Alle inzendingen over ruis

958 resultaten.

Sorteren op:

in het blauwgroen van je ogen

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.134
je brengt structuur in muren tot gezichten je ademt liefde in het ruisen van de wind in het blauwgroen van je ogen lees ik dat je mij bemint ik ga je zien als morgen woensdag wordt, de nachten zijn geweest en dagen zijn gesmoord in wachten ogen zullen even blikken schrikken en elkaar verbazen ik zal je stem herkennen in de woorden…

een bui bij volle maan

netgedicht
3.3 met 98 stemmen aantal keer bekeken 31.715
het vriest maar in de sneeuw zie ik je dansen een bui bij volle maan je sluiert geel in witte kansen ik hoor stilte in het ruisen van de stad de bomen wachten af, weten van mijn tasten op hun bast samen op bevroren grond die wortels voedt uit vele levens, ik laaf me aan je lach die ook op lente wacht dwarrel maar met mij en…
wil melker23 februari 2005Lees meer >

Met een veer tussen de vingers

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
slechts de witte lelies weten het wanneer ze luisteren naar het ruisen van de wind achter een optrekkende mist van tranen, troost daar waar de vlinder zijn vleugels spreid terwijl de arme dichter met een veer tussen de vingers de kwalen lichter schrijft balsemende woorden honing dat de rauwe wonden zalft, een nieuw mens de hoop…

een mooie dag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
badend in het schijnsel van het zinderende ochtendlicht omgeven door het ruisen van de traag bewegende zee betoverd door een vlinder die een daverende dans verricht onschuldig en bekoorlijk en zo dans ik met haar mee het klamme mos, de paarse bomen, weerkaatsend in de felle zon de geuren die de prille lucht haar stille gratie geven erkentelijk…
Yadasampati25 november 2020Lees meer >

Hier al op dit aardrijk

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
Al vroeg versierd dit jaar de huizen Rond Sinterklaasfeest al met licht De mens is moe van nieuwsbericht Grafiek en ruis, ‘t elkaar verguizen Bewoners hebben zo hun zorgen Zo klein was hun planeet nog nooit Servetten worden mooi geplooid De vrees voor ziekte weggeborgen Kristal en Wedgwood op damast De stalletjes bij dennenbomen Een zweem…

waarin je leven slijt

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 975
soms lijkt het of de dag van gisteren niet is geweest niet heeft geleefd als beest, maar weggegleden is tussen vingers die niets wilden als zand beland in de vergetelheid van zomers strand hezelfde ruis stuurt trage uren in het huis waarin je leven slijt in het nutteloze hemel turen dan is er spijt breekt morgen al op voorhand…

Zo Voor R.

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 576
Zo zou ik eeuwig willen leven Met jou in ons geliefde huis In doodse stilte, zonder ruis Zeer innig met elkaar verweven Jij bent nog lang niet uitgeschreven Mijn ganzenveer is ook nog struis Zo zou ik eeuwig willen leven Met jou in ons geliefde huis Bewust, gerijpt, met groen omgeven In onze harten feestgedruis Als huisdier - de computermuis…

wie deelt het leven met de dood

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 989
ook de lucht is nu gereinigd woorden zijn steriel zusters knippen scheren en joderen een groene man die lacht het mes dat wacht en zonder spreken snijdt de huid tot helften splijt vrouwen zuigen het verboden vocht, stromen dat niet mocht vaten worden afgeklemd stilte is al overstemd door het ruisen van de pompen bloed wordt levend…
wil melker29 januari 2003Lees meer >

drift in het stappen van mensen

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.033
bomen zijn weg uit het bos het ruisen is aan het verhuizen jengelt nog na in versgezaagd hout op het mos hun zielen dwalen in het woud van oudsher dat tot park verwordt paden van naalden zijn al door asfalt vermoord hoor drift in het stappen van mensen, hier knispert beschaving stilte verwensend met schreeuwen in dolle verdwazing…
wil melker26 januari 2003Lees meer >

een leven aan de zelfkant

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.089
bomen ruisen groen stammen kringen statig bos en wuiven met hun takken eens per jaar de bladeren los die dwarrelen een kleurig herfsttapijt dat in de winter modder wordt en het geluid van stappen smoort niet alle bomen maken bos ze hechten niet aan struiken vervlechten moeilijker met sfeer uit sprookjes van weleer ze staan wat…
wil melker29 december 2002Lees meer >

Chinees liedje in Europa

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 449
Het meisje waaiert haar waaier, waaiert de brug op, over het koele water De heren turen terloops naar boven, het vrije meisje wil zich verloven Het meisje waaiert haar stille wenken, de ruches ruisen, wat zou ze denken?…
Zywa30 september 2023Lees meer >

Eigen schaduw

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 672
Er is een zwarte bladzijde over het ruisen van het leven bedoeld om in alle eenzaamheid aan een vreemdeling weg te geven een duistere schaduw van jezelf wanneer je niet meer kunt praten het dolle feestgedruis is afgelopen vergeef jezelf tussen de zondaars je doet wat je niet kunt laten maar je bent lam en straal bezopen keer je…

piep

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 320
De ruis van het geluid dat een tijdje voor het filter blijft hangen en je even niet je best moet doen om de trillingen niet op te vangen. Even zolang tot je vergeet dat je niet over niets nadenken kunt, je de gedachten tot in het kleinste puntje verdunt.…
juan4 februari 2026Lees meer >

HET WAS NAJAAR TOEN HIJ STIERF

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.712
liefhad ze ruimden zijn verdorde blad de kleuren verpulverend tot herinnering en ze wachtten op de warmte van de eerste zonnestralen en haar lach maar ze miste het voorjaar en zijn eens zo statige stam waar ze altijd tegen leunde ze miste zijn knoestige handen die haar hadden geliefkoosd bij elke najaarsstorm het vertrouwde ruisen…
Anne-Mieke4 augustus 2003Lees meer >

liefde

hartenkreet
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.952
nooit zonk ik zo diep In de ogen van de mens Nog nooit was mijn liefde voor iemand zo intens Nog nooit heb ik van iemand zoveel gehouden En nog nooit heeft mijn gevoel Zolang stand gehouden Jij bent mijn levensdoel Mijn hele hebben en houden Jij bent mijn geluk Het beste wat mij is overkomen Ik zie je in de wolken hoor je stem in het ruisen…
carlijn15 juni 2004Lees meer >

Schelpen 2

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.697
Zijn jas hing als een schreeuw tegen de hemel op die dag en die minuut voorbij aan ons begrip en telbaar vóór zijn dood Ik dacht het te horen ik dacht zo dadelijk doe ik mij handen voor mijn oren ik sluit mijn schelp voor zijn vreselijke woorden tot mijn bloed alleen nog maar de zee hoort ruisen.…

Arbiter op een botter

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.319
Een mast en eigen baas arbiter op een botter in een gevecht met de zeeboezem Onverwondbaar en hoogbouwend sla jij jouw golven om mijn oren in het vaarwater van mijn hart Eenmaal staande op vaste bodem hoor ik nog steeds de golfslag ruisen maar de herinnering verwatert Ga voor me staan, nog een keer en overspoel me met jouw liefde laat…
Namasté15 december 2005Lees meer >

Magische update

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 485
ik voelde hoe de lucht dunner werd toen jij binnenkwam pigmenten op de muren kleurig oplichtten door harmonisch samenzijn in een verhelderende schijn werden onderlinge blikken steeds klaarder klonken stemmen duidelijker in een meer verfijnde articulatie jij zorgde met een bijna magische update dat ruis en stof verdween misverstanden…
wil melker11 november 2019Lees meer >

Avondrood

hartenkreet
4.3 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.959
Avondrood zo warm zo zwoel Het mooie strand verlaten en puur Mijn voeten spelen met het zand Terwijl ik naar de horizon tuur Alleen het zachte ruisen van de zee De wind plaagt mijn krullende haren Tranen lopen over mijn wangen weg Herinneringen zullen eens verjaren….…
car13 april 2005Lees meer >

De vitale vibraties

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 464
heb met bomen gefluisterd naar het ruisen van bladeren geluisterd in tientallen jaren van groei maar de vitale vibraties zijn over in het geluid van het lover hoor ik niet meer je bloei in het tasten naar warmte voel ik rust en gelatenheid in de groen bemoste basten nog staan ze fier torenen hoog boven mij uit in het samen beleven…

Een meisje

poëzie
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 5.801
's Middags loopt ze in het bos te schijnen, haar ogen tussen bladen als twee kleine vuurjuwelen, kijkend in een laan - bladen ruisen weer dicht, ze is gegaan. 's Avonds lacht ze in een stille kamer, zonder 't zelf te willen wordt ze weer dromerig en lacht minder en minder - zegt goênacht.…
Herman Gorter30 november 2018Lees meer >

Aan zee

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 677
m'n oren raken verstopt het wordt stil om me heen men zegt dat ik iets aan m'n gehoor moet laten doen maar ik houd me doof en m'n oren fossiliseren tot schelpen geluk is slechts 'n gevoel dat we door denken opwekken zo verwezenlijk ik 'n ideaal waan mij in 'n houten huis in de duinen aan de Noordzee en schrijf ongestoord bij 't ruisen…
Custor26 juni 2008Lees meer >

Vocht niet vergeefs

netgedicht
4.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 662
tranen verdring ik niet meer als verloren takken prikken ik laat nu vrijelijk komen louter mijn geharde aard verzacht de geblakerde bomen tot groen herlevende gaarden waar duister zonder dreigen vocht en verkoeling brengt vallende druppels ruisen blaren en dorre korsten mos drenken de verdroogde gronden van mijn lege sprokkelbos op…
Ludy Bührs5 augustus 2008Lees meer >

Een dwarse streek

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 653
want somberheid was troef maar uit de bak trekken toch al snel hoge tonen aan een speelse bel een dwarse streek over slaperige snaren brengt het pril geluid niet tot bedaren zij lijken nog ontstemd maar als de zon gaat schijnen zullen dissonanten zo verdwijnen dan gaat het lentelied echt bruisen laten violen koude beekjes warm ruisen…

Wiegend op wind

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
ik weet met een lach dat ik ooit god ben geweest tenminste dat heb ik altijd gedacht als ik lig in het gras en speel met de wolken die in kleur en vorm de hemel bevolken praat tegen bloemen die wiegend op wind mooi staan te zijn hun harten openen in aandacht voor mij bomen hoor die in hun donker ruisen dissonanten uit melodieën kuisen…
wil melker3 februari 2015Lees meer >

De geopende deur

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 610
de deur van kunst staat open en ik ben naar binnen gelopen en wandel nieuwsgierig door de kamers en lange gangen met imponerende doeken en in leer gebonden boeken op de tafel van wortelnoothout ligt een witte veder ik hoor het ruisen van mijn bloed warm en zoet dat als een rivier door woorden stroomt klei in hand van de…
baruchacha13 oktober 2010Lees meer >

zee van rust

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 516
de zee kent slechts schaduwen van wat er boven hangt of rusteloos op drijven blijft de zee neemt je eindeloos mee als je erin springt en loslaat los je langzaam op in water de gedachten waar je nu nog alle kanten mee heen dobbert worden één met de druppels ruisen slechts nog als de golven van een tijdloos eb en vloed adem in en dan…
geeraardt23 februari 2011Lees meer >

Hoogste leven is de liefde leven

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.348
Liefde is de onrust van het rusten, Het bewuste van het onbewuste, In de liefde die zich zelf herkent, Ruisen aarde, zee en firmament.…

bomen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
wat je schrijft is altijd een versie er kunnen ook andere versies zijn de boom langs het water kent zo meerdere uitdossingen omdat we denken dat elk ruisen van haar bladeren vertelt wie wij zijn blij: gelukkig ruisende bladeren droevig: melancholiek ruisende bladeren kwaad: driftig ruisende bladeren rustig: windstille bladeren dood…