7766 resultaten.
Getij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
573 Schijn me binnenste buiten
vloei druppelsgewijs
terug naar de zee
verdwijn in de golf
wees wassend gelaat
mijn gedachten
zijn vrij
strooi ze af en terug
getooid met schelpen
het geluid van de baren
brengt ze fluisterend
dichter bij
© Rudi J.P. Lejaeghere
Opgedragen aan Iris Van de Casteele
Juni 2008…
de smaak van Ingmar Bergman
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
724 de smaak van Ingmar Bergman
grimassen verstoren de gang
van de wind
de eenzaamheid
slechts rotsen en dromen
scheppen de beelden
van de schilder
tastbaar het lot
vrouwen ontvangen
tussen kleffe dijen
de webben
het gruis
van eeuwen
de melkende zee
de tempel als kasteel
stemmen achter de branding
verstoren het gaan…
netgedichten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
813 ik verzin ze waar je bij staat
kwak de woorden uit mijn hoofd
en het scherm vormt en vult
de nacht stormt onmachtig de schuld
waar vissersvrouwen eens
op het duin
op hun mannen wachtten,
soms tevergeefs want de zee
nam de boot, de mannen en hun netten
en ik, ach,
ik heb er zojuist eentje gesloten
dat krijg je er van
vissers gaan zo nu…
Mijn verdriet
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.113 een traan
zo zuiver
als een vloedgolf over m'n wang
niemand die eraan ontsnappen kan
mijn traan
tranen
zo helder
brandend op m'n huid
niemand kan het horen
huilend zonder geluid
mijn tranen
huilen
1 traan en zoveel tranen
een zee uit m'n ogen
ik zie het
maar kan het niet geloven
mijn verdriet…
Van duizend woorden
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
877 hij is de tattooking
van duizend woorden
zelden uitgesproken
omdat weinigen hem hoorden
beschreef op lijf
en onderdanen zijn gevoel
kleurde onderhuids een
een eigen koninkrijk
in blauw en rood van
verre zee met verlangen
naar het groen en in
het doen neemt hij je mee
naar daar waar hartsverlangen
eindelijk gestalte krijgt
tekent…
caleidoscoop
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.142 met vingers van waskrijt
heeft hij over haar kleuren
een zwarte laag gezet
nu krast ze
met nagels en gebroken glas
rouwranden en bloed
haar kleuren zijn complementair
rode zee groene schittering
gele hemel paarse sterren
vogels in blauw en oranje
dan hangt ze haar leven
voorzichtig aan de muur
want als ze schudt
wordt heel haar wereld…
einderloos
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
981 zoals nooit tevoren
de schelpenwind, neergedrukt
voorbij zonsondergang
wist jij dan
waar ik kijken moest
of tot waar ik zou komen
de zee ging heen
en viel traag
altijd trager
onder het dakgeraamte
van de dood
toe dan
dwaal, kus mijn lippen
fluister zacht
dat jij zal zijn
daar, waar mijn benen
onbewoonbaar
stranden…
dagtekening
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
746 ik wil, zoals zovelen, nalaten
niet van nalatigheid beticht worden
met verve woorden penselen
beitelen in grafstenen
letter na letter
opdat ik zacht zal rusten
een schilderij achterlatend
groen en vuur
rood en ijs
glorend in ochtendstond
gloeiend de zee bewolkt
niet, neen, nooit weggaan
alleen maar achterblijven
aan het begin van de avond…
Gedicht voor allen
hartenkreet
2.4 met 39 stemmen
6.224 Ik zend je een gedachte
van genegenheid geweven
gedragen door de wind
een gedachte
die baadt in zonnegloed
in het stille hart geboren
Ik zend je
een klank
een lied
van woorden geweven
een lied
van licht en geluk
en zoete tranen
van maanlicht
zacht schijnend op het water
en de dans van de zee
Ik wens
dat al je dagen en nachten…
Als je lach
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
898 zag je
de lamellen
langzaam sluiten
zo denk jij
de wereld buiten
maar ik ben
in je hart
voor samen uiten
geen zee
gaat ons te hoog
nooit buigen
we voor stormen
we dijken
onze normen
met stenen van
geloof en hoop
gooi je huis
weer open dan kan
ik binnenlopen als
je lach me weer ontvangt…
Paradijs
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
588 rozen die spraken
zonneschijn gelezen
ze dronken de regenboog
niets bleef onbesproken
wolken werden gevangen
veilig verborgen binnenin
de regen kleurde oranje
sterren lachten zilverachtig
harten die smolten
openden ramen van de ziel
om de schoonheid te absorberen
geborgen in 'n zee van goud
©LadyLove…
Vuurtorenwachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 Het licht dat nooit dooft,
baken in zee,
houvast in de chaos
van wat begin, midden
en einde verhaal is
van Genesis tot Openbaring,
van woeste leegte
naar het Eeuwig Licht.
Gedicht naar het gelijknamige boek
“Vuurtorenwachten” van Jeanette Winterson.…
Liefde, die niet kan, die niet mag
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
933 bliksemschichten, donder
slagregens en watten
onder mijn verhitte dak
een woeste zee dendert
schuimend door mijn maag
van liefde, gekmakende liefde
die niet kan, die niet mag
jouw geur zit in mijn huid
zoals je warme lijf nog
in mijn ogen schuilt
verscheurd en verward
bonkt mijn brandend hart
door liefde, gekmakende liefde
die niet…
venus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
616 je kwam vanuit de zee
ik kwam vanover land
lenig liep je met mij mee
over het zachtglooiend strand
je wou meteen de schelpen kraken
het gaf je een intens genot
ik dacht aan notenkraken
tchaikovsky speelde fagot
een dans van duizend elfen
je voeten vatten vuur
ik strooide venussschelpen
onder een hemel van azuur.…
brak jij de golven
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
630 het land was alleen
tot jij verscheen
je kleurde de zomer
in lach en was zoals
ik dat in dromen zag
je ogen spraken licht
in groen en blauw
de zee was er voor jou
en in wit schuim brak jij
de golven voor de rotsen
ik zag zon in een
leven dat opnieuw begon
je geurde naar een
onbekende bloem in een
nog niet begonnen…
unieke naam
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.731 het vliegtuig
landt keihard
met een schok
stokt navenant
in mijn schouders
zonder enig excuus
een onverschillig
maar dagdagelijks
gebeuren
mijn droom rolt
als een teerling
op de landingsbaan
verplicht met gordel aan
tot bij de stilstand
van het noest gedraai
ik sluit mijn oog
een arend stort zich
onbeducht in zee
ver achter…
een deining van plezier
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
709 je lacht en
het oppervlak
golft mee in een
deining van plezier
in het groenblauw
van je ogen
weerspiegelt zicht
een zee van mededogen
maar je woorden
zijn een koude mist
we gaan van strand en
niemand neemt je bij de hand
je klaarde op in verder lopen
ik weet niet wat je heeft bewogen
de zon was terug je sprong
weer op…
Blikveld van dromen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
531 Door warrig geheugen
het gebroken ijs ontlopen
dusdanig ontroerd dat verder
bevriezen geen doel had
tot de conclusie gekomen
om eigen woorden begrijpend
de maan weer zien schijnen
boven duinen en zee
in het blikveld dromen
dagen van vroeger vragen
besluitend zonder antwoorden
doorlopend de wanen
een broek voor de nacht.…
toch weer, lente
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
553 sneeuwklokjes
schuchter de kopjes
scheefweg geloken
witwassend een zee
tussen de bomen, en
daarna de anemonen,
vaak wit en soms roze
akoniet, geilend geel gillend
om aandacht, schiet uit de grond
krokussen, Japanners flitsen
foto's wereldoverstekend
naar het Lange Voorhout
de lente naakt
en smaakt
naar zoveel meer…
Handen vanuit de hemel.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.048 bruine ogen staarden naar de maan
biddend naar de enige die naar ze luistert
misschien-
de donkere huid is grijs van het wachten
op wat hoop van betere harten- ze halen kracht uit
wat zand en de zee die altijd blijft golven
tot het einde blijft golven
voor hen-…
de namen in haar hart
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
660 zeg me hoeveel tranen
er golven in de zee
vraagt ze met een zachte
fluistering
in haar stem
zeg me hoe vaak
de maan me troost bracht
als ik moe
van het alleen zijn was
in die donkere nacht
of met een warme glans
juist dat liefdespaar kuste
dat danste in het maanlicht
ze kent de antwoorden
de stille fluister
van de wind
schrijft…
Wat gebleven is.
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
3.667 Wat gebleven is,
de klank van je woorden,
je stem
Beelden vol van zon,
jij en ik, warme zee,
het zand
Lieve beloftes
gefluisterd in een oor,
je blik
Twee cappuccino,
twee keer dubbel suiker,
een terras
Herinneringen,
streling, voelbare huid,
een kus
Je eerste letter,
je woorden op papier,
gemis…
Merk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 maar met het merk van de zee…
Zonnekus.
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
660 netjes tegenover elkaar
Uit eten,
de dag er na
vijf keer halen, bij de wok
Naar het strand,
schelpjes zoeken
langs de waterlijn
Je smalle vingers,
jouw lieve handje
in de mijne
De zee, het zand,
alles zonovergoten,
wij zacht tegen elkaar aan
En al kussend,
je ogen gesloten
liet je mij begaan…
Onvoorwaardelijke liefde...ook dan..?
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.507 Neem je me dan mee
...uit die wilde onrustige zee
naar het land van liefdevolle rust
...waarin je mij weer wakker kust?
Wanneer je daartoe in staat bent..
zal jij mijn man zijn...voor eeuwig, ongekend....…
ZO MAAR EEN TEKENING...............
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.515 Kinderachtig
lijkt de tekening
een poppetje hangt
of zwemt
een rots vliegt
vogels lijken kapotte kranten
de zee is landschap
en
altijd weer
die stralende zon
verhoudingen raken
kant noch wal
maar achter alles
wat je ziet
staat
een gelukkig kind,
die verder denkt
en
eerder
is
waar jij zou willen zijn…
Geen nood
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
484 de wind speelt in het zand
tot aan de kade van steen
het licht lacht gelig
in een schaduwloze lucht
mijn hoofd zit alweer vol
van ongenode gedachten
mijn hartslag stort zich
in de diepte van de zee
komt terug als een vochtige golfslag
met het aanstromende water
maar geen nood
mijn onrustige gemoed
volgt gewoon de weg
die het volgen…
Plat (poëtica 10)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
544 Echte gedichten zijn soms zo - erg
Veel beelden zo beeldend
Kreten zo krachtig
Rijmen zo rijk
Decors zo prachtig
Een trekker tuft voorbij
Een fietser groet
Hoi
Goedemorgen
De aprilzon
Het platte weiland
De A2 ruist mee als zee
De grutto valt stil
Baambrugge houdt zich van den domme…
De dichter en de nimf
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.048 dat je gaat
Ik muilkorf je als je
over ons afscheid praat
Ik zwem in zilte tranen
naar je toe
Hoe lang ik ook dobber,
kopje onder,
in je milde stroming
In je golven die verlangen,
dan weer kolkend
dan weer gedwee
Zwem samen met mij nog
een eindje mee
Ik verdrink liever samen in
je zielepijn
Dan alleen in de
verloren zee…
Een mooie dag
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
655 De zon, de zee, en het strand,
Mensen liggen bruin te bakken.
Een verliefd stel hand in hand,
Tekent hartjes in het zand met wat takken.…