6828 resultaten.
Donkerden vage vormen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 zij speelden niet
rollebolden liepen
en sprongen nooit
donkerden wel
vage vormen op een
ondefinieerbare achtergrond
zelden direct
in zicht maar je wist
en voelde hun aanwezigheid
soms sluierden
ze grijs waar helder
licht te verwachten was
mineurden geluid
waar jeugd zich
altijd sprankelend uit
de donkere kant
van jouw balans…
In civilisatie gist
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
566 ik zie donkere
massa’s bewegen
zonder enig contrast
voel het zuigen
van de kloven die
gestolen tijd uitbuiten
daar schuiven
vele panelen hun
lang verleden bestaan
formeren decor in
chaos en afgrijzen uit de
ondergang van paradijzen
revolutie zal
geen geschiedenis
schrijven over het leven
daar gaat de strijd voort
om de…
Heer en meester
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
578 ik las
met vingers
het alfabet
aan klanken in
zwart witte toetsen
speelde met voeten
donkere tonen
opende alle registers
in een uitbundig
creatieve ontlading
voelde mij
heer en meester
over de melodie
beheerste alle nuances
van deze muziek
verdwaald in
de ruimte klom
het ijlste toontje
omhoog en verdween in
het schoonste…
de nevelbrug
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
760 het onbekende van dit woelig akkerland,
met zijn groene hemel en donker blauwe grond,
lieten mij plots nemen, de nevelbrug die mij verbond
naar het mystieke... aan die eindeloze andere kant!…
Het gelach van de zon
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
475 ik heb met
schaduwen gespeeld
rond het gelach
van de zon
ook met kleine
witte wolkjes die
snel donker werden
aan de onderkant
zij vulden de velden
vergrijsden het
blauw en de helderheid
die wij van zonnig kenden
toch heb ik
mijn hoop behouden
op een brandend revival
van het koesterend licht
de donkerste rafels
zijn onder het…
samenvloeiing
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
433 licht rimpelig
geel oranje reflecteert
het panorama groeit
naar de morgen die
meedeint in blauw
groene tinten
het landschap danst en
pronkt met schitteringen
in wit als de zon hoog
aan de hemel staat
in uitbundig knallende
kleuren kondigt het
avondrood zich in
paarsrode tinten aan
na de bocht vaart zachtjes
aan het donker…
Bruisend leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 jij hebt je
namen geschreven
op alle delen
van jouw leven
in het bos
vliegt plots
een vogel op
met veel misbaar
door die scene
schrik je op in
auditief herinneren
een regelrechte top
op het donker
spiegelend meer
schrijft maan zijn
intrigerend wassen
wij rafelen
ondeugend aan
de kant zijn gezicht
met golfjes in plassen…
Zwart hart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
381 in het zwart hart
speelt licht nog
met illusies omdat donker
geen schaduw kaatst
jij bent de eenling
die daar naar binnen gaat
in oprechte bewondering
de rest achter zich laat
er zijn geen contouren
op muren van kracht
en emoties die pulserend
bewegen in leven geven
soms varieert
licht naar helder rood
als zuurstof zijn
opgelichte…
Tredmolens voorbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
459 ik liet mijn
donkere stappen gaan
bleef zelf staan
in onthutsend duister
de tredmolens voorbij
voelde vrij van
dwangmatig koersen
zonder roergangerszweep
het eerste licht
markeerde kanten
die zicht gaven op een
eindeloos verdwijnpunt
ik ervaarde diepte
in een voorheen
draaiende wereld
als een tollend plat vlak
lichtloos heeft…
Stof opwerpend
netgedicht
3.8 met 142 stemmen
405 nog is de tijd
niet opgeschud
als een kudde
kamelen stof
opwerpend het
rit aanneemt
een plaatje
is de uitloop
in het hitte
zinderend puin
dat zich al bijna
begraven weet
donkere ogen
in een gebronsd
gezicht beschouwen
deze vitaliteit in
evenwicht met de
saaie toeristen rit
woorden dragen
nooit venijn
als gebaren al
voldoende…
Regen helaas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 Regen is gul
donker en rul
midden in lentegroen
ligt de grond open
was eerst nog stoffig
geelbruin stuivend spul.
Niks regen helaas dus
regen is zege
voor het gewas
stedelingen
zeggen domme dingen
dat geeft geen pas.
Aardappels, groenten
de oogst van de regen
komen ze tegen
in hun supermarkten
hebben ze verkregen
en eten ze op.…
Foei....
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
553 Mijn donkere wolken werden getroffen
door een aanval van de zon.
Ze verloren na een nutteloze strijd.
Daarna viel ik zomaar ten prooi
aan een aanval van lichtzinnigheid.
Een willoos slachtoffer werd ik
van plotselinge levenslustigheid.
Als veel te oude vent knipoog ik,
naar een veel te jonge meid.
Foei...…
Het narrenpak
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
807 je merkt het aan de lucht
een rust van licht in late dagen
zo lenig voor het vuistje weg
hijs ik mezelf in narrenpak
en in de leegten tussen regels
kom ik gedichten tegen
een sterveling met koude woorden
verliest gezicht aan zwaartekracht
hij spijkert donkere kamers
kiest de vlucht vooruit
breekt zijn breekbare pootjes
maar hier…
Het monumentale
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
424 sluier glijdt
zie ik wit
bewegen zonder wind
een hand die in bedaagde
rust de opening vindt
zelfs stilte houdt
de adem in als dit
onaangekondigde bezoek
haar boodschap doet
er is geen angst meer
in het levenslang wachten
wel een lach met
de allerlaatste krachten
als welkom om
samen te verscheiden
waarbij jouw wit
mijn donker…
Speldenprikkend
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
359 donker duwt
de avond het
laatste daglicht
voor zich uit
in het langer
worden van
schaduw verliezen
kleuren hun huid
nog schijnen
spaarzame stralen
hun lijnen van de
laagstaande zon
in het langzaam
doven van boven
speelt nacht zijn
speldenprikkend spel
in een voortdurend
bewegen komen
lichten elkaar tegen
in een vast decor…
Het laatste licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 ik zag hoe
de dag schemerde
voelde me verloren
in het donkeren
van het laatste licht
nog had jouw
gezicht een
stevig profiel dat
scherp tekende in
toenemende duisternis
en warmde je
hand de ongeziene
verbinding met het
geheel dat ik aan
het verliezen was
omdat de kou
opkroop en vertwijfeling
je blik vertroebelde of wij
elkaar…
Diffuus licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
510 vrijblijvend
dragen geluiden
de wereld langs
tuinen en huizen
verliezen volumen
en vullen zich in
onderscheid met wat
hoorbaar overblijft
deze mêlee van
leven en bestaan kent
een vitaliteit die als
dag en nacht samengaat
waar donker en licht
geluiden met seizoenen
kleuren oogst warmte
het schaduw gebeuren
pas als de nacht…
Het evenwicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
499 het vlees van de oorlogszuchtige mens
is op zoek naar wat hem aanzien kan geven
hij bladert door
oude rommel en puin
om het in het heden
als tegenwicht te laten herleven
kanonnen vuur aan wakkeren
hij hekelt
de vredelievende daden
door zijn voorgangers verricht
de berijders van donkere paarden
staan te trappelen om stoom af…
Vriendin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 van de radio
ik probeer reclame te maken
voor haar uiterlijke schoonheid
maar dat heeft zij niet nodig
want ze is van binnen al zo mooi
in essentie van ontwaken
laat zij de wolken niet los
viert zij zelfs het kleinste beetje plezier
met de muizenissen van de nieuwe ochtend
ze fluistert, voor zo ver haar stem kan reiken
alsof de donkere…
Eindeloos landschap
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
547 Er ligt een eindeloos landschap
tussen jouw lucide droomwereld
en haar machtige serene werkelijkheid
de donkere nacht maakt harde muren
een vreemde wereld zonder deuren
van waarheid, stilte kent langdurige minuten
in eenzaamheid, jij gelooft niet dat de rivier
een moeder is, de boom een dochter van de zon
de golven van de zee geen…
Jouw nabijheid
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
454 in het donkere
dempen van de
fijnstof decibellen
klinkt jouw stem
helderder dan ooit
natuurlijk duurzaam
is de transitie waar
jij vast in gelooft
jouw tonenscala
kent geen stress
omdat stembanden
niet door verkeerd
gebruik zijn verpest door
hardnekkige poliepen
die aangetast net
even anders piepen
als ik in jouw
nabijheid verkeer…
Wachten...
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
810 er staat
Wachten op een nieuw seizoen
de lente staat aan de poort
wachten op het onverwachte
wachten op een antwoord
Wachten bij een spoorwegovergang
wachten op een teken of sein
wachten tot het licht dooft
er kan nog een trein komen
Boeren wachten op regen
of dat het eindelijk stopt
wachten tot je een ons weegt
wachten tot het donker…
Penseelstreek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
445 schouders klimt de zon omhoog
op zijn tenen moet hij staan om het te overzien
deze wereld van in kleuren verdwalen
terwijl hij haar lief heeft met haar grijstinten
het verlangen om helemaal samen te zijn
in de leer bij de meesteres van de liefde
achter ieder geluid een andere toon
in evenwicht, zo ervaart hij haar compositie
van licht in donker…
Afslag naar de hel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 In de berm van de snelweg
staat een vrouw, ik ken haar
Ze lijkt op mij, op het gezicht
naast me in de zijruit
Ze komt dichterbij en ze buigt zich
voorover naar mijn knipperlicht
In het donker achter mijn stuur
breekt het zweet me uit
'Jongen, wat doe je hier?…
Droogte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 planten en dieren is het gelukt te overleven
dorst, en nog eens dorst, zo dorstig zijn de bomen
in dit eenzame land zonder helderheid van dromen
wanneer zal de eerste nieuwe regen komen
en zal het genoeg zijn voor de bladeren
als de mensen met hun dorst vergaderen
er is een droom gaande in het onderbewustzijn
de mensen drinken gulzig in de donkere…
Gedrevenheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 Ik, die in 't donker bij de parkeerplaats stond,
maar er niet binnenkon
omdat afgezet,
jij er niet parkeren kon.…
Kosmisch Raadsel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
489 Ooit werd je God genoemd en ook wel Vader
En daar waar rook is, is nu eenmaal vuur
Indien ik je bestaan als volgt benader
Dan ben je toch een teken aan de muur
Er was een tijd waarin ik wat neerslachtig
Je ver en hoog en onbereikbaar vond
Erg ongenaakbaar, wreed en oppermachtig
Ik haaks op alles wat je inhield stond
Maar vanuit donker…
Gespannen snaren
netgedicht
5.0 met 177 stemmen
452 liefde over
de gespannen
snaren van
mijn viool
de klankkast
geeft de body
en mijn vingers
moduleren de
rondheid van toon
samen bepalen
wij de melodie
die in blij
geven en nemen
vertolkt als refrein
ogen schitteren
ijle klanken
die warmte
kleuren in het
subtielste element
je lach klinkt
ondersteunend
laag in het
soms donkere…
Fatale massa
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
599 Een wittig rif van gevaar
tekent zich kraakhelder af
in de verte flitst een
schel licht meedogenloos
spookachtig schijnsel
röntgennegatieven
van rimpelende vellen
in donker fatale massa
van een staartloze komeet
schiet lood in lichtjaren
prognose in maanden
minder exact
galactische heupen
haardunne breuken
gestage monotonie…
Je aura straalt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
469 je aura
straalt
in de warme
kleur van liefde
ogen blikken
in donkere drift
lichten op in je
aanstekelijke lach
die opent met
dat ik even
alles mag
terwijl handen
weren als ik
de vrijheid
voorzichtig
wil proberen
in het zeer
aantrekkelijk
liefdesspel
waar nog lang
niet alle fiches
zijn geteld
de dobbelsteen
alleen met
punten…