2035 resultaten.
Aan de winter
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
757 Als kleur verdwijnt in sluier wit
het kille grijze toedekt van het platte lijf
plots richting ijlkoorts onder nul
welk mij verbaast naar buiten drijft
even is het allemaal wel mooi in sfeer
doch uw gelaat misvormt in spiegelende
ronding met een petje op van sneeuw
hangende aan dennen telkens weer
het is voortdurend even wennen onder
luidend…
Onvoltooid verleden tijd
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.296 De tijd blijft het herhalen,
en overschaduwt het gelaat...
Van onbezonnen vreugde,
in kilte schuilt verraad...
De vloot der passie zinkt...
zoals het langzaam de zee in glijdt
het boek nog onbeschreven,
onvoltooid verleden tijd...…
herboren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.079 ik vul de kuip tot aan de rand
schuif schoorvoetend in
het hete water
zoek in mijn hoofd het laatste
woord van een moeizaam
gedicht
laat mijn gedachten stilaan
varen, dobber en drijf weer
als een golvend schip
geniet van het pure moment
waarin het spelend kind
met rust wordt gelaten…
Vergeten
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
944 Toch menig traan heb ik om je gelaten,
En jij, jij had het verdomd goed in de gaten.…
Ongeneeslijk ziek
hartenkreet
3.5 met 37 stemmen
5.716 Krachten zijn gebundeld
samen kunnen we het aan
we verwelkomen de dood
en bieden jouw leven aan
Ik ondersteun je hoofd
je gezicht betrekt van pijn
nu is het bijna afgelopen
het laatste van samenzijn
We hebben je los gelaten
niets wat op weerstand stuit
jouw lichaam wil niet meer
het eindigt na 46 jaar
door een morfinespuit…
Vervaging in gedachten
netgedicht
3.3 met 26 stemmen
2.451 grijs is het blauw
van het zilvergrauw,
zoals het baren van trage
golven die nog gelaten
stranden al zijn dagen
als toen hij verlaten
zijn stappen bedacht
hij ze voet voor voet
in het zand bedrukt
achterlaat voor goed
enkel de herinnering
spoelt de sporen naast
het water dat achterblijft
tot de vloed zich haast
en alles weer vervaagt…
Voorbij ...
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
2.769 Een bedroefd gelaat
asgrauw en doorleefd
een verdwaalde traan
vindt langs rimpels
haar weg ...
Een gegraven graf
omkranst door bloemen
een foto, een kaars,
een lint, een laatste groet
voorbij ...
Afscheid in woorden
een lied vol emotie
een gebed, dat verhaalt
het leven is eindig,
voor eeuwig ...…
de fluistering breekt....
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.654 waar die fluisterende stem,
het zingen der wind
als een lied vol liefde
bekoren wil
weerspiegelt een ster
in gelaten tranen
de glinstering breekt
haar duister gevoel
overheerst beklemming
de troosteloosheid
waar toekomstdromen
niet langer zijn
flakkert een briesje
stormwind aan
haar liefde verloor
fluisterende woorden…
poëzie ten vondeling
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
733 doorweekt in het leven
tot buigens toe
word poëzie ten vondeling gelegd
rond de mate van het mogelijke
kijken we onbehulpzaam toe
in het handschrift van uitstel
ik waag er geen frase meer aan
ik kan mijn schrijfspieren
wel verroeren, alles blijft
toch achter in éénzaamheid
in de steek gelaten, in
een land met veel dichters…
Zoals zij is
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
6.067 Zoals zij is
grootgetrokken
uit de kleiïge bodem van dit aangespoelde land
heupvol
borsten
zacht gelaat
stem op hoogte
zo danst ze
het ritme van de wind
van stil tot stormachtig
tot ze mij vraagt te bewegen
zoals ik ben
een hark
maar ze glimlacht mij in beweging
en ik dans
soepel als klei
waaruit ik ben getrokken
zoals…
Zwarte iris
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
612 De mens met
twee gelaten
laat holle ogen
blikken kettert
gaten in de ziel
Krijt lage strepen
op het voorhoofd
dekselse lijnen
van spijt verdichten
gespleten gedachten
Letters dichtbij
zonder klanken
kleuren klinkers
vreten kraaien
de pootjes
in de laatste zin…
Buste van brons
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.062 Maak mij een beeldhouwwerk
een herinnering gelaten
gevormd in brons
zoals het was
niet als het is
mijn hoofd ontoonbaar
zonder bedekking
nee, ik wil geen hoofd
laat maar
mijn armen zo broos
als breekbaar zijn kan
gelijk de benen
niet meer van mij
maak mij een beeldhouwwerk
een buste van brons
met borsten als zijn ze echt
gebleven…
Ik heb je eindelijk laten gaan
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.570 Ik heb je eindelijk laten gaan
Het was tijd me te verlaten
Zo gezegd is het gedaan
Schoorvoetend zocht je naar de poort
een echo door de straten
De winterwind duwde je voort
geen mens heeft nog van je gehoord
Ik heb het zo gelaten
De stilte gonst een vage spijt
Ik bijt mijn lip
Wat ben ik kwijt..…
Als een dichtlippige mossel
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.222 Hier is voor jullie een esdoornblad
het lijkt een beetje op mijn hart
leg het in een bundel poëzie
uit een koffer vol met gedachten
los gelaten op ijle lucht
van de hoge top
inkvisbotten imposanten lyriek
klanken onder de kemi'riboom
een dichtlippige mossel op
speurtocht woorden worden geboren
soms een miskraam…
Wedijverende hemellichamen
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
1.684 -
glijdt een porseleinen dame
het gelaat
half verborgen
achter een waaier.
Over het halfrond
van de stenen brug
trippelt de dame
met begeerlijk
knipperende ogen.
De zon en de maan
- beiden wit -
deinen speels aan
de hemel
om de blikken
van de dame
te vangen.…
Maskers.
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
793 het masker van het leven
drukt op mijn gelaat
de vrijheid in mijzelf
wacht op ziels beraad
de tijd is nu gekomen
met leeftijd meegegaan
mijn ware identiteit
zal nu op gaan staan
het werpt een korte blik
door het nauwe ogen gat
oh wereld die daar buiten
ik ben jouw schijn spuugzat
1992.…
Onbevangen
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
553 Even slechts een lach op je gelaat
de vrijheid lezend in je ogen
de parels van je ziel
ik hou van je warme hart.…
Mijn glimlach
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
650 Ik heb je niet alleen gelaten zie je dat wel
want je hoed ligt hier in het helmgras
de sleutels naast de portemonnee
de brillenkoker waar het huis op staat
de telefoon literair op intensive care
op een terras zag ik je net nog zitten
en telkens als ik een spiegelei eet
zit je hier naast me te genieten
met mijn glimlach in je ziel.…
Dag meneer
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
562 Hoe wit is uw gewaad
afstekend tegen
't donker van uw handen,
integer uw gelaat
uw houding ingetogen
alleen al uw aanwezigheid
geeft zoveel rust en stilte,
de schilder die u portretteerde
wist van 't kleurrijk wit
een stralend licht
in plooien te creëren
toch is 't uw houding
die mij nog het meeste raakt.…
Jaloezie
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
880 Een zonnestraal beschijnt nu zacht
de rand van je gelaat
gewis dat hij de drang je te
beroeren niet weerstaat.
Heel even laat ik hem begaan
dan kus ik je gezicht:
ik wil je zelfs niet delen met
een sprankje zonnelicht.…
Als het rumoer verdwenen is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 OUDJAAR 2012
Het helse kabaal
Achter ons gelaten
Pijlen die zinloos de
Hemel hebben bestormd -
Als uiteind'lijk al het
Nutteloze rumoer verdwenen is,
En het ogenblik van de
Stilte aangebroken is,
Die zo weldadig over ons
Gevallen is - stilte,
Vallende stilte die zwanger
Is van tijd die open staat
Voor een ieder die wacht…
spel der verbeelding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
651 stilaan wijkt het licht
kleuren vervalen
tegen het venster tekent
jouw silhouet zich af
contouren vervagen
in het onmerkbaar overgaan
van licht naar donker
onzegbaar denken van woorden
die oplossen in de schemering
en mijn gelaat
doch niet mijn tranen toont
in jou zocht ik mijzelf
maar vond slechts ledigheid…
ik kan niet alles besluiten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Ik kan niet alles bepalen
Maar soms wil ik wel verdwalen
Door te dichten
Kan ik mezelf uiten
En daardoor breng ik mezelf naar buiten
Ik kan niet alles besluiten
Soms frustreert dat wel
Maar mijn leven is géén spel
Vroeger dacht ik van wel
Dat kwam mede door het gokken
Ik bleef alles maar opkroppen
Nu heb ik dat achter me gelaten
En kan ik…
Te amo
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
757 telkens wanneer ik kijk
zien mijn ogen jou en
weten dat er geen vrouw
zichtbaarder is in tederheid
vloeibare vormen verlaten
uitgewaaid de liefdeswind
die als parels jouw bloem
in ochtendnevel verfrissen
schoonheid is niets zonder
jouw gelaat te aanschouwen
mijn hart bemint je met vuur
die aarzeling verzengt in liefde…
Kaars aangestoken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Bij het diep bukken en tafel schikken
ontdekken dat in een flits een moedervlek
op haar rechterborst te voorschijn komt
Zij beantwoordt mijn vrolijke gelaat
glimlacht als een positief antwoord
een vraag wordt duidelijk niet gesteld
Vandaag een zekerheid bij haar ontdekken
verwijlen in het twijfelen, je weet maar nooit
in de morgen, middag…
Vloeibare vormen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
525 Schoonheid is niets zonder
jouw gelaat te aanschouwen.
Mijn hart bemint je met vuur
die aarzeling verzengt in liefde.…
Het intens verlatene
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
656 ik schreef
kleuren op
je huid
trapsgewijs
van licht
naar donker
je onderging
de steek
van het
puntig pluis
gelaten gaf
jij niet thuis
in emoties
die de kop
opstaken
voeren wij
op onbekende
wateren
gingen nergens
heen in het intens
verlatene waar
aantrekkingskracht
geen baas over
de polen was…
I.K.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
366 ik
ja ik
ik draag
op handen
in gedachten
grootse schatten
van geluiden
en geuren
ik kleur
als ik
vraag ik
bekomen
van schellen
van beschouwing
van mijn schouders
vervallen sterren
al uitgefaseerd
gelaten neer
ik veer op
voor mij
voor ik
ja ik
ik ja
draag mij
voortdurend
door de nachten
de levensgrachten
machtig verheven…
Tijd bijna stil gezet
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.111 De klok heeft mijn hoofd verlaten
de uren stil gezet
toekomst in nevel verhuld
geen tijd voor nu gelaten
De tijd heeft de geest gegeven
wat zij nodig had of meer
nu dwaalt hij rond
proberend verleden opnieuw
te beleven
Maar de haast
eeuwig ijlende haast
zelfs de tijd kan hem niet stoppen
en ik ren mee, verdwaasd…
Zo stil
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.758 Ik ben op mijn ziel
getrapt, vermoord
met woorden en
gedachten
amputatie
van mijn hart
inwendig schreeuw
ik het uit
ik krijs
verstilde woede
ik honger
naar geweld
een masker als
gelaat, strak
en uitgehouwen
versteend
verkrampte
handen
gekromde tenen
ik blijf stil
registreer
observeer
inhaleer
en ik blijf stil
zo stil…