6268 resultaten.
gooi
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
780 alles oneven
en straten praten
alsof wij
zijn vergaan
wegen slijten dit evenwicht
waarachtig vlucht de zwaan
zich een weg
sneller als het licht
de negen blijft nooit
een negen in de tornado
elf af op afstand
blijven
vuurvogel rijm nog een gedicht
waar wind fel langs wangen jaagt
de vrijheid tilt geen gewicht
niemand heeft het…
Herfsttij
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
512 Zomergasten vluchten,
de schaduw van de avond
werpt zich gulzig op de late dagen
alsof de julimaand nooit bestond.
Koudvuur van het aangezicht,
bloeddoorlopen, koperkleurig,
gehuld in de geur van aarde,
met een stem hees en treurig.…
Met dichterlijke vleugel
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
578 Een handvol akkoorden
drijft neerwaarts
als de muze haar lente lispelt
Het is alsof er woorden missen
in de grootte van tegenpolen
Ik herken de eeuwig vallende traan
als nabijheid van seizoen wisselt
en de verte wenkt
in kraters en zwarte holen
Met een dichterlijke vleugel
dek ik graf en kerker toe
Niet zichtbaar voor een oude…
eeuwig refrein
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
912 En van heel ver hoor ik
de echo van jouw stem, als een veder
zo licht alsof je vlak bij me bent en
bijna aan kan raken.
Zodat we in stilte geliefden zijn
en liefde in stilte maken.
En als die liefde dan jubelend komt
en de wereld en al zijn geluiden verstomd
dan zal jouw naam op mijn lippen zijn
een eeuwigdurend en diep refrein.…
gedicht voor een onbekende
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
810 de nacht is maan en leeggeschreven stilte
en een halve kop koude koffie en een raam
en een man zonder naam die voorbijloopt
misschien naar een vreemd land of
de volgende bladzijde waarop nog
geen einde geschreven staat
ga je weg, man, of zal ik zachter blijven
en dit papier achterlaten zodat ik je raak
in je eenzaamheid alsof je onverwacht…
Zelfs wacht ik duizen nachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
790 Ik vind het soms wel een beetje maf
Het lijkt net alsof ik steeds begin bij af.
Zelfs als ik er alles voor gaf.
Het ergste is het zoeken
Naar de persoon in al die boeken.
Ik kijk dan ook echt in alle hoeken
En dan begin ik opeens te vloeken.…
Fingerspitzengefühl
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 tussen je oren
- de materniteit waar woorden worden geboren –
die wriemelen en wrikken
wippen en springen
om zo snel als kan langs je handen
in die Fingerspitzen te belanden
en te ontsnappen
te gaan lopen en te gaan vliegen
een lammerendans te maken
in die witte vellen weiden
waar ze inktdrinkend indringen
dan hun wilde geweld staken
alsof…
MISBRUIKT
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.129 Het meisje aan de waterkant
zag wolken, grauw en hoog
Het grassprietje in haar hand
bevatte het nat van haar oog
De hemel, stil in avondlicht
rustte van een zware dag uit
In haar hart klonk ’t gedicht
haar stem was zonder geluid
Door ‘t riet zuchtte de wind
alsof hij gelijk ‘t meisje leed
O, waarom was zij zo blind
toen hij haar had uitgekleed…
de storm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Waar gaat de wind
koud, triest en baldadig
alsof de reis pas net begint
en dan terugkerend en ongenadig
waar de wolken zo grijs
geen licht door laten
zo wreed doch wijs
verandert liefde in haten
hoop in weemoed
die kaarsen doen uitdoven
en veranderen tranen in bloed
die wanhoop beloven
tot de aanvaarding toe
pas dan, zal de storm
zijn…
Naakt vertrek ik
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
565 ben de sporen kwijt
verdwaald in de woestijn van zonde
waar zand als waarheid
langs je vingers glijdt
hebzucht van de wind
blaast slijk der aarde droog
in verduisteren van licht
de oase van rechtschapenheid zit dicht
alsof de duivel er mee speelt
in helse spiegeling van lucht
wordt het lieve lijf gelaafd terwijl
de ziel voor eeuwig…
de avond nadert
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
752 Donzigzachte zalmkleur
doorschijnend als water is de lucht
en weer roze, helder de hemel
de dag was goed
zingen geluiden, sterven weg
in zoemende snelweg veraf
die onrust in mij
waarheen met beperking
alsof de adem diepte mist
ontevreden, geen aandacht
zorgbehoevende lotgenoten,
verlangen dat bijt in je hart
wie doet wat
te weinig mensen…
Geschaakte* toekomst
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
524 Jij gedroeg je
vol begrip, als wol-
vin in schaapskleren
Jij deed alsof 't jou interesseerde
jouw hart sloeg over, bij het
idee dat de norm moest vervagen
Een verzwakte moraal doet lijden
Plots verbrak jij
in jubel, contact
Gescheurd aan flarden
trok ik aan een voltooid verleden tijd
Het heden plengde een traan
daar inmiddels geschaakte…
Opzij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
873 Je kunstzijden blousehemd
donker met fijn rode bloemetjes
dat hangt om de valet
alsof jij zo zult komen.
In de kast je lichtgrijze pak
van al wel lang geleden
waarmee ik je zou kleden
als je weer voor me stond.
Je eeuwige nachthemd van Opzij
met ‘a woman´s work is never done’
die heb ik ingelijst
jouw werk is nog niet gedaan.…
Gezelschap
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.661 Iemand die mij zijn diensten aanbiedt
zonder een woord,
die doet alsof zijn neus bloedt,
of die gehurkt zijn veters strikt,
of iemand die langs mij heenglipt,
met een hoed op,
die niets met mij te maken heeft,
of die met een emmer tussen de knieën
zit te melken, iemand die mij een knipoog geeft,
die wacht tot hij aan de beurt is,
die zijn…
Warmte van omhelzen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
556 een pleintje met
twee winkelstraten
een man die zong
de strooien hoed
en mensen die zich
aan hem vergaapten
geen sjofel type
maar een geschoolde stem
zong over haar en hem
gebroken door een scheiding
diep sneed zijn pijn
in een klassieke timing
de melodie met
liefdevolle nostalgie
tekst uit zijn verleden
het leek alsof
mijn vaders…
In het strooien van je as
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
479 weer zag ik
in het strooien van je as
de mooiste momenten uit je leven
de zon had hen kleur gegeven
in de wind danste jij beelden
die ons tot op vandaag zijn bij gebleven
de bladeren ruisten net als toen
in je wuiven gaf jij ons een warme zoen
alsof je wist dat het geen afscheid was
wij hebben je meegenomen
omdat jij ons bestaan bent…
en ik begreep
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
554 in een stad, nog nooit geweest
een land waar mijn lief is
liggen ook mijn voetstappen
hoor de echo
van onze stemmen
daar waar het altijd oorlog is
lopen wij samen
hand in hand
slapen op het dak
alsof er geen afweergeschut is
kijkend naar de sterren
in het zachte ochtendlicht
net voor ik me bewust ben
van mijn leven
waar mijn onschuld…
Valwind
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Tot bloei wil de herfst nog niet komen
alsof hij de tijd negeert
de sleutel van het slot verbergt
die de stormen aan de ketting houdt
tegen verre gevels juicht in zomertonen
nog de purperwinde
- klimmende kelken op een groen serveerblad -
waaruit de zomer nog altijd wordt leeggegoten
het woud wast de voeten in sompig moeraswater
waterland…
Aapgedachten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
545 zij zo ontegenzeggelijk
Veel van zichzelf herkennen,
Waarbij de woordelozen zich
Verbijsterd afvragen wat de
Apen aan de andere kant
Van de tralies in vrijheid doen,
Tussen het bekijken van apen
Zijn ze onophoudelijk bezig met staren
Naar een onooglijk schermpje
Nek in starre houding, gelijk
De starre ogen waarmee ze kijken
Alsof…
Tedere gebaren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
660 Ze slapen in de maannacht
als je bij me bent in dromen
met vioolspel en toverkracht
alsof het henzelf is overkomen
en je laat nachtvlinders los
uit het zolderraam
om heen te gaan
ze dwalen langs gevels
over de brug naar de overkant
waar geliefden wenen
geduldig om wat komen gaat
gelukkig om
wat er voorbij is gegaan
in tedere…
Helend licht
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
826 De vrouw trekt de schoenen
van haar vermoeide voeten
Een meeuw vliegt laag over
alsof hij haar rechtop trekken wil
Krom gebogen loopt ze verder
Haar ogen starend in het niets,
probeert ze in het nu te komen
Los van alle teveel
gedane concessies
een leven lang
Uitgeput
zakt ze neer op het zand
De lege schelp in haar…
Opslagcapaciteit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 Benijden doe ik ze, die mensen
die zich alles herinneren
alsof iets gister is gebeurd.
Als ik de krochten betreed
waarin ik gedachten, gevoel,
belevenissen heb verstopt
zoek ik me een ongeluk, in mij
is altijd alles kwijt, en verdwaalde
op verloren sporen.…
Happy miljonaire
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
565 Tevens je loodzware,
onvoorstelbare uiers presenteren,
alsof het de kroonjuwelen zijn,
die ik in Londen heb bewonderd.
Model ben je of model ben je niet.
De kaasschaaf kan je proporties
ook niet recht zetten en onder
in je schoongewassen string zit
de mitrailleur, waarmee je alle
armen op aarde uit de weg schiet.…
Rookgordijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Laten we zeggen
Dat het meevalt in de wereld
Dat er ergere dingen zijn
Je zult geen geld hebben
Voor die nieuwste Iphone
Dat is vele malen erger
Dan honger, ziekte, pijn
Laten we doen
Alsof het alle dagen feest is
Niemand moederziel alleen verpieterd
Je niet verder kijkt dan je neus lang is
Iedereen de boel besodemietert
Laten we zeggen…
Deelnemer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 Ik nam aan je deel
zoals wind deelnam aan het Westen
verleidelijk met mijn Oosterse ogen
je hield mijn hart tegen het jouwe
alsof we voor altijd werden verbonden
de geest voorgoed uit de fles
we dronken oude jenever
omdat er een muziekdoos werd gevonden
oudere liederen over haveloos werk
omdat ik naakt was
schilderde je mijn lichaam…
Kleine lieve levenslijnen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
549 het was voor
het eerst dat ik een
schaduw zag op je gezicht
er donkerde iets
op je huid waar de tijd
nog geen vat op had gekregen
jij die altijd voor alles
en iedereen moeiteloos
overeind was gebleven
je ogen in tegenlicht
ietwat geloken misten
net dat alerte stukje ik
alsof zij wisten dat
de kleine lieve levenslijnen
zich…
Zuchtje wind
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
522 Alsof je wordt geknuffeld
het gevoel van thuiskomen.
Het gevoel dat je leeft.
Het is de wind die je komt halen
en meesleurt naar een ander bestaan
weg van neerwaartse spiralen
die je het geluk bezorgt
zodat je krachten weer herleven
en veiligheid geeft.
Die wind leidt haar eigen leven
Ze neemt alle warmte voor je mee.…
In talloze decors
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
445 licht van weten
hoe ze eruit zagen
ben ik in pure
verbazing vergeten
lichtende vormen
kleurrijk in
voortdurend bewegen
kon hun warme
empathie voelen zonder
angst over hun bedoelen
zij openden
dimensies die ik
nog nooit had gezien
onbenoembaar
in woorden maar
alles voelde zo eigen
ik speelde rollen in
talloze decors alsof…
olifant
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 zoals mensen paadjes maken
nam ook de olifant de kortste weg
toen wild als varkens hij zag komen
op ivoren jacht een mensentroep
niets ontziend de massa vluchtend
met daarin kostbaar opgebaard
het porselein dat werd gespaard
plette hij de kast tot gruizelement
alsof hij zich excuseren wilde
nog trompetterde hij luid
voor beleefdheid…
Hut
gedicht
1.7 met 11 stemmen
4.110 Alsof me iets wiegt maar het gaat
te hard. Weinigen komen onder smeltwater vandaan,
weinigen komen van smeltwater af.
De poel op de vloer neemt toe. De rimpelingen
aan het oppervlak lijken vingerafdrukken
die in elkaar overgaan.
-------------------------------
uit: 'De blanke gave', 2016.…