6607 resultaten.
sprookjes hebben handen
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.237 naar keuze kun je met
ze stappen als reuzen of je
verbergen met de dwergen
in een puntmuts en een
baard, heel dicht bij de aard
met een olijk klein gezicht
zwaar van importantie en gewicht
of kies je voor grootschalig
waarin ze mensen gaan
verkleinen om de dieren
groter te doen schijnen
fantaseer maar over vliegen
balanceer met groene…
Alleen lopen in de stad
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.042 De wind geselt mijn wangen
Het rood vloekt met het groen
De regen maakt me half blind,
sijpelt langzaam in mijn schoen
Maar ik moet door
geen tijd voor rust
dus ga ik door
gedreven door lust
De hemel in de verte,
prachtig blauw en open
Dat sterkt mij in mijn wil
Helpt me verder te lopen
Het is stil rond mij op straat,
ik lijk de enige…
Late regen
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
624 Regendruppels glinsteren
Zacht aan de bladeren
In de late avondzon
Transparant helder
Glijden de druppels
Langzaam naar beneden
Geruisloos vallen de druppels
Op de aarde die doorweekt wordt
Het glinsterende water spat uiteen
Langzaam sijpelt het water
Verder over het mossige groen
De zon schijnt op de pareldruppels
Regendruppels glinsteren…
schraalhans mij de honger leert
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
890 ik heb een boompje opgezet
takken zwiepen in mijn kop
strooien dooie bladeren volop
er is niemand om te ruimen
in het feeëriek tapijt
dat door afval is gespreid
mis ik het kleurig groen
dat overal tot groeien leidt
ik moet kappen en
de vruchten binnenhalen
voor de oogst verteert en
schraalhans mij de honger leert
ik snoei het dode…
Zwarte roos .....
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
1.277 gezicht
de blaadjes als fluweel
vloeien over in elkaar
geven een bepaalde warmte
al klinkt zwart erg zwaar
De combinatie met een
witte roos als contrast
heeft mij verwonderd
Bij mijn afscheid van
het aardse wil ik
geen bloemen noch krans
Dit boeket verbloemd
misschien mijn angst
voor mijn verscheiden
wit voor geboorte
doornen en wat groen…
Zoals ik je daar zie
netgedicht
2.6 met 22 stemmen
1.484 Zoals ik je daar zie
op de bedauwde aarde
je ogen dansend op de grens
van vaag vertakte bomen
zie ik een flauwe lach
Zoals ik je daar zie
kent eenzaamheid zijn waarde
verwrongen vingers van een mens
een trieste vuist vol dromen
gevuld met zelfbeklag
Zoals ik je daar zie
de knieen opgetrokken
vanuit het zachte groen
verschijnt een ander…
Ontluiken
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
784 is voorbij
Voeding voor het droge land
En mij
Het voelt goed
Zoveel water
Zoveel vocht
Wat het slecht had komt weer op
En recht zijn rug
Zo ook ik
Tijdens deze natte autotocht
Langzaam stel ik mij weer open
Als een voorjaarsbloem
Steeds weer
De sapstroom is nu aan het lopen
Terwijl ik vastzit in het verkeer
Straks is alles fris en groen…
kleurt vergeten in het laatste licht
netgedicht
3.1 met 35 stemmen
6.167 we vingen voor elkaar
wat stralen zon en
lachten om de schaduw
we keken toch niet om
we liepen voor de wind
en aan de rand van schijn
vond werkelijkheid een
blaadje, gevallen zonder pijn
haar valse glans
zocht onze blikken en
een koud herkennen deed
het kind in je weer schrikken
je las het groen
en voelde weer je schuld
het nooit…
de wijn was zuurder dan
netgedicht
2.9 met 108 stemmen
20.681 de wijn was
zuurder dan de druiven
oogden in hun glans
de schrale grond
gaf hen geen kans
te zoeten in de zon
koude nachten zetten
zwaar bevochten sappen
niet in suikers om
groene bladeren tierden
weinig zomer, het scherpe
vocht ontwaakte zelfs de dromer
maar in de
nasmaak proefde je
de strijd der elementen
het donkerrood…
Vurig bloed
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.861 Groene kleuren zwermen om je heen
Je gaat naar daar,
Alleen,
Je staat daar met de kaars in je hand
Je bent niet tegen het geelrode bestand
Vuur teert op het zachte hout
De knettering, je voelt je oud
Je weet niet wat je ziet
De hitte voel je niet
Steek jezelf in brand
Sta niet domweg aan de kant
Zorg dat je je niet verbrandt…
Winter en zomer
netgedicht
3.2 met 60 stemmen
12.894 Het waait niet, het regent niet
De zon schijnt niet
Wat mist
Het sneeuwt niet echt
Zo af en toe
Het is bewolkt, de gracht bevroren
Het vriest, de stad ontvolkt,
leeft op het ijs, de lucht grijs
Ijsmuts, schaats en slee
De stad doet mee
ik, nou nee
Het is weer zover, het groen gekleurd gekleed,
zoals altijd dezelfde mode
bebrilde ogen…
in golven wiegt je lach
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.392 nog zomert het
in golven wiegt je lach
je ogen stralen branding
jij bent de warme zee
die ik deze nazomer zag
je kleurt zon in
zomerbruin, haar oogst
is voelbaar op het zand
waait nog groen in
goudkleur langs het duin
het blauw loopt vol
met zachte herfsttinten
geel dat zongerijpt
een koele ode klinkt aan
eerdere volheid in bezinken…
Landgoed
netgedicht
3.0 met 28 stemmen
3.235 Overal woekert het wilde groen,
door geen snoeimes meer te bedwingen.
En verscholen in 't hoge gras bedekt,
Venus, kuis, met gespreide hand
haar achttiende-eeuwse borst…
Cranagh
gedicht
2.6 met 36 stemmen
20.447 De avond in de boomgaard groen
de plons van ratten in de grachten
en wat wij mateloos verwachtten
was woordeloos en somber tussen ons.
De netels geurden bitter in de grachten
en droegen zachte bloemen wekenlang
en men lag slapeloos men lag beschaamd te wachten
hoe schuw wij waren en hoe kwetsbaar toen.…
simpel wat liefde
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.493 een roze schoot
ontspringt,
bewaart de geur in dalen
tussen avond en de nacht
en uit een mond gretig haar tong
strelend langs ’t hele lijf
aaiend mijn borst
het doffe vel tot glans
wordt ochtend daar geboren, de zon
kamt groene oevers, legt licht
op breed golvende stroom
en laten wij ons dragen
op gevoel om lippen
en in…
Geniet
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.345 Geniet van
de azuurblauwe lucht
de vogels in hun vlucht
ruisende bomen
van liefde dromen
een steelse zoen
in het gras
zo helder en groen
rozen die geuren
de natuur, met haar
wonderschone kleuren
een glimlach van een kind
de zon, de zee en de wind
een wandeling langs strand
twee mensen, hand in hand
een zachte bries langs
je wangen
wat…
ik Vlaming
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
680 hier sta ik pal
met twee voeten star
in de zachte grond
van mijn land, zo klein
dat in driehoeken begrepen
ik niet vendelzwaaien hoef
het warme zand krioelt
tussen mijn geplante tenen
terwijl de groene zee mij kust
met eindeloze tongehalen
de zon in de zee in de zon
voel ik me radeloos thuis
Vlaming op papier
een echte Belg, ik zwelg…
Eva
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
692 ik zie hoe ze struikelt over
merktekens van tijdloosheid
telkens weer
haar handen rauw
opengehaald aan de scherpte
van uitgestulpte rotsen
kijk, zeg ik
daarginds verwaait de nevel
boven de vallei
daar droomde jij het kind
op bonte bloemengolven
daar speelde nog de naaktheid
in trouw beschuttend groen
totdat de…
mijn tijdelijk verblijf
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
942 kilometers vreten
om alles te vergeten
er is geen nieuwe start
daarvoor ben jij toch te apart
ik neem je mee in
alle poriën van mijn huid
waarop jouw streling
door geluid als liefde klinkt
in een zacht touché
voel ik je woorden
zie ik het groen-blauw
blikken in akkoorden van
jouw kleine symphonie
die muziek zit in mijn oren…
Woest venijn
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
707 De droogte die eindeloos verzand
Het halstarrig verdorren van vechtend jong groen
De eeuwige woede die verwoestend brand
De vraag verzwijgend, wat te doen
De leegte gevuld met de warmte van een zoen
Het water sijpelt schaars over de rand
Het leven schiet voorbij terwijl het water land
De verlichting, de uitstraling van het regen seizoen…
In dit ontzaglijk groot heelal...
netgedicht
4.0 met 37 stemmen
1.134 Vol vreugde kunnen we soms leven
als tot ons doordringt hoe het groen
van ook weer déze nieuwe lente
iets voor ons arme hart kan doen.…
Claes Hendrikszen
poëzie
3.4 met 13 stemmen
2.669 En hebben op zijn groene top
Veel vreugde en heils gehad;
Wij stromp'len nu vast naar beneên,
Maar helpen d' een de aêr
En slapen ginder niet alleen,
Claes Hendrikszen, beste vaêr!…
Verloren dagen
netgedicht
4.3 met 30 stemmen
1.593 koele wind verwaait haar zilver
en bolt het blawgeruite schort
ze veegt met blote handen
zwarte aarde in de hoop dat
groen opnieuw geboren wordt
ze kromt haar rug en graaft dieper
trekt brede vorens in het land
plant haar voeten tussen de regels
en poot kleuren in het rulle zand
kijk, ik heb ze allemaal op een rijtje
het is de wereld,…
Rosita.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
2.367 kastanje bruin krullend haar
blauwe meedogenloze ogen
een babyachtige neus
boven volle paarse lippen
met bijpassende nagels
alles was nog onuitgepakt
in een strakke groene jurk
zwarte fonkelende netkousen
in muiltjes met stilettohak
onder een grote paraplu
bleke sproeten huid
onvolwassen borsten
magere blote billen
gestriemde rug
je…
Zonnebloemen
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.407 We leven in de éne wereld
waar veel verdriet en onrecht zijn
maar ook de geuren van de zomer
en bloemen vol van zonneschijn;
de wereld van de zonnebloemen:
een hart van goud en geel van licht,
de bladeren vol groen verlangen,
de kroon vol fierheid opgericht
verlangend naar de mooie uren
naar zon en hoop en kinderlied,
maar ach, zovele…
Op hete kolen in Polen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.024 Op de oude stoomlocomotief
blinkend opgepoetst groen
randen met rode strepen
mocht hij knarsen poken
remmen fluiten stoken
op hoog vuur met kolen
dwars onder door Polen
Van Poznan naar Wolsztyn
vertrek om 8.58 uur
dreams fifty years old
became true on the iron horse
met Janus machinist
besnord als Lech Walesa
In zijn reisverslag…
Vergeten in laatste licht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
843 we vingen voor elkaar
wat stralen zon en
lachten om de schaduw
we keken toch niet om
we liepen voor de wind
aan de rand van schijn
vond werkelijkheid een
blaadje gevallen zonder pijn
haar valse glans
zocht onze blikken
een koud herkennen deed
het kind in je weer schrikken
je las het groen
voelde je schuld
het nooit kunnen voldoen…
gebroeders de Witt
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
810 mijn favoriete hangplek in Den Haag
werd vroeger wel genoemd ‘het Groene Zoodje’
ik smul er onder zonlicht van een broodje
een stenen heer kijkt droevig naar omlaag
hij legde met zijn broer hier ooit het loodje
de reden voor de lynchpartij was vaag
zij hingen hier voor schut en dus niet graag
te bungelen aan touwen in hun blootje
ze kregen…
Nymphadora Tops
hartenkreet
3.0 met 16 stemmen
1.791 Als ik een karakter zou mogen kiezen
uit de harry potter boeken
om een dag te zijn
dan koos ik Nymhadora Tops
Mijn haar zou geel groen blauw en roze zijn
zonder dat ik naar de kapper ging
als ik met een stokje zwaaide had ik alles wat ik wilde
ik zou verliefd zijn op een weerwolf genaamd Remus
Hij zou me vertellen dat we niet samen konden zijn…
verliezen in roodwit hun bloem
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.011 weer loop ik op
het maagdelijk groen
de dodenakkers bloeien
verliezen in roodwit hun bloem
op de uitgestrekte velden
ze glooien in de ochtendzon
de naam op marmeren stenen
gebeiteld is hun laatste woord
niemand weet meer van de moord
op deze vaderlandse helden
in het fluisteren van de wind
hoor ik vaag nog de sirenes
angst en pijn zijn…