28259 resultaten.
het wilde paard
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
738 hoefgetrappel
en gedonder
snuivend, briesend
een schicht komt
aangestormd
een schoonheid
of een
wonder…
ongegeneerd,
elegant
loopt het verder,
vederlicht op
vier poten,
zijn gangetje trekkend,
het bos
weer in.
grijs-witte kleuren
vervagen
naarmate het vordert
het wilde paard,
op zoek
naar zijn
haver!…
Peperkoeken huisje.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
674 Waar een miauw en een waf waf me tegemoet komen voel ik me thuis
Geplof in de zetel erg dicht bij dat gepelsde zo lieve gespuis.
Dicht bij elkaar, fijn warm ook zo gezellig
Mijn vaste stek, toeverlaat, buitenverblijf zoveel is stellig.
Dat knusse peperkoeken huisje maakt me steeds weer blij ook vrolijk
's Zomers de speeltuin in met ijskoud…
Onzichtbare liefde:
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 Het visuele aspect van liefde is eigenlijk net zo belangrijk als het innerlijke:
Zo heeft de natuur het bedoeld en dat is zoals
leven voelt.
In balans is het altijd al geweest en zo zal het altijd blijven,
Dat gaan we ondervinden aan den lijven...…
Liefde
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
551 We zijn in een warm veld,
ik staar haar aan.
Diep in haar ogen,
onwetend waar ze naartoe zullen gaan.
Ze zijn zo blauw als het gras,
en zo groen als de lucht.
Er is een stilte,
er klinkt een zucht.
Ik verlang een kus,
en leun naar haar toe.
Maar ze geeft me een lik,
Bella, mijn koe.…
Nimmer meer
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
708 In verstilde tussenspinsels
zweef ik weg
tussen steniging
dromend
van vrije lente
afwezigheid die
ik beween
een laatste beeltenis
kan ik je zenden
mijmering
je gulle lach
gemis van je lendenen
volledig universum
kim van ons samen
liefde, bedolven
woordenloosheid
het jij en ik, verstild
tijd tussen ons
de wil die te bevechten…
Je bent van goud, maar o zo koud
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
349 Jouw leegte vulde ik met liefde, gewoon omdat.
Omdat jouw kwetsbaarheid mij raakte.
Je werd mijn vlees en bloed, verstrikt in een eeuwige connectie die ik nooit meer kan laten.
Het uitkotsen van mijn hart in jouw schoot deed jou deugd.
Hou het bij je, en speel ermee.…
Nooit zwijgen !
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 Zwijgt de liefde niet.…
niemandsland 1914
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.760 als in de grote oorlog
de eerste kerstsneeuw
de velden donzig wit maakt
komt het menselijke tot leven
vrede op aarde
komt weer uit de stal
mensen ontmoeten mensen
in het witte niemandsland
warmte in de prille doodsheid
van totale vernietiging
de geest van vrede
sommigen horen nog steeds
het schreien van een kind
in bethlehem…
ter sprake
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
845 er zou sprake kunnen zijn
van wat te horen valt
de oren voorlangs binnendringt
en daar langzaam zingt
van ochtendpreek tot avondlied
geen mens die zulks verbiedt
er zou sprake kunnen zijn
van wat verzwegen wordt
de oren ongeteisterd rusten laat
en ergens elders zielen wint
van prille ochtend tot noeste avond
geen mens die zulks gebiedt…
ter sprake
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
3.360 er zou sprake kunnen zijn
van wat te horen valt
de oren voorlangs binnendringt
en daar langzaam zingt
van ochtendpreek tot avondlied
geen mens die zulks verbiedt
er zou sprake kunnen zijn
van wat verzwegen wordt
de oren ongeteisterd rusten laat
en ergens elders zielen wint
van prille ochtend tot noeste avond
geen mens die zulks gebiedt…
nostalgie : haiku /senryu
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
655 wanneer de zon bloost
bij het prille ontwaken
zoende haar de maan
--------------------------
2.
zee bron van leven
zij die alles deed ontstaan
wordt soms moordenaar
------------------------------
3.
water zo helder
dat het de hemel weerkaatst
of is het de hel
------------------------------
4.…
kriebels
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.173 louter dat prille, nog schuchtere
gevoel
dat de dag weer lengt en de zon
gaandeweg warmer wordt
dat alles uitbundiger groeit en
bloeit, de vogels vuriger flirten
en fluiten
waar ik in elke vlinder en bloem
weer pure lente proef, 't jonge
lover naar me lonkt en lacht
mijn zinnen zacht gaan ruisen…
good morning
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
443 de gracht is stil
in ’t prille ochtendlicht
waar in de avond
vermaak en vrede worden verschaft
er kraakt een deur
een reus verschijnt
diepzwart en hemelsmooi
met dweil en bezem
hij reinigt gang en stoep
wenst mij mij vriendelijk
een good morning toe
hij kent mij
ik loop hier elke dag
de kortste weg naar mijn kantoor…
ode aan de zon
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
687 Met je zilveren licht
en je warmte heb je
de aarde en ons
weer gepamperd
waarvan iedereen zo genoot
Nu je stralen zijn getemperd
kleur je de hemel
met je warme gloed, oranjerood
en je langzaam zal verdwijnen
achter de horizon
en in de prille morgen
je stralen opnieuw uitbundig
zullen schijnen
O, heerlijke zon,
jij bent een
onuitputtelijke…
Beleving van een zoen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
540 Nu jij jouw ratio toetst aan de werkelijkheid
is waarheid uit vergeten boeken overbodig
je straalt zoals de zon straalt op een lentedag
met de mystiek die de natuur doet groeien
het is jouw beleving die mij doet verlangen
naar alles wat het leven brengt aan realiteit
het gruwelijke grauwe en het prille groen
tot droom verheven door jouw gulle…
Winterse scheuten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 in winterse scheuten
knoppen de prille
kleuren van lente al
bolletjes bruinen
aan randen spruiten
vorstwitte stengels
zwart aardse
beschutting houdt
warmte nog lang vast
een micro klimaat
waarin voorjaar
ongezien kan gedijen
om ons te verblijden
met haar onverwacht
schitterende lentepartijen
wil melker
15/02/2019
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Overduidelijk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
566 Ik wil het nog niet missen
Het goudvonk op het water
De vissers op de steiger
Die hopelijk niets vangen
De honden die hun takken
Tot aan mijn voeten brengen
De wind die door mijn haren
De wind die langs mijn wangen
De prille, roze bloesem
De vrolijke narcissen
Het slaperige dorpje
Het woonhuis aan de Ring
Ik wil het nog niet missen…
NIEUWJAARSDAG 2023
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
902 Twee jaar na corona, knalde het vuurwerk in het rond
volgens de metingen op de warmste oudejaarsnacht ooit…
Wordt het nieuwe jaar voortaan met een prille lentedag getooid?
Toch geen bloeiende krokus in de tuin, wel confetti op de grond.…
Onbegrepen beertjes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
557 Vergeet nooit wie u liefde gaven.
Bemin al uw Madonna's.
Blijf uw liefdes trouw.
In de hemel woont een wijze Vader.
Onze Vader die liefdevol wenst,
dat mannen kinderen blijven,
van wie Madonna's houden.
Nooit reist een oude dichter,
zonder beertje in zijn tas.
Beer Bommel met tegenzin.
Tom Poes is in zijn sas.…
Intieme handelingen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
390 Daar gaan de lieden fluisterend
in de zilte van de ochtendwind
in nieuwe rode bloemenjurk
of nette fluwelen broek op pad
om de prille lente te proeven
in een blauw hemelbed
bij de wortels van een bruine boom
en de individuen nemen ons mee
langs vergeten geheimen
de verloren momenten
in hartstochtelijk verdriet
alsof de aardbewoners…
mijmering
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
879 tussen bloesem en vallend blad
verwaaid, schijnbaar verloren
schuilen nog tastbare sporen
van vroege kinderjaren
vol onschuldig verlangen
nog heimelijk geloven
in oude verhalen en prille dromen
hunkerend naar geborgenheid
tussen bloesem en vallend blad
in het snel vervlogen leven
is het broze kind…
jonge rozen
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
2.086 in de schaduw
van je wimpers
rust je blik op mij
vroege vlinders
boven onze hoofden
door de pergola heen
giet een blauwe hemel
de dag in repen
een teder spel
van zon en schaduw
valt uit onze handen
op de grond uiteen
langs okergele zuilen
nippen jonge rozen
met gave lippen
aan het prille licht…
suites voor annemieke XI
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
537 achter de drempel
wachten een ontstoken blaas
en aambeien -
een prille lente
tussen het verdroogde riet
zwemt de zwarte alg
misschien elektrisch
maar jij wilde toch fietsen
tot je jas wegvliegt
ik lig op wacht
in bed in verkrampte houding
mijn hand voor het licht
duiven en kraaien
stijgen loodrecht de hemel in
in de smalle steeg…
levensadem
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
752 de adem van de lentezon
verwarmt de kille aarde
doet ’t prille groen weifelen
en het hoefblad schitteren
de rivier is vloeiend zilver
spiegelend naar de horizon
boven het trage glimmen
ontvlieden grauwwitte ganzen
hun gezamenlijk spiegelbeeld
ze reizen over de einder
naar de grote groene stilte
de eindeloze toendra
waar de zon niet…
broos geluk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.129 onder dadelpalmen
aan een springfontein
begroet ik opgetogen
de klaarte van je ogen
het naakt geluid
van prille woorden
klatert in het water
ongestoord
je glimlach
klimt amandelogig
in de nieuwe dag
je adem huivert
argeloos schep ik
met ijle handen
witblauw
een broos geluk
met weinig woorden
water uit de bron
gewoonweg door…
In prunus bloesemt
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
716 als de wind
in prunus bloesemt
omarm je me roze
laat onze stappen blozen
op het pad naar eerste rozen
door het prille groen
zijn we gegaan het
geel heeft afgedaan
in laatste bloeien en bolt
langzaam naar de zomergroei
mag ik de roos
nu voor je openen op het
nog roze pad van samengaan
want de wind heeft ook de prunus
snel haar…
Morgen wintertuin
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
545 sneeuwende meeuwen
tuimelen dalen
in de prille morgen wintertuin
schetterend op wittigheid
weergalmt ieder keeltje
in het januari licht
met brede zwier
klapperen zij wijd in ’t rond
met jolig gekletter
strijkt het zonnelicht
hun verenkleed droog
adem zacht
tot één glans
zuiver en volkomen
op wiekjes blauwe lucht…
December komt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
664 Door 't donker loop ik
van de prille morgen;
ik keer terug bij 't donker
van de nacht.
De tussenuren slijt ik
in het kunstlicht van kantoren.
Mij deert het niet,
ik weet als nooit tevoren:
ik koester deze donkere dagen.
Het daglicht kan mij nauwelijks
nog verdragen.…
Onwijs gek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
432 van jou nog
iedere keer als
de cirkel
rondde in
schoonheid
met een
jeugdige
levensluchtige
vitaliteit in
de kleur van
het eeuwig
zeldzame elixer
een verleidelijke
lieve uitdaging
om halsoverkop
te zoenen met
de uitdagende
ondeugd in het
donker van je ogen
daar raak ik
helemaal van
ondersteboven
want al vanaf
mijn prille…
De Ketting
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
226 De ketting rammelde aan alle kanten
nauwelijks zichtbaar als die was
geen tekenfilmveil echter
geen slijptol kwam er aan te pas
om al dat opgelegde via
omleidingen te beslechten
oneigenlijke schuld af te schudden
geduld en standvastigheid na
sinds het prille begin te zijn bedrogen
te streven naar niemand tekort doen
maar het keramieken…