957 resultaten.
Woorden van licht
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
752 de zee droomt het landschap
het neerleggen op mij
de rust, het keren
de kleine verzen
dwalen mag ik
licht boven licht
op blote voeten
het zachte praten
op en neer van
volmaakte ogen
het zuiden, jouw ziel
teder het voelen
de warme buik
van duinen en gras
de zon spoelt aan
in' t stijgende water
zo onvertaalbaar
heb ik je lief…
Vluchtend zand
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
605 Geen goudkleurige akkers
met bloemgele korenaren
maar diepgebogen spijt
toen ’t spreken mij nog toebehoorde
in talen wereldwijds
het gezucht van falende duinen
en ’t zicht dat gelauwerd en tijdloos
de afstanden schiep werpt nu
stroken nevels met aan de randen
het stoffige vluchtend zand
zelfs het water krijt strepen
aan de horizon en…
Elze
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
663 hij kent het wad
zijn grillen en
de lach in ademen
verkent het pad
van leven barend geven
dat eb heeft blootgelegd
roept de wind
en storm waait
door zijn krullenkop
rust op het duin
met puin dat aan
zijn voeten vrede vindt
toont in buitenkant
wat op zijn ziel
met pijnen is gebrand
weer een jaar voltooid
jouw cirkel in een…
mijn Depressies
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
984 Soms voel ik mij euforisch,
ben ik blij en optimistisch,
ga ik dansend over duin toppen
en denk dan soms aan het leven.
Mijn pieken en mijn dalen,
zij golven meestal flauw.
Maar in het windstille bos
van al mijn saaie dagen,
denk ik misschien nog wel
het meeste aan het leven.…
alles is tijd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
574 je verbergt me
in jouw gedicht
je maakt er duinen, het water helder
en een schip vaart heen en weer
hoge halmen dragen de zon
vrij om het licht te begrijpen
en voor dagen die nog geen zomer zijn
bouw je een huis, een raam met
verziende ogen voor als je weg bent
vogels
en bomen
en zodra de lucht geklaard is
schrijf je dagreizen,…
tussen de noord- en zuidhelling
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
648 ik herinner me nog
zo'n dag als deze
't zachte regenlicht
overeind getrokken door de roos
in het perkje naast het zomerhuis
een vlinder die voorbij trekt
niet groter
dan de vingertop
waarmee ik een cirkel teken op het raam
om het vergezicht te openen
de weg tussen zandhaver, de oude duinen en het heideveld
dat stil wacht op het…
Paradijselijke momenten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
398 ik weet door
de kleuren van
je ogen dat jij
bestaat omdat ik
de combinaties
maak die met mijn
gedachten spelen
haren zijn kort
krullend of
watergolven
het strand en
de zee in het
blond van duinen
en stralende zon
ik hoef geen
emoties aan je lach
toe te voegen
innemend en
charmant zijn
altijd jouw grootste
troeven geweest…
Land
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
399 Mijn platte land van sloten, rivieren,
van weilanden, rijen bomen,
van een kust en van duin,
van zeilboten.
Waarin nu zoveel andere mensen komen wonen
die zich hier langzaam nestelen,
hun kinderen over 'mijn' land praten
die elke zomer naar het land van hun ouders vertrekken
en niet meer weten van welk land
ze 't meeste houden…
een zacht verbaasd gezicht
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
981 ik spreek
met wie je
eigenlijk bent
streel wat
je nooit echt
genietend hebt gekend
ik zie het blonde wicht
een zacht verbaasd
gezicht op deze wereld
handen schrijven
poëzie in zand en
dichten blanke duinen
we gingen op
en in elkaar toen vloed
het strand afstruinde
lachend naar een
halve maan die in
rood de zon opruimde…
Witte doden
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.736 (verslaving & dood)
jouw verlaten zand woestijn
is decorum voor valse goden
in een zee van witte doden
waar hun resten zouten zijn
waar de duinen lijnen
in de hete luchten
nog trillend zuchten
en plots verdwijnen
waar het water de wond
verdriet en het bloed
kruimelt of niet bestond
waar jouw droge schreeuw
slechts de nagalm vond…
Vol tederheid herhaalt zij wat ze ziet
gedicht
2.6 met 19 stemmen
11.787 Haar schoonheid wordt niet moe
zich te doen tot mij gedaan is, gedaan heeft,
en het nu al het voorafgaande tot zich neemt,
het omvormt met zijn rietpen misschien tot
in slaap vallend meisje, omhelsd door duin.
--------------------------------------------------------
Uit: 'Verzameld werk', 2000.…
Onbevangen pracht
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.397 Een zacht ruisende wind
over niet afloopbare velden
vlaktes van vergeten helden
kraambed van tulp en hyacint
aan de kim het gekrulde duin
een overzeese achtertuin
Ze schouderen in het bed
het frisse groen op de flank
de zware toppen fier en rank
gekleurde hoedjes opgezet
bloemenpracht van hart tot rand
buigend voor passant en klant
Zo…
vogels zingen weer
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
1.553 in het gras van de duinen
lig ik te grasduinen
met jou
de zon op mijn rug
doortrekt jou enig kou
van de grond
vochtig voorjaarsdauw
vogels zwijgen verschrikt
een korte kreet
die hoort bij het leven
wat heet
de zon brandt feller
warmt gans mijn huid
en jij kruipt langzaam
onder mij uit
vogels zingen weer
in jou
---------------…
intocht van de zomer
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
834 De bomen zijn versierd met bloesem
en er klinkt muziek
uit hun herbewoonde kruinen
De straten worden aangeveegd
en er klinkt muziek
uit radio’s in de tuinen
De meisjes trekken rokjes aan
en er klinkt muziek
nu hun huid gaat bruinen
De golven dansen op zee
en er klinkt muziek
uit stranttenten achter de duinen
De glazen klinken…
Kalender girl
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
1.996 Lonkend naar het geheel
Zoekende naar waar
Sla ik jou open
Tastend is mijn oog
Adem beroert jouw haar
Geen catwalk zal je dragen
Mijn intens Rubens vrouw
Vol en wulps zijn jouw lijnen
Warm klam als pan en duin
Waar eb en vloed deinen
Geniet ik tot aan horizon
Gezicht in struikgewas
Smeltend in ademnood
Bemin ik jouw zinlijke massa…
het grijze sombert stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
754 ik was weer aan het strand
zag de hand van wind
in het afslaan van de duinen
het zand is hard en koud
meeuwen troosten zich met mist
die winter verre van ons houdt
het grijze sombert stilte
de golven rollen kilte
schuim wiegt wit en traag
de korte dag vandaag
maar als ik terugloop
zie ik de konijnen struinen
in het watertje van zon…
Week 17 in haiku
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
576 De bollenvelden
spelen geen leentjebuur
bij Mondriaan
Het duin wordt groen
en het strand kakelbont
van de paviljoenen
Met een trekker
sleept hij schelpen uit zee -
beulen hoeft niet meer
Blad na blad
sluiten de bomen buiten
mijn vergezicht
Kastanjetakken
laten hun groene handjes
wapperen
Ze verteren
opgeslagen krachten -
takken…
zwart Nazareth
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.108 ‘k ben in de hongerput geboren van zwart Nazareth
met niets dan armoe aan me donder en dode dromen aan mijn bed
onder het kruien van de molen in die gemene kolenlucht
werd het grove mout vermalen voor mijn vaders drankzucht
wie bezong de blanke top der duinen in het vuil van de achtersteeg
wie rook de lente van ommuurde tuinen in een stad waar…
De driftende wind
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
734 het zand schreef
je naam op een
stormachtig strand
zon en de wind
wisselden kleuren
we speelden als kind
sprongen van duinen
struinden langs dennen
koelden ons voeten
in spaarzame vennen
voelden het noeste
zagen de knoesten
ruwweg geknot door
zeewind en tijd
ook jouw naam blijft
trotseert eb en vloed
de driftende wind tekent…
achter de dagen
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
644 de wind ruist niet meer
alsof het raam steeds kleiner
wordt
en alle stemmen wegzinken
zoals de zee in mijn
woning
ik had nog bomen
geplant en duinen
meeuwen en een schreeuwerige
namiddag
maar mijn kamer werd zelden
door zon gedragen, noch door het meisje
dat de straat uitliep
ze zag me niet, las geen dagboek…
Zijn er nog die pionieren
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
927 in allerhande
lijkt de wereld
te belanden in
een eenheidsworst
grenzen worden
niet meer overschreden
we leven nu in het heden
van wat voorgeschoteld wordt
zijn er nog die
pionieren stenen
rapen om een eigen
haven te gaan maken
golven breken in hun nakie
struinen door de duinen
vol met prikkeldraad voelend
nog dat jeugdig kattenkwaad…
Strandschap
gedicht
2.9 met 16 stemmen
10.183 Achter de duinen het overbodige landschap.
Geronselde wolkenhorden. Strand dat
langzaam zichzelf schept.
In ouderwetse rieten strandstoelen
zitten mensen te sterven, tatoes
op hun geloken oogleden.
Een enkel sigarettenrokend lijk
lost op in rook.
Een beroepshond met een bijbaantje
snuffelt langs de vloedlijn.…
Herfststroom
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
1.268 bomen legden zich neer
naast mij
en droegen de tijd
op het ademend mos
kon jij verstaan
hoe duizelend licht
woordenwind zeilde
in de hoogland schaduw
van de herfst
naar de lage duinen
onder de blauwe stroom
waar ik mijn ogen sloot
en in jouw leven lag
waar je danste en wervelde
een nest bouwde
de toekomst
van mijn verleden was…
Hartstochten
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
803 Heerlijk lopen struinen
Langs polderplassen
Door bossen en de duinen
Ongegeneerd staren
In hoge wolkensculpturen
Momenten, die onverwacht
Een eeuwigheid kunnen duren
Genieten onder bladerdaken
Nevel door de zon belicht, diffuus
Verdronken in ons samenzijn
Waar tijd, noch haast
Gelden als excuus
Bewonderen de spiegelingen
In het gladde water…
zacht land
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
1.045 alle gedachten
die ik uit de winter
verzameld heb
alle slachtoffers
uit het reliëf van de nacht
bange stappen en mistranden
het knielen
voor de duisternis in mij
ze verdwijnen
wanneer de horizon duinen dichterbij brengt
nog dichter dan een witte oever
aan de dood ontleend
de wind, een vogel,
het schuimen
van verzen…
Leunend tegen hete wind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 woordloos spreekt
de boom verlatenheid
leunend tegen hete wind
en zand uit de woestijn
zijn kroon is in
verdrogen kaalgeschoren
tot het laatste leven
in een dorp dat niet mag zijn
muren dwars gebarsten
in generatieslang bestaan
kapotte daken fluisteren
nachts hun troosteloos vergaan
zand rukt op met lange duinen
in vorm en kleur…
de wind op
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
627 gezien
of weet hoe zich te vormen
zoals wijd, de zee
tussen de linker- en rechterzijde
van dit papier
maar het wordt later
en ik ben geen kunstenaar
de waarheid van mijn gedachten
zal zich aan dit zwijgen houden
aan meeuwen
die niet kunnen zijn
tussen de andere
omdat geen wind
hen overeind houdt en ongegeven woorden
op duinen…
Ik wandel met voeten
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
725 wolken witberen helder
als ik de horizon aanschouw
aan het verlaten strand
alleen diverse vogels
vergezellen mij op de wandeling
er is een zoutzilte zeelucht
dat zweeft in de lucht als een trotse veer
ik wandel met voeten
in maanwitte duinen met open grenzen
dat maakt iets los in mij
en ik herdenk: nu blijde
de wonderlijke magie van…
Coco
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
670 borstel je alert
een hoge rug
likt je lome tong
je roze buik
blonde ree
in wintervacht
kortharig op jacht
met je kattenaard
in de snelheid
van je ribbenkast
freule met
mokkaneus
spitsoor
en Romy ogen
huis je als
een camel jas
in een plooiberg
met vier witte tenen
malle vleermuis
als zandberg
verdwijn je in
het blonde duin…
Hellend vlak
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
556 Struikelend over de ochtenddauw
zweef ik bodemwaarts
naar het universum van het nietige
daar groeien de wonderen
van het onbeduidende
voor haastige passanten
de druppelen zijn er pover
een kristallen kwetsbaarheid
water in kleinverpakking
het duin bedrijft toverij
kneedt zand tot kleur
oude wind tot steel
in dampige sluiers
ontmoet…