7923 resultaten.
ooit ademden wij simultaan
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.228 mijn ogen liggen in de regen
jouw voeten verloren in de nacht
dragen mijn vragen weg
op een spiegel
onder mijn ogen
diepzwarte schaduwen
kleur van verbrande bloemen
als krijtrotsen in zee
breekt mijn stem
brandt als een witte maan
op de lippen
jouw schouders dragen
de schemering van straatlantaarns
hun schijn vloeit in…
zonder titel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
584 het hoofd dwingt
met koppig geduld
tot concentratie
het zwart strijkt knarsend neer
bruusk dient oud zich aan
het verlangen gaat altijd weer stromen
er is geen geduldige tijd
de spanning groeit en haast zich
kleuren dringen zich op
het gaat vanzelf
de rode draad spreekt
over het tragisch lot van goed en kwaad
gehoorzaam aan…
Autumn
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
893 Mooie kleuren, fijne geur.
Wat goed is dat het weer is gekomen,
waarvan een god de regisseur
is. Vogels wachten
Overal giggelend op hun vlucht.
Er komen koude nachten,
bladeren dansen in de frisse lucht.
Ik bewonder de pracht van de vroege stormen,
en vertrouw mezelf toe aan de wind.…
Brak en was alleen
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
931 jij hebt
stenen geraapt
grote en veel kleine
keien die zomaar
op je pad verschijnen
het patroon
was je geleerd
jij hebt het geprobeerd
maar het klopte niet
met hun en eigen lijnen
je stapelde
bouwde muren om je heen
kon op het laatst
geen kant meer heen
brak en was alleen
maar in de kleur
wist jij jouw hart
en ziel toch mee…
tien vragen over herfst
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
663 op de grond
wat is het begin
dat de cyclus eindigen laat
wie fluit het in gang
wie zorgt dat het verder gaat
is het de zakkende zon
die haar kracht voelt vervloeien
verschrompelen de vochten
zodat niets meer kan groeien
waarom wordt groen geel en rood
verkleuren haren wit en grijs
vlekt de huid donkerbruin
wie raakt uit al die kleuren…
De Brandweer en de Regenboog
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
2.239 Vanmorgen met gierende sirene
De brandweer door onze straat
Niet duidelijk was me nu waarheen
Maar ergens waar een brandweer gaat
Daar is meestal wel wat te gebeuren
En kijk, in de richting waar ze gingen blussen
Hoog aan de hemel... in al haar kleuren
Stond de Regenboog de zon te kussen
.........…
in parachuutjes van het dalen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
883 gezien
in parachuutjes van het dalen
het gele stuifmeel voor de zaden
maakt alles weer compleet
nog voelt de middag heet
maar in het ochtendkrieken
zie je nevels langzamer
vervliegen in de morgenstond
de grote mond van zon
is niet zo spraakzaam meer
zij dicht haar stralen in
tot een wat winterser begin
de zomer was zo rijp
in kleur…
Glimlach
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
954 in mijn oren
glijdt het grijze zand in de golven
laten ruige regendruppels zich horen
waar lege handen worden bedolven
toch hoor ik de zielveroverende zang
van een hoopvol gevend heden
voor werkelijke woorden niet bang
doof voor een verzonken verleden
gaat het grauw geleidelijk omhoog
ver tot een verschijning van de zon
vormen felle kleuren…
In een zucht
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.269 hoe kan ik je uitleggen
zelfs met ogen van vertrouwen
welke vorm ik geef aan mijn
onvatbare wolken
ik wil ze letter
na letter neerleggen
in een speelse lijn voor je tekenen
zelfs de kleuren verzamelen waarin
ze verbonden kunnen dansen
ik schrijf en schrijf
de vlinders op mijn huid
streel wind in zomerzinnen
dicht vergeten rozen dichter…
if a picture paints a 1000 words
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
828 elk schilderij een hel
rood kleurde, veel te fel
een oor vond geen gehoor
sneed af in kleur
primaire terreur
weereens Van Gogh
weerstond kiezersbedrog
zijn woorden sneden vingers
onvertogen, overtuigd, de haat
in kromzwaard getrokken
proclamatie in het hart gegrifd
de ene Van Gogh
ging uit van de prent
de andere
was de producent
van…
Uit Warschau
gedicht
3.9 met 158 stemmen
28.879 .
------------------------------------------------
uit: 'De oevers bekennen kleur', 1994.…
Een stille ademhaling
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
754 Een stille ademhaling,
een in en uit,
een geven, nemen,vrucht'loos zoeken
muziek en kleuren,
daden, boeken
en weten dat er niets
het heimwee echt geneest...
Wie zei er weer: het leven is een feest?
nu ja, soms wel, soms niet,
maar steeds die stille adem
dat in en uit, tot alles eens voorgoed
hier is geweest.…
Windstilte
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.080 Nu de golven zijn bedwongen,
weggeebd in afgaand tij,
word ik kabbelend bezongen
van veraf als van nabij
door een eindeloze symfonie
met klank en kleur in harmonie.
En de subliem gekozen tonen,
door geen wanklank meer verstoord,
lijken het einde te bekronen
tot aan mijn eigen slotakkoord.…
samen kozen we pigmenten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
916 ik heb mijn kleuren neergezet
samen kozen we pigmenten
jij aardde meer naar grond
gekleurd door sedimenten
ik koos blauw
omdat het oceanen golft
maar strakkend voel je dan
de kou die onderhuids ook volgt
jij bruin en veel oranjerood
omdat je in de warmte van
de dag iets meer kan geven
dan je eigenlijk van jezelf mag
jij bent de…
en een lange herfst vruchtte
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
834 ik heb de
dagkalender weggegooid
weken waren al verscheurd
wat in maanden was gebeurd
leeft als herinnering
is opgetekend
in een rol behang
van meterslang met
warme kleuren die
nu mijn kamer sieren
dit jaar was veel te vieren
lente groende in verbloemen
zomer bundigde zich uit
en een lange herfst vruchtte
tot ver in de wintertijd…
Voor Annick (vermoord teruggevonden)
netgedicht
4.4 met 38 stemmen
1.973 Lieve Annick, blijf hen nabij die om je treuren
en leef in 't licht,
hoe donker ook de tijd die komt
haast alles zal gaan kleuren.…
In ons verboden boek
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
820 de lichten aan
kleur in de coulissen
moest op toneel en
wachtte op je blik
jij was er wel maar
mensen veel te veel
toch sprong de vonk
weer over in magie
jij gaf mij sterren aan
zag de hemel in je ogen
ik liet mezelf volledig
in jouw warme aandacht gaan
ben geland
op het gevallen doek
in toegift heb ik jou
mijn hart en ziel gegeven…
ochtendritueel
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
780 ik kijk in de herinnering;
je wijst en stilte blijft gezichten
slaan
die ik het eerst aanraak
wanneer het donker wordt
overdag
en ik het zwijgen niet meer kan bedaren
achter ramen en handen
op ingehouden buiken
zij die het gemis kennen
vertellen over gedichten
sluiten de nacht, zwart van kleur
te groot op wangen, in ogen…
Stil vragen
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.207 De nacht is een warme boodschap
van momenten en schaduwen die voorbij gaan
en mijn dromen laten ontwaken
om kleuren te stelen
waar ze
de werkelijkheid achterlaten
zoals ik haar teken en
vergeten wil.…
Een vogel
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
2.078 Een vogel o zo mooi
Met een prachtig veren tooi
Kleuren zo prachtig als de regenboog
Zowel bij nat weer als bij droog
Zingen als een tierelier
Want ben je toch een lekker dier
Een lichaam geschapen door God
Wat ben ik daar op verzot
Vele jaren waren we samen
Maar eens klinkt het amen
Wat is nu een vogel in een kooi
Het…
een donker bos 1
gedicht
3.6 met 19 stemmen
11.861 De kleur raakt al nuances kwijt. Een tak is evengoed
een hand, die, als ik stilsta, naar mij grijpt.
Schemering die het toevouwt, boom, weg, bos. Ik
wandel langzaam los van mijn aanwezigheid.
----------------------------------
uit: 'Klein Rozendaal', 1983.…
il pleut - het pleurt
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.997 aan de wandel
droop de hemel
alles duister
verwaaide luister
zong stil verdriet
een droevig lied
onophoudlijk in coupletten
soms hield ik stil
dan hield het even op
het was te kil
om te blijven staan
pas na een sanitaire stop
een poep een scheet te Petten
met in de hand een bakkie pleur
kreeg het bestaan weer kleur
in het voorbijgaan…
Venster
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.131 fluisterdunne lichten
luchten, wrang en jachtig
waaien onheilsberichten
tegen de heldere ruiten
beslagen blijven mijn gedachten
traag trek ik tekens van toen
door het brakke vocht
op het glas van vandaag
waarop het vergezicht stokt
druppels aan het vingerschrift
zoeken een bedding
naar een onbekende bodem
matglazen beelden breken
de kleuren…
Zomerde een overnacht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
737 je wiekte voor de wind
fladderde in warme lagen
speelde als een fleurig kind
met de wind die je kon dragen
maar in koude vlagen
vertraagde het spel
was landen snel geboden omdat
de sappen niet meer stromen
zag je kleuren
zwakker worden opende
mijn bloemenbed in geuren
die jij nooit vergeten hebt
ondanks de kilte streek
je gracieus…
hoofddoekjes
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.094 Dat lapje stof in diverse kleuren,
waar men eindeloos over door kan zeuren.
Maar wat stelt het nou eigenlijk voor,
dat dunne doekje van oor tot oor.
Waarom zijn we toch zo bang,
in Staphorst draagt men het al zo lang.
Het is alleen maar een kledingstuk,
dus mensen, maak je niet zo druk.…
De driftende wind
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
734 het zand schreef
je naam op een
stormachtig strand
zon en de wind
wisselden kleuren
we speelden als kind
sprongen van duinen
struinden langs dennen
koelden ons voeten
in spaarzame vennen
voelden het noeste
zagen de knoesten
ruwweg geknot door
zeewind en tijd
ook jouw naam blijft
trotseert eb en vloed
de driftende wind tekent…
Rapen zich met nacht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
499 stilte wacht
beelden komen onverwacht
in kleur nog steeds verwarrend
ze rapen zich met nacht
spatten tegen muren
bijten zo hun zuren
voeden zich met dat
wat ik allang begraven dacht
ze openen mijn graf
dat wat nooit gewild was
gilt zijn eerste klacht
verbloedt in rood zijn kracht
pas als het licht
mijn ogen opent en donker
wordt…
Bevlogen tapijt
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
679 weef ik als een Aladin
ismes tot een bont tapijt
dat in bevlogenheid schakeert
van kapitaal naar communisme
de moslim naast de christen
elk schisma kunstig ingeleid
mijn weven gaat geheid verkeerd
de kleuren zullen dringen
maar het zuiver egoïsme
kan ik zeker kwijt
rondom het stipje altruïsme
en met wat magisch realisme
komt ook een…
Voor Aphrodite
hartenkreet
3.8 met 45 stemmen
3.313 Heb je lief, daarom moet ik je verliezen
Wat blijft zijn ankers wankel ingeslagen
in een weerbarstige, zanderige bodem
waaronder een tapijthaai, zeepieren, een slak
een naakte, van wie de kleuren blijven bekoren
zichzelf niet meer zijn zoals zand verschilt
van rivier en zee, in meer of minder rond
versleten zijn tot er weinig meer overblijft…
een glimlach die rood spreekt
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.049 je oogt verlegen
tongt een glimlach
die rood spreekt
een mond vol
kleine tanden die
hunkert naar een beet
je blik is zacht
ziet minder kleur
dan ooit gedacht
de koele schijn
van je gezicht
vertekent altijd pijn
zwart haar chaost
in zijn pieken, erin
kroelen is genieten
nog sluier je
je angst en
wacht de uren af
kom…