Alle inzendingen

Het wreedste lijden blij te lijden zonder schuld; De laster, haat en smaad kloekmoedig te verdragen; In ‘t allerliefste leed nog van geen leed te klagen, Zijn vruchten van Geloof, van Hoop en van Geduld. Maar Liefde, door een straal van ’t godlijk beeld gehuld, Houdt beiden de armen...

Wind en regen sloten de vensters. Wij zaten geknield bij de haard in de godsdienst die wij zouden erven. De vrouw die ons had gebaard zei formules om ons te verkleinen. Haar stem zeurde taai in de nek. Wij zaten stom, pas ingewijden. De man die ons had verwekt hief de hand. Wij boden het...

Mijn jouw-indrukken gegrift op stenen tafelen in m'n geheugen staat verzegeld ons gebeiteld verbond vanaf het ogenblik dat we mekaar vonden was het een blik op oneindig was het geen blik meer maar goud dank zij jou, m'n Steen der Wijzen waarvoor ik gouden kalveren terzijde liet.

De geuren van de blonde rook dwalen rond als je commentaar op commentaar geeft hoor je er vanzelfsprekend ooit ook bij windkliekjes beschrijven droeve keutels langzaam verder verwijdert van de muze die uit zichzelf nooit hoerig blijft geestigheid moet terug in de melkfles zodra zwellinkje...

waar 60 kruisjes nu jouw jaren tellen vieren wij het weten dat het mooiste steeds opnieuw begint bedwelmend als liefde geuren de bloemen van jouw bestaan die als vruchten rijpen op het ouderend hout dat vanaf nu de jaren als de wijn daarvan smaakvol in balans zoet en zilt geladen ...

We zeggen even dag Vandaag en ook gisteren waren momenten, delen van deze eeuw minuten of uren lang met wat waarde heeft voor wie 't waardeerde met voor en achternamen een 06 in je adresboek. Met dagboeken in je nachtkastje en memo's dat en wie wel of niet de dood had weerstaan, met bun...

Zinloze boosheid laat ik maar rondstormen in mijn hoofd de deur dicht smijten achter mijn verdriet een weg zoeken uit jouw onbegrip dat ik niet verdraag Ik lijd, wetend geen kind te zijn, jij mijn moeder niet die open of gesloten mijn gezicht lezen kon We moeten moeite doen: getr...

Met de Warme Golfstroom langs de Scandinavische kust de Noordpool bereiken en kijken of de vlag van zeventig jaar geleden er nog staat ondanks het geweld van wind en kou Aan de rechterkant maakt een straalvliegtuig onderweg naar Noord-Amerika zijn sporen hoog in de lucht van gemiste, onbeg...

zij heeft de magische kracht om recht langs oneffenheden te leiden zonder zijn visuele strakheid te verkleinen waar lijnen elkaar raken in de horizon weet zij in licht de ruimte nog te vinden voor een zitje met schitterend vergezicht daar kaatst in grijzig groen het blauw van h...

De jongste zus verkoopt een tekening Haar ogen zijn dan niet zo best misschien Dit heeft prinses Christien zeer goed gezien: Ze kijkt met vreugde naar haar rekening Haar zangkunst was al niet zo heel erg groot Maar dit is wel een hele valse noot!

O Jongling, zie rond u de wereld strekken, zo kleurig in het kwikkend zonnelicht, zo geurig in de frisse morgenwind. Voel 't vruchtbaar leven in haar gronden woelen, en, rustloos stijgend, heen end weder striemen, door veie grond en eik en wiegend gras. Bezie het immer reizend water stromen ...

Soms volstaat me de gedachte aan vleugels om in vliegen uit te barsten, soms kom ik met geen duizend incantaties van de grond. Soms laat ik op mijn lome vleugels trappen. Soms heb ik aan een woord genoeg om op te veren en mijn bek te slijpen aan de zon. ------------------------- uit: Ged...

Positieve gedachtes Onzichtbaar, doch zo krachtig Sterk van wil en geest In een lichaam onbevreesd Trachten ruimte en de tijd In heerlijkheid te proeven... Enkel maar het willen leven Flatteert het woord “onsterfelijkheid”

langzaam trek ik het kleed vol letters van mij af en toon mijn naaktheid de letters vallen snel op de grond en vormen kwetsbare zinnen ik draai mijn hoofd om en zie over mijn blote schouder je ogen

Alleen liefde kan de wereld tot bedaren brengen ruwe beelden en schetsen die hem vergezellen geëtst in vergeten echo’s vervagen maar klinken in de kruistocht van weer en tegenwind, om een plaats te vinden in de stroom van zinnen uit de verlaten jeugd van onschuld, bittere smaak aller dr...

Wie wij ontmoeten zijn wij niet zelf. Wat wij horen is niet ons oergeluid. Ons oorspronkelijk gelaat blijft ongezien. Ons wezen onbegrepen. Wat wij zien zijn maskers. Wat wij horen zijn opinies of geraas. Wat we weten dwaas. Waar oordelen verdampen. Waar meningen verstommen. Waar dichte...

hoe ik staand op de groene zoom dat licht is besneeuwd over de akkers kijk zie ik het koren dat reeds is geoogst, de aardappels op weg naar de fabriek de voren leeg van zelfredzaamheid baant zich een gerede twijfel in het ongerept verlangen van de mens dat wie vliedt zich spoedig daar...

Hoe zalig toch wie in de taal mag leven – hij zwemt als naar de poorten van het licht en vindt een rijkdom, hem voor niets gegeven maar weet dat zelf ooit niet, want een gedicht is als een dag-blij kind vol vreugdezangen dat juicht en danst zonder de vrees voor pijn; het is alsof een oud e...

De rivier tussen de lakens littekens van tochten naar de stad zo is het leven in deze achterbuurt omdat de mensen prettig werken de maan rond de mondplaneet op alle naambordjes exotische namen via rubberen sandalen, kilometers lang kraaien vliegen naar nieuwe werkwoorden alleen de mensen...

Zaterdagochtend ontbijt op bed, elk stukje van mijn lichaam op de plaats rust, geluk tot in mijn tenen de zon straalt andante over de vogels in de tuin en jij zegt: je bent mooi de olifanten kleuren bij je huid De bruine olifanten op de kussens en daar onze dans op de foto bij de...

de boom staat op een plaats waar ik voorheen nooit ben verbleven de lucht om hem heen is nog steeds lucht, al duizenden malen ingeademd is het omdat ik er nog niet was en is de tijd meegegroeid in zijn vest van hout zal de boom mij herkennen, ook al is hij bladerloos en de enige in het ...

aangepaste stappen als de kringloop van wat was gaan- voet voor voet hun weg langs zelfkanten van steen en flauw verlichte ramen komen gedachten samen deurloos vormen zij wat over is er bloeit al geel in het struweel en op de grond opent zich langzaamaan de zucht van de natuur

Ik heb haar vaak weggestuurd gewoon op pad al voelde ik in mijn denken wel tegenstrijdigheden. Ze wilde bepaalde zaken niet doen zoals paard zijn, op een renbaan met een sulky eerste worden. Ze wilde geen ontbijtkoek zijn zodat ze te eten was laat staan toiletpapier zijn of 'n dag lang een p...

ik heb mensen zien passeren die met ogen vol bewondering hun godinnen eren zingend dansen zij het samenzijn in een kleurfestijn waarop hemel nog jaloers zou zijn in volle overgave haken zij aan om een extra ronde mee te gaan in uitzinnig vermaak maar de engelen zijn aan het ver...

a-b-c'ers en plebejers volk van moedertaal en -land poëzie gaat programmeren liesje in luiletterland gaat zij verzen declameren poetry vocabuleren kán zij strofen componeren als een letterdief plagiëren? leeft zij als die luizeveren , die vocaal bereik verwarren met ...

De barden die vormvaste versjes schrijven bewandelen het pad met blij gemoed. Ze weten dat de rijmkunst wonderen doet: Het zorgt ervoor dat inhoud kan beklijven. De vrije poëzie en contemplatie ... Helaas, ik voel alleen maar consternatie.

Een vrouw. En kinderen. Duizend mensen daarbij waarmee je om moet gaan. Hoe langzaamer het hart gaat slaan hoe voelbaarder worden de grenzen van zijn gebied. Het eens intense verlangen om door het bestaan de weg in samenhang te gaan - verviel het, met veel andere wensen? Wat ridders ded...

Ben ik traag omdat ik droef ben, Alles vergeefs vind en veil Op aarde geen hogere behoefte ken Dan wat schaduw onder een zonnezeil? Of ben ik droef omdat ik traag ben, Nooit de wijde wereld inga, Alleen Lisboa van bij de Taag ken, En ook daar voor niemand besta, Liever doelloos...

Als ik de weg niet meer weet, wijs jij me die dan, als ik verkeerd om loop, corrigeer jij me dan? Als ik vastloop in gesprek help jij me dan, als ik een woord niet meer weet, zeg jij me dat dan? Als ik de sleutel niet meer in ‘t slot krijgen kan, zul je me niet buiten, maar binnen l...

Met Valentijn niets liever dan bij jou te willen, kunnen, mogen zijn het is niet alleen deze bewuste dag dat je de liefde uiten mag die geef je meer dan jezelf weet soms denk je misschien dat je vergeet, vergeet om lief te hebben, stil te staan In de alledaagse hectiek blijf je gaan voor je...