12647 resultaten.
Iedere nieuwe dag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
428 een golf
klapt vol
op het schelpen bed
dat in glinstering
wordt geschoond
de meeuw
krijst kort
vliegt gelaten
vele kilometers
naar zijn stek
eeuwenlang
strandt zee
al brekend
aan de voet
der duinen
en toch
is er die lach
in het herkennen
van de schepping
iedere nieuwe dag…
bij deze foto
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
622 op dit gezicht is alles te vinden
de glimlach heel vaag en de houding
om alles te begrijpen, alles op zijn plaats
met in de achtergrond het bos met de eiken
nimfen dartelen gevleugeld kwinkelerend voorbij
hand in hand als libellen, in elkaar geklonken
de wind van zee fladdert in vlagen met hen mee…
De wind drijft
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.431 De wind drijft over de verlaten meren
het rimpelspel van een herinnering.
Oud wolkgevaarte spiegelt zich.
Verloren onderstromen
zoeken nu in het riet verheuld
in zingen onderkomen.
En sta mij bij: dit is een godsteveel.
De volheid van je vrouwenhaar
dat in verlangensspeling
verdolend rond je rijpe mond
haar licht bezwaart -
Hoe vind ik…
In spiegelbeeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
518 gestaag
drupt water
van blad op tak
de stam
wordt donkerder
door lange tranen
die in stroompjes
naar beneden komen
wegvloeien in de grond
tot die verzadigd is
en plassen blijven staan
waar in spiegelbeeld
de regen weer gewoon
in stroompjes terug
naar boven lijkt te gaan…
De Eik leeft
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
686 De Eik leeft,
hij ademt mijn dromen
en fluistert mij geheimen in
wij staan samen in de tijd
nu is een glimlach
in het moment, een rimpeling
onderweg naar ergens
met mijn voeten in de aarde
voel ik zijn wezen
hij is mij
wij zijn één.…
Jouw lege plek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 je bloeide aan de beek
in een flauwe bocht
wat hoger op de kant
tegen het groene mos
zag je altijd spiegelen
in bewegend rood en zwart
nooit was er rust en stilte
op de lange zomerdag
het oogstseizoen
heb jij niet meegemaakt
in zware regen zijn
de oevers los geraakt
zag hoe je wortels
werden ondergraven
terwijl jij trachtte
jouw…
Gekleed in naturel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
500 ik zie je staan
maar in het naderen
wijk jij steeds meer
van mij vandaan
je kleurt helder
in het grijs van
niet geziene vormen
eenvoud kent zijn prijs
waar anderen
woekeren met talenten
bloei jij doorschijnend fel
slechts gekleed in naturel
jij bent voor mij een
nimf in onbereikbaarheid
alleen schoonheid kent als
hoogste trede…
herfstbladeren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
602 vallende blaadjes
dwarrelen voor het raam
in kleuren van rood tot
goud
rode lippen
kussen de zomer
tot ziens op mijn mond
opoe herfst haast zich
met haar kleurenpalet
ik mis je nu al want je
hebt besloten de herfst
elders door te brengen
spoedig hoor ik liedjes
ze gaan over de winter
maar je weet dat ik je
het meest mis tijdens…
De kunst van het web
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
454 heb uit handenvol herfst
draden gepakt
wilde mijn web
ermee weven
heb ze geplakt
met luwte en zon
in de regen
glansden ze prachtig
maar de druppels
werden te zwaar
zij scheurden
de lijnen aan flarden
ik laat ze waaien
zoals het hoort
maar de kunst van het web
heeft mij altijd bekoord…
Als attractie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
477 je liefde
was stroperig
hongerig
verstrikte ik
in je web
gracieus
kwam je nader
dansend
op draden
zinnend op pret
je zoog
me niet leeg
maar verenigde
slechts genen
zodat leven bleef
als attractie
liet je mij
hangen om
nog meer prooien
te kunnen vangen…
riet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
473 Het riet spriet
vertakt zich niet
loten tenger in de winden
sierlijke vingers
wijzen het oog van de blinde
op de schoonheid alom
verbinden het wonder
buigen gracieus
voor rimpels en vlonder
In het knisperende gefluister
beluister ik het applaus
terwijl het zuiden de wangen streelt
troostend met hoop in het verschiet
dragen zij
die…
Driftig bewegend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
505 in het windstille weer
hoor je ineens de polsslag
van leven om je heen
komen kleine geluiden
op tal van plaatsen
onverwacht naar buiten
achter de knak
van een simpele tak
schuilt de muis
in bladergestuif
zoekt de merel
driftig bewegend naar buit
ieder vertelt hoe het gaat
in verhalen van klein
naar steeds groter formaat
als…
laatbloeier
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
876 hoe de laatste roos in de tuin
tussen ‘t kleurend en vallend
blad haar pure schoonheid
nog even bewonderen laat
hoe zij in regen en gure kou
haar tere knopje boven water
houdt, naar ik hoop niet al
te snel verdwijnen zal
hoe ik deze roos als zij het redt
begin november in ‘n vaasje zet
hoe zij dan naast die ene kaars
tussen zacht…
Herfst III
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.651 De wind waait langs de heide,
Waar 't korte daglicht vliedt,
En donkre wolken glijden
Langs 't zilvergrauw verschiet.
Op verre molen draaien
De wieken loom ál-door;
Er zwermen bonte kraaien
Om 't kronklend wagenspoor.
Nu zal het najaar rijzen
Met droevig doodsbegin
En spinnen, met zijn grijze
Lijkwade 't landschap in.…
Het Vaderhuis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Kan ik de wenk weerstaan,
alsmaar vroeger sluiten deuren
het huis tegen nachtelijk treuren
over verloren licht, afgebroken bestaan
mens gevangen in ongekende deining
engelenzang troost zijn verschijning…
Rode zonnestralen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
444 ik spin secuur mijn web
en kleur het met
wat rode zonnestralen
maar binnenkort
vriest ochtendvorst
zijn eerste ijsverhalen
dan vonkt en schittert
alles kristallijn
alleen mijn prooien
zullen ook gewaarschuwd zijn…
lotus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 uit de modder
groeit de
lotus
naar het
licht
als het gelaat
van een
beminde
die opziet
naar de maan…
Het sterven te zien doven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.090 ik weet
dat ik de kogel
niet meer kan ontlopen
ben gewikt en gewogen
goed bevonden voor het kerstdiner
heb alleen de bruine ogen van een ree
ik kijk ze aan
zie ze staan in twijfeling
weet mezelf een dartel ding
zal onschuldig
naar de bosrand wijken
ze lijken doelloos weg te kijken
maar komen in het donker terug
om niet het sterven…
Het geluid van mijn tuin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 Na de ijzige katharsis is mijn hart weer rein;
mijn wonden zijn geheeld, ik kan weer bollen planten,
en adoratie voelen voor al het verwante
en liefde brengen waar ze hoort, ootmoedig zijn.
Ik kan luisteren naar de merel in de heg
die ik vorig jaar nog een lied van Mozart wou leren,
maar toen ik hem eens grondig wou laten studeren
kende hij…
Stille ochtendzwanen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
522 Ach begon de dag zo rimpelloos
als het gladde water waar stille zwanen
slapen met hun kop diep in de veren
hun lange nek gebogen zonder stress
Maar deze ochtend voelt reeds zwaar
als een diepe zucht die niet oplucht
doch slechts berust in weer een nieuwe dag
Zo dwaalt hij langs de oever
rondom het kleine meer
kijkend naar de stille zwanen…
Op deze plek
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.718 Hier,
op deze plek, op deze plek
waar struiken zachtjes zingen
en de straat verandert
in een schreeuw.
Op deze plek is een gesprek begraven,
en het ontstoken gebied werd verboden.
Was een overwinning mogelijk?
----------------------------------
Uit: 'Stemmen', 2013.…
Biomassa
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
628 het gps-netwerk ontkent elke positie
een boswachter in geen velden of wegen
uitgesleten slingerpaden zonder richting
negeren noord en oost, zuid en west
schaars zonlicht breekt in scherven
verkwijnt in een loodgrijze bladerprut
dieren, pijnlijk doodgemaakt, missen
pootjes, oogjes, oortjes, staarten, tongen
vogels zijn snavelloos, hun…
fabeltjes
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
575 de natuur gaat gewoon zijn gang…
Turijn - Milaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
589 vanuit een half glazen geleide bolide kijk ik naar de koude kant
betonnen wormen kruipen over zwarte paden - met witte streepjes
ze zijn al gevuld met stromen heersbeestjes
doorhangende lijnen spannen van paal naar paal
naar paal, de grond is bevroren wit
laagjes water plaveien hun pad naar de Po
altijd vooruit altijd lager
van glinst’rend…
In tegenbeeld
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
500 heb mijn ziel
verpand aan de zee
loop genietend met haar mee
tot in de verte
de stormvogel nadert
en golven hun ankers gaan lichten
opgetuigd met kuif
rollen zij razend voorbij
overslaande massa’s springen op tij
immens is de kracht
die onverwacht hoogte kiest
gaten in dijken en weringen spiest
tot zij rimpelloos
de zon laat ondergaan…
Pak wat wolken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
604 ik wil niet alles op een rij
mij maakt de chaos blij
van ongekunsteld leven
weg met borders in de tuin
die muren van fatsoen
ga liever alle perken te buiten
laat de vogels fluiten
zonder kastjes in de boom
eigen nestje bouwen is hun droom
pak wat wolken en een sluier zon
zeil zorgeloos voor de wind
samen met je innerlijke kind…
de bomen, ze vallen één voor één
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
734 de bomen, ze vallen één voor één
al zijn ze jonger en niet eens uitgehold
vingervlug zoals een dief je zakken rolt,
gingen ze brutaal, schielijk van je heen
je plant je wortels dieper in de aarde
je kraakt en wankelt, maar laat verkrampt niet los
de lege plek in het Red-je-hachje-bos
verhoogt helaas alleen je eigenwaarde
zaailingen…
ONTBOSSING
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
601 hoor je het gekrijs vanuit de lucht?
het zijn de vogels op hun vlucht
zij ondergaan hoe klein ze zijn
boven kale vlakten hels venijn
adem stokt veelvuldig in een zucht
bomen op schavot is geen gerucht
natuurverkrachting is hun pijn
de bijl hakt scherp in levend brein
er kleurt geen hoop als enig teken
het is vergrijst in doodse deken
smorend…
het gebroken water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 De nacht legt het af tegen het
ruw gebonk van mijn Wad, het
water vol met handen krioelt
in de priëlen van de kwelder
geen soldaat zal hier ooit passen
in de vrede van het hart
doch ik gis slechts met wat woorden
want mijn land draagt eeuwenoude
wonden in verzet maar ook in oorlogsdaad
hoe kan ik leven in de vorens van
mijn dromen waar…
- Roze wilgenroosje -
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
630 Klein roze wilgenroosje,
de lente kleurt de zomer
op het eerste gezicht
heb je leven opzij gestoken
ondankst het heerlijke zomerweer
verliet langst de zomer, waterkant
onder de oude appelboom
vertoont het grasveldje
enkele groene sprietjes nieuwsgierig
op braakliggende velden
nauwelijks waard, hier te vermelden,
dat ik de schoonheid…