt ze,
bezweert ze de angst
van het bange kind
ze sluit de ogen
het is zo stil geworden
in de stinkende goederenwagon
in de duisternis tast ze
tevergeefs naar de hand
van haar moeder
als ze haar ogen opent
veegt ze de stille tranen…
Harteloos
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
582 Met tranen in haar hart,
hopeloos, opgegeven.
Warmte, echte liefde,
te diep weggestopt...
of
erger nog,
hij heeft dit
nooit ten immer,
ooit ontpopt.…
Bondgenoot
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
557 lente
ze gaf pijn
ze troost
in tere kleuren
in het kwetsbare
van spikkeltjes
op vogeleitjes
lente
ze laat tranen
ze droogt
met zachte wind
ontvouwt, plooit
haar helder licht
over een winterhuid
lente
ze laat sterven
ze laat leven
een nieuw begin
groene blaadjes
uitlopers slingerend
langs de steen
lente
ze bezingt
ze omringt…
Wankel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
600 op de brugleuning
van mijn leven
zie ik hoe de weg
achter mij is geplaveid
vol liefdevolle tranen
vragen over het waarom
zullen nooit meer
een antwoord vinden
op de brugleuning
van mijn leven
vervormen druppels
voortdurend
mijn spiegelbeeld
in het water dat langzaam
aan mij voorbij voert
op de brugleuning
van mijn leven
tuur…
Vaste Liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 De ochtend smachtend omsloten,
weent grijze tranen
op verlaten straten,
zomerend blauw volledig afgesloten.
Bevangen wil ik vertrekken,
zonder doel, zonder waarheen
maar blijf als een zwerfsteen
en kan me van het droeve niet onttrekken.
Ik wacht naast mijn geliefde
waar ik hopen mag,
op blauw azuren vrijheidsliefde.…
Bloed kruipt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
807 er hangt een familie
om mijn nek
de ene verdrietig
de andere gek
ze schuilen bij mij
en ik bied ze hulp
bij de een droog ik tranen
duw een ander uit zijn schulp
voor de een doe ik boodschappen
bij de ander maak ik schoon
ik draag ze al maanden
het lijkt zo gewoon
maar er zijn van die dagen
dan wil ik niet meer
ben ik moe…
Samenzijn in overgaan
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
668 zij hebben de
deuren dicht gedaan
ter voltooiing van hun leven
zijn de reeds
nabije dood al
eerder aangegaan
het huis is leeg
toch klapperen er
zo af en toe nog deuren
alsof er leven
steeds ontsnapt dat
nog had moeten gebeuren
de lach en traan in
warme zorg de liefde van
het zijn tot overgaan
zij hebben daar
niet voor gekozen…
Vele lagen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
687 Het leven heeft vele lagen
Met weinig antwoorden
en zoveel vragen
Je kunt je natuurlijk blind staren
en met elke nutteloze gedachte meevaren
Maar ik besluit om verder te gaan
En niet te lang stil te staan
Bij elk moment
Of ogenblik
Elke traan
Elke snik
Ik ga verder, elke dag
onbewust bewust
met een gebroken,
maar kloppend hart…
houden van
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
607 Houd van het leven
heb geen angst
houd van het leven
dan geniet je het meest
houd van het leven
loop niet weg voor verdriet
houd van het leven
vergeet het niet
houd van het leven
geef jezelf geen straf
houd van het leven
en haak niet af
houd van het leven
en huil als het moet
met tranen zo zoet
houd van het leven
wees niet bevreesd…
Bouwen aan jezelf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 zie jezelf als die ander
met soms een lach, en een traan,
jezelf kunnen verdragen
daar komt het allereerst op aan.
wat was, het nu, wat eens zal zijn
voor jou en die ander:
geluk maar wellicht ook veel pijn.
Bouw verder aan jezelf,
ga anderen niet slopen.
Barricadeer geen deur,
gooi je ramen eens open.…
Hoop
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
414 wanneer de storm
weer rondgaat als
een wervelwind
zijn donkere
verschrikkingen uw
arme berooide
mensen kinderen
tezamen striemt
wij schamen onze
tranen niet
die in het donker
op U wachten
o Geest
van God
stroom onze
harten binnen
in koelte van
de nachten
opdat wij
kunnen zingen
dat uit de
donkerte van plagen
altijd uw…
Mijn Landschap
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
576 In de leegte van het eigen hart
in dat mooie landschap
is ruimte genoeg
om het verdriet te laten wegvloeien
waar tranen als een blauw bergmeer
worden weerspiegeld
de grauwheid verhullen
want ook liefde die er nog altijd is
kan er groeien en bloeien
vanuit hemel en aarde samen gekomen
een vlechtwerk als verbintenis
waar bloemen en lieflijke…
Eeuwig verlangen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 Versluierd in saffierblauwe zijde
dwalend in schijnsel van halve maan
spelen broze vingers met licht
rapen droomgedachten bij elkaar
Een stilzwijgend
eeuwig verlangen brandt
diep binnenin haar getergde ziel
Zilveren tranen
verdwijnen in het maanmeer
dat al haar geheimen kent
Zij knielt in dit stil gevallen landschap
strooit rozenblaadjes…
Onuitputtelijk?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
476 Laten we vergeten
dat we waren te gedogen
om niet te verleren
verwaaid, verstrooid
geroofd in onwetendheid
vloeit helder bloed uit
onzichtbare wonden
vreugde raakt de pijn,
bijna volmaakt refrein,
uit de poriën van het
lot gedragen, gedachten
onbesuisd niet geringd,
vogelvrij, deze luxe
lijkt onuitputtelijk
er wellen tranen die…
Mijn klein gebed
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
497 Ooit
schreef ik mijn eerste gedicht
Zomaar over mezelf
mijn zijn
en soms die kleine pijn
Ik schreef over liefde en geluk
En soms dieï kleine traan
die mij bracht
Van mijn stuk
Steeds had ik wel weer
een luisterend oor
Een mens die begreep
waarvoor
En nu schrijf ik weer
en lees keer op keer
En soms doet ook mijn hart
Samen…
Mooie ochtendstond
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
432 Als tranen van ontroering
hangt dauw in berkenblad,
klinkt door eik en beuk in vervoering
lof in vogelzang gevat.…
Stille woorden
netgedicht
5.0 met 335 stemmen
1.710 vloeken helpt niet
als pijn het achterste
van je tong kan zien
waar tranen verdrogen
voordat zij zijn
vergoten regeert
al de ongeziene
meester van verdriet
omdat pijn
het bestaan van
andere emoties
uitsluit en verbiedt
ook ik heb stille
woorden in mijn
huid gekrast om te
voelen wat niet mag
het andere dat
ongelukkig heet…
‘PROMENADE’ herdenkt Peter R. de Vries
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 Ik had tranen in m’n ogen
De dikkere ontsnapte over m’n wangen
Om Peter R. de Vries
Om Peter
Om zijn dood
Om de moord
Om het gemis
Om hun Promenade-herdenking aan hem
Promenade wist me te raken
Met beeld en geluid, de vormgeving
de melodie, de zang, de emoties
Het maakte voor even
Het verlies, zijn verlies
Iets lichter, iets luchtiger…
De vallende wind
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
460 ooit heb ik
het donker
in je ogen
zien bliksemen
opkomende
tranen die
van kwaadheid
vervloeien
een losbarstende
bui waarbij
woorden in staccato
hun gif hagelen
in afwachting
van de vallende
wind heb ik mij
omgedraaid
ben weggegaan
om jou even de tijd
te geven woede af te
reageren met regen
in een opklarend
ogenblik…
elke lente
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
531 in elke lente
schuurt een leemte
een leegte die zich
niet vullen laat
lieflijke bloesems
bedekken tranen en
scherven lacunes
worden een meer
in ieder spoor zit
het spoor van ieder
geen muur die het
kwaad keren kan
zo vaak is geschreven:
ik houd me goed en
tot heel spoedig
het is de stilte later
die ons verpletteren zal…
Het licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Het hart is dood
Wanneer het licht is gedoofd
je tranen droog
omdat je niemand anders dan jezelf bedroog
Het licht is klaar
Het licht is duidelijk
Het licht is daar
Ga er terug naar toe geleidelijk
Voorbij
Voor je het weet
Je klok tikt niet meer
Het is onvermijdelijk
De keuze is simpel
want bij Allah ik zweer
Het licht de laatste…
LAIS CCLXXXIII
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
431 Donkere tranen parelen gevaar
en schaduw glijdt dreigend af van haar huid.
Het git wordt wit, de kleuren breken uit,
hun weelde laait op lippen, vlammenzucht.
Handen doorwoelen een witte wolkenlucht,
de lijven wentelen van zij op zij.
De zang komt los, het schrille is berucht.
Het spreekt zich uit en alles is voorbij.…
Alchemie Haiku
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
728 Isis, Osiris
Na lange tijd gevonden
Helende magie
We helen elkaar
Zoals de goden deden
Wat stuk was, wordt heel
Donker wordt weer licht
Tranen kristalliseren
Puur goud alchemie
Veilig en vertrouwd
Magnetisch en verwarmend
Zon die de Maan kust
Maanlicht, Zonneschijn
Onoverwonnen krachten
Jij, mij, wij, samen…
Groot wild
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
476 Ooit is hij groot wild geweest
nagejaagd door boze dromen
brave burgers en demonen
en hij had het zo goed
met zijn kinderlijke vrijheid
zijn speelse karakter
en zijn vrolijke blijheid
overal waar hij kwam
kreeg hij overtuigend
zijn betweterige gelijk
tussen bittere tranen
en zijn verwarde ziel
een grote leegte
zonder een geheugen…
Littekens
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
193 Littekens
Wanneer ik spreek in spreuken en in rijm
Dan voel ik mij fijn
Die woorden zingen kan ik niet
Komt door de littekens op mijn ziel
Van hen die heen zijn gegaan
Zie ze soms in mijn dromen staan
In het licht van de volle maan
Laat ik mij dan gaan
Pleng ik vaak een traan
Rijm er nu maar weer op los
Want dan laat ik het los…