15920 resultaten.
Vanzelfsprekend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 Ze zei dat
ze een vrouw is
Ik vond dat knap…
Kleuren met woorden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
899 En het licht is
zwijgzaam
rood
van de schaamte die we delen
met fantasieloze ogen
en woorden die ons
laten
liggen in
de vlakte
waar de groene liefde
uitdroogt
en niets
dan
bloedende
regenbogen
achterlaat
wanneer wachtende
momenten ons begraven
in
ons
eigen
eenzame en kleurloze
verdriet.…
Mijn eiland
hartenkreet
2.6 met 18 stemmen
1.794 Mijn eigen onbewoonde eiland
heel ver hiervandaan
palmboompjes en mooi wit zand
daar wil ik zo graag heengaan
snachts in mijn dromen
dan ben ik daar
even alleen om bij te komen
voor niemand meer bereikbaar
daar op dat plekje kom ik tot rust
met alleen mezelf en mijn gedachten
geniet ik even...heel bewust
en kom ik weer even helemaal op krachten…
ren
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
991 Ren maar weg van je eigen,
ren dan, zo hard je kan
ooit kom je jezelf eens tegen
waarom ren je zo hard weg dan?…
JARIG
hartenkreet
2.3 met 44 stemmen
23.020 Natuurlijk word ik wel gefeliciteerd,
daar ligt het echt niet aan,
ook kreeg ik koffie op mijn bed,
van mijn eigen wederhelft, mijn man.
Als geen ander weet ik, dat ik best
een tevreden vrouw mag zijn
en dat ben ik dan ook,
want ik weet dat 't ook anders kan,
dus dit is voor jezelf, hoor an.…
Gevoelens
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.548 Hoe raar is toch de geest
die gemakkelijk voor anderen openstaat
te strikken in eigen onmacht.
van Kampen op volume te hard via de koptelefoon.
Koude haren van binnen.
Veel denkende leegte.
Van binnen uit te openen maar niet wetend hoe.
Het komt er niet in, het wil er niet uit.
Moe, maar geen rust.…
Bevrijding
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.440 Stukgeslagen paden in haar leven
sloegen kraters diep van binnen
buiten was verleden tijd, beven
meer en meer een innerlijke strijd
Zo volkomen de wereld kwijt
kon ze alleen nog maar zweven
zweven zonder identiteit
zomaar alles opgegeven
Toch luisterde ze heel even
toen iemand haar ontrukte uit vergetelheid
door haar zijn eigen hart te…
Kinderen
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.927 En nu, nu weten we niet beter meer,
we zien ze om beurten
een enkele keer,
ze hebben 't druk
en leiden hun eigen leven
Maar waar zijn die kleintjes
toch gebleven?…
de hoofddoek heeft je toekomst...
netgedicht
2.2 met 20 stemmen
2.440 de lange rok
je trots doet pijn
omdat ze dwingt tot
dragen zonder klagen
je bent alleen
een straat vol ogen
blikken die gedogen
in onuitgesproken vragen
weten doet vergeten
de warmte van de kring
straalt midden in
je kleine leven
de hoofddoek
heeft je toekomst
in de horizon verweven
kan jij daar eigen kleur aan geven?…
kinderen
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
2.643 gewetensvol
Je kiest voor liefde geven
Ervaring heb je dan nog niet
Maar samen weet je zeker
Dat je een toekomst ziet
Dat je een keuze hebt gemaakt
Voor nieuw beginnend leven
En als de ouders terugzien
op de opgegroeide kinderen
die zelf hun keuzes maken
bedenken ze,
hoop ik,
laat ze hun gang maar gaan
bemoei je er niet mee
het zijn hun eigen…
Voor vader
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.979 Jouw stoïcijns zelfvertrouwen
Verscheurde mijn spiegel
Verstrooide mijn zelfbeeld
Over de bodem van mijn ziel
Letterlijk onder de voet gelopen
Je hebt mijn naam geroepen
Getracht de snippers te vormen
Naar jouw evenbeeld
Maar het bleef bedrieglijk
Anders
Genen in je eigen kind
Bleken gemuteerd
Tot daadkrachtig wezen
Ben je bang dat…
Warm gevoel
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
1.596 Ik kan niet zonder mezelf
een eigen leven en hart
maar de voldoening
die het samenzijn mij geeft
doet mij verlangen
tot het verstrengelen
van hart en ziel
armen en benen
ik kijk je recht aan
en voel gewoon
dat het nu goed zit.…
Witte wacht
netgedicht
3.1 met 21 stemmen
2.056 Geen wisseling van de wacht, nacht
en sterren voor even, geven
gemoedsrust en een moment
dan gaap ik naar buiten
en knipoog een (eigen)wijze groet.…
Voor jezelf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.577 Aan de muur van mijn verlangen
hangt een foto van ons samen
ik zie hem in het maanlicht hangen
waar hij ooit zal vereenzamen
In het licht van mijn gedachten
schijnt de zon voor ons beiden
maar jij kunt niet langer wachten
op mooie en betere tijden
In de toekomst van mijn heden
ben jij je eigen weg gegaan
en al het moois wat wij deden…
Sabel als een maître
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
773 ik spiegelvecht
vaak in mijn witte vest
floretteer met een
houw kop toucheer mijn beeld
en jij hangt in de strop
sabel als een maître
dans in maliënkolder
naar overwinningen
in tweestrijd op
mijn eigen zolder
daar waar de
spiegel stert in raken
stap ik weer achteruit
en ga en garde want jij
jij daagt mij steeds weer uit…
Terugtrekking in de ziel
hartenkreet
2.9 met 21 stemmen
2.657 Er rilt een koude wind over mijn rug
ik hoor vage stemmen uit de verte,
echt horen wil ik ze niet
een dichte mist verspert mijn zicht
alleen mijn eigen ziel wil ik zien
lopend door dorre velden
sleep ik zware lasten mee
nee, ik kan niet meer terug
wanneer de stemmen luider worden
vliegen ze langs mijn oren;
ik wil ze niet meer horen…
langs een gebogen lijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
794 we schilderen
langs een gebogen lijn
jij kwast anders maar
je kleuren voelen fijn
je raakt daar
waar je grenzen weet
vergist je en herstelt
met zachte warme streken
ik heb het altijd
al geweten
je talent is jeugdig
en zo gaaf
penseel nu maar
je eigen smaak en weet
dat jij in kleur en lijn
voor niemand meer gebogen staat…
Smelten doet stromen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.071 Ik ben bedrogen
door mijn ik, mijn eigen haat
Bomen zullen nooit verleden verliezen…
De Vier Getijden - III
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.004 Laat kranke schijn nu koortsen in mijn lamp
een decadente gloed,
een rode damp,
waarin mijn lamp te sterven staat
in ´t gulpend eigen bloed.
Kleur tot karmijnen lach
de kelke Uwer mond
en dat een morgen rag
zich om Uw ogen rondt;
´k wil dat Uw ogen zijn
als flonkerend juweel in kolenzwarte schijn.
.....…
Liefde en zo
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.302 Samen
schillen en bakken met eigen boter.
Weet je nog, dat we dat hadden
afgesproken. En dan slacht ik
er een varken bij. Ook
alleen voor jou.
Maar dat hoeft niet meer.
Het gras van de buurman
is inmiddels groener
en zijn aardappelen groter.…
in vogelvlucht
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
887 in vogelvlucht, dus onbegaan
met mijn aanwezig verlangen
vlucht zij weg van mijn tederheid
ze laat zich niet in mijn ziel vangen
en worden mijn woorden allengs verzwegen
dwingende gedachten gaan op de loop
terwijl het mogelijke messcherp wordt ingesnoerd
ik word door mijn eigen verwachting gevloerd
het zijn zo van die momenten
waarvan men…
spinsel
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
474 als hij vandaag in de
schoonheid zou willen slapen
zal het een landschap zijn
zonder lichaam, langs lijnen met
buitenaardse voetstappen
waarin betraande ogen gaan sterven
in winden van onbestaande realiteit
in vernielde verwachtingen
in het spinsel van donkere dagen
lijkt de dichter in de man dronken
van zijn eigen verzen en in het licht…
Captatio
poëzie
3.4 met 7 stemmen
6.197 Poëten worden oud, de goede met de kwade;
De middelmatige met mij;
Dit hebben zij gemeen, veel tot hun eigen schade:
Zo lang zij leven, dichten zij.
Vergeet hen, die hen leest en in hun beste jaren
Hen liefhad!…
onmogelijk
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
965 Helaas de tijd dringt
Ik schuif uit over grint
Geen houvast meer
De angst komt steeds weer
Hulp is er niet
Alleen tranen van verdriet
Een meehelpende hand
Neen bedankt,
Dat is mijn eigen land.…
Wat als...
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.221 De gedachte knaagt aan haar met een ander,
terwijl je weet dat het je eigen schuld is.
Als de maanden niet meer tellen
en geen ander meer verschijnt.
Wat doe je dan?
Ik zeg alleen dat het me spijt.
Leef voorspoedig en in geluk.
Dat heb je verdiend,
mijn ukkepukkie.…
Gedachte
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.020 Zo groeit het uit zijn eigen wezen
om één keer te lezen
of meerdere keren om te zien hoe het groeit
of dat het nog verder boeit.
Hoe mooi een gedicht uit zijn ziel geboren
tot een ieder kan toebehoren.…
Het ouderlijk huis
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.047 Je ouderlijk huis
je eigen kamer
al het vertrouwde
om je heen
je hoeft niet weg
je kan ook blijven
een keuze maken
valt niet mee.
Daartegenover
lonkt
de liefde
bij hem wil je
ook graag zijn
zo worstel je dan
met al die dingen
kiezen doet soms
wel eens pijn.…
Somber
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
701 sigarettenpeuken
met korte grijze stompjes
ik had het gevoel of mijn handen
van iemand anders waren
net als mijn stem
je richtte je ogen op mij
alsof het de loop
van een geweer betrof
in de verte bonkte het
klonk het gekraak
van woeste golven
die braken
op statige rotsen
het maakte me somber
om me verdwaald te voelen
in mijn eigen…
Druipsteen
netgedicht
4.4 met 33 stemmen
974 doorstond zijn rots van weeromstuit
hagelstormen en orkanen
hij brak op ongehoord geluid
van ingehouden eigen tranen
verdroten droop zijn edelsteen
bergaf naar donkere oceanen
verschool zich daar in het gemeen
van angsten en gebonden wanen
soms schittert op het watervlak
een glimp van ongetemde kracht
ontkent een blauwe hemel strak…
Uitbraak
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
601 Hoe het ene woord spreekt
met het andere
zich verzet tegen de zwaarte
van het schrijfpapier
hoe de zin spreekt tot het punt
of net erover in het niet gezegde
zo willen mijn gedachten
vloeien van mijn pen op het blad
en terug in mijn ogen
waar ik ze als mijn eigen jong
liefkoos en verorber
soms terug uitbraak.
© Rudi J.P.…