7306 resultaten.
vers
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
834 kamers en ik ontwaak
wenkbrauwen vol rijm
rillerig van bezwete dromen
huiver voor de naakte dag
het bevroren winterveld mijn thuis
als onbeschreven blad
zie de roerloze reiger
zoekt vergeefs zijn prooi
in dichtgeslibde vijvers
onmachtig met lamgeslagen vleugels
kijk ik verbaasd en leeg
naar de vlucht van de poëet
ongehinderd in het hoge…
Maastricht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
938 Word betaald met een hoge prijs.
Maar in mijn hart zal je altijd blijven
De stad van trots en harmonie
De stad van hele goede herinneringen.
maar meer dat dat is er niet.
Vaarwel Maastricht.
Ooit kom ik terug.
als ik oud ben en versleten.
want het goede van jou.
Want dat... dat zal ik nooit vergeten…
Zachter
gedicht
3.3 met 30 stemmen
20.155 Toch droom ik soms, dat er een hoge boom
zou staan waaronder ik mij neer kon leggen,
een boom, die breed geloverd in terrassen
van takken vogels bergen zou.
Vogels, die zingen een voor een,
niet tegelijk, en luistrend naar elkaar.…
Zacht begrijpen
hartenkreet
2.4 met 13 stemmen
1.329 Ik wandel door de leegte
en alleen de wolken
zijn mijn gezel
Ver, heel ver
hoor ik een zilveren lach
de stem van de jeugd…
denk ik toch…
of is het verbeelding
misschien…
het smachten
van mijn eigen, stil verlangen…
Zacht raak ik de schors aan
van een oude beuk, eindeloos hoog
die zijn schaduw werpt
over mij en mijn mijmeringen
Wees…
Het bergmeer
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
678 Ik blijf ze dragen: vage beelden van
die vlucht met U, de dagen uit en hoog
omhoog een windzucht door, de tijd bewoog
niet meer,ik scheerde door de lucht en dan
zo ver de wolken in, dat ik niet kan
beschrijven hoe, verrezen in een boog
de witte spitsen van een berg.…
geborgen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
727 onzichtbare storm in deze nacht
waar de maan zilvert en regeert
bomen bulderen in hun kronen
een antwoord op de hoge stilte
in mijn wereld vol muziek
vallen gedachten zacht en stil
een eenzame onzichtbare vogel
trekt een trage streep naar de maan
een eindeloze vergeefse reis
een vlucht van vaste grond
eens weer in jouw geborgenheid…
Spinsels dolen
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.217 Er zit een bal in mijn buik
Vol angst en onzekerheid
Tranen zitten tergend hoog
Ik raak elke grip nu kwijt
Ik weet het even niet meer
Waar ik nu goed aan doe
Ik wil open zijn zoals altijd
Maar waar leidt het naartoe
Ik mis het gevoel van liefde
De warmte die ik bij je vond
Voel me verlaten ontheemd
Spinsels dolen rond en rond
Misschien…
Doordrijven
netgedicht
2.8 met 23 stemmen
7.210 Alles gaat goed, buitengewoon
geen zee te hoog, taak te zwaar
noch probleem, komt voor elkaar
de wind staat gunstig en is schoon
Dan volgt een -slag op donderdag
of welk etmaal ook zwart blad zij
de sprong uit nood d`r niet meer bij
doch smeken om een wonder mag
Het vloeken na `t gebed tevoren
als niks meer in de puzzel past
terwijl het…
BRUIDSJONKERTJE.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.754 Zijn "likkepot"vingertje hoog in de lucht
toen daar een ringetje werd omgeschoven
hij mocht met papa en mama trouwen
en heeft ook "trouw" mogen beloven.
Zelfbewust heeft zijn JA-woord geklonken
toen hij JA zei tegen het bruidspaar
zijn hoofdje omhoog geheven
keek hij trots naar de ambtenaar.…
Mijn grijze tintelreine
poëzie
3.3 met 21 stemmen
3.369 Mijn grijze tintelreine
mijn witte strelefijne
met hoog van omhoog gezwier
van uw handekens, schier
het vlerkegezwaai van vogeltjes,
het omkomen van wiekmolentjes,
ze veren zo fraai door de lucht,
mijn oor hoort geheel geen gerucht,
en uw wangen glijden aan
en uw lippen staan saam aan
beweegloos rood
en in eens daar vlood
een…
Ondergang
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.678 Luister…,
hoe kakelende kaketoes zwijgen
het loof lispelend zijn ruisen trilt
de rivier ‘t kabbelen deinend stilt
en stapelwolken donker dreigen
zie…,
de nevelwazen zuchtend krullen
verrijzen in ‘t hoog verheven rijk
uit zilvergrauw geweven tijk
waarin zich zoete geuren hullen
weet…,
dat de zon zich zal verdrinken
in rode sluiers stervend…
Zonsondergang op Java
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.001 Luister…,
hoe kakelende kaketoes zwijgen
het loof lispelend zijn ruisen trilt
de rivier ‘t kabbelen deinend stilt
en stapelwolken donker dreigen
zie…,
de nevelwazen zuchtend krullen
verrijzen in ‘t hoog verheven rijk
uit zilvergrauw geweven tijk
waarin zich zoete geuren hullen
weet…,
dat de zon zich zal verdrinken
in rode sluiers stervend…
uitzicht op zee
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.905 het stormt voor de kust van Oostende
de stroming die op golven jaagt
het zand dat zich perst door de gaten
kieren van de oude, trotse huizen
op het strand geen volwassen mens
twee kinderen slechts met hond
hun jassen hoog boven zich geheven
handen gehaakt in hun jaspanden
zij zeilen voor de wind, staan stil
onmogelijk schuins uit het lood…
Wolkenland
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.282 werkelijk
heel verheven
Je kan glimlachen
op een regenboog,
Dansen met dauwdruppels,
hemelhoog
Drijven op blauwe kristallen
door waterdamp omgeven,
Op zilveren luchtbellen
sierlijke nevelkleden weven
Vliegen op de vleugels
van de horizon,
Van de vrijheid genieten
zoals in een luchtballon
Je kan zwerven langs
een dal van hoge…
Bekende weg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
961 Van Roozendaal tot Rodeschool te reizen
niet op of om te kijken
maar doelbewust, recht zo die gaat
de weg te vinden en het woord
niet aan te kloppen voor een aalmoes
niet vragen naar gebaande paden
van de Plantage naar het Hoge Land
van rooms naar rood, van hot naar her,
te weten dat in omgekeerde richting
alles zo anders proeft en ziet…
De Europese Commissie
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
918 van één tot drie zijn de kantoren leeg
de Commissie eet sushi of chinees
en hoeft niet te klokken
Als er hoog bezoek op komst is klinken er andere geluiden in de liften
een Zweed spreekt zijn moedertaal en twee Finnen beginnen te kiften.
maar zodra de heren weg zijn is de stilte opnieuw herrezen.…
Weg van Goede Bedoelingen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
835 Met mijn ziel onder de arm
liep ik huilend buiten zinnen
zeven dagen door de velden
waar het licht was uitgegaan
Nee - ik wist niet waar ik was
en ook niet waar ik moest beginnen
alleen wist ik dat ik zeven
lange dagen zo moest gaan
Nog zie ik de hoge treden
die ik ging - en wou verzinnen
dat dit al een boze droom was
die een engel zou…
Mahler 10, NY en flarden
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
741 New York
Buigend uit ramen
zien wij groeperen een stoet
tot begrafenis
een trom slaat
Het hoge hotel
de beregende straten:
een floers om mijn ziel
een trom slaat
De dood componeert
in volledige stilte
een cynische dans
een trom slaat
Ach, Almschi mijn lief,
de nachtvlinder en de lamp:
versta en begrijp.…
wij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.251 er waren bergen met witte dorpen
en altijd een weg
die kronkelde naar zee
hoog proefden wij de hanen in stilte
een stoofpot aubergine
eelt op de handen
er waren stranden met rotsen en stenen
het hete zand
wij dronken wijn uit gekoelde glazen
en altijd rook het naar afscheid
op rechte stoelen
aan een tafel
ergens een plein
in een hart…
Stacks of Duncansby
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
777 Springend hoog
gewrichten knarsen
over vergeten
rotspartijen
ruw geslepen
Grijze betonnen
vlekbevloekte
aangekoekt de substantie
naderbij geslopen
rondtollend
bloedstollend
Roestend metaal oogt
ontevreden gekalkt
uitgebraakt en opgewreven
Warm aanvoelend
in golven spoelend
rimpelend jagend
onderwater tranend
De pont gromt…
Reiziger
gedicht
4.5 met 108 stemmen
16.669 Zijn het de hoge klippen
of diepe dalen?
Is het de walvis,
dromedaris of het land
waardoor ze gaat?
Is het de reiger
die een stukje meevliegt
of de struik
die eerst ver,
dan dichtbij,
tenslotte achterblijft?…
Liefde
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
861 de picolo die piept piept
de cello heupwiegt wat
de triangel doet van ting ting
de liefde slaat de maat
klanken zwellen langzaam aan
bekkens schuiven langs elkaar
zing zang zing zang
violen aaien hoog en laag
tuba's hijgen zware lucht
't orgel pompt en spuugt en pijpt
en de pauken doen van
boem boem boem boem
boem…
Daar ginder, al over de heide
poëzie
3.4 met 16 stemmen
3.099 Hoog-open de lucht met het gouden
gewemel van het zonnelicht, fijn,
en rustig de wachtenden wouden
en licht het harte mijn.
Daar ginder al over de heide
was weelde van leven en lach,
mijn ogen keken zo blijde
dank, dank voor deze dag.…
het overbodig takken
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
657 weer omgekeerd
het groen van lente
is verteerd
in warmte
van de zomer
nog rest het oppervlak
dat rijpen mag
naar geel en rood
zij dwarrelt straks
een trage dood op
winden van oktober
je knopt al
waar je losgelaten hebt
de bast vertraagt
de stromen en wortels
sluiten af voor de
winter die gaat komen
nog ruist je stam
in hoge…
Amsterdam
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.954 Prins Hendrikkade
2 oktober Amsterdam
sloeg ik je gade
zittend in de tram
grote groene ogen
sproeten op je neus
hakken, hele hoge
kapsel modieus
truitje van Chanel
kort en net te strak
make-up naturel
roze nagellak
kruisje om je nek
veel te blote knieën
horloge high tech
even over drieën
zonnebril van Prada
Voskuil in je hand…
Het bergmeer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
698 Ik blijf ze dragen : vage beelden van
die vlucht met U, de dagen uit en hoog
omhoog een windzucht door, de tijd bewoog
niet meer,ik scheerde door de lucht en dan
zo ver de wolken in, dat ik niet kan
beschrijven hoe, verrezen in een boog
de witte spitsen van een berg.…
Butterfly Effect
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.411 begerend
dat jij naar binnen zong
Juist in de kleine dingen
schuilt hier en daar een chaos
van ademloos verlangen
Het leek zo klein, jouw zingen
Wanneer de nacht het koudste is
houd ik je nu vol toewijding
gelijk een grote vlinder
met mijn vleugels toegedekt
Dan denk ik aan de eerste dag
die bloesem in het groene gras
De zon stond hoog…
Verwondering
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
751 God is groot in al Zijn wonderbare werken
Zijn naam zij hoog geprezen, hier en overal
Hij de schepper en bewaarder van ’t heelal
Hem mogen we danken voor al Zijn werken.…
De jongen wachtte op de dingen die komen zouden.
gedicht
3.2 met 68 stemmen
12.217 Zijn vader mat hoe hoog het kwam.
-------------------------------------
uit: 'Toen de dijken braken', 2006…
Atheïsten
poëzie
4.0 met 8 stemmen
3.991 Hoe groot is Uw genade niet,
Dat gij dat galgenrot
Uw hoge Naam beschimpen liet,
In dol vermetele spot!
Doch wee u, adderengebroed!
Wacht op het einde slechts...
Lankmoedig is de Heer, en goed -
Doch vreest de Dag des Rechts!…