Alle inzendingen over natuurlijk

8109 resultaten.

Sorteren op:

Rode zonnestralen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 444
ik spin secuur mijn web en kleur het met wat rode zonnestralen maar binnenkort vriest ochtendvorst zijn eerste ijsverhalen dan vonkt en schittert alles kristallijn alleen mijn prooien zullen ook gewaarschuwd zijn…
wil melker14 november 2013Lees meer >

lotus

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 539
uit de modder groeit de lotus naar het licht als het gelaat van een beminde die opziet naar de maan…

Het sterven te zien doven

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.090
ik weet dat ik de kogel niet meer kan ontlopen ben gewikt en gewogen goed bevonden voor het kerstdiner heb alleen de bruine ogen van een ree ik kijk ze aan zie ze staan in twijfeling weet mezelf een dartel ding zal onschuldig naar de bosrand wijken ze lijken doelloos weg te kijken maar komen in het donker terug om niet het sterven…
wil melker16 november 2013Lees meer >

Het geluid van mijn tuin

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Na de ijzige katharsis is mijn hart weer rein; mijn wonden zijn geheeld, ik kan weer bollen planten, en adoratie voelen voor al het verwante en liefde brengen waar ze hoort, ootmoedig zijn. Ik kan luisteren naar de merel in de heg die ik vorig jaar nog een lied van Mozart wou leren, maar toen ik hem eens grondig wou laten studeren kende hij…

Stille ochtendzwanen

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 522
Ach begon de dag zo rimpelloos als het gladde water waar stille zwanen slapen met hun kop diep in de veren hun lange nek gebogen zonder stress Maar deze ochtend voelt reeds zwaar als een diepe zucht die niet oplucht doch slechts berust in weer een nieuwe dag Zo dwaalt hij langs de oever rondom het kleine meer kijkend naar de stille zwanen…
geeraardt6 december 2013Lees meer >

Op deze plek

gedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.718
Hier, op deze plek, op deze plek waar struiken zachtjes zingen en de straat verandert in een schreeuw. Op deze plek is een gesprek begraven, en het ontstoken gebied werd verboden. Was een overwinning mogelijk? ---------------------------------- Uit: 'Stemmen', 2013.…
Armando12 december 2013Lees meer >

Biomassa

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 628
het gps-netwerk ontkent elke positie een boswachter in geen velden of wegen uitgesleten slingerpaden zonder richting  negeren noord en oost, zuid en west schaars zonlicht breekt in scherven verkwijnt in een loodgrijze bladerprut dieren, pijnlijk doodgemaakt, missen pootjes, oogjes, oortjes, staarten, tongen vogels zijn snavelloos, hun…

fabeltjes

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 575
de natuur gaat gewoon zijn gang…
fairouz30 december 2013Lees meer >

Turijn - Milaan

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 589
vanuit een half glazen geleide bolide kijk ik naar de koude kant betonnen wormen kruipen over zwarte paden - met witte streepjes ze zijn al gevuld met stromen heersbeestjes doorhangende lijnen spannen van paal naar paal naar paal, de grond is bevroren wit laagjes water plaveien hun pad naar de Po altijd vooruit altijd lager van glinst’rend…
AJ Meer31 december 2013Lees meer >

In tegenbeeld

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
heb mijn ziel verpand aan de zee loop genietend met haar mee tot in de verte de stormvogel nadert en golven hun ankers gaan lichten opgetuigd met kuif rollen zij razend voorbij overslaande massa’s springen op tij immens is de kracht die onverwacht hoogte kiest gaten in dijken en weringen spiest tot zij rimpelloos de zon laat ondergaan…
wil melker4 januari 2014Lees meer >

Pak wat wolken

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 604
ik wil niet alles op een rij mij maakt de chaos blij van ongekunsteld leven weg met borders in de tuin die muren van fatsoen ga liever alle perken te buiten laat de vogels fluiten zonder kastjes in de boom eigen nestje bouwen is hun droom pak wat wolken en een sluier zon zeil zorgeloos voor de wind samen met je innerlijke kind…
wil melker9 januari 2014Lees meer >

de bomen, ze vallen één voor één

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 734
de bomen, ze vallen één voor één al zijn ze jonger en niet eens uitgehold vingervlug zoals een dief je zakken rolt, gingen ze brutaal, schielijk van je heen je plant je wortels dieper in de aarde je kraakt en wankelt, maar laat verkrampt niet los de lege plek in het Red-je-hachje-bos verhoogt helaas alleen je eigenwaarde zaailingen…

ONTBOSSING

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 601
hoor je het gekrijs vanuit de lucht? het zijn de vogels op hun vlucht zij ondergaan hoe klein ze zijn boven kale vlakten hels venijn adem stokt veelvuldig in een zucht bomen op schavot is geen gerucht natuurverkrachting is hun pijn de bijl hakt scherp in levend brein er kleurt geen hoop als enig teken het is vergrijst in doodse deken smorend…

het gebroken water

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
De nacht legt het af tegen het ruw gebonk van mijn Wad, het water vol met handen krioelt in de priëlen van de kwelder geen soldaat zal hier ooit passen in de vrede van het hart doch ik gis slechts met wat woorden want mijn land draagt eeuwenoude wonden in verzet maar ook in oorlogsdaad hoe kan ik leven in de vorens van mijn dromen waar…
elze17 januari 2014Lees meer >

- Roze wilgenroosje -

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 630
Klein roze wilgenroosje, de lente kleurt de zomer op het eerste gezicht heb je leven opzij gestoken ondankst het heerlijke zomerweer verliet langst de zomer, waterkant onder de oude appelboom vertoont het grasveldje enkele groene sprietjes nieuwsgierig op braakliggende velden nauwelijks waard, hier te vermelden, dat ik de schoonheid…

BARMHARTIGHEID

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 531
Als ik vermoeid met lede ogen ietwat verwaasd zicht wil volgen achter zich de kim verzadigd zucht voel ik opgekomen mededogen voor een boompje door eenzaamheid verzwolgen vermist onder verdwaasde wolkenlucht de weide vlakte roept en wenkt mij dichterbij en smeekt om hulp er naast te gaan de eenling bij te staan het kleine ding beweegt…

liefdessneeuw

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
Het sneeuwt zo stil dat wij niks horen Het is zo koud dat wij het warm beginnen te krijgen De nacht is zo wit dat lantaarnen hun lichten dimmen De sfeer is en blijft voelbaar aanwezig De winter maakt het buiten zo eenzaam dat wij ons thuis gaan voelen De wolken besprenkelen ons deze nacht met liefdessneeuw…

Arcen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 580
Hotelgast bij het venster -------------------------- De melkbleke zon Zinkt weg in de trage Maas. De herfst is alom. De Hamert --------- De kudde schapen Graast onverstoorbaar verder. Ons bestaan telt niet. Ruïne Bleyenbeek ---------------- Bouwval Bleyenbeek Vol ijver gerestaureerd. Verlangen naar toen. Het Lange Ven -…

DAGEN..dag in, dag uit!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 612
die je niet kan tillen die vanzelf omvielen Er zijn ook van die dagen die je met vlagen, uitdagen die je op vleugels doen dragen die voelen als je zo ter wille die je boven jezelf doen uittillen Zo zijn dagen, dag in, dag uit ze komen en gaan ze zullen doorgaan vrolijk of ontdaan en met vallen en opstaan als basis voor een natuurlijk…

Letterweide

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 563
destijds baande lompheid mijn benen door het hoge gras alsof ik beslist de eerste was rondzag of er bloemen bloeiden die ik in volle glorie plukken kon het voelde als mijn letterweide merkte in mijn geest de geuren van pastel tot hun primaire kleuren petieterig tot hoog gesteelde zolang mijn letterweide streelde alsof ik ontroerd de zon…

Toilet

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 658
wit eenzaam toilet verbondenheid met velen een menselijke, onontkoombare behoefte doorspelen!…

- Vogel Ouverture -

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 585
De lente pronkt tuinen hebben vogels geteld telkens vlakbij hoor ik lente vogels fluiten uitgebreid zingend in het geniep met hun vogelstemmen maken zij vogelgeluiden onverstaanbaar schuilen ze in oorspronkelijke noot tijdens de traditionele compositie in driedelige ouverturevorm bedekt de wereld begrijpend het mooiste…

Vergane glorie

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 496
waar tegenpolen elkaars hardheid meten aan het licht stralen sterren nog vergane glorie in ons dagelijks zicht snelheid en afstand geven hen bestaan terwijl hun resten zijn vergaan is fictie ons heelal verte en diepte moeten nog komen groeien of krimpen we al…
wil melker20 februari 2014Lees meer >

warme winterzon

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 498
brede zonnestraal neemt mijn koude weg voedt hersenspinsels…

Levenstriomf

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 601
Inkeer van winterse kilheid, rouw en kaalslag is weer geweken. De baarmoeder vol - ontsluit en stilletjes aan komen jonkies naar buiten. Het dartele leven ontspruit dankzij krachten die handelende machten mooi te boven gaan. Ze komen eraan de grootse verwonder momenten het komt wéér naar buiten gekropen - de lente! In verrassende vormen van…
Yonina3 maart 2014Lees meer >

Zeg speenkruidje

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
zeg speenkruidje fijn, van elke kant bekeken ben jij zonneschijn - zo stralend, zo gul, zo goud, niet vreemd dat ik van je houd!…

Een enigma is zij

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 423
Gisteren waarde zij in de bergen rond met haar kin gleed zij over richels met haar neus kietelde ze de bomen en elk oog volgde, voor zover mogelijk beek en stroom naar hun oorsprong terug Glimmend liet haar voorhoofd bijwijlen de bergen in tweevoud aanwezig schijnen en waar haar zwetend aangezicht wat al te morsig was geweest liet zij haar…

Wat het achterlaat

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
Een aquarel van H. Hardeman een elf met vleugels staat glimlachend op het blad van een torenhoge plant naast de bloem die opengaat. Het laat zien hoe bloem, stengel en de totale plant passen met het beeld van de elf in haar glimlach verpakt zij kennen een gedeeld verlangen. Zij worden minutieus bijeengebracht door de kunstenares…

Mistige morgen in april

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
Het warme land dat in de nacht verkoeling zoekt, grondmist met daarboven paardenhoofden zij hinniken zacht en snuiven Er staat een man te kijken een jachtgeweer gebogen om zijn arm, een hond afgericht spiedt zwijgend mee Alsof iedereen wacht op de wind die hen bijeen zal drijven, de man de hond, de paardenhoofden en de mist…

Al licht gebogen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
lente heeft de boom getuigd met schitterend blad breed vertakt staat zij te pronken een monument van kracht toch is de stam al licht gebogen als dank door vriend de wind buigen als een kind gaat beter in de jeugd als souplesse het nog wint er zijn geen breuken vastgesteld jij wordt weer mijn zomer held…