8651 resultaten.
Klankbord...
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
710 Hoor mijn hulpkreet, wees mijn klankbord
zie mij in kleur, niet in zwart/wit
Voel wat ik voel
denk mijn gedachten
Sta in mijn schoenen, verplaats je in mij
oordeel dan milder en vraag jezelf af
Wil ze mijn hulp, kan ze het niet zelf?…
De pluisjes in de Pinksterdienst
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
590 In haar witte toga
stond ze midden in de kerk
te blazen als de wind
tegen de uitgebloeide
paardebloem
pluisjes cirkelden rondom
beschenen door het licht
van de door glas in lood
komende zon
het is als met de wind
je ziet hem
door de dingen die bewegen
net als de pluisjes
neerdalend op uitgesleten tegels
zo is de Geest,
je ziet hem…
Ik zag...
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
594 Als eerst de
Stille, koude regen
Die de pijn
Het best beschreef
Daarna de
Witte, dichte lelies
Die het verdriet
Een lichaam gaven
Vervolgens het
Woeste, zwarte water
Dat de angst
Het best verbeeldde
En ook de
Dikke, donkere wolken
Die het gemis
Zwaar op me drukten
Tot slot de
Sterke, verscholen zon
Die de hoop op beter
Steeds…
Dichtersdroom
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
626 Een wit vel papier
nog onbeschreven
ligt voor mij in een droom
ik pak mijn pen
begin te schrijven
zonder te beseffen wat.
Ik schrijf met blinde ogen
al dromend over verre reizen
en velden vol van kleur
hemelsblauwe luchten
geluk dat zich vinden laat.…
nachtvorst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
541 nu kou de adem nam van zachte bloesems
twijfelt leven of ze verder kan, de
kille dood neemt kleur uit welig groen
de lente wacht
alsof ze stilletjes vertellen wil dat
uit één nacht
geen gram valt te behalen
over zeven weken bloeit april in witte jacobsladders
tree voor tree beklimt mijn spijt
langs bloemen die er niet toe doen…
Herenfiets Nulde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
480 Het betreft hier een witte fiets van 5 meter hoog, 5,5 meter breed en 400 kilogram zwaar.
-----------------------------------------
Het lijkt verdorie wel het volle leven:
Zo heb je nog een prachtig mooie fiets,
En zo is die verdwenen in het niets,
Wie weet waar toch die fiets kan zijn gebleven?…
Afscheid 2
gedicht
2.0 met 31 stemmen
21.808 We hadden gezwegen ik aaide
haar wangen haar slapen het witte haar
aaide het haar werd zijde aaide
de strakke mond een stille lach
ze lichtte haar deken op
ik dacht wat een benen zo mooi
ze bestaan - af - zo lang
dacht dat zo mooi dan kan
steeds meer been en meer dan been
ik dacht wie wil ze dat ik ben ik aaide
haar wangen haar slapen…
Ooit was er grijs
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
572 hoe ik ook straalde
jij absorbeerde alle licht
in samen zijn
kaatste zwart
in schaduwrijk bewegen
zette leven op het spel
het perspectief
in ons bestaan liet jij
als donkere vlek ten onder gaan
ooit was er grijs
maar in die mist raakten wij
elkaar al spoedig kwijt
leven in zwart wit
kent geen compromissen
de een laat zo de ander…
mijn kat
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
861 en toch lijkt hij te zeggen
komaan, nog even verdergaan
hij komt me aaien
zo zachtjes langs mijn been
met zijn pelsje zuiver, zacht
zo wit als sneeuw
voor u waarschijnlijk
heel banaal
maar voor mij
zo betekenisvol
mijn kat in dit verhaal…
Op dobberend geklater
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
591 de zon speelt
spiegelt zich trots
in watergolven
zeilen tekenen de horizon
een windvlaag, een bewegen
het bootje gaat overstag
rode pompeblêden
sieren het blauw en wit
de Friese vlag
ik lach mijn zorgen
de vreugde tegemoet
net als de visser
die een goede vangst doet
nu is veel dichterbij
in dobberend geklater
geen pijn bij een…
bladeren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 gele bladeren
dansen wild
over de straten
bomen
kreunen onder
de hevige wind
weer een nieuw seizoen
dat arriveert
ik kijk nu al uit naar
een windstille dag,
waarop de zon schijnt
in milde herfstglorie
bladeren
in geel, rood
oranje en bruin
kraken zachtjes
onder mijn voeten
witte lichtstralen
schijnen bescheiden
door de torenhoge…
Nieuwjaarsnacht
gedicht
5.0 met 2 stemmen
11.984 met het deksel van een koelbox
sluit de witte winterlucht
de onbekende stad
waarin wij beneveld
door champagne en verhalen
decadent verloren
door de nacht dwalen
over bevroren asfalt
glijden wij, duwen, vallen,
kussen, tussen muren
van de dichtgeklapte wereld
waarin niets leeft
dat zich buiten de straal
van onze lichaamswarmte
of…
Vogel ( ode aan Slauerhoff)
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
868 Ik droom de reis
naar het verlatene
er te landen
als een reiziger buiten de tijd
Zonder ticket of bagage
snel als het licht kan zijn
langzaam als een oude vijver
overal thuis te komen
Ik droom de donkere wouden
de kale witte sneeuw
alle plaatsen tegelijk
keer er alle beelden om
Geen gids weet nog
Waarheen die reis zal gaan
Varen…
Verdriet van velen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.060 10 jaar was ik en niet bewust
van scheiding tussen blank en zwart
Zeven of acht jaar later, werd
ik langzaam maar zeker met
mijn neus op de feiten gedrukt
toen zwart-op-wit duidelijk werd
dat rassenscheiding zich onge-
breideld en ongehoord had voort
gewoekerd op golven van onrecht
Nooit te begrijpen dat zoveel
mensen; mannen, vrouwen…
De strakke kragen riet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 mis de ochtendrijp
in roze tinten bij een
rood omkranste zon
het ongerepte
witte landschap waar
de stilte krakend klonk
grijze buien
met hun sluiers sneeuw
die dansen op de wind
krasse schaatsers
langs de strakke kragen riet
verglijdend in het verre niets
eens zal de vorst
zijn winterse entree gaan maken
anders zal de lente nooit…
Pekingeend met vodka
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
640 Mijn arbeid verbruid
door twee lijding*-gevende clowns
In mijn hoofd zijn zij al-
lang overleden
In wit en in rood
grote flapschoenen
Zij waren slechts clowns, en
nu zijn zij....…
Vader
gedicht
4.3 met 3 stemmen
4.477 IJsbloemen blauwgeverfde hand
geribbelde deken gebroken wit
hart zonder ophef hart ja nee
dingen gedaan wilde hij niet
o nee
dingen die hij wilde niet gedaan nee
vader is een ingepakte uitvinding
zichtbaar oud en ziek
(spijt niet zichtbaar genoeg)
een machine van losse grepen
de dochter een lopende band.
----------------------…
Winterwending
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 Geen oog voor het smetteloos wit
dat zich kuis aan hem toont.
Doof voor het opgetogen geroep van het kind
dat zich verwondert om het geschenk van de nacht.
Dromend
zo levensecht
dat hij de warmte voelt op zijn gezicht.
Glimlacht
want hij weet dat met elke stap
nieuw leven is aanstaand.…
Hemelse kleuren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
562 Mijn hemel vandaag azuren blauw
hier en daar witte schapenwolkjes
met gouden randen
beschenen door warme zonnestralen.
Schitterend over parelend dauw
gevuld met smaragd en edelstenen
en aan de kim tegen somber grauw
een boog in prachtige kleuren.…
In speelse lentegroet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
547 heb mijn blikken
altijd vertrouwd
dacht in onderbouwd
begrijpen hoe zij
anderen aankijken
nooit heb ik geweten
dat mijn logica
de lichaamstaal
al jaren is vergeten
daarom loop ik vast
mijn vogels
zaten op een tak
vlogen in zwart wit
floten hun gemak
landden tot een stille zit
maar in het echt
krioelen kleuren
zwermen groot…
Wie kon vermoeden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
890 een zonovergoten dag
verwarmt hen, die haar
zo ontberen
stilletjes ontluikt het
vers groene landschap met
roze en witte bloesems
vlinders dansen
om elkaar heen op
de tinten van de wind
wie kon vermoeden
dat jij plots werd
opgewacht door
degenen die jou
liefhebben aan de
gene zijde
als wel wij jou hier
omringden met al…
de illusie van een meisje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 ooit als kind begonnen in een droom
een bruidskleed, wit met volle rozen
blakend onder zonnig zijn
en een schijfje maan
nu vervrouwelijkt binnen deugd
het bij elkaar geraapt geluk verzameld
boven vruchtwater, een vreugd
binnen verdriet
plooien banen weg in haar oud geworden huid
levensecht gekweten aan de bruid
die enkel zomerleven…
decembergedachte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
596 nu december zacht zijn
witte kringen vorst verbindt, begint
de advent van mijn laatste jaar
als lang verguisde vrouw, die meerdaags
zeven vloeken kent
getekend door de lengte van
erdoor gedrukte rouw
mijn start zal anders zijn, gelouterd
door slechts wie ik ben
ik lief, verbeter en verblijd
scheld alle grieven van dit leven kwijt
en blijf…
De Dichteres
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 Ze trouwt niet meer in ´t wit
ervaart veel meer dan één seizoen
Met dit veld voor ogen als het levenspad
geen spruiten, boerenkool met vorst
Haar akker ligt er onbebouwd
het weer masseert haar huid
De wind kan er alleen naar fluiten
al omarmt hij haar natuurlijke schoonheid
Bij haar groeit er iets van binnen
nog veel mooier dan fysiek…
en eeuwig ruisen de golven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
499 gebeiteld
in een geut van zonnelicht
een naakte vrouw, blanke vlek
op het vlekkeloze witte strand
schrijdt langs
de waterkant,
in de speelse branding
die haar voeten
streeft te strelen.…
Papa
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.137 Papa lieve papa
jouw leven is geëindigd
en jouw zijn voorbij
Papa lieve papa
opgewacht door wit licht
woon je voor altijd dicht bij mij
Papa lieve papa
dank voor al je hebt gedaan
blijvend verbonden door 't lot
Papa lieve papa
omringd met liefde laat ik je gaan
leg je terug in de handen van God…
Voor altijd duren mag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
685 De lichten gedoofd
Knoop in mijn maag
Hamers in mijn hoofd
Tulpen blijven groeien
Viooltjes, wit en violet
Wangen die rood gloeien
Vandaag zijn wij beland
In een zeer slechte film
Zakkend door het zand
Hoe het einde zal zijn
Zal niemand weten
Hevige intense pijn
Wij plukken de dag
En leven in het nu
Dat het maar
Voor altijd duren…
Weet jij wat er speelt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 Is Nederland net reclame
En schept dat dan een typisch beeld
Want
Weet jij wel
Wat
Er echt speelt
Soms moet ik erkennen
Dat ik liever
Met gedachtes blijf rennen
Maar in dit land
Is er een verband
Maar
Wat is er nou
Eigenlijk echt aan de hand
Want niet elke Man
Of elke Vrouw
Is wit of blauw
Maar ook niet Krom of Recht
Heb ik dan…
loslaten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
699 Een hagel witte pagina.
Startend met het heden.
Starten met een nieuw leven.
Loslaten is zo verkeerd nog niet.
Leef vandaag en droom van morgen.
Het leven zit vol schatten maar soms moet je loslaten want de mooiste schatten liggen verborgen.…
Verdwenen weelde
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
855 Dat keienpaadje naar de witte woning aan het spoor
-waar wilde wingerd zich had vastgebeten rond de eik-
is weggevaagd. Er komt een multiculti woonerfwijk
te bouwen op het liefste dat ik uit het oog verloor.…