32022 resultaten.
Gaten vullen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
534 levensmuren aftasten
met zoekende ogen
hart en ziel
allergrootste
ontdekkingstocht
gaten opsporen
die smeken
om gevuld te worden
met passievolle zingeving
van nuttig bestaan
hoe snel de mortel uit zal harden
tussen het aanmaken
en inbrengen
kneedbaar houden
tot alles bijna egaal is
bepaald de sterke wil
doch geheel effen…
Lied van verlangen
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
526 ik vond
woorden voor het
naamloze lied van verlangen
de melodie
is een leven lang
tussen ons blijven hangen
jij zong
ik tikte de maat
het refrein deden we samen
mijn woorden
jouw zinnen
die spanning leefde van binnen
de poëzie
van ons leven hebben wij
muzikaal hart en ziel gegeven…
spiegeling
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
603 de zon baant zich voor dag en dauw
een weg naar een wolkeloze hemel
eenden liggen nog diep in hun veren
verscholen tussen het riet
een meerkoet duikt onafgebroken in
het rimpelend water
hoe ik deze gewone, aardse beelden
in houdbare woorden verzamelen wil
hoe zij onzegbaar verborgen blijven
mijn schuchter pogen ver te boven…
In de bibliotheek met J
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.035 een meisjeslichaam in je handen
geen papier,
geen theorie, geen wetenschap
nee vlees tussen je nagels
ik wil het o zo humanitaire
verdraaien tot een dier
Jij ordelijke hond
wordt dol
En vreet me.
Hyena
Je boeken verbijt ik
scherp getand en
ik verdraai een letterhonger
naar boventalig
genot.…
vergankelijkheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
782 tussen wieg en graf
spelen dromen
in de golfslagen van dagen
vandaag in de nacht
heeft de hemel de aarde
tot stilte gemaand
de maankracht heeft haar gekust
in de helderheid van haar ziel
sterren braken los
glanszacht in serene stilheid
in de nerven van het nieuwe leven
waarin het verlangen zich schetst
uit de poriën van nieuwe fundamenten…
heiligman
netgedicht
2.7 met 16 stemmen
1.663 vandaag denk ik terug
aan een man, een zwaargewicht
op lichte vleugels danst de gedachte
aan zijn zachte blik, de bril wat schuin
geschikt
rondt welgebogen zicht
zijn licht glanst tussen rood en goud
geplooide charme
waar de maan de bomen raakt
schuilt zijn lach in kleine kinderogen…
met een knipoog naar Hilly
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
564 zonnelicht
sterk en standvastig
lopen brede passen
langs
bermen vol geluk
het leven plukt
en ziet de glans
in struikelstenen
op de weg
keien rollen, vallen stuk
op zachte hartsmomenten
tussen grassen en
wat struikgewassen
zwemt de zon
haar eigen spiegelbeeld
verklaart
wat
niemand nog
verklaren kon…
in heldere sporen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
624 in heldere sporen
met het water tot aan de lippen
loop ik door de schiere zee
voel het zand tussen mijn tenen kruipen
de koude vlaag van onderstroom
die onzichtbaar en verraderlijk
mij zo nu en dan plagend onderuithaalt
schelpengolven tillen me weer
vanuit de cyclus van nacht en ontij
en geven me in gewichtsloosheid
-zo nietig als ik ben…
Molen te Sellingen
gedicht
2.5 met 15 stemmen
5.610 de standaardmolen in Sellingen
daar staat hij
al jaren te
wachten op
wind
tussen de boeren
hun huizen en koeien
in de wei
staat hij recht
zijn wieken stijf
en zwart
als hijzelf
de molen
wachtend op wind
op een heuveltje
(wij noemen hem standaardmolen
op zijn driepoot heel alleen
wachtend op wind)
-----------…
het lied van een eenzame vrouw
gedicht
3.2 met 18 stemmen
18.163 toen haar gelaat nog maar een kamerplant was
en zijn wrokkig gezicht een ondoordringbare baard
en de laatste resten van het wrak
door de kinderen verbrast
verging ook dit gezin
tot nog maar een herinnering
aan lentedagen op een zonnig terras
toen alle bomen donker opvlogen
achter blakende oogkleppen
een een noodklok bombamde
tussen blozende…
Oproep
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
590 .
----------------
Miljonairs tussen de 200 en 500 miljoen zijn door de crisis
zwaar getroffen. Miljardairs zagen hun vermogen juist stijgen.…
Zoet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
692 Alles ruikt naar chocola
de pepermunt is voor na achten
die mevrouw van nummer 112
steekt een stukje puur
tussen haar kunsttanden, haar
lippen donkerbruin
zelfs de donshaartjes op
haar bovenlip kleven zoetgeurend
aan elkaar als ware het een gel
die een breekbaar gezicht
bij elkaar houdt
Ze likt haar lippen, de
mondhoeken krullen
alles…
Boogkromme
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
419 Tussen muren van stilte
en enkelhuizig bewoond,
heeft zich tot dusverre
tweeslachtigheid getoond.
Het is lotgenoten gegeven
aan de grillen te wennen
zonder in velden of wegen
een medeziel te bekennen.
Aan de rand van verlangen
daagt een sluimerwens,
aan het zicht onttrokken
door de inpandige mens.…
Nu zij bij de valput staat.
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.271 Tussen de dijken broeiden de stengels
op tollen van vlas, mini-indianendorp.
Zij schoot de klodde*) met de klakbuis*) af.
Olie en linnen liggen thuis in de kast.
----------------------
uit: 'Vallen', 2012.…
Blauwe ogen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
798 Als alleen jouw hart
zich zal openen
zoals een roos
op een zonnige dag
haar blaadjes opent
zal mijn hart zich openen
als ik deze roos
zie in
jouw blauwe ogen
al de rozenblaadjes
dwarrelen op de wind
dus laat ze
nooit verdwijnen op deze vleugels
en laat ze voor eeuwig blijven
zingend
hun fluistering over de liefde
tussen jou en mij…
Uit "Slijpsel van tijd"
gedicht
4.0 met 2 stemmen
15.044 Kijk ik neer op je lichaam
tussen lelies in gebed
dan zie ik tekens
in je gelaat gegrift
die ik niet kan wissen.
Hoor nu mijn liefde
die naar adem snakt
nu je vragen verstomd
je ogen blind zijn
van het kijken naar mij.…
en het gebeurde
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.602 En het gebeurde opnieuw - de wind waaide
het gras loste zijn zaad en zaaide
over de vlakte torende hoog
stof in wolken dat voortbewoog
en even later langzaam daalde
tussen het zand - tot het zich herhaalde
en het weer gebeurde, de wind waaide
en het gras zij zaad loste en zaaide.
--------------------------------
uit: 'Spinrag van…
Alma mater
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
529 Het was koud middernacht
gestommel in het hoenderhok
de knuppel, dacht ik
en schoot in mijn sloffen
tussen de dorpel en de deur
vloerde zich een strook licht
op de overloop, een zwarte jas
als molshoop op het tapijt
even verder een paar kisten
te groot voor mijn kleine meid
ik hoor haar hakken tikken
voorbij de tijd, ik slik.…
fillipijnen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
670 als moeder Gaia chaos wordt
en wervelstormen baart
die niet zijn in te tomen
als wilde stromen
raken in de nucleaire kern
als gekerm
de straten overmant en
kinderen onbeschermd
tussen vallend puin
wezenloos bewegen
laat mij dan
meer oog dan lichaam zijn
alziend goddelijk oog dat
de gulzigheid van Gaia
doorseint aan het alomvattend…
in het licht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
617 de vogels
ze zijn me lief
ik voel wat ze mij zeggen willen
zo vroeg in de ochtend
en omdat het nu nog donker is
omdat de grote, hoge bomen de nacht geluidloos torsen
zonder het evenwicht te verliezen
wil ik vliegen
in het licht dat zal groeien
in de regen tussen vleugels en vinnen
op de zomer van jouw mond
in wel meer dan duizend vluchten…
trein
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Hoeveel keer kan men je breken
kansen ontelbaar berekenen
tussen verlichting en dood
zie kikkers kwaken in de sloot
val midden binnen in de zin
luid en duidelijk aanwezig
in
bezig
wat heb ik nou schijt
aan jou en je literatuur
verdwenen spijt
de wereldwijde kuur
waarom ben je niet rijk
slijk
voor altijd
over en uit…
Geland onder applaus
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
532 er is nog geen ontwaken
maar ik ben klaar met
vreemde handen die mij raken
die zich bruut alles eigen maken
wat ik ooit heb liefgehad
de dagen zijn verdwenen
in een samen wachten op
ik ben hier niet alleen
maar wel verdwaald tussen
emoties die ik niet begrijp
in een langzaam ordenen
sluit zich de chaos die mij
onverhoeds is overkomen…
Geen ster...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 Mensen beven tussen grauwe wolken
en dor gras.
In het park geen rode rozen,
alleen dode gele.
En in vele ogen tranen zichtbaar
of verborgen in een tijd van wanhoop
en zorgen.…
het spel van de regen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
425 op de wind van duizenden gedachten
draagt mijn raam de druppels van de dag,
ze glijden laag en volgen traag
elkanders sporen
tussen oren zweeft de zon, ze staat
heel hoog, om toch vooral mijn wereld te
bestrijken
aan mijn voeten prijken zacht
de kinderen der zomer: ik ben blij
want ondanks alles heb ik lang
op ze gewacht…
Afleiding.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
822 Vogels fluiten tussen het groen.
Wolken tegen het hemelblauw
zweven voorbij.
Diep geworteld in mij voel
ik een onbehagen dat mij nijpt.
Iets waar ik mee ben behept,
terwijl ik niet goed op let hoe
een roodborstje mij aankijkt en
weer wegvliegt...…
HEK & DAM....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 het staat er nog
Het hek
al stokoud
maar de dagen
nog niet zat
Het hek
houdt afstand
tussen mens
en dier
Van rundvee
en schaap
de lange stoeten
Het hek
houdt veiligheid
in het oog
schrik voor schrikdraad
Het is de dam
die het water
van de rivier
niet toelaat
Wij zijn toch
allen bang
voor
natte voeten.…
Mystiek roken....
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
575 Tussen hier en nu voltrekt zich ons leven.
Wij mensen zijn als een stofje zo klein,
toch is ons thuis ons eindeloos heelal.
Aandachtig rook ik mijn edele sigaar.
Plots lost ook mijn eigen wijsheid op.
Dat is geen wereldvreemde fantasie.
Roken is dus echt en werkelijk waar.…
Langzame gesprekken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
428 Langzame gesprekken
Hebben we, jij en ik,
Aan de bedding
Van de beek
Die meanderend door
Het oude land de tijd
Ongemerkt door zich
Heen laat stromen,
In een vastberaden poging
Het moment vast te houden
Verglijdt ze tussen onze vingers
In eindeloos ritme van komen
En gaan - het landschap
En het stromende water
Laten ons…
Aquariumbos
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
733 Je fietst er tussen leven en dood:
onder teder groen maar boven vale bladeren...
Dan opent zich
halleluja-ruim!
een vroeggeboren stadium:
je komt weer thuis.
Water klopt al in je oren,
je navel sopt, wier slaat
onaardig tegen je volgroeide ogen
terwijl het fietspad langs de beuken golft…
Woordloos gesprek
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
508 toekijkt bij ons
woordloos gesprek
oordeelt over
mimiek en gebaar
argumenten weegt
in licht of te zwaar
ooit was er de
hand die reikte en
een verlossende blik
op beider gezicht
maar er is
enkel ruis en
venijnig gesis op de
golflengte van stemmen
die geen enkele
overeenkomst kan
brengen over de tweespalt
die stilte snijdt tussen…