1728 resultaten.
Stille getuige
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
630 Aan de muur een schilderij
veel rood en gouden steken
het hangt er al een eeuwigheid
door oma geborduurd
Het vreselijke Heilig Hart
de armen zijwaarts uitgestrekt
al zouden zij je roepen
bescherming in de buurt
Maar andere handen kwamen
besmeurden een kinderziel
en aan de muur het Heilig Hart
de ogen nimmer uitgegluurd…
Ik ben vrij!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 Vandaag ben ik bevrijd, ik mag zeggen wat
ik wil, ik mag roepen schreeuwen, schrijven
want eens was het stil.
Daarom vier ik feest op deze dag in mei,
want ik ben bevrijd, ik ben vrij!…
Heden en herinnering
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 en weer is hij onhandelbaar
omdat er niemand is
die hem begrijpt
hem leidt
op zijn onzeker pad als
benen hem niet kunnen dragen
antwoord weet
op zijn nog ongestelde vragen
de angst wegneemt voor leven
loslaten is zijn overgave
maar heden en herinnering
strijden heftig met elkaar
hij is nog lang niet klaar
roep de zuster maar…
Het gevleugeld orkest
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
514 de horizon danst
waar het land verstilt
trillen torens
in blakende zon
nog zoekt de vogel
in schaduw een schuilplaats
zwijgt het gevleugeld orkest dat
fluitend de zomer had ingezet
stilte heeft een klein staartje
in de roep om een bruid
verstoren koren krekels
de rust met hun paringsgeluid…
agora
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
459 tussen al die ruimte binnen steen
verandert het gezicht van mijn
geborgenheid
de weg is zoek, langs veel
te brede zomen
er is geen pad
dat veilig is
wel is er mijn keel
mijn hart en wijde oren
en een stem die stilte schreeuwt
mijn roep in angst
de ruimte geeuwt
en alle deuren sluiten…
niet slapen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 in deze doorwaakte nacht
hoor ik de klagende roep
van een zwarte zwaan
in dit winters noordland
mijn slaapkamer
als wachtkamer
ik houd me doof
maar mijn lijf wil slapen
het duister breekt
ben ik de waker die het
vuur brandend houdt
en wacht op wat komen gaat
ben ik bang
om me los te maken
bang voor het verlies?…
incommunicado
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
507 woorden
in veel talen
maar kan je niet bereiken
al woon je dichtbij
lijkt het
of je in het verre Patagonië bent,
toen post nog bedeeld werd te paard
toen telefoon en telegraaf
hun digitale opvolgers
globale connectiviteit
nog toekomstdromen waren
ik blijf briefjes
in een fles
in zee gooien
die je niet bereiken
ik blijf roepen…
Vogelgriep
snelsonnet
4.7 met 6 stemmen
834 Na Hekendorp, Ter Aar kwam Kamerik
‘Daar waart de vogelgriep,’ zo klonk de roep
't Kwam door besmettelijke smientenpoep
‘Waar ligt nou toch dat Kamerik?’ vroeg ik
De hanen kraaiden, zelfs de duiven koerden:
‘'t Is logisch, Kamerik ligt vlak bij Woerden!’…
Licht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
480 Ik hoop op Hem
roep op tot de strijd
beef van angst
gord je wapens aan
het verbond
zal nergens toe leiden
wees niet bang
voor
wat angst aanjaagt
de Rots
waarover
ontzag struikelt
Hij houdt zich verborgen
Die op Sion woont
vraag de doden
om raad
voor
de levenden
nacht overal…
Tel uit je winst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
451 gratis gehoortest
graag voor
varkenshouders zij
horen het
enorme gegil
van de
hulpeloze biggetjes
niet
dierenactivisten zij
die opkomen
voor hen
waarschuwen ons
via de
radio beluister
dit verdriet
deze diertjes
zo prachtig
zo teder
klein in
bittere nood
hoe kunnen
deze boeren
roepen hiermee
verdien ik
eerlijk mijn
brood…
rites de passage
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 ver van het
wereldse lawaai
loopt de jongen
met bel en lantaarn naast
de priester door de
donkere velden
naar een stervende
vrouw voor de laatste
sacramenten
de roep van een
kraanvogel breekt
door de duisternis
rites de passage
vergeten beelden
in zwart en wit
het leven de kunst
van schaduw en licht…
Engel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
442 als je vliegt
op onmeetbare hoogten
met eindeloos uitzicht
kijk ik mee
als je duikt
in donkere diepte
op zoek naar inzicht
breng ik je licht
als ik roep
als ik zwijg
als ik je laat
weet dan
dat ik het ben
die altijd naast je staat
dus vlieg maar
duik maar
laat het tij maar keren
je hoeft me maar te vragen
en ik zal…
ZOEKTOCHT
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
626 Ik heb je gezocht
in de supermarkt
bij de bakker
in de ruggen van mensen
mijn roep tevergeefs
nu in stilte gedompeld
ronddolend in een
verstard geraakt lijf
in fluisteringen
je naam gespeld
alsmaar en alsmaar
tot ketting geweven
ik heb je gezocht
in het parkje om de hoek
bij de slager en in
het verhaal van een boek
en ik zoek…
Ode aan Martin Bril- enfin Martin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
576 Enfin Martin
domheid is inderdaad brutaal
pathologisch mondig
Miskend
zelfgenoegzaam
grotesk
Het zet zijn wangzakken
van misprijzen op
als een brulkikker
Het blaast
zijn leegte op
en denkt ondoorzien te imponeren
als een keizer zonder kleren
Domheid is gewend
dat roepen
effectiever is dan denken
de aanval
effectiever dan…
toen jij er was
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
517 alle stemmen zijn
uit haar verdwenen
achter de binnenste muren
waken ze ze wassen haar
ze schreeuwen snikken
huilen en roepen
leggen haar in het stenen veld
van geesten en goden
waar niemand zo licht
zo stil kan leven
in het oog van zon en maan
een vaalwitte valk bidt in de lucht…
alleen slaap ik maar
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
330 ik ben slechts een man
slapend op pallets van hout
vanonder zijn jas
een meermaals roepen
is hij alleen maar de man
die op pallets slaapt
man slapend op hout
breed palet zonder kleuren
vlonder verdreven
vanonder zijn jas
roept een slechts drijvende man
alleen slaap ik maar…
weemoed
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
3.293 misschien is dít het wel,
heimelijk nog hechten
aan wat ooit verloren ging
aan vage schaduwen in de
schemering, een zacht geruis
een verre roep, een geur
een oude afdruk in het zand
iets van droeve leegte voelen
in een stille polder
terwijl er een zwalkende
dierbare vogel vluchtig
in het niets verdwijnt…
Wij samen
hartenkreet
3.7 met 21 stemmen
2.007 Maar zij roepen je voor niks,
je houdt alleen van mij,
we horen bij elkaar,
dat maakt me superblij.…
Zwarte vlinders
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
887 Zie, de dwaallichtjes,
stille vriendjes,
roepen sterrenregen.
Strooien de gewonde aarde
in het rond.
Tweezijdige bliksems
als een zilveren sleutel
laten niets achter
dan het geluid van de stilte.…
afscheid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.757 groter gaapt het gat
tussen trein en perron
roepen wij bij vertrek
nog woorden die flarden
in de wind
weldra door de wissels
is het gaan een feit
rest jij ginds op het
door mij verlaten station
en ik hier in het late uur
treinen zijn er voor het
vertrek de leemte tussen
trein en perron voor de tranen…
zachte huid
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
696 in het landschap
van de zachte huid
ontwaart voor mij
nieuw leven
de bast van de
oude blauwe eik
opent zich als
een jonge maagd
om zonlicht smachtend
te verweven
met een roep die
om bevruchting vraagt
en doet niet anders
dan wordt opgedragen
door de ringen van zijn
bestaand verleden
maar zich ook opent
voor geleedpotigen…
Als diamantjes
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
2.755 wanneer ik jou lees
blijven mijn woorden steken
ze zweven rond in mijn hart
gedachten ontspruiten
genietend van elke beweging
die zonnewarmte doet opstijgen
in hoogtes van gewichtloosheid
laat ik het op mij inwerken
roep en mompel van alles
maar jouw woorden tollen als diamantjes
op wolken zo zacht door mij heen……
Moe
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
1.147 Ik zou willen roepen,
schreeuwen, gillen
Ik hou van je
maar ik voel me leeg,
zo leeg van binnen.
Mijn handen beven,
een krop in mijn keel
Ik heb je nodig
zin om me neer te leggen.
‘k Sluit mijn ogen,
mijn gedachten rusten
op tafel.
Mijn hand wil
niet meer,
niet meer bewegen
weigert,
weigert te spreken.…
BLOEI
poëzie
3.7 met 13 stemmen
4.853 O, vrouw,
bloeit schaduw waaierbloem en firmament,
dat sterren schrijden in de gang mijns bloeds
en nacht de weerklank van de roep der handen
en uit de zoom van mijne donkerheden,
onder de hemelbruggen mijner armen,
het maanzeil tastend over dansend stroomlijf
o, het zal stranden aan gifspelonk der ogen,
vrouw…
Ik heb je eindelijk laten gaan
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.570 maar roep: Het is hier lentefris!
Terwijl ik nu
mezelf zo mis…
Vaders
gedicht
3.9 met 49 stemmen
23.002 Ze roepen hé joh, je weet het hè,
en lezen de krant.
Over de rand kijken ze mee
hoe je je huiswerk doet
of niet.
Je staat versteld van
wat ze weten over de wereld.
Meer dan van jou bijvoorbeeld.
Vaders zijn zo. Ze laten niets merken
tot er iets is.…
Zonsopgang einde zomer
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
606 De neiging ontstaat
om mijn geluk weg te geven
- ik vind wel weer nieuw -
weerstaat zonder twijfel
de roep van verbondenheid
waarbij ik speels
een lach bezorg
in de glinstering
van jouw ogen.…
Na de aardbeving
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
802 Ik schreeuw, ik roep luid je naam.
Ik ween, ik bid, ik zoek.
Waar! waar! O God!
Waar moet ik zoeken in dit verwoeste land,
in dit onwezenlijke tafereel.
Maar ik zal zoeken.
Ik zal onophoudelijk graven,
scheppen en bloeden
totdat ik je vind.
En dan hou ik je vast.
Dan zal ik je dragen
zolang ik je dragen kan,
mijn kind.…
Bevestiging
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.051 Hoe vaak moet ik zeggen
dat ik van je hou
Hoe vaak moet ik roepen
dat ik op je bouw
Hoe vaak moet ik fluisteren
dat ik om je geef
Hoe vaak moet ik bewijzen
dat ik voor je leef
Hoe vaak wil je horen
dat ik aan je denk
Hoe vaak wil je zien
dat ik aandacht aan je schenk
Hoe vaak moet ik denken
Dat jij dat anders ziet
Ik geef je al wat je…
liefste
gedicht
2.1 met 315 stemmen
37.473 liefste
ik roep naar je
over de bergen
liefste
ik loop naar je
over het water
liefste
ik leef naar je
onder de zon
jouw handen
hebben mijn huid doen smelten
jouw vogels
zijn door mijn haren gevlogen
jij woont
in mijn handel en wandel
ik wil je boot
door de nacht zijn
ik wil je strand
overdag zijn
ik ben je schaal
wil je mij…