7172 resultaten.
Herfst
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.684 Achter de oude kloosterwoning
Hing wat rode zon…
Onder goud-getinte linde
Bad een jonge non
Heur gelaten ogen droomden
Onder blanke doek,
Naar de zwart’ en rode letters
Van ’t getijden boek…
Langs de wegskens was geprevel
Van wat blâren bruin…;
Aan heur voeten bogen schrale
Violieren schuin
Als ’n dode^illusie, die ze
Lang vergeten…
Waar-borg
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
680 De tijd was maar geleend,
de dagen wilden hun mooie
uren terug in ruil voor alle
herinneringen die verdwenen
Op mat fotopapier verschenen,
gaven zij negatieve afdrukken
van een werkelijkheid die waan
niet eens benaderde, zwart en wit
wisselden elkaar soms schitterend
als siervuurwerk af, de hoekjes
gekarteld en omgevouwen als
oren…
VIJF VIJF VIJF
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
3.427 Hier wordt u niet van huis en haard verdreven
En ongetwijfeld bent u nog het blijst
Omdat niet op een zwarte dodenlijst
De naam van wie u lief is staat geschreven.…
Dan moet je zingen
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
3.875 zon
en dat heb ik nooit meer om kunnen keren
want op de dag, dat ’t geluk me op komt rapen
dan weet ik dat de natuur met me mee leeft
dat de regen een mooie droom heeft
en dat de wind voor mij gaat slapen
het gaat voorbij, zó gaan die dingen
maar ik schrijf in goud op al mijn dagen
over het leven, en dat ik moet zingen
en geen dag zo zwart…
slechts een schim
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
752 stuurloze, ontwortelde kreten
in een effen blik vol regenslag
uitgeteerde wangen
kronkelen in vergane dromen
schuren langs meedogenloze bomen
wanneer tussen morgen en avond
de dood waait in verzegelde ogen
en zich opsluit in een droge mond
er was geen lucht
geen landschap
enkel diep gebogen schaamte
alle wegen
wolkten zwart…
gevaarlijke loverboys
hartenkreet
3.5 met 65 stemmen
5.763 ze doen je pijn
ze denken dat ze alles zijn
je gaat door een hel
je gelooft in hun spel
je hebt veel verdriet
maar ze snappen jou niet
jouw liefde is echt
iets waar je voor vecht
ze spelen met je hart
en maken je zwart
ze weten niet wat liefde is
en jij zit opgescheept met gemis
ze lijken lief
dat wel..maar trap niet in hun spel…
ochtend
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
862 wanneer de zon weer 't luchtruim pacht
en grif de laatste ster ontzet
lik ik de wonden van de nacht
en zoek de veren van mijn bed
de uil verdween met 't laatste zwart
nu merels fluiten in mijn goot
voorbij de daken, stil, verstard
kleurt zich de einder karmijnrood
onder dit hemels kleurenlicht
komt 't leven stilaan weer op gang
ik smeek…
KOUD LANDSCHAP
poëzie
3.6 met 12 stemmen
2.505 Een lage wei
waar 't water blank om korte wilgen stond
tot aan de zwarte koppen. Vlokken vlogen
neer, neer, al sneller langs de naakte twijgen
en tegen 't witte water, wit en weg.…
Gedeelde Privé
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.295 Probeer niet mijn kluis te kraken
Dring niet in mijn privé gebied
Laat mij niet in verwensingen braken
Onthul niet mijn geheimen of verdriet
Stromingen van weleer liggen hier opgeslagen
Geleden in kleuren grijs zwart rood en wit
De nog enkele te begane ongekende wegen
Alwaar de dood grijzend aan het einde zit
En als ik hem fluitend tegemoet…
mijn kameraadje
hartenkreet
3.7 met 23 stemmen
3.747 Als ik jou zie dansen
kleurt mijn zwart in vrolijk geel.
Een streepje muziek, niet meer te houden,
geen beweging je teveel
Toch schuilt er onder dat vrolijke
in jou een groot verdriet.
Doch mensen die je niet kennen,
merken dat "droeve" niet.
Ik wil je zo graag helpen,
ik weet alleen niet hoe.…
Herscheppen
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
691 als de straat dreigt dood te lopen
of de lantaarn te weinig belicht
vergeet dan voor een wijle
de naamplaatjes op deuren
of namen van stijlen
schrap nummers
die aan bordjes zijn toegedicht
erken dat het onkruid tussen
klinkers is geslopen
daarmee schep je
nog geen wanorde
of ruïnes in spe
plaats je geen vlaggen
op zwarte lijkauto's…
City-Pier-City
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
1.277 geweldig deze loop, wat een decor
dus waarom zou ik al mijn krachten slopen
door als een haas zo haastig te gaan lopen
ik heb de tijd, gaat u maar rustig voor
verwacht van mij geen spetterend record
ik ben geen zwarte parel uit de tropen
maar tegenvoeter van de antilopen
mijn loopbaan zit volhardend op dood spoor
mijn Adidassen kleven aan…
Apéritif
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.308 'Vous l'avez bien fait',
mamie Delrieu met hond en
Lune, haar bazin en ik met
kleine zwarte Spot lopen
de heuvel op en praten
het kerkhof is de halteplaats
er wordt gezwegen, dan geschikt
het leven van een man, een broer,
de ouders uit een ver verleden
over de doodsgrens heengetild
ik wacht.…
Zonnebloem.
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.823 vlam op mijn balkon
in jouw bloem zingt de zon
in jouw hart weent de nacht
velden vol met gele pracht
stengel als een wachter
met kostbaar bloemenschild
reuzen hoog van den akker
in de hemel opgetild
daar de zon nog was verbleekt
bent gij in een kas gekweekt
kijk naar mij en ik naar jou
als je einde komen zou
bewaar ik je zwarte…
COTTONFIELDS BACK HOME
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 Zo stil, de open hand
Het sijpelen
Doorweekt de kleding al
Levenskracht bevloeit straattegels
Weg, weg, gebaren uniforme handen
Lint bakent af: rood wit rood wit rood wit
Op de vlucht, de hand met het puntige staal
En ergens een moeder, onwetend nog
Verbaasd beziet hij zijn lichaam; de chaos
Zijn bleke, zwarte gezicht
Zo zit het dus
Dan…
vrijheid
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
1.675 hoe kan ik zeggen
dat vrijheid bestaat
als de nacht nog vaak
mij in zweet doet leggen
en de vroege angst
mij in het donker
geenszins verlaat
ik zie kinderen
spelen op het puin
van mijn jeugd
immers een deel
van de zwarte aarde
vind ik nog steeds in mijn tuin
ook al herhaalt de lente
zich telkenmale
ja,
hoe lang al in jaren…
De drinker
gedicht
2.3 met 440 stemmen
71.792 De oude kat, de zwarte, streelt
zich met de hand die naast
haar mand hangt, terwijl
hij de andere, die met
het kleine glas,
nog eenmaal, uit de
verte, ernstig
groet.
------------------------------------------
uit: 'Het scheermes van Ockham', 1992.…
Ademt onafhankelijk zijn
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
853 licht verdwaald
kijkt ze de wereld aan
een donkere vlek
ogen uit een schaduw
bij de muur
ademt onafhankelijk zijn
de geur van bier
en rookt het gif
dat basis lijkt voor
dubieus vertier
ze raakt ons
als ze wankelt
de muur haar loslaat
en een schaduw wegvlucht
met haar grijns
rotte tanden klagen
vingers wijzen met hun
zwarte nagelranden…
Voorwaar!
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
714 Voorwaar een wonder, dat na dat
gebulder en gedonder de zwarte lucht
altijd weer blauw wordt.…
Spectrum
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
684 Flits witte was
ooghoek trekt
mondhoek wijst
hemels breed
Groen verzoekt
spiegelt hervonden leven
grijp deze halmen
bewerk lot
wanhoop dooft
Oranje binnenvetter
je lacht adoratie
bid
geloof
weg zwart
o zo heerlijk
apocalyptisch
Rood opgediept
grijns oneindig
positief
Verjaag gestorven
korven grijze cellen
herschep…
Maskers en baarden
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
984 het was geen offerblok
waar ik voor stond
hoorde de gezangen van
mannen in een witte pij
maar zag mijn hoofd
er niet meer bij
wel het blinken
van de zwaarden
zwarte maskers
en de baarden
op het geschuurde hout
het bloed van mij
bloot op het schavot
wilde graag de guillotine
in het vallen van de bijl
voelde ik me vrij
maar zij hakten…
het griezelkabinet
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
740 ik ben niet de enige, dat weet ik wel
die onder glooiende gedachten wil kruipen
om het gewicht van angst te ontwijken
geen genade, meedogenloos diep
in de strakke vorm van toewijding
zo zwart het gat, wat voor mij ligt
wanneer zijn ogen bruggelings wijzen
van binnenuit beweegt het spreken
wanneer het licht mijn lip doorboort
rij…
gothic
netgedicht
2.6 met 29 stemmen
1.817 Als een schilderij was zij
met heel veel perspectief
en felle kleuren
om haar mond
een strakke lach
gerimpeld als oud linnen
wenkbrauwen getekend
twee dunne lijntjes
licht ovaal
en zwart
lippen donkerrood
dochter van de dood
Als een schilderij was zij
antiek innovatief
een waar gebeuren
de morgenstond
die de avond zag
vevuld van zinnen…
Wil je praten?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.772 Alles wat komen gaat doet jou pijn
het zwarte gat staat op wacht
slechts denkend op korte termijn
ontneemt het negatieve jou de kracht
Ik wil jouw onzekerheid strelen
genezende gesprekjes uitstrooien
jouw gapende wond van angst helen
inspiratiesnippers in de lucht gooien
Dus ik neem je mee op reis
we zullen vast verdwalen in woorden
maar…
Doordrijven
netgedicht
2.8 met 23 stemmen
7.210 Alles gaat goed, buitengewoon
geen zee te hoog, taak te zwaar
noch probleem, komt voor elkaar
de wind staat gunstig en is schoon
Dan volgt een -slag op donderdag
of welk etmaal ook zwart blad zij
de sprong uit nood d`r niet meer bij
doch smeken om een wonder mag
Het vloeken na `t gebed tevoren
als niks meer in de puzzel past
terwijl het…
BRUIDSJONKERTJE.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.754 Zijn prachtig zwart/wit jonkerpakje
met zo'n mooie witte vlinderstrik
zo lief, zo innig met hen verbonden
en de trotse oma.....ja, dat ben ik.…
Spoken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.147 De bronzen klok dreigt een duister uur
als zij de twaalf slagen galmend slaat
en waarschuwt tegen ‘t duivelskwaad
verpakt in het helse hemelsvuur
dat zich laaiend in het maanlicht baadt
en bloederig langs de wolken schuurt
voor het zijn gele gif naar aarde stuurt
met de zwarte bezieling van zijn haat
in het blazen nevelt salpeterzuur
zijn…
gaan krijgt geen verleden
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.384 de wereld wordt weer zacht
met witte vlokjes ingepakt het zwart
dat onbedekt zijn kaalheid toonde
het land was afgeroomd
door zomerslange dagen die in
de herfst hun vruchten mochten dragen
in sneeuw verdwijnt het onderscheid
de stappen op het nieuw tapijt
verdragen kort hun werkelijkheid
de sporen zijn gewist, nee
witvernist in lagen…
Advertentie
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.840 stoeien
Ik heb een verrassing voor je
je krijgt terug wat je ooit gaf
ook al ontliep je toen je straf
Welnee, je zult van mij niks horen
over de schreeuwen die je bracht
toen je de onschuld hebt verkracht
waarbij ze haar leven is verloren
ik wil je alleen nog maar verrassen
met een eigen plekje in de krant
jouw roepnaam met een zwarte…
Writer's block
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
848 Ieder woord
wordt uiteengereten
door het zwarte gat
van de waanzin in mijn ogen
Iedere gedachte
wordt begraven
door de dode aarde
van mijn uitgeputte geest.
Iedere kracht
wordt ontmand
door de doelloosheid
van mijn weerloos streven.
Iedere troost
wordt gepijnigd
door de hopeloosheid
van mijn wezenloos leven.…