9585 resultaten.
Ik heb je eindelijk laten gaan
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.570 Ik heb je eindelijk laten gaan
Het was tijd me te verlaten
Zo gezegd is het gedaan
Schoorvoetend zocht je naar de poort
een echo door de straten
De winterwind duwde je voort
geen mens heeft nog van je gehoord
Ik heb het zo gelaten
De stilte gonst een vage spijt
Ik bijt mijn lip
Wat ben ik kwijt..…
november
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.852 En nergens is stilte
Zo breed als hier
Nergens is dood
Zo levend
Een graf tussen graven
Zwijgend van achter glas
Kijk jij me aan
Alsof je nooit
Bent weggegaan
Alsof je zeggen wil
Met schalkse ogen
Blijf niet te lang
Blijf niet zo staan
In deze kou
Straks zal je er nog dood van gaan.…
nieuwe aubade
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
647 loslaten
is gaan in diepten
niet om te vergaan
als oud vuil
of worden
tot uitgedroogde
bloemen
het is zoeken
naar de aarde,
wortels voelen,
drinken uit
nieuwe waarden
waarop ikzelf
mag roemen
in bleke schaduw
zal ik verblijven
waar nog prille zaden
de stilte inlijven
wachtend op
een nieuwe aubade…
late karekiet
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
775 bijna onzichtbaar
in het riet
hoor ik
een late karekiet
hier wacht het hooi
in stilte op de ruiven
een koekoek in de iep
roept onophoudend
de dag sluit
van zelf zijn oog
de maan schuift
in de nacht zonder betoog
er sluipt wat mist
tussen de bomen
bij valavond
vind ik een nest vol dromen.…
Rêverie
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.009 Kom dan kleine melodie
speel nog eenmaal je maanlicht
op mijn bevroren vingers
geef je nachtkrijt aan mijn dromen
bedek het wit, het wit van stilte
op maat gezwegen, eenzame
uren van voorbije levens
laat de geplooide tijd weer spreken
tot de essentie in mijn adem rust
bewaar me.…
Een gouden zon
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
1.136 Ze moeten wel, want leven dringt tot vreugde,
al er zoveel leed
en stilte veel te groot soms;
Laat er geen bitterheid
gaan groeien in de harten,
nu de oogst er is,
de aarde
die haar vruchten heeft gegeven,
ten leven.…
VROEGE SNEEUW
poëzie
3.5 met 20 stemmen
3.724 Om ’t bed staat de stilte, de nacht.
De bamboebosjes kraken zacht,
Buiten in het verdere duister,
Want het gaat sneeuwen in de nacht;
Morgen is de wereld wit,
Wordt het winter.
Onze liefde… waarom huiver je?
---------------------------------------
uit: Yoeng Poe Tsjoeng (1930)…
De zoete geur
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.654 Nu zit ik hier met teveel tijd,
en denk aan haar in stilte en eenzaamheid.…
De vlinder op haar lijf (2)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
680 Innerlijke rust en stilte
spreken meer dan verbeelding
waar geluk zichtbaar is
toch niet altijd zo voelt.
Kleuren mengen zich
op de zachte huid
van vrouwelijke contouren
vol met overgave.
Het beeld blijft hangen
waar geluk
meer dan eens
fladdert door de ruimte.…
Diepe wateren
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
658 Het woord op jouw armenhuid
en de adem van het ongeboren veulen
met alle liedjes in de zomerwind
gezonken beeldloos in een droom
alsof het bed weer een eiland is
te midden van diepe wateren
lijkt het of ik eindeloos minnaar ben
in een ademloze stilte, later
op de oevers van de draverij
langs de rivieren van het droomland.…
Bijna
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.057 De avond is de stilte die me alleen
maar schaduwen laat vinden
waar woorden en echo's
mijn stem niet kunnen vinden.
Want ik ben een schim die zwijgend
niets meer
bezitten kan
en steeds volgt wat hij
verliest aan de dood en
de liefde
die alleen
nog in vreemde voetstappen
bestaat.…
In één oogopslag
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
835 de zin terug vinden van het leven
wanneer de stroom voorbij gaat
onder de witte zon
gekleed in manestralen
wekt de stilte je langzaamaan
als jij van huis veranderd
het leven gaat door in de volle zon
laat de tijd over aan tijd
begin weer van voor af aan
wandelend door het heden…
Strengelen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
531 Ik draag de stilte
voor jou uit
stap voor stap
ademen jij en ik
dezelfde taal
vervlochten weef en
geef ik je na vandaag
weer een heel klein beetje mij
en een grijns, ingelijst
maakt harde hoeken soepel
ik gaf jou ooit écht
een heel klein
beetje mij…
Niet weten
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.290 Nu en morgen,
langs de rafelrand van dit ogenblik,
langs de rivieren die naar de zee stromen,
langs het bloed dat kolkt en beeft,
langs de stilte
die alles omringt
met geheimen en die voltooit
nu en morgen,
langs de rafelrand
van dit ogenblik.…
gemis
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.837 ga nu niet weg, vriend
en kus de twijfel van mijn lippen
zeg iets leuks en laat me lachen
terwijl we samen zitten
alsof de aarde nooit zal vergaan
ik zal loslaten
en opnieuw verliezen
naar de sterren kijken
en denken dat jij ook kijkt
in de stilte tussen onze woorden…
ontelbaar
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
729 laat maar
ik wil niets meer bezitten
dan de kiezels die ik uit eenzaamheid
raap
langs een veelvoud van
rivieren, onzichtbaar
voor hen met dode gezichten
niet dichter dan
jij
al weg
voor stilte in mij
vloeit
en dichtklapt tot gevels
met luiken gesloten
zoals mijn woorden die ik tel
en bevochtig
wanneer uit de dakgoot…
Samen
hartenkreet
4.3 met 27 stemmen
2.202 De stilte is zwaar
en de leegte stil
Weer bij jou zijn
is alles wat ik wil
Van zover gekomen
zo dichtbij gebleken
Een liefde zo heftig
niet meer te breken
Op een dag lieverd
ben ik weer bij jou
Elk uur van de dag
omdat ik van je hou
Jouw land de mijne
alle grenzen voorbij
Gelukkig voor altijd
want jij hoort bij mij…
te vast
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
987 in een diep verlangen naar
het leven ving ik met mijn ogen
dicht de vlinders die jij zond
krulden vingers fluisterwoordjes
en heel even voelde ik
dat ik je werkelijk verstond
tot mijn handen open braken
daar de stilte zweeg, ontstemd
'k had in angst ze kwijt te raken
alles vleugel lam geklemd…
onsamenzang
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
609 Toen warmte door mijn onderbuik kriebelde
gedachten schreeuwden om jouw naam
en jij mijn teksten kleurde,
keerde ik naar achtergrondkoren
droeg je dienbaar richting faam
En nu mijn klanken tegengassen
stop jij, nog voor de brug,
enkel stilte dwaal je nog
mijn richting in, zet jij
je volgend nummer in,
solo.…
Terug aan de kust.
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
771 De zeewolven kun je horen met
beide handen voor je oren, als
de dagen wat luid zijn geweest,
stilte gesprokkeld tussen golven,
daarin belooft een lege kokkel nog
het meest om het rumoer te smoren,
onder een grijze lucht waar meeuwen
zich baden in nog wittere sneeuw,
besluiten we hier te blijven wonen.…
Woordengordijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
406 ik breek de windstoten
met harde kloppen in de schuimkoppen
maar niets vlucht sneller dan de wind
ik breek het spiegelende watervlak
dat slechts wat rimpelt aan de oppervlakte
terwijl het in de diepte verder stroomt
ik breek de stilte
met een schreeuw
maar de echo antwoordt niet
er rest nu slechts een hunkering
en een speels geweten…
Benieuwd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
427 laat de zeewind zachtjes waaien
want ik zou wel eens willen horen
wat zij allemaal te vertellen heeft
als ik straks slapen ga laat dan de manestralen
zachtjes op mijn ramen tikken
want ook haar verhalen wil ik horen
zodat ik straks in alle stilte
hun woorden beschrijven kan
mooi als blauwe lucht en vol van maneshijn…
De tweede laag
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
859 Taal heeft iets van stilte
de rillingen gaan over je lijf van kilte
uit het woordenboek springen zinloos de woorden.
Pas als de schrijver er mee aan de slag gaat
worden volle zinnen geschreven.
Plots wordt taal dan leven.
Het is aan de dichter
een tweede laag aan de zinnen te geven.…
Warme gedachten
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.054 Streel mijn woorden in de stilte
die je wilt dragen met de warmte
die momenten laat slapen.
Waar onze liefde
in elk spiegelbeeld steeds mooier
wordt en jij weer met mijn
gedachten spreekt
als ik dromen verlies
die niet meer kunnen wachten.
En de tijd fluistert wat ik
wil verzamelen als jij
weer dicht bij me ontwaakt.…
rust
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
867 en in het kolkende water
naar lucht happend
hangend tussen hoop en vrees
naar beneden stort
en daar geen rotsen vind
maar waterlelies
en in serene stilte blijf drijven…
Zomeravond
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
776 Want de stilte slaapt en dromen verstoppen
hun schaduwen
waar ik mezelf zoek en de avond mij weer volgt
met geuren die spreken
en kleuren die in het
donker weer hun werkelijkheid verliezen.
En ik vraag wat de tijd nog wil zoeken
als de nacht zijn cocon weer teder sluit.…
Het is niet wat ik dacht
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
893 Het is niet wat ik dacht: de stilte niet,
ook niet het spreken, het verlangen niet,
de drukte niet, de zachtheid van de avond.
Het is het weer herkennen van de vrede
die waait doorheen de herfst en die ons leert
hoe we met open handen kunnen leven
omdat er telkens nieuwe vreugde groeit.…
Ik glimlach
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
651 een spin is druk in de weer
is niet gehaast
ze spint een draad aan leibomen in de herfstige lucht
bepareld met dauw
ik glimlach van het venster af
om wat ze doet met kracht
en houd me stil achter het vensterglas
bij wat ze doet in stilte van bezit
waarop dauwdruppels haar spinrag troon omringen
wit op wit…
Vrede
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
877 De gouden vrede
in mijn hart
zal dan groeien en
overstromen van
stilte en schoonheid.…
Je stem is luisteren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
591 jij laat
stilte spreken geeft in
lichaamstaal de woorden aan
met ogen
lettergrepen door mimiek
kan een gesprek ontstaan
jij schoudert
onverzettelijkheid
recht je rug in afstand nemen
open handen
altijd klaar om
warmte weg te geven
je stem
is luisteren een dialoog
in liefde fluisteren…