Alle inzendingen over eenzaam

6639 resultaten.

Sorteren op:

Stille wegen

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 603
Stille wegen Slingeren omhoog, de berg op Verdwijnen in de mist Onder de sneeuw Stille wegen Overspoeld door de zee Niemand Behalve die mens Die monnik Die geest Stille wegen Door het zonnige, groene dal Zo mooi Zo adembenemend mooi Tranen in de ogen Stille wegen Stille mensen…
Arimea4 februari 2009Lees meer >

Rubberen kogels...

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 683
resten van de nacht overwoekeren de stad gespuis en hoeren kruipen richting donkere tijden hebben hun levens aangepast aan de zinloosheid van het bestaan sirenes verstoren de stilte gordijnen bewegen ik sluit mijn ogen uit pure gewoonte en drink me zat tot dat men mij vergeten zal ik heb geen antwoord op de vragen, nee, die heb ik nooit…
esteban12 februari 2009Lees meer >

schipbreuk

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 613
Contouren van geluk welke vervagen in de mist wanneer jij weggaat en mij achterlaat en ik met mijn levensschip onderga in de oceaan van eenzaamheid…
costa16 februari 2009Lees meer >

zonder jou

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.775
Vloed in mijn hoofd gezichten vervagen en gaan onder terwijl het jouwe boven komt drijven Vreemde gevoelens in mijn ziel gevoelens ooit verloren gewaand nu hardnekkig kloppend in mijn hart Vragen waar nooit een antwoord op volgt het aanwezig zijn doet zo pijn zonder jou…
costa23 februari 2009Lees meer >

Een aards gevang

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 940
eenzaamheid kent vaak een verleden hoe men ook de steen des aanstoots zoekt in het heden in liefde in haat de pijn kan niet worden vermeden de bezeerde ziel is dan blind, soms dagen en nachten lang men voelt zelfs niet door wie men wel wordt bemind het zijn uitzichtloze momenten in een aards gevang…

Daken die schreien

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 528
Soms als het regent in jouw nacht daken misnoegend schreien de wind strepen maakt op het veld dan zijn je wangen de uiterwaarden van al jouw verdriet al zou je willen vlieden voor instortende oevers, dan nog ben jij het waaiend riet dat buigzaam haar nest beschermt tegen de degens die jou voortijdig al hadden bekrast jij leeft voort in…
elze30 maart 2009Lees meer >

Een

netgedicht
4.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 13.429
Mijn spiegelbeeld lijkt voor altijd het enkelvoud van eenzaamheid.…

Litanieën

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 801
ik wil je niet schreeuwt de eeuwige luidspreker aldoor repeterend naar de doofgeraakte ziel van het kind je bent niets of gelijk aan gesloten ogen je zal in een leeg zwart huis zijn dat traag groeit vol honger naar links en rechts maar zonder licht en rozen in het haar ademen voor jou is luisteren naar litanieën van vals…

Puur van toen

netgedicht
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 654
van toen is nooit meer teruggekomen er kwam bewustzijn etaleren van gevoelens een kunstenaar ging door een woelige storm en vond in rust de luwte en er stierf een ik in jou op een najaarsdag je werd weer terug geworpen in verdriet zonder dat iemand je ooit echt had begrepen terug in de woelige storm van trieste eenzame…
mobar12 mei 2009Lees meer >

De echo schaterlacht

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 425
Spoken uit het verleden dansen in het donker van de nacht soms wil ik leven in een leugen alsof jij mijn lief nog steeds de adem van mijn ziel bent maar je deed de deur achter je dicht mijn hart huilt al blijven mijn wangen droog voorbij……fluistert de wind de echo schaterlacht…

Over ....spel

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 550
ze wisten dat er niets van zou komen hij, meer dan twee honderd kilometer ver van haar toch zo dichtbij dat zijn stem haar huid streelde en ze zijn kussen voelde branden elke keer fluisterde ze hem goede nacht toe voor ze de hoorn op de haak legde en alleen thuis achter bleef zonder hem het was alleen de wind die wist hoe eenzaam…

De rozenkrans

netgedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.203
gister verliet ik mijn huis van dromen en verlangen ook de straat bleef leeg geen leven wist ik te vangen zie weer de steegjes waardoor ik liep in jonge jaren het was toen al dat ik haast dagelijks in eenzaamheid sliep seizoenen waren als elastiek of doods in de rek leerde slenteren zocht kontakt in denken bladzijden vol met verlaten…

meisje in de spiegel.

hartenkreet
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.335
een meisje in de spiegel zegt hallo. hallo zeg ik. wat vreemd. ze vraagt hoe ik heet. ik vertel mijn naam. opeens is het even stil. we keken mekaar aan. opeens ziet iemand mij staan. ik glunderde. zij ook. echte vriendschap. zoiets heb ik nog nooit gehad. ik kon mijn oren niet geloven. rende als een kip zonder kop het hele huis door…

Verweesd

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 678
langzaam slokte de eenzaamheid haar op het vangnet dat ze dacht te hebben bleek er één van vrije val ze nam 'n grote aanloop ~*~…
LadyLove21 december 2009Lees meer >

achter zijn ogen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 706
achter zijn ogen vermoed ik de wereld waar hij woonde zijn naar binnen gekeerde blik lijkt te luisteren naar geluiden van toen rinkelende melkbussen op een kar roepende stemmen tijdens het hooien koeien, bijeengedreven in de zon de wereld waar zijn leven stopte en waar het ooit begon hij zit in de stoel en kijkt naar niets ik streel…

Ochtendmist

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 546
trieste berichten omvouwen deze morgen zo vrolijk als de zon schijnt doen de grijze wolken toch anders vermoeden zo naar buiten kijkend rollen tranen langzaam in een koud kopje thee…
LadyLove1 februari 2010Lees meer >

Verloren

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 741
En ze valt alsmaar dieper en dieper zonder begin en zonder eind Gestoken steeds weer gestoken met scherpe messen zonder bloedvergieten lijkt het als of ze in luchtledige verdwijnt Gezicht vertrokken van diepe pijn geeft zich gedwongen over aan het lot dat haar beschoren is Zij kan alleen nog bidden om een wonder echter niemand heeft…
LadyLove17 februari 2010Lees meer >

Mijn laatste traan.

netgedicht
4.0 met 33 stemmen aantal keer bekeken 2.540
Vanaf dan zoek ik mijn heil in opgetogen eenzaamheid: al raak ik mezelf misschien wel kwijt zie ik toch reikhalzend uit naar nieuwe dagen. Ik denk wel niet dat ik het redden ga, maar mij zul je niet meer horen klagen.…
Peterdw.19 maart 2010Lees meer >

Niet welkom in de hemel

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 546
hoge poorten blijven gesloten niemand begrijpt me gevoelens veranderen veranderen mij iedereen is anders in deze te grote zee reikt niemand mij de hand echoën golven tot in de verte grote dieptes blijven onbereikbaar drijf onbegrepen naar waar jij je verborgen houdt onder water wil de hemel mij niet niemand geeft een zier kabbelt…
LadyLove20 april 2010Lees meer >

Heimelijk

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 466
angstvallig vasthoudend aan wat ooit was manoeuvrerend tussen vier muren om niet te veel af te wijken van het dagelijks patroon daar vernieuwing graag op de loer ligt weer al het licht uit de kamer dat herinneringen niet zal doen vergelen noch doen aantasten zodat schaduwen op z'n plek blijven net als ik…
LadyLove21 april 2010Lees meer >

De dood van de verte ( 2 )

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.014
alhoewel mijn lijf de verte draagt en ik het komende in lengte van dagen ontzie is het dus niet overmorgen die verder vraagt om het even wat ik er nu zelf mee bedoel daar zelfs wat was, schijnbaar niet opdaagt vandaag ervaar ik, dat wat is geweest als jaren verzameld lijkt in slechts een beeld waarin begrip enkel ledigheid leest ik ben…

gooi mij niet weg...

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 609
Gooi mij niet weg alsof het niets is want de takken van de bomen vangen mij toch wanneer ik val omdat er altijd iets zijn zal om voor te bestaan en wat ik mis... in dit oneindig tranendal schijnt soms toch de zon dus mij krijg je niet klein al moet ik door stof gaan ik zal altijd weer opstaan en doorgaan met leven,…

de jas

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
letters schrijven in voorbijstromend water is niet zo zinloos als van iemand te houden die geen liefde kan geven zie het leven van een afgedragen jas dragen is beschamend van wegdoen wil je niks weten we vergroeien ermee als bijenwas geeft geen liefde maar gedraagt zich als een broeder schrompel ik in ijzige lucht zou dan ik de zwakke mens…

Levend sterven

netgedicht
3.6 met 33 stemmen aantal keer bekeken 821
er is iemand gestorven in mijn ziel langzaam en over vele jaren heen de weg was blind het doek viel in mij is iemand als de dood verlaten door het leven een hart in nood weer neemt de schaduw mij mee eigenlijk al vele, vele jaren ik volgde ontkennend gedwee immers er was ook oud verdriet het kwam niet tot bedaren het kleurde…

Wie met de zon danst

netgedicht
4.9 met 43 stemmen aantal keer bekeken 1.053
het graf van een winterse dood zal ik de mantel van herfstvlinders dragen met vleugel-ogen zonder vragen mijn schaduw vooruitwerpen in de tijd waar ik het licht kan vangen dat paden plaveid om rozen te kweken want geuren worden kouder en kleuren ouder in de storm van het wachten wanneer avonden vallen en dagen breken in eenzaamheid…

Alleen

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 858
Leven als een muisje, in een doosje, heel alleen. Luisterend naar de stemmen, verdrinkend in het geween. Angst voor alles, zelfs angst voor de 'schrik'. Leven als een muisje, heel alleen,..., zoals ik.…
Leen27 augustus 2010Lees meer >

De eenzame kous

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 675
De eenzaamheid van het niet kunnen maar wel willen staat op zijn voorhoofd gegrift het niet kunnen vragen, omdat ie zo niet is opgevoed belemmerd hem in zijn doen, zijn laten zijn alles.…
Johanna9 september 2010Lees meer >

Een zwaar gevoel

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.005
Ik voel me geen lust maar een last, Zit voor mijn gevoel opgesloten in een donkere kast. Het gevoel weegt zwaar op mijn hart, Mijn gedachten ver weg, mijn ogen gitzwart. Niemand die begrijpt hoe ik me werkelijk voel, Iedereen ziet alleen die vrouw in die rolstoel. Ze verdwijnen, rennen weg voor wat is, Waar is nu die arm, die knuffel die ik…
Elsa23 september 2010Lees meer >

Mis.

netgedicht
2.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 715
Misschien is het omdat je me te vaak bent vergeten Het kan ook zijn dat je me niet vaak genoeg hebt gekust Maar binnen in mij is het zo leeg word het steeds kouder ik mis je aanwezigheid je hand je schouder…
Peterdw.24 september 2010Lees meer >

Vastgenageld

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 655
uitgestorven pleinen en straten huizen in de schaduw hun reikwijdte van glazen muren verschuilen geen optie zelfs niet onder de houten trap in het voorportaal het is stikken of leven het glas is immers geen pantser ergens dwaalt het door de kamers likkebaardend ladderzat als een valse profeet spijkert eenzaamheid haar vast…