5046 resultaten.
Omdat ik hun ogen niet zie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
148 Omdat ik hun ogen niet zie,
de verstopte lenzen die mij
immer in de smiezen hebben,
betekent niet dat ik gek ben;
doordat ik hun sleutels niet heb,
of zo’n gedempte stem, die mij
dwingend door fases leiden kan,
tegenwerk, alsof ik gek ben.…
Over hem, nu het nog kan...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
274 Je stem zal verdwijnen wanneer anderen mijn muziek bekoren...
Toe pa, laat de forel zwemmen en hou op met temmen..
Nooit wil ik stoppen met schrijven en van je houden.
Maar laat het goddelijke water nu stromen zoals een muzikale rivier nu eenmaal moet..
Je zoon Franzerl.…
Zijn
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
254 Wanneer de drukte om
hem heen vervaagt en elke stem
steeds verder van hem wijkt, blijft hij eenvoudig
staan in het moment en hoeft hij niets anders dan er zijn.…
De kleur die blijft
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
122 Geen
stem verbreekt de ruimte, toch spreekt ze zonder woorden.
Ze draagt meer dan kleur
tegen het grijs van deze dag, meer dan
schoonheid die een vluchtige blik raakt. In elke plooi
worden herinneringen bewaard die verder leven na het loslaten.
Verlies eindigt niet bij het
afscheid, maar verweeft zich met alles
wat daarachter nog komt.…
Coming out
netgedicht
3.1 met 25 stemmen
81 Laat de liefde nu stromen en helder gebeuren,
omdat ik de kracht van mijn eigen stem herken.…
De dragende kracht
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
107 Het vraagt geen verklaring of een luide stem,
het is er gewoon, troostend en onvoorwaardelijk.
Als morgen de zon weer aan de horizon verschijnt,
reist deze milde stroom geruisloos met ons mee.
Het is de liefde die ons overeind houdt,
als enig antwoord op de vragen van de tijd.…
Nee, wij projecteren niet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
483 We blijven het proberen,
jouw stem klinkt helder en zuiver,
terwijl ik aandachtig luister
en in de leegte fluister.
Alle geluiden klinken vaag
in dit ontheemde niemandsland,
waar ik je probeer te ontwijken,
wandelend langs de rand.…
Stop!
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.118 We zijn met z'n allen gestopt met nadenken
Gedachteloos lopen we de massa achterna
Spreken we met één stem
Dissonanten worden genegeerd en in een hoek geplaatst
Uit het zicht, onhoorbaar
De stem van de menigte is de stem van haar leiders
Kritiekloos worden de woorden geaccepteerd
Vragen zijn hier niet gewenst
Onbeantwoord worden ze weggelachen…
het jongetje in mij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
302 het jongetje in mij
is altijd gebleven
naast stil verlegen
vol met fantasie
bang te falen ook
in de verwachting
altijd overal weer
waaraan hij denkt
te moeten voldoen
het jongetje in mij
bereisd de wereld
in menig avontuur
nachtelijk in stilte
dansend dromend
van alle ondeugd
die hij dan begaat
met vrienden daar
die hier er niet…
Ballade
poëzie
3.6 met 31 stemmen
12.225 Weldra
Hoort zij zijn stap; zijn stem.
En drukt zij hem in ’t arm, en voelt
Zijn kus en strijkt zijn haar,
Zijn donkere lokken van ’t gelaat,
Veranderd, - niet voor haar!
Zij zit en staroogt, uren lang…
Daar staat het reuzengroot:
‘Ik kom weerom!’…
Haar ogen lichtrood
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
1.275 Een laatste keer
staat ze voor hem
Haar ogen lichtrood
getraand, haar schrale
huilende stem
Maar het geluid zal
langzaam verzaken
Het zijn de laatste woorden
die zij met elkaar spraken
Zij namen gepast elkaar's handen
terwijl ze voor elkaar stonden
nu ze nog één moment lang
vasthouden konden
en elkaar niets meer uit
te leggen hadden,…
Dichterschap
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.430 Dan, neigt mijn peinzen naar die liedren heen,
(Want alle schoonheid is uit God alleen)
Waarin door de aarde omgrensde vreugde en pijn
Zó innig aan zich zelf ontzongen zijn,
Dat van de rhythmus die door de aether ruist,
Ook in hún stem een ijle erinnring suist, -
Hoe zou 'k, wat zij tot stem der ziel verwijdt,
Niet eren in ontroerde…
schier
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
625 probeert
en opheft wat de nacht in hem bedacht
hij is het die de tegenstander keert
geen mens aan tafel heeft het ook gehoord
een stem heeft hem als enige bekoord
Eerste zondag van Advent, 2 december 2001
Gedenkdag van Jan van Ruusbroec, 1293 – 1381
De Ruusbroec-miniatuur in het handschrift K.B.…
- hemelblauw -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.212 de deur
beweeg me kalm naar jou en fluister
het hoofdje knikt je draait naar mij
en kijkt verwonderd als een kind
mij aan met ogen grauw en leeg
je ziet me niet maar hoort mijn stem en
je gelaat breekt plots dan voor mij open
je hoort herkent een mens een kind
je ogen stralen purper hemelblauw
in kleur van mensen die snel sterven gaan
oh…
Excursie
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
529 Zij staat als stem nu in mijn schrift
klagelijk en rauw haar zang
die ik herkende als een
tijdelijke geestverschijning
van Janis' wederopstanding
als veel te jong gestorven vrouw…
In het stof van de wind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
208 Ik dacht aan al die keren dat jouw stem
mij door mijn eigen stormen heen loodste.
Jij wees nooit de weg met grote gebaren,
je stond gewoon naast me, als een lantaarn in stof.
Nu sta ik zelf in die oude stoffige wind,
en ik voel hoe jouw stilte achter mij meeloopt.…
* metamorfose *
hartenkreet
4.2 met 29 stemmen
2.078 vrouw
Met bijzonder grote oren
Een neus, zo vreselijk krom
Twee erwtjes recht van voren
Haar taille was ver te zoeken
Cellulitis kreeg de overhand
Ze had extreme over beharing
En miste hier en daar een tand
Haar oogleden waren gezakt
En ze had al drie onderkinnen
Haar haren leken wel van stro
Daar viel niets mee te beginnen
Haar stem…
nihil semper floret (niets bloeit eeuwig)
netgedicht
3.7 met 32 stemmen
12.309 op haar stoel
patroon zat enkel in haar hoofd
het geeft een vreemd gevoel
dat hij die trui nooit dragen zal
dat doet hem geen verdriet
want alles wat ze voor hem breide
paste hem steeds niet
haar jas nog op het haakje
haar schoenen naast het bed
en net nog heeft hij voor haar
de radio aangezet
dat zij niet meezingt mist hij niet
haar stem…
De laatste dagen
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.881 De stem van mijn vader klinkt gebroken en dor.
Hij strooit verwarde broodkruimels over mij heen.
Uitgehongerd vang ik alles op om er nog brood van te maken.
Zijn oogleden zijn te zwaar en moe sluit hij zijn ogen.
Hij glijdt steeds verder weg naar een andere mistige wereld.
Met mistlampen aan probeer ik hem nog te volgen.…
Jeugdliefde
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
5.775 Zeventien Lentes jong
In de kerk waar ik eens zong
zat een jongen, niet onaardig
Zijn naam was Henk Kanon
Zijn haren waren ietwat blond
De scheiding zat opzij
Zijn kleding onberispelijk
Hij glimlachte naar mij
En ik was in de wolken
Ik lachte ook naar hem
Hij was verliefd geworden
Verliefd denk op mijn stem
Of wat ik stond te zingen…
LPF
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
965 knoeipartij
Zij hebben al hun tijd gehad
Zij zijn voorbij
Gefit en veel gezemel
Krakeel en grote smoel
vergeten was het mooi geformuleerde doel
Belang van eigen zinnen
Gekonkel en gesmoes
Oprechtheid werd begraven
Terwijl het eigenlijk nog moest beginnen
Er komt weer circus in de tent
Ik hoor ze al weer roepen:
“Hooggeacht publiek
Stem…
Goden van de liefde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.072 Geest van de wind beteugel je kracht
zodat je stem door het gras zal fluisteren
en lispelend vertelt van alle wijze verhalen
die je meenam vanuit het verre dwalen,
mijn wachtend oor zal open luisteren
Geest van het water beroer mij zacht
laat je ziel door mijn lichaam stromen
geef me de diepte waaruit jij geboren bent
zodat mijn hart zichzelf…
Stom liefdesliedje
netgedicht
3.7 met 35 stemmen
4.449 Hoor jij dan niet hoezeer mijn hart
klopt voor jou in mijn stap en stem.
Zie jij dan niet aan mijn ogen glans
hoe dieprood mijn ziel zich verhardt.…
Nu draagt, zelf triomfant balancement
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.211 Plots'ling een stem - naar 't scheen, van uit de zon -
Dwars door de wind, die 'k koud voel langs me gonzen:
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- -
Sonnet IX in de cyclus 'In de Hoogte'…
Bang Verdriet
hartenkreet
4.5 met 38 stemmen
3.452 lijntje wordt gehouden
Weken maanden achter elkaar
Je wilt geloven in zijn woorden
Hij van je houdt maar ook van haar
De hoop je liefde levend houdt
Omdat hij je telkens zo graag ziet
Zo de twijfels in je hart verwarmt
Geluk vermengd met bang verdriet
Zijn glimlach je ziel blijft strelen
Hij weer uren en uren voor je rijdt
Zacht zijn stem…
In de positie van fictie
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
1.684 Ik stokte, maar jouw stem
hielp me uit de brand
Je nam mijn hand
En liet me een boek zien
dat jij ooit had geschreven
Je wilde het aan mij geven
Het was een roman, een
liefdesverhaal, een stukje fictie
maar je wilde ons in die positie
De woorden die jij had geschreven
vond jij als voor ons bedacht
Dat had ik niet van jou verwacht…
de engel des eenvouds
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.254 eerbied
zijt een toonbeeld van ijdelheid
nog nimmer dat ik de hemel verliet
voor een mens die daar zo aan lijdt
blindheid voor eigen kunne,
overschatting van uw wezen
minstens het vagevuur ligt in uw verschiet
alhoewel een enkele reis naar de hel
in het spoorboekje reeds is te lezen
waarde vrind er is nog hoop
zei hij met gedempte stem…
Emotiehacker
hartenkreet
4.8 met 20 stemmen
1.370 We noemen hem onder ons
De gewetenloze emotiehacker
Hij blijft haar lastig vallen
Al weken en maanden lang
Belt wel veertig keer per dag
En maakt haar vreselijk bang
Neemt ze een ander nummer
En denkt ze nu is het gedaan
Dan is het voor heel even stil
Toch weet hij weer toe te slaan
Soms blijft hij even zwijgen
Tot zij plots zijn stem…
geef me tijd
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
1.267 de eerste keer
verdriet dat ik niet snel verteer
ik wil niet steeds meer huilen
of me achter m'n emotie verschuilen
Maar om weer door te kunnen
moet ik mezelf de tijd gunnen
Geef me nog een beetje tijd
om sterk terug te komen uit deze strijd
Heb geduld met me alsjeblieft
alleen kan ik het gewoonweg niet
wees mijn oog mijn stem…
Plaatsbewijzen alstublieft
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
541 schalen
beleef aaimomenten met een domme hond
wrijf zeezout rond gebarsten lippen
als voorlaatste:
draai duimen en druk armen met melaatsen
ontknoop touwbruggen met buurkinderen
scherp sleetse messen, was botte bijlen
kraak hoge bomen voor een laatste avondvuur
als laatste:
klem koel houtskool in je handen
schrijf verse verzen, stem…