8109 resultaten.
Rode zonnestralen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
444 ik spin secuur mijn web
en kleur het met
wat rode zonnestralen
maar binnenkort
vriest ochtendvorst
zijn eerste ijsverhalen
dan vonkt en schittert
alles kristallijn
alleen mijn prooien
zullen ook gewaarschuwd zijn…
lotus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 uit de modder
groeit de
lotus
naar het
licht
als het gelaat
van een
beminde
die opziet
naar de maan…
Het sterven te zien doven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.090 ik weet
dat ik de kogel
niet meer kan ontlopen
ben gewikt en gewogen
goed bevonden voor het kerstdiner
heb alleen de bruine ogen van een ree
ik kijk ze aan
zie ze staan in twijfeling
weet mezelf een dartel ding
zal onschuldig
naar de bosrand wijken
ze lijken doelloos weg te kijken
maar komen in het donker terug
om niet het sterven…
Het geluid van mijn tuin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 Na de ijzige katharsis is mijn hart weer rein;
mijn wonden zijn geheeld, ik kan weer bollen planten,
en adoratie voelen voor al het verwante
en liefde brengen waar ze hoort, ootmoedig zijn.
Ik kan luisteren naar de merel in de heg
die ik vorig jaar nog een lied van Mozart wou leren,
maar toen ik hem eens grondig wou laten studeren
kende hij…
Stille ochtendzwanen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
522 Ach begon de dag zo rimpelloos
als het gladde water waar stille zwanen
slapen met hun kop diep in de veren
hun lange nek gebogen zonder stress
Maar deze ochtend voelt reeds zwaar
als een diepe zucht die niet oplucht
doch slechts berust in weer een nieuwe dag
Zo dwaalt hij langs de oever
rondom het kleine meer
kijkend naar de stille zwanen…
Op deze plek
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.718 Hier,
op deze plek, op deze plek
waar struiken zachtjes zingen
en de straat verandert
in een schreeuw.
Op deze plek is een gesprek begraven,
en het ontstoken gebied werd verboden.
Was een overwinning mogelijk?
----------------------------------
Uit: 'Stemmen', 2013.…
Biomassa
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
628 het gps-netwerk ontkent elke positie
een boswachter in geen velden of wegen
uitgesleten slingerpaden zonder richting
negeren noord en oost, zuid en west
schaars zonlicht breekt in scherven
verkwijnt in een loodgrijze bladerprut
dieren, pijnlijk doodgemaakt, missen
pootjes, oogjes, oortjes, staarten, tongen
vogels zijn snavelloos, hun…
fabeltjes
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
575 de natuur gaat gewoon zijn gang…
Turijn - Milaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
589 vanuit een half glazen geleide bolide kijk ik naar de koude kant
betonnen wormen kruipen over zwarte paden - met witte streepjes
ze zijn al gevuld met stromen heersbeestjes
doorhangende lijnen spannen van paal naar paal
naar paal, de grond is bevroren wit
laagjes water plaveien hun pad naar de Po
altijd vooruit altijd lager
van glinst’rend…
In tegenbeeld
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
500 heb mijn ziel
verpand aan de zee
loop genietend met haar mee
tot in de verte
de stormvogel nadert
en golven hun ankers gaan lichten
opgetuigd met kuif
rollen zij razend voorbij
overslaande massa’s springen op tij
immens is de kracht
die onverwacht hoogte kiest
gaten in dijken en weringen spiest
tot zij rimpelloos
de zon laat ondergaan…
Pak wat wolken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
604 ik wil niet alles op een rij
mij maakt de chaos blij
van ongekunsteld leven
weg met borders in de tuin
die muren van fatsoen
ga liever alle perken te buiten
laat de vogels fluiten
zonder kastjes in de boom
eigen nestje bouwen is hun droom
pak wat wolken en een sluier zon
zeil zorgeloos voor de wind
samen met je innerlijke kind…
de bomen, ze vallen één voor één
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
734 de bomen, ze vallen één voor één
al zijn ze jonger en niet eens uitgehold
vingervlug zoals een dief je zakken rolt,
gingen ze brutaal, schielijk van je heen
je plant je wortels dieper in de aarde
je kraakt en wankelt, maar laat verkrampt niet los
de lege plek in het Red-je-hachje-bos
verhoogt helaas alleen je eigenwaarde
zaailingen…
ONTBOSSING
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
601 hoor je het gekrijs vanuit de lucht?
het zijn de vogels op hun vlucht
zij ondergaan hoe klein ze zijn
boven kale vlakten hels venijn
adem stokt veelvuldig in een zucht
bomen op schavot is geen gerucht
natuurverkrachting is hun pijn
de bijl hakt scherp in levend brein
er kleurt geen hoop als enig teken
het is vergrijst in doodse deken
smorend…
het gebroken water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 De nacht legt het af tegen het
ruw gebonk van mijn Wad, het
water vol met handen krioelt
in de priëlen van de kwelder
geen soldaat zal hier ooit passen
in de vrede van het hart
doch ik gis slechts met wat woorden
want mijn land draagt eeuwenoude
wonden in verzet maar ook in oorlogsdaad
hoe kan ik leven in de vorens van
mijn dromen waar…
- Roze wilgenroosje -
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
630 Klein roze wilgenroosje,
de lente kleurt de zomer
op het eerste gezicht
heb je leven opzij gestoken
ondankst het heerlijke zomerweer
verliet langst de zomer, waterkant
onder de oude appelboom
vertoont het grasveldje
enkele groene sprietjes nieuwsgierig
op braakliggende velden
nauwelijks waard, hier te vermelden,
dat ik de schoonheid…
BARMHARTIGHEID
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Als ik vermoeid met lede ogen
ietwat verwaasd zicht wil volgen
achter zich de kim verzadigd zucht
voel ik opgekomen mededogen
voor een boompje door eenzaamheid verzwolgen
vermist onder verdwaasde wolkenlucht
de weide vlakte roept en wenkt mij
dichterbij en smeekt om hulp
er naast te gaan de eenling bij te staan
het kleine ding beweegt…
liefdessneeuw
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
581 Het sneeuwt
zo stil
dat wij niks horen
Het is zo koud
dat wij het warm
beginnen te krijgen
De nacht
is zo wit
dat lantaarnen
hun lichten dimmen
De sfeer
is
en blijft
voelbaar aanwezig
De winter
maakt het buiten
zo eenzaam
dat wij
ons thuis gaan voelen
De wolken
besprenkelen ons
deze nacht
met liefdessneeuw…
Arcen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 Hotelgast bij het venster
--------------------------
De melkbleke zon
Zinkt weg in de trage Maas.
De herfst is alom.
De Hamert
---------
De kudde schapen
Graast onverstoorbaar verder.
Ons bestaan telt niet.
Ruïne Bleyenbeek
----------------
Bouwval Bleyenbeek
Vol ijver gerestaureerd.
Verlangen naar toen.
Het Lange Ven
-…
DAGEN..dag in, dag uit!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 die je niet kan tillen
die vanzelf omvielen
Er zijn ook van die dagen
die je met vlagen, uitdagen
die je op vleugels doen dragen
die voelen als je zo ter wille
die je boven jezelf doen uittillen
Zo zijn dagen, dag in, dag uit
ze komen en gaan
ze zullen doorgaan
vrolijk of ontdaan en
met vallen en opstaan
als basis voor een natuurlijk…
Letterweide
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 destijds baande lompheid
mijn benen door het hoge gras
alsof ik beslist de eerste was
rondzag of er bloemen bloeiden
die ik in volle glorie plukken kon
het voelde als mijn letterweide
merkte in mijn geest de geuren
van pastel tot hun primaire kleuren
petieterig tot hoog gesteelde
zolang mijn letterweide streelde
alsof ik ontroerd de zon…
Toilet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
658 wit
eenzaam toilet
verbondenheid met velen
een menselijke, onontkoombare behoefte
doorspelen!…
- Vogel Ouverture -
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
585 De lente pronkt
tuinen hebben vogels geteld
telkens vlakbij
hoor ik lente vogels fluiten
uitgebreid zingend
in het geniep
met hun vogelstemmen
maken zij
vogelgeluiden
onverstaanbaar
schuilen ze in oorspronkelijke noot
tijdens de traditionele compositie
in driedelige ouverturevorm
bedekt de wereld
begrijpend het mooiste…
Vergane glorie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
496 waar tegenpolen
elkaars hardheid meten
aan het licht
stralen sterren
nog vergane glorie
in ons dagelijks zicht
snelheid en afstand
geven hen bestaan
terwijl hun resten zijn vergaan
is fictie ons heelal
verte en diepte moeten nog komen
groeien of krimpen we al…
warme winterzon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 brede zonnestraal
neemt mijn koude weg
voedt hersenspinsels…
Levenstriomf
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
601 Inkeer van winterse kilheid, rouw en kaalslag
is weer geweken. De baarmoeder vol - ontsluit
en stilletjes aan komen jonkies naar buiten.
Het dartele leven ontspruit dankzij krachten
die handelende machten mooi te boven gaan.
Ze komen eraan de grootse verwonder momenten
het komt wéér naar buiten gekropen - de lente!
In verrassende vormen van…
Zeg speenkruidje
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
490 zeg speenkruidje fijn,
van elke kant bekeken
ben jij zonneschijn -
zo stralend, zo gul, zo goud,
niet vreemd dat ik van je houd!…
Een enigma is zij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
423 Gisteren waarde zij in de bergen rond
met haar kin gleed zij over richels
met haar neus kietelde ze de bomen
en elk oog volgde, voor zover mogelijk
beek en stroom naar hun oorsprong terug
Glimmend liet haar voorhoofd bijwijlen
de bergen in tweevoud aanwezig schijnen
en waar haar zwetend aangezicht
wat al te morsig was geweest
liet zij haar…
Wat het achterlaat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
571 Een aquarel van H. Hardeman
een elf met vleugels staat
glimlachend op het blad
van een torenhoge plant
naast de bloem die opengaat.
Het laat zien hoe bloem, stengel
en de totale plant passen
met het beeld van de elf
in haar glimlach verpakt
zij kennen een gedeeld verlangen.
Zij worden minutieus bijeengebracht
door de kunstenares…
Mistige morgen in april
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Het warme land dat in de nacht
verkoeling zoekt, grondmist
met daarboven paardenhoofden
zij hinniken zacht en snuiven
Er staat een man te kijken
een jachtgeweer gebogen
om zijn arm, een hond
afgericht spiedt zwijgend mee
Alsof iedereen wacht op de wind
die hen bijeen zal drijven, de man
de hond, de paardenhoofden en de mist…
Al licht gebogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
491 lente heeft
de boom getuigd
met schitterend blad
breed vertakt
staat zij te pronken
een monument van kracht
toch is de stam
al licht gebogen
als dank door vriend de wind
buigen als een kind
gaat beter in de jeugd
als souplesse het nog wint
er zijn geen
breuken vastgesteld
jij wordt weer mijn zomer held…