1035 resultaten.
Mijn tijd die hapert
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
958 Mijn tijd die hapert
Maar de klok tikt verder, zonder twijfel
Was ik maar een klok
Dan tikte ik de twijfel weg
En maakte de cirkel rond
En liep ik recht naar de volgende slag
Ik loop maar rondjes
In een steeds vooruit draaiende tijd
Spinsels in mijn hoofd doden minuten
Die ik toch doorleef
Was ik maar een klok
Dan draaide ik me weer…
zilte fontein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
921 in mijn natte cirkel
hang ik verblind de dove uit
gevoelloos voor tekens
van leven en van liefde
zwemmend in een oceaan
terwijl continenten langzaam
eiland worden en eilanden
verdwijnen in een zoute mist
blijft verdriet van gisteren
ook vandaag weer huilen
zilte fontein die niet opdroogt
eeuwig druppels achterlatend…
Tijd
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
760 Ziel vol passie met een vleugje goddelijkheid
Als ik je ogen zie
Je spreidt je vleugels vol veren van licht
Vlieg met me mee door de spiraal van tijd
Naar onkenbare hoogte waar het leven voelen is
Jouw ziel samensmelt met de mijne
Waar we cirkels vormgeven
In de rest van tijd.…
Einde van een droom
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
677 Bang voor dit:
de herhaling
sta ik op
en schrijf het neer
wel wetende dat:
een cirkel zonder begin is,
de tijd geen seconde stopt,
één voet de andere meesleept.
Weg
uur
en stap
zijn mijn deel,
oog in oog
met het naderende.…
Drie Vijf Zeven
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
670 Twee handen gevouwen
langs lijnen leven
waar rechts verlangend
rechts ontmoet
en vurige tongen
de cirkel beroeren
strakblauwe luchten
onbewolkt stralend
laten dansen met
dat ene jij
geeft wit
haar gouden glans
aan vandaag
zacht glimlachend
antwoord ik…
Tijdeloos.
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
457 de tijd verglijdt
langs zon en maan
rond de cirkel
van ons bestaan
zal ik meegaan
of blijven staan
ontaarden in
nieuw ontstaan
de toekomst raakt
het verleden aan
het leven was even
in tijdstroom vergaan
alles draait door
in een tijdeloze baan
het weten is vergeten
als Chronos stil blijft staan
2002.…
Dichte mist
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
507 de nacht tekent figuren in dichte mist
gezichtslozen gaan aan hem voorbij
nu er voor de maan geen doorkomen aan is
bomen staan als houten harlekijnen
ondoordringbaar het bos waar hij happen
uit knipt om zich 'n weg te banen
lopend in cirkels verslikt hij zich
in datgene dat hij altijd al vreesde
aan de grond genageld gaat op in zijn angst…
Grote Beer (Dodger +13-07-11)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.336 De last van het ouder worden
Een klein facet
Dat hoort bij het leven
Zoals de dood, het einde
Vaststaat als gegeven
Het maakt de cirkel rond
Zo logisch als je het objectief beziet
Toch voelt het anders
Begrijp ik niet
Is het normaal of ongezond
Zoveel onmacht, boosheid, pijn
En vreselijk veel verdriet
Bij het verlies van slechts een hond…
Gewoonte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
672 Het is wat in jou leeft
wat jij de ruimte geeft
veelal tijdgebonden
onomwonden
Alles op zijn tijd
geheel voorbereid
in dat levenspatroon
leef jij gewoon
Wat als je uit die
vicieuze cirkel stapt
op een dag zomaar
uit een ander vaatje tapt
Proef en ervaar eens
wat je nu mist
vertel me, heb je jezelf
in wat bij jou past vergist?…
Een wijde boog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
495 een deken van mist spreiden
over pleinen van lawaai, een cirkel
om verwaaide tonen trekken
bladeren doen luisteren
graven in ondergrond
en nevel met sneeuw bevlokken
we zullen nog water prevelen
afstanden verwerpen
tijd laten gaan om te rekken
in gerucht zonder gezicht
aan ons onttrekken
in niets dan lucht zonder gewicht…
Opgewaaid stof zijn wij...
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
535 Mijn cirkel wordt gesloten.
Wat we liefdevol deden,
kan nooit worden ontdaan.
Wat we liefdevol geschreven hebben,
zal worden bijgeschreven.
Wat we liefdeloos nalieten,
zal niet kunnen bestaan.
Stof, dat we op doen waaien,
zal ooit moeten nederdalen.
Als geest, die ons leven zin geeft.
In de tijd, die ons hier nog rest.…
Jouw rumba en salsa
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
767 zag je uitdagen
stoeide met handen
die me zacht raakten
voeten die dansten
de cirkels waar
we samen in sjansten
kon niet ontsnappen
jouw rumba en salsa wilde
ik volgen tot in de wolken
ja ik nam je mee niet om
de passen weer te herhalen nee ik
mocht jouw passie in liefde vertalen…
Als heersers
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
484 stilte van
saam gebonden zijn
inertie was
aanwezig met
eeuwen ervaren leven
dat geen enkele
kans heeft gekregen
ooit zichzelf te zijn
omdat wij het
communiceren met hen
altijd hebben nagelaten
wij dachten ons
verheven en als heersers
met alles te kunnen leven
wij weten nu dat ook zij
deel zijn van en delen in
de eeuwige cirkel…
Rust van reflectie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
501 jij ving
druppels
met je hand
liet ze stromen
in een plas
langs de rand
van de weg
in groeiende
kringen dreef
je gezicht
op het water
dat wonderlijk
golfde in cirkels
steeds later
je lachte
ondeugend
spatte bewust de
rust van reflectie stuk
in de chaos van
regen kwamen we
jou niet meer tegen…
Oud vlees
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
973 De nachten kouder worden
in de omslag van het jaargetij
De hitte waarover we morden
kwam, ging, en is voorbij
Met jou bestijg ik steile treden
zonder jou had ik die gemeden
wij dragen elkaar met ons mee
in een cirkel zonder doorsnee
Bij het klimmen van de jaren
lijkt het lichter van bestaan
het lichaam meer een last
die ons beweegt…
uitbundig samen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.187 in een cirkel van licht
dansen zij het leven
voetje voor voetje
op de ochtendkrant
en na de puzzel is er thee
zij blazen trompetten
beroeren de snaren
in de stilte tikt
de klok een eenzaam uur
en na het brood schatert de t.v.…
Gesloten kracht
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
517 ik heb ze zien komen
zachte lieve lijnen
zonder elkaar te raken
op weg naar verdromen
klaar zijn de scherpe
hoekigheden in
splijtend uitstralen
nu rest kwetsbaarheid
in zacht ontvangen
op het pad van verlangen
naar nog meer lijnen die
geborgen zijn verfijnen
wij naderen geen cirkel
zijn niet op zoek naar
gesloten kracht maar openen…
Nooit gekust strand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
427 golven
rollen om
in zand en schelpen
kijken gekuifd
naar de zon
voor zij ondergaan
het is geen
herhaling want
ieder is anders
hervinden vorm
in een altijd weer
nieuwer ervaren
delen herinnering
door het strelen van
nooit gekust strand
met het weten
van cirkels van leven
uit het aards bestaan
opgeslagen in
het silicium…
Rozige Zondag
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
608 liefdevol wrijft zij
z'n haren uit zijn gezicht
zijn ogen nog gesloten
haar aandacht op hem gericht
de ochtend rekt zich uit
en doet de gordijnen verwarmen
kust zij zachtjes zijn wang
nestelt zich nog even in zijn armen
tekent cirkels op zijn rug
glimlacht hij haar tegemoet
trekt hij haar dichter
zo begint de zondag heerlijk…
Het oude nest
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
774 ik heb
geen vogel
meer in de hand
ze zijn vertrokken
laagvliegend
over het land
natuurlijk
heb ik ze geleerd
zich weg te scheren
pas na een
puberaal proberen
begonnen zij dat te leren
toch zie ik ze
graag cirkelen
boven het oude nest
maar het
te vaak landen
geeft soms wat stress
uitgevlogen naar
eigen huis en haard…
zondagnamiddag in 't Zwin
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
886 vandaag lachte ik met jou
fragiel mooi was je
op dat kleine stukske strand
we dansten rondom de zon
zwaaiden naar de sterns
je had je ipod in een oor
met Bach als achtergrond
in het andere kleefde ik aan
een kleine cirkel rondom
ons maakte het gans compleet
we spraken niet van lente
we spraken van nieuw licht…
vloeroefening
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
757 flikflak flikflak hele schroef
een klein nahupje
jammer
dat betekent tweetiende punt aftrek
ja, de jury ziet alles
het borstloze rompje
onder het iets te grote hoofd
buigt zich achterover
in een meer dan halve cirkel
het schijnbaar misvormde lichaam
maakt zich op voor de slotserie
dubbele radslag zweefsalto gehoekt
wat kan sport toch mooi…
vol-ledig
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
631 bij tijd en wijle maakt
de puzzel van mijn leven
weer stukjes aan die passend zijn
zo komt opeens een melodie
heel glunder terug van weggeweest
de woorden vallen op z'n plaats
er is een cirkel rond
soms is het simpel en alleen
het woord dat die sensatie geeft
het is zo om het even
halfvol of andersom half ledig…
herfst
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
738 't Licht
dat terugkeert
in gevouwen handen
de diepe moederschoot
de aarde
die halfslag maakt
oerdromen die zuigen
de koestering
die elke dood geneest
even stil blijven liggen
in de kromming
het groeien en het rijpen
geboorte en het afsterven
het ongenaakbare ligt er
aan cirkels van naakte eenvoud
het kleedt zich met het leven…
Op guirlande en ballade
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
511 Dromerijen drijven op
de tonen van een lichtend
firmament
Vandaag lijkt wel eeuwig
Ik drijf een eindje mee
in ongekreukeld zicht
Op guirlande en ballade
zingt het landschap
diep
En ik verzink
in onbeschrijf’lijke
heelheid
Heilzaam zing ik jou
mijn lippen
En sterrennevels
als dansende parels
cirkelen minnend
om ons heen...…
Bij het rechte eind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
556 de rede is niet dom
maakt nooit recht
wat krom is gebleken
laat mij maar
zwemmen in die ronde kom
wil van de wereld niks meer weten
cirkel al een leven lang
en altijd bang
het hoekje om te gaan
maar rede is
buiten zijn boekje getreden
ik had het bij het rechte eind
het hoekje om
is kromme praat
ik blijf voor eeuwig in mijn…
kamerplant
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
532 een gekooide kamerplant
ben ik geworden
het leven kabbelt traagzaam
aan me voorbij
als goudvissen
in de kom op de kast
die eindeloze cirkels zwemmen,
sierlijk en onbenullig
zingen ze hun mantra
maar luchtbellen
zeggen niets
de zon schijnt
nooit
in deze troosteloze kamer
op het noorden
waar ik stof vergaar
een verworpeling
opgesloten…
Verschil moet er zijn
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 Veel van wat ik dood zie leeft,
het anorganische scheidt zich lastig
Alleen het hart is van basalt soms,
en zelfs dan
Ook schijnbare hardheid slijt
of breekt in stukken onverwacht,
als zachtheid tracht te binden
Je hebt die rechtheid nodig lijkt,
vierkant verlangen in asfalt en beton
In kool en kalk teken ik cirkels…
Vier jaargetijden in de herfst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 lichte kleur van de zomer
verdwijnt uit je haren
Het bruin van je huid wordt wit
als de sneeuw van de winter
Jij bent niet te verklaren
uit het vallen van de bladeren
het tikken van de regen
op het raam, hoogstens benaderen
vast te houden als een zegen
waarvoor beiden aansprakelijk zijn
verlangen naar ijs en groen
opnieuw een cirkel…
De ochtend
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
462 Vogels hoor je cirkelend
in de lucht fluiten.
Nieuwe impulsen, momenten
mag je tot je nemen.
Neem de dag zoals die
komen gaat.…