711 resultaten.
Ik houd mijn jaren in de hand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
440 Ik houd je woorden
In mijn hand -
Een schelp vol verzen
Die jij voor ons achterliet,
Je band met de Eeuwige,
Met zijn onvolprezen natuur,
De schepping die Hij
Voor jou en mij achterliet -
Ik doe mijn ogen dicht
En draag mijn jaren in de hand,
Droom van mijn studentenjaren
Waarin jij ons begeleiden mocht
In de zoektocht van ons…
Muze
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 the lady in blue
beschreeuwt ,
al beeldend,
haar schoonheid
die zich tevens doch
onvermijdelijk mengt
met sterfelijkheid
dat is wat ik voel,
het wonderbaarlijke
doet ook lijden,
wordt met melancholie
aangelengd
het is niet enkel
de schepping van een vreugd
vertaald in een sensuele zucht
het heeft ook de dood in zich,
verlies…
Genesis (Spiritueel)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 Het lied van de schepping
spreekt nog altijd van bewondering
in brullende stilte van de zee
wind die dat zacht teweeg bracht
het maagdelijk ochtend licht
voor de geboorte van de zon
de maan met al haar verschijningen
in een heldere nacht
meer kon er niet worden gedaan
het is voldoende dit alles zien
voelen en te ervaren
dat goddelijk woord…
een vleugje hemel in de zin
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
909 ik leg de schepping
aan je voeten mijn godin
zie mij lopen op het
stukje aard, een vleugje
hemel in de zin
ik lach je alle
paradijzen toe
de appels en de slang
ik sla de jaren om
verliefd al eeuwenlang
je hebt iets goddelijks
waarvoor ik val
bezit mijn ziel
bespeelt mijn geest
mijn lichaam voelt je overal
jij bent mijn wereld…
WERK IN DE AARDE
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
525 grond
verzonken verteerd leven
in zich laten komen
om over te brengen
in de sluimerwortels
van boom plant en bloem
het barre getij
verzorgt verborgen voeding
voor ongeboren bloeikracht
die stil haar sterkte vergaart
zich in de lente zal tonen
vol machtige heerszucht
of tere nietigheid
beide dienen elkaar
in de ontwaakte schepping…
Oude jas, nieuwe tijd
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
684 Als vissen konden praten
en bomen konden lopen
als mensen zouden zwijgen
dan hoor je vogels lachen
Als Onze Vader
die in de hemel zijt
op aarde terug zou keren
krijgt hij spijt van zijn schepping
Iemand valt van zijn geloof
een ander valt van zijn stoel
de stad is blind en doof
hoop raakt zoek in het gewoel
Niets is wat het lijkt…
EN OMGEVING
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
927 in het gras net zo koud als de stenen
die niet willen smelten als je valt
sneeuw daalde neer op mijn geweten
wat bleek ik een integer mens te zijn
zonder aan kracht te verliezen in de schepping
ik maak het groen om tussen te wonen
zonder de klacht maar enigzins in te perken
want van liefde krijg je nog rode oren
alles fluit mee in de bomen…
Jouw fenomeen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 je ogen glansden
hun warme cirkels
wikkelden de wereld
tot intiem samenzijn
in die intensiteit
wilde ik jou heel nabij
zacht vibreerde
jouw energie in
confrontatie met
immense pulsaties
van ongekende kracht
in jouw tsunami lach
als aan de grond
genageld heb ik jouw
fenomeen totaal
geabsorbeerd een
schepping die in hier
en nu…
Zwart hart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
381 eenling
die daar naar binnen gaat
in oprechte bewondering
de rest achter zich laat
er zijn geen contouren
op muren van kracht
en emoties die pulserend
bewegen in leven geven
soms varieert
licht naar helder rood
als zuurstof zijn
opgelichte kleur bloost
kom ga mee terug
naar de lichte pigmenten
buiten waar zon en huid
nog van schepping…
Het geluid zong
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
748 het geluid zong
stilte weg
vulde lucht met een
aangename sensatie
golfde in een zachte
hypnotiserende frequentie
bespeelde het brein
met een rustgevend refrein
het ontwaakte
in lang rustende
altruïstische lagen
van de bezielde natuur
dit was het uur
na eonen verwachting
waarin gods vuur de
schepping ging warmen
met de geboorte…
Mozaïek
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
865 van de kerk op de Lammenschansweg
schopt een jongen een bal met de punt van zijn schoen
zoals jongens van elf dat op muren vaak doen
het geluid stuitert mee terwijl ik hem passeer
de kerk valt niet om, zelfs geen steen laat zij krenken
zo rotsvast torent zij boven dit voetbalspel
Waar de zon op de grond schitterde, op het beeld
van de schepping…
wedergeboorte
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
761 de stilte is gestorven
aan prille woorden
zwijgende strakke lippen
ontdooiden
aangeraakt door de echo
van zachte golven
die de duwende lucht
ontkooiden
een nieuwe schepping
werd onstuitbaar
verworven
bevroren in diepe
levensaders
verstokt in
lijfelijk gelid
waar een moedeloos
verloren gemoed
de keel vernauwde
door een hart dat bloedt…
0110
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
719 werk
bovenal zag ik mensen
in alle formaten, geuren en kleuren
ze zweetten muziek, net als ik
en deinden dezelfde zee
onder meer dan één teevee
het was de eerste keer
dat oktober weer revolteerde
en op weg naar huis toe
een maatje of twee teveel
in hun verzopen ondergoed
wie het ook had gezien zei
dat het nog eens goed was
de schepping…
Sluimerende branie
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
544 Mijn hart liet geen hart koud
en mijn handen waanden zich ineens
deel van een nieuwe schepping.
Een woud van sensaties kwam aan de oppervlakte
van mijn tast drijven, als een fles met een boodschap.…
Het magisch verlangen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
570 devoot sokkelden
heiligen tegen pilaren
armen gespreid en
ogen vol eeuwigheid
ook het glas in lood
in hun langgerekte boog
trok de blikken omhoog
weg van het leven buiten
in kleur liet religie
de schepping zien
vol met mystieke figuren
ook op plafonds en muren
ik voelde als kind
het magisch verlangen
om het aparte van zalig zijn…
De zachte dood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 zag het zonlicht
valer worden
wind schraalde in
een al veel te droog
seizoen aarde verloor
haar bloeiend groen
kleuren verdoften
hun glans in
een tekort aan
pigmenten zelfs ziel
kreeg geen kans
om even te gloeien
de smidse van
schepping loeide niet
vlamde amper in
zuurstoftekort voor
het blauwe segment
dat echte hitte…
Tweede man
gedicht
3.4 met 33 stemmen
14.872 .
-------------------------------------------------
uit: 'De simulatie van de schepping', 1989.…
Door schering en inslag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
581 trappen kan
losse draden
die geen patronen kennen
door schering en inslag
van twistende stemmen
waar de hoeder zoek is
in een schreeuwende nacht
die door gewetenloze stilte
talloze malen wordt verkracht
jij foetaal wil wederkeren
naar de warme moederschoot
om daar de rust te vinden
die jij op het wad genoot
kom vriend
voel de schepping…
- Zien zonder verstand -
netgedicht
4.2 met 44 stemmen
510 ontroert weg te snijden,
wat transformatie kon overzien,
drenkt angst in louter eigen zwijgen,
duidelijk losgekoppeld
van bronnen en energieën
klaar ziet het daglicht, wat niemand wil
door het met roet bevlekt gordijn,
om energetische banden te verbinden,
onteerd in behouden zonden van eigen zijn
door elk tijdsperiode heen,
tracht schepping…
LINDE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
515 En als de schaduw met het licht speelt
raak ik in dromen verzonken,
ontstaat een schouwspel dat nooit verveelt,
ben ik van tederheid dronken,
omdat de zon zijn meesterwerk verricht
aan de linde die ik omvadem:
de schepping van leven uit adem,
een onverdicht gedicht...…
Het is niet te bewijzen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
647 Wij mogen in God als Schepper geloven
Dat Hij de hemel en aarde gemaakt heeft
En zich nog bekommert om alles wat leeft
Zijn schepping gaat ons verstand te boven.…
Ik liep
gedicht
2.4 met 19 stemmen
5.448 Ik liep om vier uur 's ochtends door de stad
en zag de dingen moe met vroege ogen aan
en sprak bekrachtigend de naam van ieder ding
- aanlegsteiger, vuilnisbak, twee fietsen
brugleuning, benzinepomp, lantaren -
En 't was als snoerden deze klanken
de schepping meer tezaam.…
Zijwaartse beweging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 De mens bewondert de sterrenhemel
de bloeiende aarde en zichzelf
en vraagt zich af:
Zou de schepping beter kunnen zijn?
Zouden wij menslievender kunnen zijn?…
ik lapte met liefde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.007 de tijd met een
imaginair voelende eeuwigheid
mijn kroonjuweel gaf ik
potentie door een evolutionaire
dimensie, met zuurstof en zon
groeide het beste en won
maar het bloeide
in eerzucht de sterkste te zijn
macht laten gelden en
op hun minderen schelden
ik lapte met liefde
en hoop op een hemel
het aardse bestaan, maar mijn
schepping…
De stem van leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
366 in dromen die
de stilte herriepen
met een zacht
verteld verhaal
ik weet dat zij
ons meenamen
naar de plaatsen
waar zij tezamen
kwamen met het
leven in het bos
nog zijn zij er als
ik jouw vingers
zie spelen en er in
de kamer een
vage boslucht hangt
ze zijn nog niet
verdwenen dichter
bij dan je denkt want
hun aandeel in de
schepping…
Aanvaarding
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
321 Mijn dank dat ik vanmorgen mocht ontwaken
dat ik het licht van de zon weer zag
de schone schepping en alle volmaakte zaken
in het licht van weer een nieuwe dag.
Eens zullen mijn dagen voorbij zijn gegaan
dan zal er een nieuwe zon weer schijnen
in warmte en liefde van nieuw bestaan
dan zal alle pijn en verdriet voor eeuwig verdwijnen.…
Shiva
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
685 Een IS-beeldenstorm vlakbij Masul,
’t bekogelen door fans van een fontein,
een gevel die zo nodig wit moest zijn -
vernielingen…, en ons ontgaat het doel.
Of hebben Shiva’s kwast en fles en kris
een archetypische betekenis?…
Omnia Vanitas
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.845 Niet zijns dan was de schepping eigen,
maar hij niets dan een vroeger wens.
Niets meer dan ooit door mens geschapen,
een langzaam vergeten waanidee.
En God ging dood, maar zeer tevree,
want God had nog een laatste wapen.
Hij liet de mensheid voor wat het was,
angstig of domweg in arrogantie,
heel stilletjes nam hij de benen.…
Hun adoratie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
479 schaduw op het
licht groene mos
waar je voeten
dwaalden langs
zonnebanen die
elkaar ontmoetten
voorbij de oude
stammen waar het
leven getekend
stond op de bast
jij was de gast
op de open plek
waar herfstblad
de loper schitterend
kleurde met oogsttinten
in een dansant
verschijnen bezong
jouw stem met
een lieflijke sonate
de schepping…
ochtendgloren
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.088 druppels
schitteren in vlagen
van de stervende
maneschijn
door knarsende kiezelstenen
schuifel ik naar de bank
gelegen aan het pad
langs de waterpartij
hier zet ik mij neder
en zie de dag traag
ontvouwen met een
schaduw aan mijn zij
deze plek van eindeloze duur
schept vreugde in een
onnoemelijk ogenblik
hier ontmoet ik de schepping…