Netgedichten over kerstmis

kom, hoor de voetstappen van hen die aan de vrede bouwen rustig en vastberaden gaan ze doelbewust maken ze verschil hoe goed is hun goed-nieuws-gesprek hoor die voetstappen brengen wonderschoon klinkende toekomstmuziek…

Hoe zal het zijn als er vannacht eens engelen zouden zingen. Zouden we schrikken van het licht, ontroerd ons bed uitspringen? Ik denk vaak aan het “Stille nacht” gezongen door ‘t jongenskoor als slotlied in de kerstnacht, dat raakt mij door en door. Op zo’n moment dan voel ik en zie met ogen dicht die engelen van heel dichtbij, rondom…

niets zó zalig dan 't nutteloos liggen met gesloten ogen de tijd verdoen zonder enkele vorm van valse schaamte ver van het gemodder van alle dag jezelf denkbeeldig te rusten leggen op een bedje van rendiermos onder een grove den en eindelijk eens durven dromen van een vredige kerst op deze aardkloot... wanneer er dan ook nog wat sneeuw…

wij hebben hem gevonden de kerstboom van jaar nul naar hedendaagse maatstaven met slingers en wat ballen een onverkoopbaar prul een kant door de stal gekaald de koude winter had pril groen vervaald hij heeft de ezel en de os zien staan de kribbe en het wonder van geboorte langs zien gaan is uitgegroeid tot het symbool van kerst…

kom mensen sla de hand ineen en duw, wat op het pad versperd ligt: duw weg die grote, zware steen strooi rozen - waar de groef mee dicht kom mensen doe de hand omhoog en vang de wolk die in de lucht hangt verdamp de bui dan blijft het droog strooi zaden waar je zon mee vangt kom mensen sla de hand te saam en demp het meer…

Rechtermuisklik: keuzemenu beeldicoon voor groter scherm linkermuisknop klikken: arte's hulstbladlogo, cinema (haardvuur in de gaten houden bij koude voeten: te laat blokken op het vuur gegooid) ...japanse kostschooljurkjes een rode parasol, een bruiloftsstoet, de hoofdpersoon vouwt haar papieren wens ik link van virtueel naar echt…

Gebed van Maria Ik kreeg mijn zoon net in mijn armen Mijn God, wat ben ik blij met hem. Ik Zal hem wiegen en verwarmen En toezingen met zachte stem. Wie ben ik, dat ik hem mocht baren In dit koude, verre oord? Al kan ‘k Uw bedoelingen niet verklaren: Heer, mij geschiede naar Uw woord. Eens zal mijn zoon Uw rijk gaan bouwen Een baken…

almachtig Liefdelicht ultieme Conditio sine qua non omniversele fotosynthese zo kiem ik naar Hem getroost ontsporend in Zijn tuin waar Hij veilig mijn paden baant…

donkere dagen nu de dagen amper licht door laten de boom haar sap in de binnenkring roept en wij kleumerig op zoek naar warmte onderdak vinden in huis en herberg thuis mogen komen bij ons zelf verwachten wij U in het uitbrekende ochtendlicht waarlangs onze hoop in diepte verscholen oplicht en onze levensstroom opnieuw…

Een leven lang kunnen we wachten uitkijken naar een goede samenleving. Maar toch verdwalen zo vaak onze gedachten goede economie, boven vrede en vergeving. Als alles op het ik gericht is, en we elkaar niet zien als schepsel serieus, dan is vooruitgang fout en mis en kerstmis alleen een wassen neus. Ja recessie nu! in onvrede even…

In de schaduw van het licht ligt ergens in het stro een moegestreden moeder, haar ogen opgelicht, Er is geen bed op klossen, ze heeft geen wieg, geen kruik en geen elektrisch licht. De man kijkt in het rond en vindt een voerbak voor het pasgeboren Kind. Kijk eens door de kier van het kapotte dak, het is de ster waarover men sprak die…

zoveel ballen zijn er al gevallen in het tuigen van de boom weer een droom in duigen de kinderhand van toen is nu een oom raap altijd de scherven in drukte van belang veeg herinnering bijeen en weet hun glans zal volgend jaar niet erven maar ik laat ze nooit alleen zo sier ik mijn boom met schijnbaar leegte aan de winterharde…

Ik drink weer hop en gerst verveel me, dus ik dicht is dat dan nu de kerst die ik me heb verplicht Ik ken ze nog frapanter een meisje veel charmanter Is twee dagen alleen met niemand om zich heen Eindelijk eens tijd voor zich alleen Geen debiteurenlijsten om haar heen Is dat allicht de kerstgedachte Waar elk mens ooit eens naar smachte…

kerst is jaarlijks de tijd om je diep te vervullen breeduit bij het tafelen door hoogdravende gedachten zoals van ouds aan de noodzaak tot spreiding van hogere waarden zoals eerbied en nederigheid voor onze meerdere op aarde of aan de prioriteit voor ruimtelijke ordening van zwervers en mohammedanen vermits ze zich tijdig bekeren tot…

Vrede op aarde is er nog nimmer geweest zal ook niet komen tot de tijd dat iedereen vrede heeft in eigen hoofd…

Jij draagt mijn huid in warme handen geeft mijn zicht een roze gloed laat ijzig koud in heet belanden flambeert de taal soms vurigzoet brengt al spelend vlammen voedsel blaast de rook in kringeltjes rond sprokkelt houden van langs lange nachten maakt ijzige dagen gevoerd, wintersbont jij maakt vlokken dagen simpel houdt de…

zou ze het geweten hebben, maria wat haar kind te wachten stond dat hij geboren werd om te lijden overal haat en onbegrip vond zou ze hem even teder hebben bemind gevoed , gekoesterd en beschut had ze beseft welk kruis dit kind nog dragen moest doorheen zijn leven of was ze liever weggegaan naar verre onbekende landen waar niemand wist…

er is iets stils in winters luchten een zacht verwachten straalt de huizen uit in licht en overvloed en toch hoor ik de zuchten nog is de boodschap niet goed aangereikt misschien zijn het slechts dromen of zijn het de cadeautjes die onder vele bomen hun commerciële macht weer hebben uitgebreid…

De herders en de wijzen gingen op zoek naar 't pasgeboren Kind. Heel lang is dat alweer geleden... maar niemand die echt vrede vindt. De armoe blijft en eenzaamheden, conflict en pijn, een hart dat schreit, maar er is hoop: woestijn zal bloeien, er kiemt al iets van nieuwe tijd. Er straalt al licht doorheen het duister, al duurt het wachten…

ze blaast tegen de ballen schrikt zich een duikeling van de vervormde kattenkop op afstand kijkt ze verontwaardigd naar de concurrentie in de boom laat zich niet kennen broedt al spinnend een nieuwe aanval uit die laaghangende kerstslinger ontglipt haar klauwtjes niet meer het groene gevaar zal buigen maar nu de vijand haar overal…

Witte mist versiert het landschap, de dagen die in gedachten gekleurde momenten verzamelen. Een eendenkoor beweegt tot duizenden tranen melodieus en eensgezind in plasjes toekomst. De winterwind waait de nachtkaars niet uit, zij waakt over sterren, groot en klein waar zij ook zijn.…

schaarser wordt het dennengroen schraler ook de takken kunst gaat nu éénkleurig dat vervangen wat een levenlang mocht blijven hangen in kerst wordt rage en de hype geboren het stalletje kan weinigen bekoren daar kribt het kind onder een eeuwenoude ster het straalt voor ons misschien van iets te ver…

Er lopen massa's mensen door de straten Gehuld in jassen, handschoenen en sjaals Ze spreken allen een soort koeterwaals En houden alle lichtjes in de gaten Ze drinken glühwein, raken uitgelaten Het licht verbroedert zelfs het Vlaams en Waals Het stedelijks en het provinciaals Het roept een kerstbestand uit voor soldaten De bomen zijn verlicht…

in een gezellig en rustiek kader laten wij u genieten van de laatste uren die dit jaar nog telt.. neem uw lief mee en uw vrinden door onze beperkte capaciteit zal er geen mogelijkheid tot dans zijn maar reden te meer om te blijven plakken wij stellen voor het voorgerecht met de kort geschroeide tonijn in een symfonie van smaken het specifieke…

je bent niet te stuiten sprankeltje van de nacht blijf zwijgend zien wie de vlam zal dragen heel anders dan verwacht wint niet de tijd maar leven de verhalen we raken je niet kwijt…

in wit rijpen van de bomen ben je gekomen in sprookjessfeer de tijd verstilde wilde niet dat wij ontdooiden want jij was daar ik paddestoelde vuur in open haard dichtte de gordijnen jouw handen in de mijne buiten wintert het we hebben samen maar de kerststal opgezet ja jozef en maria zo gaan we naar de kribbe het kind als…

Bij deze kerstavond hoort een mijmering over -hoe kan het anders- VREDE. Je kan je verdomd opwinden... Neen, dit gedicht -nou ja- vlot niet. Waarom niet denken aan het huppelende kind op de rustige straat, een kakelende kip en een fietsende boer, die meent dat het mooi weer is voor de tijd van het jaar. Je vrouw bezig zien, ijverig…

Elk jaar weer geeft Voorwinter in december Hoop op witte kerst; Schaatsen in kerstvakanties In winterse landschappen In de laatste eeuw Hadden we slechts zeven keer Een witte kerst; Maar denkend aan kerst vroeger Zie ik ons spelen in de sneeuw…

Kind van de zon zomaar gegeven uit welke verlichte bron? Kind van de maan op dié ene nacht geboren om een eigen weg te gaan. Kind uit onze dromen uit de nevelen gekomen om jouw wereld te bewonen. Kind van morgen om de aarde kleur te geven in alle goedheid te verzorgen maakt ons, al is het even, een klein beetje vrij.…

Heilig in de stilte van deze nacht De dag die sluimerend op haar ontwaken wacht Vier vandaag de geboorte van dit bijzondere kind In wiens onschuld ieder iets van zichzelf vindt Voel de vrede en het geluk die van hem uitgaat De warmte en de kracht die u tegemoet straalt Laat dit gevoel gerust bij u binnen komen Opdat gelukzaligheid in uw aderen…