Alle inzendingen over wolken

5637 resultaten.

Sorteren op:

Zelfbevrediging

netgedicht
2.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.370
Paars bullende bellen blazen wolken zilt gevlokt zweet. Het vuur verteert de dood en gelukzalig is de dorst die brandt op mijn lippen.…

De oude onomatopee

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.151
"We loeven òm - wij met z'n twee - in wolken nicotine; de oude onomatopee op stoom voor de marine.…
Floor Koedam11 november 2003Lees meer >

Give peace a chance

netgedicht
2.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.516
Als grijze wolken zich samenpakken boven de aarde, en de roep om vrede verwordt tot iets zonder waarde, wat betekent dit dan voor ons en voor onze kinderen? Presidenten zullen hun legers laten marcheren, leunen lui achterover alsof ze nooit zullen leren. Want ze laten zich niet door 'het volk' hinderen.…

De fotograaf

netgedicht
4.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.465
jaar is de fotograaf in hem op de boerderij, die we samen bewoonden waar ik m'n eerste gedichten schreef die hij dan weer verbeeldde op een droeve avond moest ik mee naar buiten waar ik met ontbloot bovenlichaam tegen de vervallen woning plaats moest nemen kijk maar die kant op, zei hij ja, zo, je hoofd iets schuin in een verre wolk…

Het kindergebed

netgedicht
3.8 met 77 stemmen aantal keer bekeken 11.281
vliegen mij hoog kan dragen in het blauw kan ik mammie zien; heel even haar mijn bosje bloemen geven en zeggen dat ik van haar hou Dan omhels ik haar heel stevig kus de tranen van haar wangen want pappie zegt, als regen druilt dat mama dan zo om mij huilt en nooit stopt met stil verlangen Zij ging voor altijd van ons heen kijkt uit de wolken…

De eenzame

poëzie
3.1 met 80 stemmen aantal keer bekeken 25.642
Een grijze middag in 't begin van mei, een klein café 'Au Voyageur' geheten, in wolken rook rijdt soms een trein voorbij… Wat doe ik hier? De hemel mag het weten. Van de oude dromen, die ik dacht vergeten, voel ik de vleugelslag opeens nabij; reeds deze morgen wist ik mij bezeten, is het lente, of ligt de schuld bij mij?…

Afscheid

netgedicht
3.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.900
Zwart vol wolken is de hemel zwart vol tranen is mijn hart zwart van zouten zijn mijn ogen zwart van snikken is mijn smart Want voor altijd is dit afscheid nooit meer zien wij haar terug Straks sluit de toegang tot haar graf en de zon verdwijnt van haar gezicht.…

Zoektocht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.260
geestelijke pijn zitten verankerd in je hoofd geven een gevoel onbelangrijk te zijn en dat je niet in jezelf gelooft de strijd is begonnen, oorlog van binnen gevoelens van onmacht en een pijnlijk gemis het doel is uiteindelijk om te overwinnen beseffen dat het verleden niet te veranderen is Verlangend naar vrede begint het vergeven de wolken…
Herma3 juli 2002Lees meer >

Mijn leven

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.099
Geen wolken die de ondergaande zon aan het zicht onttrekken. Onnadenkend, de vrijheid van woorden, aaneengeregen als parels aan een snoer. Dag en nacht verlangen. Tegelijkertijd vreugde. Blijheid om het leven en de kleuren.…

Alles...

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.079
In de vlucht van mijn bestaan sloegen daar mijn vleugels lam, adem stokte, beweging verstilde, alsof de bliksem binnen kwam Donkere wolk , koude regen, kilte omarmde mijn gevoel, nutteloos, ontroostbaar, zonder ook maar enig doel Op het ene volgde het ander, hield me nauwelijks tot staan, enkel enige verantwoording, geboden me om door…

Nauw zichtbaar wiegen...

poëzie
4.3 met 31 stemmen aantal keer bekeken 4.576
Alle geluid, dat nog van verre sprak, Verstierf - de wind, de wolken, alles gaat Al zacht en zachter - alles wordt zo stil... En ik weet niet, hoe thans dit hart, zo zwak, Dat al zó moe is, altijd luider slaat, Altijd maar luider, en niet rusten wil. ----------------------------------- uit: Verzen (1894)…
Willem Kloos7 september 2024Lees meer >

Troostrijke toekomst

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.075
Tot op een dag de wolken splijten dan kan ik gaan waarheen ik wil. Niemand zal nog om mij wenen geen gif zal ooit nog in mij bijten. Dan dans ik vrolijk lachend met de zon een ieder ken ik bij zijn naam ik lééf, ik wentel me in gouden bergen en ik ga verder waar ik ooit begon.…
Nelleke25 september 2004Lees meer >

LEVENSBOOM EN LEVENSSTROOM

poëzie
3.3 met 72 stemmen aantal keer bekeken 17.381
Toen schudde een lentestorm mijn levensboom: Een wolk van bloesem en van blaadren stoof in 't grijs der lucht; de stroom stortte in een kloof ... en wenend zeeg ik neder aan de zoom. En dáárom golft mijn donkre levensstroom zo eenzaam, droef beschaduwd door zwartgroen van pijnboom en cypres en doornstruweel.…

Oleanders of zo

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.144
zo kun je verdwalen met je neus in de wolken of in geuren die een schoonheid kleuren met honing mandarijnen fluwelen gordijnen en ogen stralend naar een ster die er misschien wel helemaal niet was, of gewoon in jouw lach als je stiekem om het hoekje gluurt of met je neus plat tegen het raam en een blos die smaakt naar meer kan ik nog dromen…

Het leven in vraag stellen

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.383
Donkere wolken met keigrote hagel. Alleen onze eigen ziel hebben we, om ons menszijn te vrijwaren tegen alle ellende van het leven. En ons hart, om een lichtpuntje te geven in de harde strijd tegen de realiteit.…

de liefde in ons

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.020
op een berg in mijn verbeelding reik ik met jou naar de lucht we kunnen de wolken bijna raken er is geen wind vandaag die zucht zij ligt stil en diep verscholen in het dal tussen al het groen van de bomen waarop wij neerzien dit hadden we eerder moeten doen op de berg van mijn verbeelding waar de tijd haar eigen ritme kent warmt de zon…
Wim Niesten7 augustus 2007Lees meer >

herfstelijke Noordzee

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.128
ik heb de zomer niet gemist eerder ‘t vermoeden van een herfst wanneer de wind verloren waait in wolken papieren vliegers rusten in het zand waar pas nog kindervoeten dansten bonte fladderfiguren in een wind de hemel tegemoet die ‘t wanen liet wat meeuwen in hun vlucht verkondigden het fluiten horen over duinenruggen zeezout inademen…
sunset7 september 2007Lees meer >

Vol ontzag

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 651
Inktzwarte wolken breken het blauw uit de lucht De doldrieste wind jaagt vogels uit hun nazomer vlucht Schuimkoppende golven beuken de kust Het ziedende water kent geen moment rust Boten worden op de kade gesmeten vernielzuchtig, compleet opengereten Slagregens slaan de oevers aan gort Hemelse toorn in volle kracht uitgestort Daken worden…
Hanny17 september 2007Lees meer >

DE WOLKVOGEL !

hartenkreet
4.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 2.721
Witte reuzen begeleiden zijn laatste reis De Wolkerse wolken fluffig en pedant Hij was groot, groter dan zijn zijn Warrig en onduidelijk zijn praatgrage mond Ieders ogen gekleefd aan de barstige lippen Mierenheuvels, wespennesten in rouw gedompeld Pissebedden, spuugbeestjes, grijsgrauw duingras Vogels, bunzingverdriet......overrompeld.....…

KUSTWACHT

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 800
Verberg me in mijn rustige krul die statig groeit en langzaam valt en wordt tot schuim; zit niettemin te waken aan voet van vuurtoren van zestienhonderdvijftig, wit als de nu afwezige wolk. Ik ben in vogel grijs en wit, leeg me in de krachtige krijs van meeuw en schollevaar.…

Lippen dauwden kussen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 711
ik dacht de weg te vinden in de bloemenzee bomen golfden hun rust de wind blies geuren mee harten openden onstuimig verdraaiden zich naar licht zag hun richten naar de wolken gretig ogend naar meer zicht zocht de rozen in je haar je lippen dauwden kussen een slanke hals en borsten die mijn handen susten we droomden tussen bloemen…

Tot zulk een grootheid zal Amstelredam nog komen

poëzie
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.810
Dat haar geblazen faam zal snorren door de wolken, En dreigen met ontzag de wijd gelegen volken, De geel' en zwarte Moor, de Turk en Perziaan, Die zal haar mogendheid om hulpe smeken aan, En onderhandeling met haar als vrienden plegen, Met wissel of met waar, naar dat het komt gelegen, En doen gelijkelijk afbreuk en wederstand De Spanjaard…

Het gele licht van Jan van Goyen

gedicht
2.2 met 43 stemmen aantal keer bekeken 14.597
Van een ruit spat fel de zon die in de wolken zakt. Een gasvlam bij de Hoogovens slaat over in het dikke hart.…
Pieter Boskma22 november 2018Lees meer >

bij Hugo Claus te Antwerpen

netgedicht
2.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.337
hoe een groot schrijver zo klein worden kan de kist, eenvoudig strak op sokkel met witte roosjes overal zijn ogen, mensen die spreken en buiten wachten in groepjes wolken schudden zich uit er hangen mantelmeeuwen boven de stad, zij roepen hem naar zee, dwars door klei, polderland en dijken Bourlaschouwburg loopt langzaam leeg, kaartjes…
Rieg29 maart 2008Lees meer >

In een omhelzing

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.541
Door een zuchtje wind Knakte de boterbloem Van ’t zondagskind Jong, veel te jong Maar zo verliefd Op mij en de bloem Aangedaan, gekliefd Ze was enkel in haar hoofd Waar wolken stapelden En schapen zwart werden Enigszins verdoofd Ik zag dit alles op afstand Ogen traanden, echo’s zongen Ik zocht naar bloemen in ’t land We spraken…
Jouke17 april 2008Lees meer >

De Waterloop

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 711
De wolken stapelen zich op om dichterbij de zon te zijn. Het zij zo.…

Vissen op het droge

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 677
De toekomst staat in de lift steeds hoger bovenop elkaar beneden delen we het groen schtterend gelegen in het dal In de States wonen hele volken al eeuwen safe tegen de wolken met slechts bij stroomuitval in een zekere mate kippendrift De Sloterplas is ons vergezicht groeit door de blauwalg dicht zwanenmeer wordt wat aan gedaan bliezen…

Eerste keer

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.198
Het was de eerste keer in duizend jaar Jij verscheen in wolken omringd door licht Ik wist niet wat ik zag het trof me als de bliksem Jouw schoonheid was al snel voorbij ik zag het voor me gebeuren Ik voelde onzekerheid ik dacht dat je weg was Maar daar was je weer ik zag jou daar lopen Ik verzonk in jouw schoonheid het was al snel…
Tian22 januari 2008Lees meer >

Ornamenten manen

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.081
distels met de koude kalkoen die mijn huid bekruipt Het honingzoete lekt en druipt op de mosgedoopte zerken van oude en prille paden van gestorven helden De aanblik van het steigerend paard geschuimd en met ornamenten manen duizend penselen in zijn staart sintels vergruizend in volle vaart over winterpaden en lentelanen Ik hoor witte wolken…

Avond

poëzie
4.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 5.324
De wind, de wolken... alles gaat al zachter en zachter. Alles wordt zo stil... En ik weet niet, hoe thans dit hart, zo zwak, dat al zó moe is, altijd luider slaat, altijd maar luider, en niet rusten wil. -------------------------------- uit: Verzen (1894)…