35887 resultaten.
Potentiële energie
gedicht
3.0 met 1 stemmen
4.612 Maar
geen haast als tijd toch aan je zijde staat.
-------------------------------
uit: 'Kritische massa', 2002.…
ijzige onwetendheid / in stilte voelt het zich bekwaamd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 ik kan niet troosten nu
de pijlen op mij zijn gericht, het
dubbelwandig hart lijkt geïsoleerd
van tijd en daad
jij kromt jouw vingers en dept
goedwilligheid op een bank
zonder woorden – de piano staat
boven –
akkoorden vol zwijgbeloftes
doen het raam beslaan, er wordt
geschreven op het vluchtig water
dat zich wintert wanneer…
Hondswijs
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
835 In jouw ogen staat nimmer verwijt -
de dingen zijn zoals ze gebeuren -
maar een band betekent iets voor altijd,
dus elk vertrek zul jij diep betreuren.
Met verdriet en toch zonder te zeuren
kijk jij dan toe hoe wij mensen dwalen,
hoe vermoedens onze weg bepalen,
hoe dom wij doen, ons gevoel vergeten,
hoe wij praten, opgaan in verhalen.…
Geverfde deur
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
582 Voor het leven
als partners door geverfde deur
die danig gesloten, open staat
Daar jij in al jouw onschuld
als vogel de balts
jouw rug toekeerde…
nultijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
431 voor vergeten dromen
moet je verder
verder varen terug
in de tijd
luister in de vroege ochtend
naar de mist
vaar van meer tot meer
langs het grijzig mos
van de rotsen
vaar verder terug
vier de schoonheid
als de zon laag staat
haar betoverend licht
een goudbruine gloed legt
over de boomstammen
als waaiers van paarsblauwe
boshyacinten…
Vrouwen en auto’s dat is heel verkeerd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
950 Met hier en daar nog wat hechtdraad,
denkt ik aan die schone,
voel mij wel wat bedrogen,
mis mijn auto die bij de sloop staat.
Maar toch, ik heb inmiddels wel geleerd,
vrouwen en auto’s dat is heel verkeerd.…
Vlakke streep
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
476 Leven dat zijn
Eigen onafwendbare
Gang zou gaan -
Hoge pieken verraadt
Mijn levenslijn, met
Daarnaast uitsluitend
Diepe dalen,
Te hoog, te diep
Voor een eenvoudig
Mens die zo graag
Streven wil naar
Gelijkmatigheid
Zo kijk ik nu naar
Mijn eigen levensscherm
Dat naast mijn sterfbed
Staat opgesteld en zie
Ik geen leven…
Droomboek
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.371 iedere ochtend schreef ik
een droom op uit mijn slaap
of met een ingehouden snik
dan wel een opgeluchte gaap
ik speelde altijd de koning
met paarden, pionnen
torens en lopers
rondom en in mijn woning
zette alles naar mijn hand
als dé krijgsheer van Nederland
plots hoorde ik een gil uit ons bad
de koningin schreeuwde
majesteit, u staat…
Zondagmiddag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 Loom septemberlicht,
Warm voor de tijd
Van het jaar -
Op de grens
Van het najaar
Dat te wachten
Staat nu de zomer
Haar tenten
Hier bij ons
Aan het opbreken is,
Beneden op het
Terras met uitzicht
Op de eeuwenoude
Toren waarin de
Eeuwen voorgoed hun
Intrek hebben genomen,
Sta jij frites
Te bakken in je
Eigen tent…
Mijn boom herdenkt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
534 Mijn boom herdenkt
de stilte van de zee
het verhaal waarin jij
bent heen gegaan
en mijn wanen
denken mee
mijn droom herleeft
de stilte
van de armoede
in werkelijkheid
mijn boom is beleefd
en leeft in stille aardigheid
zonder opsmuk
met een verlegen gebaar
staat hij daar in weemoed
met alle takken klaar
om het leven te vertakken…
Vechten bij stormtij...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 De gedachten en de woorden kolken
alsof ze water zijn, in staat om je te verdrinken.
Toch wil je wakker blijven, raad vragen en slechts
doen wat moet, zonder al die kronkelingen
in je hersens, zonder het zwarte licht van niet
weten, van dwaasheid en onbegrip.
Hoe nu overleven? Wat wel of niet ondernemen?…
Tempus edax...
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.666 Neerstig tikt het ongedurig
hangend wezen,
waarop de weg naar 't eeuwige, in
twaalf stappen, staat te lezen.
't Is stille en middernacht! Alsof
ik blind ware, om mij henen,
in donkere diepten schijnt het al
verduisterd en verdwenen.
't Is stille! Niets te zien en niets
te horen, 't doet mij beven!…
Ons laatste avondmaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
580 stampvol stadion
met geestdrift en applaus
leid de kudde niet
die zonder herder
voedsel zoekt en
enkel slaapt en poept
mijn woorden heb ik
aan de lucht gehangen
om in weer en wind
ieders aandacht te vangen
duurzaamheid is
de nieuwe kwaliteit
geen snel consumptiegoed
maar liefde en medemenselijkheid
de zorg voor nu
en later staat…
Boom in park
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
595 Geschiedenis bewaard,
in grond waarin jij staat.
Strijd en storm heb je geweerd.
Nog eeuwen te gaan.…
Geborgen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
598 Maar alles is oneindig teder
en steeds licht het weer anders op,
al moeten we doorheen het duister
en staat ooit alles op zijn kop,
toch wil ik dankbaar verder gaan
al is er droefheid in ’t bestaan
en huil ik zacht vanbinnen.
Ik leer langzaam beminnen;
al blijven ook de zorgen,
ik voel me diep geborgen.…
Jij was het niet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
654 het was geen kus
die alles deed oplaaien
het was niet die zomerse dag
die zo mooi en warm was,
het was niet de liefde
die mij deed verlammen
of de opkomende zon, die verscheen toen jij
je blonde haren kamde
het was ook niet toen ik je hand vast hield
en dat het nooit meer morgen zou worden
alles staat stil wanneer jij mij aankijkt…
Zij schaduwen woorden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
465 er zit geen rust
in je handen
zij cirkelen bogen
vingers wijzen bevlogen
naar een mooi perspectief
zij schaduwen woorden
benadrukken klanken
die anders niet
of veel minder lang
blijven hangen
zij dragen de taal
die in je blik
staat geschreven
accentueren het belang
van intensief leven
vinden ontspanning
in het strelen en helen…
In de zomer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
507 Het blad wentelt zich nog even
in het licht dat bij de avond past
dat het zwaarwichtig is en droog
verlangt te vliegen, steel losgeraakt
van de boom die goedmoedig wuift
de overige bomen buigen
Het land dat naar het blad verlangt
naar elke nerf en mogelijke kleur
Op het water leest een vis de toekomst
van het blad die beschreven staat
in…
Nooit samen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
821 Een geboorte met verdriet
Intens dat je ons verliet
Waarom heb je geen kans gekregen
Om te mogen blijven leven
Ik weet je was veel te klein
Maar ik had zo graag jou oma willen zijn
Ook al heb ik er vier
Ik mis er een want jij bent niet hier
Het is misschien raar
Na 5 jaar
Maar voor rouw staat gelukkig geen tijd
Ons prinsesje kleine…
Levend op het linnen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
546 wat de schilder
levend op het linnen zet
violen huilen
hete tranen als een kind
zijn straf wordt aangezegd
eerder soleerde de trompet
een warme ontvangst
in het knus geboortebed
riedelen saxofoons
de discussies die voor
escalatie al zijn bijgelegd
in de ritmesectie
klopt het hart en slaan
pauken hun volwassen slag
het doek staat…
strandlopertje
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
577 Altijd als ik aan je denk
houd ik m'n adem in
de tijd staat even stil
je betekent voor mij zoveel
alsof sterren gemaakt zijn van jou
grijs groene ogen bewegend in een lach
er is geen mooiere vrouw
met jou leef ik echt ten volste iedere dag
de zee zingt met ons mee het lied der liefde
het verleden wordt het heden
we lachen om een drieteenstrandlopertje…
Arme ziel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
892 Op het bankje bij de rozenhaag
zit hij, de oude man
en praat met haar, naar het schijnt
want er zit niemand naast hem
hij gebaart haar te komen
na nog een poging staat hij op
loopt het erf af richting dorp
steeds ‘n bezorgde blik naar links van hem
zijn hand in die van haar, zo lijkt het
bij het graf aangekomen
legt hij haar voorzichtig…
Als zij haar ogen sluit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
558 Als zij haar ogen sluit
hoort zij de zachte klop
maar weet van geen pas
geen fiat geen poort
Hier entert iemand die
niet om welkom vraagt
en vrij van zin en ding
ook buiten binnen staat
De djinn die ontastbaar
door haar nachten slentert
en haar liefde dumpt in
een cirkel zonder center
Uit dood keert zij weer
naar stad, huis, lijf…
Men moet
gedicht
4.7 met 7 stemmen
8.311 kelder
men moet de zonen nog moed inspreken, de dochters
een harnas aanmeten, ijswater koken leren
men moet de fotograaf nog de bloedplas wijzen
zijn huis ontwennen, zijn inktlint vernieuwen
men moet nog een kuil graven voor een vlinder
het ogenblik ruilen voor zijn vaders horloge -
------------------------------------
uit: 'De tijd staat…
Nico Tromp
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
642 Het staat (nog) niet in de geschiedenisboeken vermeld
in Tuitjenhorn woonde een grote held
Nico Tromp stond voor zijn patiënten pal
met passie en zijn hart bovenal
Tientallen jaren werden door het OM afgedaan
als crimineel moest hij in de nacht meegaan
met een lintje en standbeeld zullen wij hem eren
een gele kaart voor de Haagse dames en heren…
Voor hen die vielen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
676 Het monument staat er nu nog.
Het kruis gebroken wit.
De letters donkerder maar toch
nog steeds: 'voor hen die vielen'.
De dag erna ontsnapten we.
Mijn moeder zei: "waar ga je heen?"
We plukten allemaal één bloem;
bevrijden doe je niet alleen.…
Brandende echo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 Maar dan lijkt hij te vluchten
- het raam staat op een kier -
ik vang hem net op tijd
in allebei mijn handen
totdat zijn woorden branden
en ik wel los moet laten.
Ik kijk en wacht
ik duister.
Wat is het stil vandaag.…
In stilte is de kamer
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
552 Geen wijzer wordt bewogen,
alles staat of ligt in rust.
Een stofje dwarrelt,
voor de rest geen zucht.
Op de kast een foto
van omhelzen, van jong geluk.
Een lage zon leest langzaam
zijn en haar gezicht,
vol hoop en verlangen.
Twee levens uitgehangen:
het ging nooit stuk.
Stilte heerst vandaag.…
Het vlammend rood
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
472 de bosrand
staat nog vlammend
in rood krijt bij het
afscheid van de zomer
waar groen
al donker duistert
draden elkaar kruisen
tot herfstige huizen
heeft zij de zon gekeerd
op hete dagen hitte
geweerd en verwezen
naar trillende einders
zij was de poort
van het schaduwrijke bos
het veilige oord
voor schuilende dieren
nu kaalt de…
De huisvrouw
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
778 niet de ochtend of de avond
maar de middag valt mij zwaar
groente schoon aardappels geschild
vlees gebraden alles staat klaar
huis geboend kleding gestreken
boodschappen binnen wassen gedraaid
vuilniszak buiten bloemen geschikt
wat knoopjes aan een vest genaaid
dan neem ik even een rustmoment
voel moeheid in ieder gewricht
zet mij neer…