5043 resultaten.
depressie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
584 Depressie
Los je niet op door je eroverheen te zetten
Door je niet aan te stellen
Voor depressie hoeft geen reden te zijn
Je kan je er niet altijd tegen verzetten....
Soms heb je niets
Soms heb je alles
Maar geluk is niet te koop
Geluk kun je niet maken
Depressie is niet iets waarvoor je kiest....…
Het is weer "Mooi Weer"
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
565 In het openbare bos,
tussen de met prikkeldraad omzoomde weiden,
lopen gezinnen met grote honden los,
zich van stress te bevrijden.
De familie ademt zich gezond,
de vogel raakt stil, wild op de vlucht.
Komt het door het blaffen van de hond,
of is het hun stadse lucht.…
buiten diensttijd
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
702 ik ben ruim dertig jaar agent
heb vele dingen meegemaakt
altijd het gezag erkend
en tevens nooit mijn plicht verzaakt
maar in het weekend ga ik los
dan wil ik van geen regels weten
dronken in mijn stalen ros
de wereld om mij heen vergeten
toch ging het gisteren fout
ik reed aan de verkeerde kant
en dacht: dit snijdt geen hout
ik ben toch…
van meisjes en blauwe bessen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
618 Van in mijn kleuterjaren ben ik beducht voor groepen,
het zijn vaak roedels wolven die grimmig samentroepen
Ik gruwel van de wetten van de groepsdynamiek
geef mij maar losse mensen, die vind ik sympathiek.…
Een uitzonderlijk warm jaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 Zonder angsten het tij los durven laten, heb je dat al
bedacht, heb je volstrekt lief ook dat al in de gaten.…
Vermogensrecht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
396 De zon was wel toegestaan deze dag,
regen ging aan het einde een poos
nog even loos met motregen strooien.
Ik hoorde druppels wel vanuit diepte
opleven, een te bekend zaterdagritme
vandaag op de pannendaken geven.
Vluchtig vlieden ongekooide gedachten
mee vanuit een zee. Flarden om te zeven,
over leven prevelden zij een en ander.…
Landelijke liefde III
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.016 Wij gingen samen, verlangens verbergend
Nog niet beleden, niet meer geheim,
Los van elkander, toch gedurig
Toenaadring zoekend - uit de wijde
Onzekerheid ontstond geen vurige
Plotslinge ontroering die ons bevrijdde;
Ingenomen bij 't gaan in de nevel
Door een vege betovering
Die onvervuld bleef en overging
In een verzwegen, verbeten…
vader tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 de tijd wil nu wel eens naar buiten
wil weg uit zijn tikkende beklemmende hok
wil in alle vrijheid vogels horen fluiten
want als hij binnen blijft, dan wordt hij echt een oude sok
eindelijk lukt het vader, de tijd gaat los
straks een winters uurtje terug en dan weer een voorjaars uurtje naar voren
het brengt verwarring in het bos
je moet de…
Liefste
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
863 morgen ga ik verder
waar je mij liet staan
morgen ga ik verder
met nieuwe dromen
morgen ga ik verder
waar jij niet kon gaan
gisteren hield ik vast
aan gisteren
gisteren hield ik vast
aan daar en toen
gisteren hield ik vast
luisterde niet naar jou
maar nu hoor ik je helderder
maar nu begrijp ik je meer
jij liet mij niet los,
maar…
het leven.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
537 als ik om mij heen kijk,
sta dan even stil,
hoe ik het verleden ontwijk,
niets van die tijd weten wil,
mijn jeugd die herinnering duurt een seconde,
al mijn dromen gebouwd op los zand,
heel mijn leven wat een zonde,
een laatbloeier zonder verstand,
als ik om mij heen kijk,
tevreden met alles om mij heen,
voel ik mij werkelijk heel rijk…
Ik droom mijn steelse dromen.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
558 Rustig verscholen zit ik uit de sterke morgenzon,
mijmer en laaf me aan deze eeuwige oerbron
en slurp loos turend in 'n verse hete kop koffie
de weerkerende heimwee over steelse illusies.
Ik droom mijn eindeloze dromen,
overbrug zeeën en verre landen,
ondergraaf diepdonkere valleien
en hemel over steile bergkammen.…
Webhof
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
423 idealen
het klinkt ordelijker dan de doolhof
die het is, het web waarin ik de weg
ben kwijtgeraakt, waarvan de draden dun
en dof geworden zijn en gemakkelijk
breken in de genadeloze zon
die de blinkende druppels dauw
van de hemelsblauwe illusies
uit mijn jeugd heeft verdampt
en iedereen noemt dat wijsheid
die met de jaren komt
om mensen los…
Gewichtloos?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
459 innerlijke stem voorbij, dan
werd het moeilijk ademhalen voor
berouw wat in de schaduw voortleeft,
wat recht geeft aan volstrekte
zinloosheid en daaruit haar zin
ontleent, zelf de navelstreng
door te knippen tussen de
geboorte tot op dat moment te
kiezen als de rek eruit lijkt,
de grip niet te verliezen waaraan
ik was gehecht, maar los…
Dans der dansen
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
708 Ze draait soepel, beweegt romp, heupen en benen,
los van hem, wiegt ze verleidelijk en zo zegezeker.
Ik schuif wat onwennig op mijn stoel.
Schuchter neem ik haar hand naar de volle dansvloer,
veilig aan de zijkant, bevangen door mijn bravoure.
Ik volg de maat van mijn bonzend hart.…
Geen verlies van tijd?
netgedicht
4.9 met 65 stemmen
472 In een wisseling los
van enig verwijt en gewin, word jij dan
in die ene nacht de vlieg en ik de spin,
die het web kort kunnen delen zonder
onbehagen en onwaarschijnlijkheden
opgeslagen in de tranen van genegenheid,
voordat die drogen, is geen verlies van tijd.…
Personificatie?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
616 vrijwillig
moest vervreemden, windstilte waaruit
ik de kracht van je moest lenen,
niet uitlegbaar dat zaken ook onbegrijpelijk
kan zijn, de vrijheid te ontlenen niet alles
te begrijpen, hoe het komt dat ik jouw vertrek
onverdraaglijk kan dragen zonder pijn
het creëert de link tussen zon en maan
koppelt de liefde aan onsterfelijkheid
los…
BANKJE IN HET BOS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
382 jongelui die aan elkaar op
haar zitten te friemelen en maar
wat lekker speels zitten te rommelen
over die zwervers die hadden bedacht
het is zo’n mooie zwoele zomernacht
weet je wat we slapen hier vannacht
zoveel verhalen over diverse stellen
kent ze maar ze is zo discreet
een eenzaam bankje in het bos
weet veel maar laat echt nooit iets los…
Herfstblad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Los van de boom aan wie ik was ontsproten,
zal ik straks in herinnering vervagen.
Nog plak ik mij krampachtig vast aan neon glimmend asfalt,
wil ik daar een goede indruk achter laten.
Maar reik ik niet verder dan een filigreine afdruk,
als het kanten kleed van de herfstbruid.…
het moment verzilveren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
939 De aarde draait zich soezend
op de warme schoot van de zon
loeiende wellust
breekt aan met het gloren
de gloeiende trilling
schuift de horizon open
ontsluimerende vingers ochtendlicht
haken de voile van de bloembedden los
een lelie pronkt
met haar ontluikende decolleté
loom en gedwee
slaat zij haar jurkje open
op haar volle rode…
Onbegrepen beertjes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
557 Zo breken wilde beren los.
Wanneer onbegrepen mannen,
als vaders worden begrepen,
zijn alle moeders blij.
Mannen, laat namens hen niet na,
om spelend kind te blijven.
Vergeet nooit wie u liefde gaven.
Bemin al uw Madonna's.
Blijf uw liefdes trouw.
In de hemel woont een wijze Vader.…
ZANDWEG ADEMT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
352 Fris avondlicht komt los
uit zomerzon, is een stille sluipvos,
die hier vreedzame vesting laat smaken.
Binnen de stammen, met meloen bestreken,
zweeft de pas ontwaakte uil langzaam rond;
zijn vleugels roepen naar alle windstreken.…
verruim de horizon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 bekende
jouw horizon te gaan verruimen
met frisse blik en een dwarse kijk
zul jij het onverwachte ontmoeten
met inzicht als bron van motivatie
jouw kennis en ervaring verrijken
durf alles vol te geven wat je hebt
steek boven elke verwachting uit
door wat nu onbegaanbaar schijnt
als passabel pad te onderzoeken
wees vasthoudend in het los…
Cotton Club
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 haar hit black coffee
Nu associeert L.A. met zwarte thee
En wodka kaviaar met reuzelobster
Als rode mexicaanse golf in zee
Honing druipt van panama kotowa
Als honeysuckle rose, gespeeld door waller
Met bloed van sinas en pinklady
appel
En dadels met gedroogde abrikozen
Maar los hiervan raad ik u allen
aan
Black coffee te serveren in…
BINNENKNAL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 waar het eens aller trotste
zeeschip naar de bodem daalde
vanuit heel de wereld
ijlden gedachten hierheen
duizend maal sneller
dan zevenmijlsvleugelslagen
er klonk tenslotte gerucht
van een onlangs vernomen
gesmoorde ontploffing
ergens in de zee
het gevreesde sprong op
inwendige kracht
van het onderwatertoestel
barstte plotseling los…
Ik heb de moed
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
840 de moed
me over te geven
aan de lusten
van het leven;
Ik open mezelf
brandend van verlangen
naar jou, om jou
te mogen ontvangen
op m’n gevoeligste,
meest kwetsbare punt
neem ik gretig
wat me wordt gegund;
Ik laat intens zinnelijk genot
door mijn lichaam stromen
en word kronkelend opgetild
boven mijn stoutste dromen,
ik laat het los…
Moedervrouw
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
422 Mijn stille gedachten worden weidser
alsof het landschap van haar sterven
zich uitstrekt tot aan de blauwe rivier
even hoor ik weer haar oude stem
droom lustig in schetsen van verbazing
laat ik haar los om te dwalen in de bossen
waar haar kinderavonturen tot leven kwamen
daar ligt nu haar as begraven onder het mos
tussen groene varens,…
Roerganger
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
533 nog even volle kracht vooruit en bommen los...
maar zondag wordt het bestand in Gaza van kracht! Een voorbeeld voor hoe het ook kan!?
Voldoende stof tot zelfanalyse!…
Si je veux
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
547 '
O no, dacht hij,
mon dieux, dacht zij
straks gaat hij naar
een andere vrouw
Al hinkend op beide
gedachten koos ze
eieren voor haar geld
maakte zich los
en stapte uit maar smeet
de deur nog net niet dicht
ze zei hem 'si, monsieur!'
verdween toen langzaam
uit het zicht...…
Akkefietje
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
814 Vooralsnog laat je verf niet los.
Jouw blazoen bleef onbeklad -
de kunst van het retoucheren.)…
Nabijheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
427 We kijken opnieuw,
leggen de stenen verhalen los,
vragen:
wat doet pijn?
wat helpt een beetje?
wat maakt dat je er nog bent?
Samen schrijven we een klein plan,
niet als formulier,
maar als hand uitgestoken in de nacht.
Ook de helper is maar mens —
gelukkig maar.…