Alle inzendingen

De mintgroene dalen omsloten door heuvels van noordelijk Zweden in midzomernacht schijnen als rendieren- reeën te baden in 't gloedvolle magische schijnsel der nacht toppen en kammen verlenen de wanden een tondeldoosvuur als in sprookjes gedacht de jeugdige Thunberg zag met le...

Als twee mensen van elkaar houden, bloeien de bloemen Elkaar liefhebben is iets moois, maar niet voor iedereen Je voelt iets voor de ander, de bijtjes zoemen Samen met je partner ben je niet alleen IJsjes eten na het middageten, Gaan rolschaatsen en jezelf op wieltjes verplaatsen, Samen naar d...

Er is gesproken al waren het enkele woorden veel meer dan een lange rede zeggen kan Ze klonken als harmonieuze akkoorden zoals de ware liefde tussen vrouw en man ik hoefde het zelf niet uit te leggen en zag de glimlach in je lieve gezicht het was goed je hoefde niets meer te zeggen je was v...

als ik in je ogen bezwijk zie ik meer sterren dan als ik naar de hemel kijk fonkels en sparkels die je afschiet zoals een vallende ster die in je ogen vliegt het heelal heeft je meer dan lief je verzameld deze vallende sterren om later terug te geven in je volgende leven j...

Zoals een hagedis die tergend kruipt. Zoals een gier die op karkassen aast. Zoals een mol in het duister graaft. Zoals een walvis naar de diepte duikt. Zo beschrijft een biograaf zijn leven. Zo dicht een dichter zijn gedicht.

in diepe lagen wachten zachte woorden zoete geuren van vers hooi in diepe lagen groeiden eens zeegrasvelden waar zeepaardjes leefden in diepe lagen steken giftige woorden en knarsetandt het gekooide licht in diepe lagen rusten we tussen zoveel dat daar leeft

De keuken is 't domein van vrouwen die ook de was vouwen goud en zilver van oudsher naast alle schoenen oppoetsen, neuzen laten glimmen, smaakvol meer van die dingen doen. Ibiza ,Kreta, zonnestralen bewaren, 't zand, oceaan of zee, jarenlang neemt zij die levensingrediënten als voeding mee. ...

Waarom kan de tijd niet terug al was het maar voor even Dan zou ik toch nog heel vlug Jou een dikke knuffel geven Ik zou het niet kunnen laten met veel humor en een lach Om nog lang met je te praten Ik wou dat ik je nog steeds zag Het is een stil verlangen naar dierbaren die er niet mee...

Als je geluk hebt groei je langzaam beschut door familie Je begint bij het begin het netwerken in de grond Je eet langzaam, maakt centimeter voor centimeter elke spiervezel sterk en vormt een stevige huid om een reus te worden zoals toen er nog geen mensen waren en je het leven ...

Als wolken zijn wij, die komen en weer gaan. Wij zijn als wilde vlammen, die weer moeten doven. Mensen lijken op wilde golven, die op het strand te pletter slaan. Zijn we als smetteloos witte rook? Zijn we als vlammend zonnevuur? Zijn we als oceanisch water, dat we hoogstpersoonlijk dwing...

ik zag je ogen gaan jij wist nu al waar jij de grootste olijven uit de boom zou slaan jij kende haar al een leven lang haar hang was altijd verder dan de langste stok zou kunnen reiken het liefst verstopt achter tak en blad totdat de oogsters kwamen en met hun net en zak de...

(voor Raúl Rivero) In de stinkende sigarenrook van Castro's dolende geest groeien sappige sinaasappelen met mondkapjes. De bruine trilborsten van Cubaanse schoonheden vormen geen enkele troost voor de harde koppen van een militair schrikbewind talentvol ontmaskerd door de gevangen dichter. ...

Mijn vrouw heeft vaak gelijk maar soms ook niet, Waarbij het nooit lukt haar te overtuigen. Dat eindigt dan met barsten of met buigen, Dus kocht ik iets neutraals dat haarscherp ziet. Thuis heb ik – voor een schappelijke prijs – Een VAR met onomstotelijk bewijs.

De Kunst stelt ons een Schijn te voren, Hoe 't in het wezen staat beschoren, Gelijk de grote Schilderij, Van 't Al der zienelijke dingen, Die door de wijsheid stand ontvingen, Vertoont wat in de Oorsprong zij.

dertig was ik (in 1963 was ik niet lelijk) de vrouw die me fotografeerde zei: nu moet je aan mij denken ontspan je lippen een gescheiden vrouw met vier aardige katten maar even dominerend als mijn Duitse hospita dus hield ik flink afstand ze had een donkere kamer waarin ze mij heeft o...

Water is de bron van leven, zonder water kan men niet. Water zijn ook tranen die je loslaat bij verdriet. Water kan de mens zijn vriend zijn, maar neemt soms ook zijn leven,.. Water dat door dijken breekt doet de mensen beven. Water moet de zeeën vullen tot de laatste dag van d' aard. W...

££ A Foggy Day In London Town in Londen aan de Thames €€ De act van May in 't Lagerhuis één schorre horrorshow in het theater van de backstop van de brexit aan de Thames als Belgische bonbon met Brussels logo haar pleidooi, een voorstel slechts, een schamele fooi werd w...

Subtiel gegiechel, beroerd mijn fantasie. Beschrijf met poëzie, je weelderig spel. Romance, passie, maakt je dans sensueel. Als engel en juweel, zweverig in chemie. Mooi vol mystiek, breng je vervoering en warme erotiek. Fantasie of niet, blijf je een beleving waar ik van geniet.

ik kan slechts traag verhalen over de vlaktes waar ik was over de grootsheid van het hemeldak over winden die ononderbroken aanrolden over eindeloze oceanen hoe de leegte me ruimhartig adem bood hoe het vlakke land het hart uit mijn lichaam tilde daarover kan ik ...

als ik dood ga zal de wind de bladeren van de bomen het elkaar al ritselend laten weten zullen vogels het elkaar al kwetterend vertellen dat ze mij nooit mogen vergeten zullen zeeën woelig baren zullen rivieren tranen stromen en kunnen het verdriet niet langer voor zichzelf bewaren ...

De wind kent geen rust jaagt en jaagt constant maar door achter wolken aan

Schrijft zij spitsvondig scherp zelfs bij vlagen velijn, lacht ze je inwendig toe soms luid uit om wat ontspruit onder jouw huid. Ik zou zeggen heb lief wat liever. Wat zal je ooit wellicht verdrieten nu je steeds met al dat vergieten mee heult, zaken keer op keer onteert, domweg naar de w...

Hij kleedde je in ondergoed verdraaide licht de linkervoet compromitteerde toen het been Een paar seconden bleef ik staan want waar kwam het idee vandaan dat jij hetzelfde bent misschien Zo onafhankelijk en stil staren jullie door mij heen wat is er in mijn ziel te zien? Ik zocht naar...

ik staar en zie het licht zo mooi bewegen naast de schaduw echte weelde naast de schijn letterlijk het leven één vogel één lied wordt me gegeven kostbaar in een boom het voelt, het lijkt opeens een droom...

in hiëroglyfen van het leven heb ik ooit mijn liefde op jouw lijf geschreven maar onze steen van rosette is verloren gegaan in onrustige tijden het ontcijferen is ons niet meer gelukt maar de kleur van liefde is gebleven als wij samen dromen kunnen wij heel dicht bij de beteken...

Buiten mijn moedertaal en die der nachtegalen wist ik naar diepe zin geen klare talen en vaak heb ik bedroefd naar ’t wonderboek gekeken waarin geschreven stond wat andere landen spreken. Toen deed de stad van leed voor mij haar poorten open; ze leerde mij ‘t geheim van wanhoop en ...

Voorzichtig toch, voorzichtig met die subtiel weergegeven woorden. Ze zijn om vederlicht te minnekozen, meer dan dat die doelgerichte zinnen dat zijn; die zijn veeleer voor zwaar vorzen in afgelegen stegen, waar de schaduw steevast denken doet aan onooglijke geesten, en bijdehante g...

Mijn hart klopt in een rustig tempo voort, En lucht dringt langzaam binnen in m’n longen, Maar meer en meer raak ik ervan doordrongen, Dat dit niet past in het klimaatakkoord. Nee, dat ik adem is een slechte daad, Door al die CO2 die mij verlaat.

Wolken gekneusd licht bloed stroomt uit gedichten als het doek weer sluit. Dag en dauw laaft zich aan het schemer, duisternis absorbeert schaduwen. Groots en wreed de mens meeslepend grillig lot de grootste dwingeland. Slepend teloorgang volmaakte zinneloosheid van geleende tijd. ...