9768 resultaten.
Ondeugend
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
877 Hij is oud
Maar heeft nog wel eens een willetje
Het steigert echter niet zo meer
Daarom grijpt hij veelal naar het pilletje
Bokkend grommend kreunend hijgend
En bijna een hartinfarct krijgend
Werk zich al doende in het zweet
En dat alles schaamteloos in zijn blote reet
Om dan na de daad in de spiegel te kijken
Naar zijn afnemende prestatie…
Vreugde van angst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
564 ga ik dood dan is het in
het verlangen naar leven
geen hoed zo passend als de rand
met de veer en het gespleten zijn
van de top
de top, een verscheidenheid aan woorden
spinsels zonder vreugde en oude klanken
die zich versterven in het zeer
waarin ze worden geuit
ik spui mijn laatste bloed
en vang de albatros die me
komt halen, geen vrees…
De vooruitgang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
592 De voordeuren van de huizen
in mijn vertrouwde straat
zijn allemaal vervangen
de nieuwe sluiten beter
naar men zegt, de oude
waren scheef gaan hangen
eenentachtig nieuwe deuren
zijn bij de fabriek besteld
men heeft de maten en de kleuren
keurig doorgebeld
ze sluiten dus, maar passen niet
ik zie de huizen treurig kijken
en proberen…
EEN LIEDJE VAN ZEBEDEUS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.078 En waar de boomstam staat,
Gegroefd als'n oud gelaat,
Spitst ze haar kin naar boven,
Waar al de lovers stoven.
'k Wou het liep al zo naakt
Wat recht is, welgemaakt,
En wandelde in de zonne...
En de rest in capuchonnen.…
De zwarte vogel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 zij hebben hun vogel opgetuigd
met toeters bellen en veel linten
vandaag vliegt hij uit
nog zijn de vleugels lang
maar de scharen van rancuneuzen
zullen hem snel kortwieken in zijn vliegen
breedsprakerig was zijn bek
nog vol met oude leuzen
het eerste piepen klinkt niet slecht
de hordes zijn weer neergestreken
na hun lange koninginnevlucht…
Verleden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 Terwijl vervaalde beelden
in lege oude versleten kleuren van verleden
het nu achterhalen
en de adem van toen
als een rauwe zoute wind
het heden
van zijn illusies ont-vilt.
Nog slechts schor en zacht gefluister
van stil gemis
om wat nooit gevonden werd...…
Voor Nederland
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
713 Na het oude komt het nieuwe,
maar gelijk in geest en band.
Samen gaan we bouwend verder;
aan de slag voor Nederland.…
lentepiepen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
596 keeltjes piepen leven
kleurige verenbolletjes
een lentedroom
in een veilig nestje
in het kastje
in de oude berkenboom
straks, ja straks
is er het ontmoeten
met de wereld van heimelijk
verdoken gevaar
in trillende timbres
kregele snavels
staat het ouderpaar klaar:
‘scheer je weg onraad’
de aarde smacht
naar dit kloeke,…
terug naar zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 zwijgend rijgt ze
oude woorden aan elkaar
onstilbaar verlangen van toen
en daar verankerd in de ziel
de zee bracht golven
aarzelend naar het strand
nam ze dan weer mee
het water was laag
ze hoort de meeuwen
zoekt veren en schelpen
zo stil, zo dichtbij vindt ze
haar dieptste zelf
zacht ademt ze het verleden uit
de vloed zit haar…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
596 we hebben elkaar ontmoet
aan de buitenkant
je bracht de zee
en tussen gesprekken door
het blazen van de boten
omdat er op dat moment
geen woorden waren
of te groot of te klein
we draaiden naar de duinen
het pad dat, ook in schaduw,
oud had kunnen worden
was ik, of jij al gestorven
bleven we staan
in alles wat er te weinig was…
Zomer in Rockanje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
680 De zee
Water, adem
Het zachte strand
De kleuren die lachen
We vinden de sporen
Van die verloren tijd
hoepelende meisjes
Een zandkasteel van oude lucht
Het geluk van limonade
slome dagen in Juli
we komen er nu langs
koppeltje duikend in ons hoofd
We zien de zee
die altijd blijft
altijd
blijft zingen…
In zilveren schalen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.059 feest twinkelt weer
in zilveren schalen
kristal fonkelt speels
oude verhalen
kaarsen branden
vlammen warmen
maar niet voor
daklozen en armen
etalages vol met kerst
zijn voor hen niet weggelegd
de blijde boodschap wel
maar hun lach verdwijnt al snel
nog is er de stal
het wonder en de beesten
is dat wat onze welvaartstaat
hen heeft…
Een barst in alle dingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Hoe kan ik nou geloven
In dingen die alleen
Maar heel zijn,
Potdicht, geen scherfje
Eraf, geen barstje te zien -
Misschien dat de
Antiquair er dan
Wel veel voor geeft,
Persoonlijk zie ik
In zo'n oud attribuut
Toch liever een barstje,
Of anders een kleine scheur
Waar moet anders in deze
Pikzwarte nacht het licht
Door naar…
De haan kraaide twee keer
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
743 de haan kraaide twee keer
en nog eens
de nacht ontsliep in de dag
de zoekende zon achtervolgde
verzengde de nacht
strooit de wederkerende as in
de wassende dageraad
en de dag ontrolt zich langzaam
krom als een oude atlaskaart
tot het moment
dat de aarde zich keerde
tegen de dag
en de titaan haar in liet slapen
vredig in de schaduw…
verband
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 mijn handen lijken wel
op die van jou, als vrouw
en als persoon
verlies ik, doodgewoon mijn
kalme levenslust
angst vergrijpt
zich, aan mijn zwakke moment
hoe lang ik jou al heb gekend
doet er nu
niet toe
jij was moe -en ik
ik blies de dagen
naar een ander stervensuur
een oude muur, gekerfd vol letters
schrijft ons testament…
randvoorwaarde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
438 het is alsof ik- in een spiegel kijk,
de zelfkant slechts een weinig dof
het ogenblik vraagt moed alsof het vraagt
om meer te dragen
buiten luistert wind naar regen
binnen zoekt het stof
een uitweg, tussen oude kieren
in een nieuw plafond
de lamp brandt slechts zacht
om wat zicht te bieden in het sluiten
van de nacht…
Als Absalom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
423 Als Absalom hang ik met mijn
Lange haren in de doornige
Struiken van mijn verleden -
Verder wil ik, verder moet ik,
Ik weet het, om niet oneindig
Stil te blijven staan -
Vastgehouden door de tentakels
Van de oude tijd zit ik gevangen
In alles dat mijn bestaan bezwaart;
En toch zie ik licht, daarginder,
Daar in de verte, daar wil…
vriendin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
574 haar hand op mij
mijn hand op haar,
de ander houdt een kaars
de hemelbaar van duizenden gelovigen
in één - en wij samen -
onze tranen wassen stap voor stap
tot het gewicht van een ster
de aarde raakt
en zacht als in mijn eerstgeboren uur
geef ik me bloot
daar, op de grond van oude tijden
ligt geen grens meer, tussen
leven en
mijn…
Bij mijne afbeelding 1790
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.266 Mij schonk ’t geboortelot, bij flikkrend Dichtvermogen
Waar ’t oude Griekenland zijn eigen geest in kent;
(Voorvaderlijke vrucht, op d’echte stam geënt,)
Een hart, voor ’t woest gekrijs der menigte onbewogen:
Een ziel, aan tijd, noch lot, noch mensenwaan verkleefd,
Die de Almacht en zich-zelv' alleen tot rechter heeft.…
Eeuw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.586 Op weg naar honderd
lust voelen te dansen
op een verjaardagsfeest
bevrijd van krom gebogen
Zij beweegt en zweeft
zoals in alle jaren
voorafgegaan
zij draait en leeft
De tijd is een oude man
in zijn baard nestelen vogels
zij danst op hun gezang
want zij heeft het overleefd
Honger, oorlog, dood
weten van haar bestaan
Zij blijft van…
Soeverein.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
675 Het is naar oud model en goede raad
tot hiertoe en niet verder.
Deze boodschap is zo helder
dat het ieders zintuig raakt.
Als je loslaat trek je grenzen
voor 't welzijn van je groot domein.
Dan komen vrede woorden weer tot leven
bij de grenzen die je hebt gesteld.…
Van mens tot plaagdier
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
650 Homo wordt gefokt in oude stallen.
Als plaagdier kan hij overleven.
Ooit was hij dominant. Echt?
Dat was 5000 jaar geleden.
Nu door Giga wreed geknecht.…
Incarnatie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.028 Weer komt
die oude droom tot leven
een koude heldere nacht
briljant gegeven
door een geboren ster
die schijnt met kracht
de geur van wierook
doet me buigen
naast de herders
wijze mannen knielen ook
in aanbidding wat ik
met hen toen in een
ver verleden nu
vandaag weer hervind
de incarnatie van
volmaakte liefde
in een…
Verjaring
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
594 Overal is het bomvol
nu slechts keukenmeiden praten
en het vurig feest gevierd
alles knalt hier; zelfs de kurken
sissend grommen gouden jurken
verder hoor je slechts gejank
van het dier onder de bank
het is weer oorlog in de lucht
het oude jaar is op de vlucht
Maar als de lucht geklaard zal zijn
drinkt Nieuw Jaar zijn klare wijn.…
heimwee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 ik leg het
wel eens uit
heim is een oud woord
voor thuis, lijkt op home
wee is een woord
voor pijn dus we zeggen
ik heb thuispijn
waar men in het Engels zegt
ik ben thuisziek
zoveel heimwee heb ik
maar dat heeft niet iedereen
en dat begrijp ik ook wel
zoals ik mezelf niet begrijp
waarom zou ik heimwee hebben
het is eerder…
de puddingstukjes blues
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
659 uit resten van allerhande soorten
oud gebak schiep de bakker van
de co-op een soortement van drab
versierde het vervolgens met glazuur
en verkocht het spul niet al te duur
toch vreemd is het te weten dat
ik daarvan durfde te eten
doch door nostalgie gedreven
zou ik er zo weer een euro voor geven
(soms is een beetje vies best lekker)…
Aan de hand van een woord (III)
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
497 O ja, u ziet het goed:
Consequente gedachten
In een nieuw én oud moment.
A ja, daar heeft het veel van weg.
Typerend...
In mensen, dieren, dingen huizen
Energieën die er niet om liegen.
Sinds Franciscus van Assisi zich
met armoede omringde,
vinden biddende handen
de weg naar de werkelijkheid.…
Soms
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
549 Soms zie ik van die oude bomen
die daar al eeuwen staan
in onberoerde onverstoorbaarheid
en koester dan de menselijke gevoeligheid.
Soms zie ik van die bergen,
zo trots, onbuigbaar, groots
in sterke onverzettelijkheid
en prijs de menselijke kwetsbaarheid.…
Modeltuin
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
628 Een drukte van jewelste
in mijn witte tuin
en ik, ik zoek er woorden bij
de wintercollectie is uit
wat berken en een populier
met wolgemutste kruinen
de treurwilg oud fit
naast een slanke den
oogt witter dan de witste sneeuw
een paar bomen van letters
spreken mij aan
het zijn zes essen op een rij
zij kennen geen alfabet
ik plak…
Vroeger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 het waait.., zaden dansen rond mijn voorwiel
ik kijk ernaar terwijl ik fiets, op weg naar school
ik adem de frisheid in, die zonder dat ik het weet
mijn gedachten koestert, voor wat leven voor mij in petto heeft
daar moet ik zijn, ik zie hem al, dat oude gebouw
en dat eeuwige geschreeuw in de verte
ben nu nog hier, ik fiets, en verwonder…