7678 resultaten.
Grijs perspectief
netgedicht
4.1 met 531 stemmen
531 ik ben in de
mist verdwaald
kan de omgeving
niet meer tot
echt leven wekken
licht glinstert
in duizend kleine
kleuren maar
laat het bestaan
niet live gebeuren
er is geen zicht
in grijs perspectief
waar ieder naar de
goede richting gist en
zo de juiste weg verliest
nooit heb ik de
moed snel opgegeven
weet dat leven ooit…
Een heerlijk gedoetje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
368 ik had
de ezel
in de zon
gezet
het linnen
vochtig door
ochtendlicht
spande meteen
schildergerei
om me heen
gelegd dan
kon ik er direct
soepel bij
in een degelijk
ouderwets
boers tableau
een stukje dijk
geknotte wilgen
in een lege wei
halverwege de
boerderij met stal
wat verdwaalde
bouwvallige
oude schuren
een heerlijk…
zon en kou
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
416 ’t Is zand, verdwaald.
Ze maakt u lui,
het zweet brandt nat.
De kou kraakt stil,
legt leed bloot, kil.
Geen droom, geen list,
sneeuw bijt, en is.
Soms sjokt een gek
tegen de stroom,
zijn lach: een streep
in ’t witte doom.…
Ook ik ben omstreeks 't midden mijner dagen
poëzie
4.1 met 7 stemmen
2.583 Ook ik ben omstreeks 't midden mijner dagen
verdwaald geraakt in levens donker woud,
maar mij heeft geen aardse wijsheid ontvouwd
de weg uit smart en twijfel, noch gedragen
omhoog, en geen hemelse ogen zagen
neer op mij, vanwaar hoog're klaarte blauwt
m'in teed're zorg omwakend, en met stage
stralen heffend naar waar men waarheid schouwt…
dwaalwegen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.147 waar je ook belandt,
je wordt - nu of later
teruggevonden
in het woestijnzand
of in het zeewater
in Parijs of Londen
maar ben je in transito
het spoor verloren,
gewoonweg in je
eigen geest verdwaald
dan ben je, vrij vertaald,
voorgoed incognito
het beeld dat angstig
naar je terugstaart
uit het spiegelglas
toont alleen maar
wie je…
Geestelijke avonturen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
658 Verdwaalde bloemen
Bestaande uit ijs en zand
Vormen een mozaïek
Het laatste geruis
Van eenzame bladeren
Wordt minimalistische muziek
Imaginaire penselen
Verven momenten in
Wanneer ze komen bovendrijven
Verloren woorden
Vinden hun spreekwoordelijke weg
Zodat hij ze kan neerschrijven
Zijn vergeten glimlach
Keert weer terug
Terug…
Vandaag geen afscheid
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.965 Sporen tekenen mijn scherm met verdwaalde letters die elke
eenzaamheid
of het verlangen naar dode echo’s laten vergaan.
Vergaan is stil staan en de tijd vragen waar hij op wacht.
Vandaag en met momenten die onrustig maken.
Verloren in deze ochtend die geen dromen
vindt in alle gezichten die ontwaken.…
In goud gelijst
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
773 het tochtte
op perron waar een paar
verdwaalde mensen wachten
tot hun bestemming weer
op tijd en krachten verder reed
was alleen met jou
zag de coupés passeren
de lichten van de
ramen langs ons flitsen
en jij ging niet mee
het kaartje
in je handen
voor het verbreken
van alle banden heb ik
in goud gelijst
het tocht altijd
op het…
zo moe
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
803 wie wijst me
waar ik rustig slapen kan
nu mijn bed
met ijs is toegedekt
een berijmd gordijn
stijf de buitenwereld weert
morpheus wenkt
met armen wijd open
doch stoorzenders
scheuren mijn nacht aan stukken
een slaapwandelaar
doolt door de donkere nacht
zoekt de verdwaalde stilte
wie heeft voor mij
een plaatsje vrij
waar leg ik het…
Dwalen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
819 Want ik ben jou en jij bent mij maar we
delen alleen een
verdwaalde werkelijkheid.…
Hun steile eindigheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
468 zag het landschap
in vaste lijnen bergen in
hun vaag verschijnen
beliep de paden
diep in dalen beklom
hun steile eindigheid
verloor de horizon
verdwaalde snel
in onherbergzaamheid
was mijn oriëntatie kwijt
in een wereld die
niet aan mijn voeten lag
probeerde op mijn
schreden terug te keren
accepteerde de vertrouwensbreuk…
In het eethuisje
gedicht
3.0 met 5 stemmen
3.704 Als ze echt niet besteld zijn, de toetjes en aperitiefjes
bij de obers die god-weet willekeurig
maar wat serveren
aan delicate thema's en argumenten rosé,
als men
bij zoveel opgediste zinnetjes
en met zoveel omhaal van woorden
verliefdheid opnieuw niet leven kan,
vang dan een jonge spreeuw -
fladderend verdwaald bij de ruit, vouw je handen…
Het Getto
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
451 verdwaalde huizen
met verloren zielen
bezetten de straat om de hoek
dat getto in deze stad
raakt steeds meer in het ongerede
de zwarte dood was nog mild
die bracht het sterven
deze vergetelheid is gruwelijker
het duurt en duurt
als zombies beroeren zij niet eens de lucht
weggedoken paria’s
ik woon in die stad
jij ook, want ik weet je…
Ik kom eraan!
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
610 Ik kom eraan
klinkt als Zijn weerklank
in de verdwaalde die
Hem moedig zoekt.…
Versmolten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
652 liefde is de bron van leven
verheven na versmolten samenzijn
de ziel van verloren mens-zijn
verzacht de pijn van gedragen smart
heropent versloten ogen
verwart het verdwaalde hart
tedere woorden ontvluchten je mond
vurige hartstocht ontvlamt mijn lont
door fluisterende lippen bemint
die jouw stem met liefde verbindt
eens was die…
Vluchtig
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
530 zij konden zijn
zag dat weer even
't wist opnieuw
mijn hartstocht te verklaren
was vergeten
hoe mooi je was
en mijn wereld
wist te bespelen
met de lachende flirt
die ik op je lippen las
en jouw woorden
mijn hart streelden
terwijl ik mij verbeeldde
dat jij enkel mij toebehoorde
*
ik onderging het weer
en verdwaalde…
At your service
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
547 De zuivering van parken
mag zich niet beperken
tot boorden rond de perken
waar men met schoffels, harken
de resten uit gaat kammen
van labrador of poedel
die ons genot bezoedelt
met al hun uitlaatzwammen
voor herder en voor schapendoes
voor een bouvier of voor een zwerfhond
van het vuilnisbakkenras
en een verdwaalde lapjespoes…
Internet
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
689 Ik ontmoette je op internet
je zat op een terras verdwaald
Ik sprak je aan met tekens op mijn scherm
Fel kraste je
Fuck you, laat me alleen!…
Het sparen der bloemen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
521 Zoals ik zeer lang geleden
bij het maaien
de bosjes madeliefjes spaarde
op dwingende vraag
van mijn jongste zoon,
zo rij ik nu nog altijd
om de enkele viooltjes heen
-wit, blauw, paars-
die ooit verdwaald,
van tussen het liggend hertshooi
en het klein vogelpootje,
spontaan aan het bloeien zijn gegaan.…
Het orkest op de fles
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
426 ik hoorde ze
al in de verte
gedragen door
een vlaagje wind
twee verdwaalde
noten uit het
grote orkest
van daarginds
zij zijn
plotseling
het hoekie
omgewaaid
hebben jan
en alleman
verlaten niemand
had het in de gaten
rustig doorgestapt
zakten ook de
andere tonen door tot
een bocht in de weg
de valse tonen
zijn gestemd…
Eeuwige Venus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
193 Omlaag gevallen sterrenhemel,
sterren verborgen op het strand,
onder schelpenzand verzwolgen,
onvindbaar verdwaald, voor goed.…
Verdwaald van mijn stek
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
955 verder verdwaald van mijn stek,
zo tekent de wereld zich pijnlijk af
toch fluistert de stem van het lot
"ik tik jou gaandeweg verder met mijn staf"
meestal voorkomt het raam
dat mijn zicht helder ziet
ik handel dan vaak onder eigen naam
het lijkt een blindheid
die luisteren met eigen oren verbiedt
overweldigend zijn soms geluiden
als scherpe…
orde
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
798 tandeloos hooggeëerd
afgemeerd en uitgeteerd
doorgeneukt al afgelikt
gebromd toch geflikt
schadeloos aangeklampt
geschaakt en ingedamd
gekraakt al verkrampt
verzuurd toch uitgekuurd
liefdeloos teruggekneld
verdwaald en afgezeken
doorgedacht al ongesteld
afgetikt toch uitgelezen
dadelloos geruïneerd
gekotst en uitgevreten
liefgehad…
Leven
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
877 Ontsproten uit wellust
Organisch doch nog onbevangen
Een blik, onbewust veracht door hen
Zij, ooit bewust levenslustig
Nu verdwaald in alle lessen
Die tastbaar houvast boden
Patronen vormden het labyrint
Die velen cyclisch delen
Bedachtzaam streven zij
Ontwetend vergeten zijn
Het voortschrijdend natuurlijk gift
Dat nu zo onopvallend…
Holland, ik heb je lief ...
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.725 Roodbonte koeien
in 'n groene wei
gele boterbloemen
natuur maakt blij
Dieprode klaprozen
'n blauwe lucht
soms 'n witte wolk
ik slaak 'n zucht
Bruine wollige schapen
paardebloemen heldergeel
donzige eendjes
'n kleurrijk geheel
Donkerpaarse distels
verdwaalde madelief
'n kleurenpallet
Holland ik heb je lief !…
in wit vindt rust de laatste plaats
netgedicht
3.1 met 21 stemmen
1.603 ik zoek stilte zonder
fracties van geluid
verdwaalde tonen sluiten
die volmaaktheid uit
leven maakt altijd lawaai
in het groeien van de cellen
het steeds opnieuw herstellen
van gebruikt en afgeschreven zijn
alleen de dood verstilt
in wit vindt rust de laatste
plaats voor zijn vergankelijkheid
de tijd zal deze ruimte dichten
hoor…
Leegte
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
2.015 jij zo veilig
en gaf jij deze stad warmte en
gezelligheid
Het leek een schrijn
die vol met jou liefde was
Opeens verdween jij
Naar overal en nergens
de stad begon te vergaan
en de lust verging me om te leven
het is nu een lege stad
Ze verdwaasde om zich heen
zo vervaarlijk
de schrijn is nu leeg
wie weet of ooit zo
een verdwaalde…
Zij steelde in rozet
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
841 je zag die bloem
ze bloeide heel alleen
op kale rots tussen
verdwaalde stenen
je ging er heen
zij steelde
in rozet van
stugge bladeren
bang om zon en warmte
te missen in haar aderen
je rook haar strijd
de geur van overleven
zij had haar pracht
kleurde praal voor even
met warm geopend bloot
in donkerrood heeft zij
zich aan de…
uitgelicht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
698 onder de platanen
tegen het goud geblakerd
van een ondergaande zon
rookt een man zijn pijp
gehurkte eenvoud in het dorp
dat vandaag zijn water vond
het gekrijs van wilde apen
verstoort het blikken radiogeluid
Coca Cola uit de koelkast
smaakt toch overal hetzelfde
ergens in de wereld
brandt een lamp verdwaald
er is geen mens in huis…
ik orakel labyrinthen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
695 zon
en wolken om me heen
de hemel is gesloten
de ruimte is te groot
maar ik ben vastbesloten
een weg te vinden uit de dood
handen reikten
trokken terug omdat de hitte
te intens was om te leven
ze keerden mij de rug
nog zie ik je lach,
ogend naar de horizon
herinner ik me hoe het was
en in genieten niet meer kon
ik ben verdwaald…