43505 resultaten.
dodenwake
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.435 in deze nacht waarin geesten verrijzen
heb ik me neergezet op de rand
van je bebloemde zerk
de kilte snijdt vooral van binnen
terwijl ik lijdzaam wacht
op het wonder van de dodennacht
en in het spokenuur de witte schimmen
de kreten van een late uil
een droeve dodendans van verlaten zielen
ik wist het wel, hier zal ik je niet vinden
ik…
dag nacht
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.346 ik heb je achter mij gelaten
wakker geworden met een schreeuw
op mijn lippen, wedergeboren
vergeten het wegzinken
in onbewust schuldgevoel
de verlichte tunnel
is dus niet het einde…
Nachtschimmen
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
807 Zwoegende schimmen
verdrinken in hun waanzin
tot de morgen komt…
Werveling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
604 spanning creëert nood aan gezelligheid
film hangt daar maar
als lomp deken rond
als twee lippen rond één mond
op trage tenen drijf je dichter
moment van lichte schrik
fluisterende streling op de schaal van Richter
zoals wind zonder haast water
in de armen van zachte oevers blaast,
en riet aan de rand doet rillen
zo gleden je vingers door…
de nacht ervoor
netgedicht
3.7 met 24 stemmen
784 een beetje vreemd
wanneer ik bladeren knip
uit de herfst, zwart
rondom kastanjebomen.
niemand vraagt naar lege armen
of waarom ik ver van licht
versteen, traag in donkere bolsters.
de hond sterft met een vloek
nu ook de zomer is verdwenen;
jij schoof de ogen dicht
en sloeg de mijne blind.
hij was onschuldig in zijn spreken.…
zachte nacht
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
936 daglicht breekt
de nacht in
bleke stukken waarin
schaduwen onwennig
concurreren met
door de duisternis
prijsgegeven beelden
geluiden
even nog te onderscheiden
voor de kakofonie van
leeg lawaai de
stad in dendert
de dichter wacht
tot ook deze dag
weer donkeren zal…
de nacht komt met woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 de zon schijnt
en wandelt met gelijken
de nacht is soms de maan
afstand maakt de ster
het donker naakt
en ik ben zomaar iemand
dag licht
ik ga slapen…
een haiku
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
775 Zwarte nachten over
Geschreven in de lucht
Met gouden handen…
nachtlicht
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.166 Zwevend door het universum haalt de nacht het licht in……
Roerige nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Roerige nacht
Van m’n ziel
Wijzers geven zacht
Hun draai aan ’t wiel
Perpetuum mobile van hetgeen
In stilte wacht
Weer verdwijnt
Keer op keer verschijnt
In een zilte traan, de kilte lacht
Zonder overtuiging, zonder macht
Na veel vijven en zessen steeds een stuk
Door groei van innerlijke krachten
Na een val op de been
Dure lessen, onterecht…
Als ochtend vleugelt
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
761 ik zie het traag ontwaken
wanneer ochtend schuchter
door vitrage licht
wimpers minnekoost
als trillende libellenvleugels
in de zon
het duister stil naar nacht gesust
de dag opnieuw geboren uit de dauw
die glanzend op de lippen rust…
Jouw warme hand
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
448 De nacht duurt in mij
zoals de uren telkens slaan
en het licht dat spaarzaam fonkelt
zijn de regenfonteinen op het raam
dit ogenblik is slechts mijn leven
nu jouw hand zich droomt
in de warmte van mijn kruis
op het ritme van je adem
met op de achtergrond mijn eigen ruis
maar nu ik jouw je dromen laat spelen
wens ik mij op het…
De vogels op de golven
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
631 Onder een spaarzaam licht
om te flirten met de regen
de hoofdweg afgeslagen
waarschijnlijk van de maan
die aanstond boven het water,
zag ik de vogels op de golven
door emoties reeds bedolven
nam ik aanstoot tot de toekomst
in twijfel steeds verzonken
in de nacht, en licht beschonken.…
valentijn op het antwoordapparaat.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
551 stortte hulpeloos neer,
in de ban en zo in de war
van jou en hulpeloos ook,
een baksteen in een rode doos
mijn hart, een hand met daarin
een nog bloedende roos en
wolken donker in mijn hoofd
gedraaid en een zon die er
vervaarlijk boven hing, pro-
beerde ik er greep op te krijgen,
maar gleed weg in de houdgreep
van de verstikkende nacht…
nachtdenken
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
544 de nacht
als lunapark
spookhuis
spiegelzaal
hoofd te klein
voor zoveel
gedachten
uitvergroot
door twijfel
over teveel
over alles
over niets…
Slapeloos
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.084 Machteloos
wachten
in de nacht
op de slaap
en de dromen
die niet zullen komen,
malende gedachten,
ogen open, ogen dicht,
teveel licht,
geluiden van buiten
niet buiten te sluiten,
een zucht en een draai
op de andere zij,
't wordt tijd dat ik maf
maar de wekker gaat af.
Alweer een nacht voorbij.…
Stel...
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.100 Weg met bloei en kleurenpracht,
vanaf morgen blijft het altijd nacht.
Weg blauwe lucht en regenboog,
niets streelt langer nog ons oog.
Weg horizon en vergezicht,
stel, het wordt nooit meer licht!
Stel, het wordt nooit meer nacht,
wie heeft daaraan ooit gedacht.
Weg de sterren en de maan,
alsof zij nooit hebben bestaan.…
Dag en Nacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
542 De maan is nu ook verschenen
't is of zij zachtjes lacht,
immers de dag is nu verdwenen
en meester is even, weer de nacht.…
Luister...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.860 De nacht heeft zich gehuld
In duister
Waar geen ster breekt
Door het wit gordijn
Mensen slapen
Maar ik luister
Hoor ik daar geen mooi refrein
Vrede zal op aarde dalen
Hoor de klanken in de lucht
Eng'len koren als kristalgeluid
Zou de hemel openbreken
Mensen kom je bed toch uit
Doe als herders in de velden
Want het licht breekt weldra…
- Licht in de nacht -
hartenkreet
3.5 met 39 stemmen
1.990 Licht op in de nacht
in rijen van twee ogen
beschonken woorden
omringd en niet mis te verstaan,
het fluisteren van vrienden
die laat 's nachts uit elkaar zijn gegaan
de houten deur staat
nog open op een kier
als de laatste kaars flakkert even
witte was smelt zacht
de maan bewaakt de sterrennacht
als de dronken gasten wensen te gaan.…
Eenzame nachten
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.228 zo bang
want de nachten in deze tijden
ze zijn nog steeds zo ontzettend lang
lang, lang...…
een godganse nacht
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
654 zeg niet
dat ik me mijn dromen verbeeld
ze zijn er, levensecht
zeg niet dat ze uitzichtloos zijn
als antwoord op een eigen teken
maar beschrijf
het onophoudelijke, het ongerepte stromen van de maan
zelfs als ik hier zou sterven
in zwarte kleren van de nacht
of in de scherpte van mijn waan
ik zie de vele harten
het vuur er dwars…
nachtgedicht
netgedicht
4.8 met 122 stemmen
1.928 Weer laat de nacht
een zandloper vol
gedachten stromen
een reis door de tijd
die te langzaam
wegtikt
minuten dromen
zich een eeuwigheid
en het donker
raakt de tel kwijt
in het zwarte niets
dat anderen laat slapen
maar mij genadeloos
wakker houdt
tot de ochtend
de zon op laat gaan
als een zachte deken
over het bestaan
van licht…
Nachttrein
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 Een zucht
bedompte lucht
Een ritselende krant
in een hoekje gestrand
Kijk voor je uit
of in de spiegelende ruit
Nachttrein…
O nachten van gedragene extase
poëzie
3.0 met 4 stemmen
3.118 O nachten van gedragene extase
en diep gedronkene verzadiging,
als elk met zijn geluk te rade ging
en van alleenzijn langzaam wij genazen.…
Ontwaken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
569 In de bioscoop
achter mijn gesloten ogen
draaide ik de beelden
van mijn dromen
uit mijn parallelle wereld
van de nacht
en vond uiteindelijk
terug
wat ik verloren
dacht.…
Nacht op de gracht
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
966 Blinde psychopaat ‘Wapper’
Op de Amsterdamse wallen
Met z’n hond ‘valse happer’
Kwijlt van intens genot als
De hond zijn tanden zet in
Een stiekeme late stapper…
Nachtvertedering
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
500 aalmoezen
om de schimmen te vergeten
of geef je mij een gemeende hand
bij het meer, bij de boom op ‘t platteland
omdat heuvels steeds meer bergen lijken
en alle dromen reeds waarachtig blijken
en is nachtvertedering
een oase
vakantiedorp in de nacht
een intellectuele illusie
om ratio te wenken.…
dag nacht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
669 want de zon stond op
en neeg ter kimme
dag, donkere nacht met
jouw duistere gedachten
jij mag er zijn
maar dan straalt de ochtend
lichtbrekend takken
en dan ben je er geweest…
Winterse nacht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
576 de nachtelijke weidsheid
neemt haar plaats
geen maan
geen sterren
koud
iets van de Noordpool
hangt in de lucht
net als vlokken zeeschuim
in de mist
denkstreepjes flitsen
voorbij mijn ogen
tot de morgen
de wolken opengeeuwt
al blijft de mist der stilte
nog wat hangen…