1418 resultaten.
Exit Mule
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 De katapult van Moroni
Het dak was er niet meer
De muren waren rood
De vloer was rood
De doorgestikte deken,
met de hand gemaakt door oma, was rood
De ruiten waren rood
Alles was rood
Stukken van de muilezel ingewanden en botten
faecaliën en haren
lagen verspreid
door de kamer
samen met stukken
dakpannen en kalk
Alles was rood…
Bladeren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 Beuk en eikenblad
Van ouwe boom
Als woorden
dwarrelde 't blad
Dalend op dak, in goot
Besprak het hele jaar
't Verhaal van hem en haar
De dakgoot ving het daar
Zodat woorden niet verstoppen
Het water stromen kon
Ververste tot verzen
De aarde bereikte
Voor wortels van beuken en eiken
Rijmend alle ongelijk…
Nachtuil
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
331 Als een engel vloog de nachtuil
Laag over de daken van huizen
Met een herhalende roep
Als boodschap voor de mensen
Die niet sliepen
Die de tijd van de nacht
In wakkere staat verdreven
Hij riep zo hard hij kon
Om hen te laten weten
Dat hun gebeden waren gehoord
Dat morgen de zon schijnen zou
Want hoe duister ook de duisternis…
Regenliedje
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.801 Hoor de regen slaat tegen de ruiten
Van tikkel de tokkel de tak
Hij trommelt op vensters en ruiten
En tokkelt hierboven op dak
Wat zullen de mussen nu koud zijn
En bang zo in't donker alleen
Ik zou vast een beetje benauwd zijn
In zo'n nacht als de maan zelfs niet scheen.…
roetveegmens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
537 nu sta ik bij de Nederlandse grens
een liberaal land met schuine daken
mezelf tussen Nederlanders was een wens
met mijn zwarte kleur tussen al die smaken
een liberaal land met schuine daken
ik dacht het is een zeer geslaagd idee
met mijn zwarte kleur tussen al de smaken
de maan door de wolken had wind mee
ik dacht het is een zeer geslaagd…
De mist die mij draagt
netgedicht
1.6 met 14 stemmen
423 Mist over daken
de stad houdt haar adem in
licht zoekt contouren
De stad ontwaakt in een sluier
die alles verzacht. Daken verdwijnen, net
voorbij hun eigen vorm, en hoog boven mij staat een
toren stil te wachten, alsof hij luistert naar wat nog niet gezegd wordt.…
Roze
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
861 Kiek Theun, doar leit ien vaarken op het daak
ie liekt wol 'eppie in de sunneskien
so in syn uppie, komp es Annechien
ie slyt syn letste uur op syn gemaak
Tracht magere Hein als deez big te ontsnappen
dan blijft hij als Tantalus naar je happen…
Ariadne (illusies)
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.346 Een wirwar kluwen
draden spuwen
uit spinnenrag
wiegt en hangt
aan grauwe daken
de uitgedroogde
hulzen die jij
nog wil bewaken
zijn grijs gekleed
in 't fijnste
zilverstof
dat jij ooit weefde
jij hebt hun ziel
in slaap gewiegd
om nooit meer
te ontwaken
je hebt jezelf
ook ingepakt
als troost
voor koude dagen…
Dit huis
netgedicht
4.5 met 73 stemmen
1.291 Vervallen en leeg,
het verwilderde gras,
de gaten in het dak,
...het kapotte glas...
Met ogen dicht zie ik mijn ouders,
meen ze zelfs te horen,
dit emotioneel beladen huis,
...waar ik zo lang geleden,..ben geboren...…
Moment suprème
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
2.596 Terwijl de zon pan voor pan
over de daken klimt
strek ik mijn armen
tot een oogstrelende hoogte:
ontwaken in de luiheid
der dagen. Ik staak
mijn bezigheden voor
een winterse kijk: 3- hoog
maakt echt verschil.
Ik vergeet mijn verkoudheid
en staar pure bewondering uit
over het uitzicht dat dit moment
te bieden heeft.…
Voorwerp van stilte
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.223 Precies midden
in de hoge kathedraal
stond de reuzeneik
straalde stille respect
uit al z’n takken
Geknield tussen beendikke wortels
staarde ik sprakeloos omhoog
maar zag niet eens de kruin
bladeren vormden het dak
de hemel was eikengroen
God was boom geworden
Niemand om me heen
klom ik omhoog
richting de stilte…
Winterse kou
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
797 De maan schijnt over de daken
in een helder licht
sterren stralen hierbij niet van geluk
maar omdat het simpelweg niet anders kan.
Buien trekken over je hoofd
zonder je te willen sparen
niets blijft je bespaard deze winter
zelfs niet het vooruitzicht naar de lente...…
Vlaams sprookje
gedicht
3.0 met 9 stemmen
6.006 in de chocolade dorpen
kleven de vogels aan de daken
de dichters plukken het fruit
uit de verliefde bomen
en geloven hun eigen ogen niet
zelfs de herfst praalt er
in een rotte overdaad van uniformen
het is hier altijd stil
door het trage maandagblauw
loopt een glazen echtpaar naar de kerk
zopas is hun kind door de zon
overreden
--…
het dorps beminnen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
547 daken kleuren roodbruin in het land,
bomen kijken er verliefd door vensters
op zoek naar nog wat warmte binnen,
ze vertakken zich als nesten
of ze in de herfstzon kleintjes verwachten.…
Als ik vleugels had...
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.105 ...zou ik hoog kunnen vliegen,
op thermiek en luchtgolven wiegen,
over daken en boomtoppen scheren,
over bergen en dalen en meren,
op de hoogste rotspunt neerstrijken
en de wereld uit de hoogte bekijken...
Maar ik zou zoveel kostbaars verliezen
als ik verplicht werd voor vleugels te kiezen.…
de blik van het huis
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
656 ben nog niet
heengegaan
geef me poëzie
die dromen bouwt, volle manen, vredig
in slaap
veilig
wanneer de torenklok
zijn wijzers terugdraagt naar het kind
in het ongelijke lijfje, abrupt wakker
met vingertoppen
die de ruwe huid herhalen, als tekens van toen
en hetzelfde gebed
geloof in mij
ik heb de wind
onder donkere daken…
Fluiten, tjilpen, kwinkelieren
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
620 De lucht is zwanger van geluid
vogels alle soorten
fluiten, tjilpen, kwinkelieren,
van daken, bomen, poorten.
De bevalling bij ’t eerste licht
zwermen stijgen op
zoeken voer voor kroost en zelf
vullen gretig krop.
En bij het warmen van de dag
dan volgt een lome rust
geen fluiten tjilpen kwinkelieren
geen kapers op de kust.…
Intiemerieur
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
582 (deel I in een serie van vijf)
Temppeliaukio-kerk, Helsinki (1998)
Op het dak loopt een vogel
Een struik kijkt naar samen met
Vele sponningen ingebreide
Ramen
De Rock uitgehouwen
De Church in Helsinki
Gestapelde lijnen
Evenwichtig in disbalans
Glas, hout, koper en
Steen in een gewijde
Intimiteit van jaren
Die waren, zijn en…
Met lange golven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 ik zag je
driftig schrijven
in het natte zand
woorden die jij
van de daken
had willen schreeuwen
maar je kon
de stilte niet verstoren
van het eindeloze strand
waar meeuwen
keken naar de sporen
van je voeten
in het cirkelend zoeken
naar een karig maal
zij vonden slechts je boeken
de woorden opgevist
door een trage vloed van…
In serene rust
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
499 al eeuwen
gaan de jammerklachten
strak omhoog
langs pilaar en
kathedralenboog
tot in de donkere gewelven
om daar
bij het gesloten dak
het onderspit te delven
verlost van gif en kwaad
verlaat men in serene rust
de plaats waar het geweten is gesust
maar in den hoge gisten twisten
de oplossing zit binnenin
met het maken van een nieuw…
Marc-jan
gedicht
2.2 met 4 stemmen
11.485 Ze hadden de zeilboot op
het dak van de Datsun en ze reden
in één nacht door. Meneer Carli
was naar zijn huis in de Dordogne en
wij hebben heerlijk aan het Comomeer
gekampeerd.
Wat moet je nou met mensen
aan wie je nog moet leren dat
credit links en debet rechts?
Uitleggen hoe een tabellarisch
kasboek werkt?…
Zacht gras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Ik rijd een dAk hoog
______boven land______
waar koeien vastgenageld
staan:
de laatste zomer-zon-ne-straal——
________rechtop en roerloos ondergaan.
Ik prent dit ansicht
(O-)(Gen)-blik
op melkwit ingebonden blad:
een =spoortje= zwartgereden inkt
dat r[a][a]mpjes poldergroen bevat.…
tranenbuik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 een roep om vrijheid,
waar monden spreken onder
klankloos verdriet
er ebt een glimlach weg
tussen hart en hoofd
de dagen
sluiten zich tot één
lafenis breekt
losse woorden uit hun vorm
en vlindert ze naar buiten
de ruiten van het eenzame huis
spiegelen de morgenzon tot
gruis op rode daken…
muren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
513 in deze tijden vervalt
de menselijke maat
in onbehagen
moeten opgeworpen muren
de angsten slechten
de ingemetselde naakte
schaamte sterft
duizend doden
een dak willen we
om de muren van ons
huis te verbinden
bij toeval belanden anderen
- ik ken die mensen niet -
aan de ontredderde kant van
muren die als rode prikkeldraden…
De laatste maanden
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
575 Het is de maand waarbij hardnekkige
en trotse bomen ook hun dierbare
goed toevertrouwen aan het wegdek,
de berm, de voortuin, de goot,
het dak van de wagen enz.
Het is de maand om de winterjas
voorgoed aan de houden.…
Geëlimieerd
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
326 kunnen geven
van mijn nimmer in levende
lijve ontmoete verre geliefde
die zij zei te zijn
het deed pijn, maar ik ben
die pijngrens voorbij
heb haar verbannen
uit mijn gedachten verdreven
mijn gedroomde schone Elimia
mijn eenmalige Sheherezade
naar haar land van geboorte
zij rust aan de zomen
der toppen van de Himalaya
het dak…
BOTJE BIJ BOTJE
snelsonnet
3.5 met 18 stemmen
2.022 Ooit is die Berend (naar men althans aannam)
in plaats van met z’n scheepje naar Zuidlaren
heel sneaky naar Amerika gevaren
al werd nooit aangetoond dat hij daar aankwam.
Naar Berend’s lot wordt thans niet meer gegist:
tien stukjes Bot, dat is ‘m zeer beslist !…
Een dorp
gedicht
3.5 met 13 stemmen
9.254 een dorp is een cirkel
met de hand rond een
kerk getrokken;
een duif is een zeer
eenvoudige luchtledige
lijn op een dak;
een voorjaar maakt natte
vlekken op het papier
van de lucht;
en kijk, dit is pas
werkelijkheid: straks
laat ik het regenen
op mijn gedicht
zodat het uitvloeit
tot een akwarel
van doordrenkte,
onleesbare woorden…
Hunebed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.170 In een kamer van zwerfstenen
(Aangevoerd door oprukkend ijs)
Onder een plat dak
Onder een aarden heuvel bedolven
Staan krullen en spiralen in de wand gebeiteld
Een heidense tempel
Geplunderd door fanaten
Opgericht door een verspreid volk
Drinkend uit bekers met een trechterhals?…
Tafereel
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
2.129 Vanochtend tijdens het
ontbijt
viel mijn oog op twee
verliefde duiven
Ze stapten parmantig
op het met grind
bedekte dak
maakten pirouettes
beroerden hun snavels
namen weer afstand
Triomfantelijk keken ze
in mijn richting
Verliefd
Later vanuit de trein
twee verstilde paarden
in sompig landschap
De staart verjaagt
een vlieg.…