Alle inzendingen over groen links

6607 resultaten.

Sorteren op:

sprookjes hebben handen

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.237
naar keuze kun je met ze stappen als reuzen of je verbergen met de dwergen in een puntmuts en een baard, heel dicht bij de aard met een olijk klein gezicht zwaar van importantie en gewicht of kies je voor grootschalig waarin ze mensen gaan verkleinen om de dieren groter te doen schijnen fantaseer maar over vliegen balanceer met groene…

Alleen lopen in de stad

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.042
De wind geselt mijn wangen Het rood vloekt met het groen De regen maakt me half blind, sijpelt langzaam in mijn schoen Maar ik moet door geen tijd voor rust dus ga ik door gedreven door lust De hemel in de verte, prachtig blauw en open Dat sterkt mij in mijn wil Helpt me verder te lopen Het is stil rond mij op straat, ik lijk de enige…
Jos Govers19 augustus 2003Lees meer >

Late regen

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 624
Regendruppels glinsteren Zacht aan de bladeren In de late avondzon Transparant helder Glijden de druppels Langzaam naar beneden Geruisloos vallen de druppels Op de aarde die doorweekt wordt Het glinsterende water spat uiteen Langzaam sijpelt het water Verder over het mossige groen De zon schijnt op de pareldruppels Regendruppels glinsteren…

schraalhans mij de honger leert

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 890
ik heb een boompje opgezet takken zwiepen in mijn kop strooien dooie bladeren volop er is niemand om te ruimen in het feeëriek tapijt dat door afval is gespreid mis ik het kleurig groen dat overal tot groeien leidt ik moet kappen en de vruchten binnenhalen voor de oogst verteert en schraalhans mij de honger leert ik snoei het dode…
wil melker1 november 2003Lees meer >

Zwarte roos .....

hartenkreet
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.277
gezicht de blaadjes als fluweel vloeien over in elkaar geven een bepaalde warmte al klinkt zwart erg zwaar De combinatie met een witte roos als contrast heeft mij verwonderd Bij mijn afscheid van het aardse wil ik geen bloemen noch krans Dit boeket verbloemd misschien mijn angst voor mijn verscheiden wit voor geboorte doornen en wat groen…
metha16 november 2003Lees meer >

Zoals ik je daar zie

netgedicht
2.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.484
Zoals ik je daar zie op de bedauwde aarde je ogen dansend op de grens van vaag vertakte bomen zie ik een flauwe lach Zoals ik je daar zie kent eenzaamheid zijn waarde verwrongen vingers van een mens een trieste vuist vol dromen gevuld met zelfbeklag Zoals ik je daar zie de knieen opgetrokken vanuit het zachte groen verschijnt een ander…
sephus8 maart 2003Lees meer >

Ontluiken

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 784
is voorbij Voeding voor het droge land En mij Het voelt goed Zoveel water Zoveel vocht Wat het slecht had komt weer op En recht zijn rug Zo ook ik Tijdens deze natte autotocht Langzaam stel ik mij weer open Als een voorjaarsbloem Steeds weer De sapstroom is nu aan het lopen Terwijl ik vastzit in het verkeer Straks is alles fris en groen…
Hookie4 april 2003Lees meer >

kleurt vergeten in het laatste licht

netgedicht
3.1 met 35 stemmen aantal keer bekeken 6.167
we vingen voor elkaar wat stralen zon en lachten om de schaduw we keken toch niet om we liepen voor de wind en aan de rand van schijn vond werkelijkheid een blaadje, gevallen zonder pijn haar valse glans zocht onze blikken en een koud herkennen deed het kind in je weer schrikken je las het groen en voelde weer je schuld het nooit…

de wijn was zuurder dan

netgedicht
2.9 met 108 stemmen aantal keer bekeken 20.681
de wijn was zuurder dan de druiven oogden in hun glans de schrale grond gaf hen geen kans te zoeten in de zon koude nachten zetten zwaar bevochten sappen niet in suikers om groene bladeren tierden weinig zomer, het scherpe vocht ontwaakte zelfs de dromer maar in de nasmaak proefde je de strijd der elementen het donkerrood…

Vurig bloed

hartenkreet
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.861
Groene kleuren zwermen om je heen Je gaat naar daar, Alleen, Je staat daar met de kaars in je hand Je bent niet tegen het geelrode bestand Vuur teert op het zachte hout De knettering, je voelt je oud Je weet niet wat je ziet De hitte voel je niet Steek jezelf in brand Sta niet domweg aan de kant Zorg dat je je niet verbrandt…
Tristan Ratza26 december 2002Lees meer >

Winter en zomer

netgedicht
3.2 met 60 stemmen aantal keer bekeken 12.894
Het waait niet, het regent niet De zon schijnt niet Wat mist Het sneeuwt niet echt Zo af en toe Het is bewolkt, de gracht bevroren Het vriest, de stad ontvolkt, leeft op het ijs, de lucht grijs Ijsmuts, schaats en slee De stad doet mee ik, nou nee Het is weer zover, het groen gekleurd gekleed, zoals altijd dezelfde mode bebrilde ogen…
sephus30 april 2002Lees meer >

in golven wiegt je lach

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.392
nog zomert het in golven wiegt je lach je ogen stralen branding jij bent de warme zee die ik deze nazomer zag je kleurt zon in zomerbruin, haar oogst is voelbaar op het zand waait nog groen in goudkleur langs het duin het blauw loopt vol met zachte herfsttinten geel dat zongerijpt een koele ode klinkt aan eerdere volheid in bezinken…
wil melker3 september 2004Lees meer >

Landgoed

netgedicht
3.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 3.235
Overal woekert het wilde groen, door geen snoeimes meer te bedwingen. En verscholen in 't hoge gras bedekt, Venus, kuis, met gespreide hand haar achttiende-eeuwse borst…

Cranagh

gedicht
2.6 met 36 stemmen aantal keer bekeken 20.447
De avond in de boomgaard groen de plons van ratten in de grachten en wat wij mateloos verwachtten was woordeloos en somber tussen ons. De netels geurden bitter in de grachten en droegen zachte bloemen wekenlang en men lag slapeloos men lag beschaamd te wachten hoe schuw wij waren en hoe kwetsbaar toen.…

simpel wat liefde

hartenkreet
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.493
een roze schoot ontspringt, bewaart de geur in dalen tussen avond en de nacht en uit een mond gretig haar tong strelend langs ’t hele lijf aaiend mijn borst het doffe vel tot glans wordt ochtend daar geboren, de zon kamt groene oevers, legt licht op breed golvende stroom en laten wij ons dragen op gevoel om lippen en in…
sunset26 juli 2007Lees meer >

Geniet

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.345
Geniet van de azuurblauwe lucht de vogels in hun vlucht ruisende bomen van liefde dromen een steelse zoen in het gras zo helder en groen rozen die geuren de natuur, met haar wonderschone kleuren een glimlach van een kind de zon, de zee en de wind een wandeling langs strand twee mensen, hand in hand een zachte bries langs je wangen wat…
ria29 juli 2007Lees meer >

ik Vlaming

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 680
hier sta ik pal met twee voeten star in de zachte grond van mijn land, zo klein dat in driehoeken begrepen ik niet vendelzwaaien hoef het warme zand krioelt tussen mijn geplante tenen terwijl de groene zee mij kust met eindeloze tongehalen de zon in de zee in de zon voel ik me radeloos thuis Vlaming op papier een echte Belg, ik zwelg…

Eva

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 692
ik zie hoe ze struikelt over merktekens van tijdloosheid telkens weer haar handen rauw opengehaald aan de scherpte van uitgestulpte rotsen kijk, zeg ik daarginds verwaait de nevel boven de vallei daar droomde jij het kind op bonte bloemengolven daar speelde nog de naaktheid in trouw beschuttend groen totdat de…

mijn tijdelijk verblijf

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 942
kilometers vreten om alles te vergeten er is geen nieuwe start daarvoor ben jij toch te apart ik neem je mee in alle poriën van mijn huid waarop jouw streling door geluid als liefde klinkt in een zacht touché voel ik je woorden zie ik het groen-blauw blikken in akkoorden van jouw kleine symphonie die muziek zit in mijn oren…
wil melker8 september 2005Lees meer >

Woest venijn

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 707
De droogte die eindeloos verzand Het halstarrig verdorren van vechtend jong groen De eeuwige woede die verwoestend brand De vraag verzwijgend, wat te doen De leegte gevuld met de warmte van een zoen Het water sijpelt schaars over de rand Het leven schiet voorbij terwijl het water land De verlichting, de uitstraling van het regen seizoen…
D.R. Korthof16 november 2005Lees meer >

In dit ontzaglijk groot heelal...

netgedicht
4.0 met 37 stemmen aantal keer bekeken 1.134
Vol vreugde kunnen we soms leven als tot ons doordringt hoe het groen van ook weer déze nieuwe lente iets voor ons arme hart kan doen.…
Adeleyd14 april 2007Lees meer >

Claes Hendrikszen

poëzie
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.669
En hebben op zijn groene top Veel vreugde en heils gehad; Wij stromp'len nu vast naar beneên, Maar helpen d' een de aêr En slapen ginder niet alleen, Claes Hendrikszen, beste vaêr!…

Verloren dagen

netgedicht
4.3 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.593
koele wind verwaait haar zilver en bolt het blawgeruite schort ze veegt met blote handen zwarte aarde in de hoop dat groen opnieuw geboren wordt ze kromt haar rug en graaft dieper trekt brede vorens in het land plant haar voeten tussen de regels en poot kleuren in het rulle zand kijk, ik heb ze allemaal op een rijtje het is de wereld,…
Hanny7 april 2008Lees meer >

Rosita.

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.367
kastanje bruin krullend haar blauwe meedogenloze ogen een babyachtige neus boven volle paarse lippen met bijpassende nagels alles was nog onuitgepakt in een strakke groene jurk zwarte fonkelende netkousen in muiltjes met stilettohak onder een grote paraplu bleke sproeten huid onvolwassen borsten magere blote billen gestriemde rug je…

Zonnebloemen

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.407
We leven in de éne wereld waar veel verdriet en onrecht zijn maar ook de geuren van de zomer en bloemen vol van zonneschijn; de wereld van de zonnebloemen: een hart van goud en geel van licht, de bladeren vol groen verlangen, de kroon vol fierheid opgericht verlangend naar de mooie uren naar zon en hoop en kinderlied, maar ach, zovele…
Adeleyd17 augustus 2008Lees meer >

Op hete kolen in Polen

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.024
Op de oude stoomlocomotief blinkend opgepoetst groen randen met rode strepen mocht hij knarsen poken remmen fluiten stoken op hoog vuur met kolen dwars onder door Polen Van Poznan naar Wolsztyn vertrek om 8.58 uur dreams fifty years old became true on the iron horse met Janus machinist besnord als Lech Walesa In zijn reisverslag…

Vergeten in laatste licht

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 843
we vingen voor elkaar wat stralen zon en lachten om de schaduw we keken toch niet om we liepen voor de wind aan de rand van schijn vond werkelijkheid een blaadje gevallen zonder pijn haar valse glans zocht onze blikken een koud herkennen deed het kind in je weer schrikken je las het groen voelde je schuld het nooit kunnen voldoen…
wil melker16 november 2006Lees meer >

gebroeders de Witt

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 810
mijn favoriete hangplek in Den Haag werd vroeger wel genoemd ‘het Groene Zoodje’ ik smul er onder zonlicht van een broodje een stenen heer kijkt droevig naar omlaag hij legde met zijn broer hier ooit het loodje de reden voor de lynchpartij was vaag zij hingen hier voor schut en dus niet graag te bungelen aan touwen in hun blootje ze kregen…

Nymphadora Tops

hartenkreet
3.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.791
Als ik een karakter zou mogen kiezen uit de harry potter boeken om een dag te zijn dan koos ik Nymhadora Tops Mijn haar zou geel groen blauw en roze zijn zonder dat ik naar de kapper ging als ik met een stokje zwaaide had ik alles wat ik wilde ik zou verliefd zijn op een weerwolf genaamd Remus Hij zou me vertellen dat we niet samen konden zijn…
Dora28 december 2007Lees meer >

verliezen in roodwit hun bloem

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.011
weer loop ik op het maagdelijk groen de dodenakkers bloeien verliezen in roodwit hun bloem op de uitgestrekte velden ze glooien in de ochtendzon de naam op marmeren stenen gebeiteld is hun laatste woord niemand weet meer van de moord op deze vaderlandse helden in het fluisteren van de wind hoor ik vaag nog de sirenes angst en pijn zijn…