8758 resultaten.
het stilleven van de herfst
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
587 de kleinste hoek bespeelt al stil
het kille, dat niet wijken wil, het bijt
voorzichtig in de tijd en allengs raakt
het mooie weer zijn warme charme
immer kwijt
verlangend, naar de haard
daar, met winter in zijn oude baard
vertrouwt de herfst zijn wasdom toe
aan hoofd en hart
en kleine rode blaadjes
boven smart vol gouden praatjes, over…
laten we Zee zijn
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
955 wie ben ik vraag ik de zee
sluit je ogen bruist zij en luister
Ik luister naar haar komen en gaan
naar 't kolken en stukslaan
en 't vurig na-sissen van
zacht schuimende uitlopers
laten we stil zijn - zegt ze
laten we samen
laten we niets zijn
laten we fijn zijn en pijn
laten we alles zijn
laten we - zegt ze
laten we Zee zijn…
Focus
gedicht
2.9 met 18 stemmen
4.162 's Avonds zet ik mijn bril af en maak de wereld stil.
Misschien moet ik me laten helpen.
--------------------------
uit: 'Sanatorium', 2014.…
MEESJE....
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
604 Geel-zwart zijn
verenkleed,blauwe kop
valt in het voorjaar
niet echt op
Het is
een-spring-in-de-struik
-wat je ook noemt-:
'een vroege vogel'
Bij glorende morgen
-wat heet- zingt ie
vanaf schutting of tak
Aan langslapers
lak
in mijn tuin
plukt ie de dag
Van mij mag
ie
hij houdt zich
toch al
-meer dan ik wens-:
stil…
Jij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
493 De regen drupt
Een warme gloed vervult mijn dagen
Ik weet niet hoe ik moet vertellen dat ik van je houd
Dat ik je liefheb
In de lengte van alle jaren
Dichterlijk geluid
Is ver weg van de huizen
Het leven gloeit voorbij
Ergens in mijn hart weet ik dat je er bent
Dat je stil bent in het geluid van de zee en van de bossen
Diep van binnen weet…
tussen de noord- en zuidhelling
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
648 ik herinner me nog
zo'n dag als deze
't zachte regenlicht
overeind getrokken door de roos
in het perkje naast het zomerhuis
een vlinder die voorbij trekt
niet groter
dan de vingertop
waarmee ik een cirkel teken op het raam
om het vergezicht te openen
de weg tussen zandhaver, de oude duinen en het heideveld
dat stil wacht op het…
afscheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
737 Het is een jaar van afscheid nemen
en water dragen naar het land
Het is een jaar van tegemoetkomen
en handen reiken naar het heelal
Het is een jaar van last verlichten
en ruggen rechten voor wat komt
Het is een jaar van richting kiezen
en voeten plaatsen op gevoel
Het is een jaar van gas terugnemen
en stil staan bij wat telt
Vrienden, moeders…
Levensadem
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
782 Zijn ze zoals mijn Maker, zien ze al naar mij uit,
ik luister stil geborgen naar hun leefgeluid.
Maar dan, heel onverwacht
voel ik een koude hand,
wat gaan ze met mij doen,
of is het nu volbracht,
of is het nu, of is het nu,
of….. is….. het…. nu….…
Paradijsvogels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Paradijsvogels zijn zeldzaam
en als je ze ziet
blijf dan vooral van ze af
Paradijsvogels zijn uniek
want als je ze ziet
blijf je je vooral verwonderen
Paradijsvogels zijn tijdloos
want als je ze ziet
staat de tijd gewoon even stil
Paradijsvogels zijn ook mensen
met een zeldzame helicopterview
van het wereldse en het paradijselijke…
Heimwee
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
686 Soms heel eventjes zit ik daar dan
stil mee.
Een plaatje, een praatje, een geluid
een opmerking welke ook, 't maakt
niet uit.
Dan denk ik terug, aan die tijd van toen
mijmer: kon ik er maar íets van
overdoen...…
De pijn van liefde
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
664 vannacht huilde de wind
grote dikke tranen
ik keek van achter het raam
en zag de ruiten nat
de bomen en hun takken
bewogen heen en weer
alleen de maan stond stil
en ik
gevangen door dit moment
jij sliep door alles heen
de man mij zo bekend
ik zag jouw lijf bewegen
je ademhaling op en neer
ik voelde al mijn liefde
voor…
van de kaart
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
512 huizen van hout en
witgekalkt leem
het stinkt daar
nog naar kip
dronken kip in
lokaal bier gekookt
de ranke boot
vaart nog naar
de nabijgelegen
brede rivier
op de heuvel schittert
nog de zon op
de gouden koepel
van de pagode
de mensen branden
er nog wierook
vrouwen bidden om
een kind
de maan is leeg
zo kaal en stil…
denkend aan Paul simon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 Nooit werd ik een rots
of een gerieflijk eiland
in de Pacific
Paul Simon kan zingen
wat hij wil
poëzie mag dan balsemen
demonen krijgt hij
zelden stil.…
Stilstand....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
717 Tot stilstand
is ie gekomen
na begaanbare wegen
bijna onbegaanbare weggetjes
Na gebaande paden
bijna ongebaande paadjes
in de groene wildernis
......de droge steppen
Doorkruisten
waterlopen en woestijn
het mijn en dijn
van vreemde volken
Ze werden maatjes
waarover stil te zwijgen
niet te reppen
de chauffeur & het automobiel…
Danken
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
516 Er is zoveel om voor te danken
maar vaak lijkt alles ons gewoon:
het licht, het water, wijnstok-ranken,
de wolken in hun prachtvertoon,
ze zijn toch stuk voor stuk een wonder
en zelden staan we daarbij stil;
we denken: o, daar kan ik zonder
en ’t is iets anders wat ik wil,
maar dan zijn wij het kind verloren
dat alles mooi vindt wat het…
Het heet traagheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 Als er zoveel beweegt
in mij, mijn buik, mijn hart
en parallel in mijn hoofd
overal chaos
hoe zou ik dan stil kunnen zijn?…
De stilte gedragen?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
478 In het hoofd,
zo stil, zodat ik de nog
niet gecomponeerde
geluiden hoor,
het zijn de natuurlijkste
klanken, maar strelen
het gevoeligste oor en
mijn vlinders van gedachten
geven oproep aan
mijn gehoor
het is de rust,
het is de enige balans
wat ik zoek en behoeft
geen antwoord
niet met een ongewenste
mening die mij stoort…
Een stille stad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
653 Wanneer die goede, oude tijd,
een uurtje stil gaat staan.
Wanneer uitgelaten mensen,
fonkelende glazen heffen.
Wanneer een verloren zoon,
blij is thuisgekomen.
Wanneer een oude troubadour,
eindelijk is uitgespeeld.
Ja, dan lééft een stad.
Een stille stad.…
Beschrijf mij lastig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 Schrijf voor mij
Liefde passie hartstocht
Ik wil dat je blijft
Eindeloos ben jij de inspiratiebron
Wat als ik je verlaat
Blijf je dan nog lang
Hoe lang blijf je dan
Tot mijn tijd ooit vergaat
Ik wil je zien bewegen
Leven is stil in jou
De druk op je leven
Zit voor altijd vast gebouwd
Liggend op schouders uit balans
Loop je overal…
Smodderen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
714 We maken er maar het beste van
lachen om de baas zo nu en dan
camoufleren ons verzet in overleg
en zwijgen ongewenste zaken weg
Onder tafel zit soms iemand stil te muiten
dan gaat een van ons gewoon de luiken sluiten
De cijfers van het oude jaar
zijn te klein en veel te zwaar
voor de begrote luchtkastelen
waarin het management wil spelen…
Nieuwe haiku's #4
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 - - -
Ik zag haar komen
tussen de vallende sterren
de hemel stond stil.
Een dief in de nacht
trachtte mijn vrouw te stelen
dat gaat zomaar niet!…
LAIS CCCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 Schoon wordt nooit een mens die je stil en dood
en ingelijst op foto wil bewaren.
Schoon is niet wat ik voor jou vergaren
kan, dat heb ik als een bloem al stuk geplukt.
Want schoonheid wordt door hebzucht onderdrukt,
haar parel met de taal van ’t zijn besmeurd.…
Verse sneeuw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 ik zag je
door het
landschap
schuiven met
in de bochten
het kenmerkend
overhuiven
wielen rolden
en wat grint
spatte kletterend
op de diepe plas
maakte alles
modderig en nat
ook naast het pad
onrust trok
wat schichtig
weer de kar
bespannen met
twee paarden
waarvan de
kleinste draalde
stil was de
horizon toen
jij verdween…
lichtspoor
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
486 in de nabijheid van de weegschaal
van Themis hangt een geur van
verderf een parasitaire strijd woedt
in ondoorgrondelijke lagen drek
dit is alles zegt het blinde lot
negeer het weerlicht
vertrek vlucht kijk niet om
geen tijd voor gerechtigheid
geen tijd om drek te scheppen
ga dit is alles ga
gesloten ingekeerd stil
met koffers van…
Who you are
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
535 in de tederheid van je stem
hoor ik de echo van je hart
in de klanken van je muziek
adem ik dieper, its your part
een engel komt naar mij toe
met kleine stapjes, een voor een
het maakt me stil en zacht
had ik daarop gewacht,
was ik mezelf dan zo moe
woorden storen, denk ik even
bij de natuur, in jou geopenbaard
waar een schepper het…
Lichaam VI
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 ons bang maken
Tektonische pijn
onder glooiingen van vlees
Waar hebben we ze begraven: de dromen
de beloften van het onbegrensde
Waar is de onbevangen blik
van het pasgeboren kind
Wat als we tevergeefs wachten
op een renaissance
Als het daglicht niet
door de diepere lagen dringt
Het is wat het is
fluistert de liefde
Wees stil…
Als stof in de wind
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
597 ik loop in een bos
de morgen is nog pril
hoewel het bos ontwaakt
is het nog heerlijk stil
ik kijk naar de lucht
en naar het morgenlicht
ik luister naar het bos
er groeit een gedicht
een gedicht over loslaten
en over eeuwigheid
over afscheid nemen
en leven in geleende tijd
ik leef in mijn later
mijn vroeger is voorbij
alleen herinneringen…
Dunne gordijnen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 talm ik op het kruispunt
Mijn kamers zijn zo leeg
en jij woont hier vlakbij
Ik kan naar je toegaan
en toch kan dat niet
Achter de dunne gordijnen
leeft de straat, de stad
Niemand ziet mij
Ik zou liefdesbrieven willen
lezen van jou, ontboezemingen
die je me nooit hebt geschreven
Daar moet ik steeds aan denken
wachtend op slaap, stil…
ballade voor een dagvlinder
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
460 vertel me, wat is dat toch
het idee om eerder te gaan
te beseffen uit vrije wil
terwijl we boven water staan
je klinkt zo vrolijk en blij
ooit had je veel te verstouwen
en was je zoveel banger
nu leef je in blind vertrouwen
je dacht nog
er is een lange weg te gaan
maar sta er niet bij stil
om als enige na te bestaan
want wie is werkelijk…
Operatie #Zomergeuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
251 Ongevraagd komen wij
uit bloemkegels en herinneringen
de grenzen over, we bekoren
vriend en vreemde
met de geur van vrijheid
de zalf van hartelijkheid
en onze onverzettelijkheid
om klein en stil te leven
tot het uiterste
het juk te negeren
alleen op de lentes en de
zomers in de wind te letten
en in nacht en mist
wegen te vinden
naar…