1079 resultaten.
Fabriek
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.033 Hoe zeg ik dit precies en goed,
Op enig moment begreep iemand
Dat licht niet in water ontstaat,
Maar dat je voor het maken van licht
Wel veel naar water moet kijken,
Hij gaf de voorkeur aan mooi water
Dat geen voorzetsels nodig heeft,
Water dat een bloem is, een hand,
Een paar schoenen, een mol,
Er waren nog meer dingen
Die hij meende te begrijpen…
Riviergezicht....
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
608 We keken
uit
over de stroom
die nauwelijks stroomde
De reling
voelde al warm aan
't was de rivier
die ons raakte
Het was
een dag
zonder wind
zelfs geen briesje
Het water
rimpelde en plooide
ontroerd door roeiers
die hun ruggen bogen
voor de brug
die ons droeg
op goede voet
met onze schoenen
Die dag
leek omgevlogen
als…
Het leven vraagt om keuzes.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
445 Dat vraagt om iemand van formaat die
in zijn eigen schoenen kan staan.
Je kwaad maken helpt vaak geen
zier. Dat is een neurose die gaat
over het roken. Zelfstandig zijn gaat
voor vertier. Dat is iemand met het
streefgewicht die zijn eigen potje
gaar moet koken.…
Voor mijn vader
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.687 In de herfst van je leven
doe je warme schoenen aan
en een stevige jas
tegen het guur
Je trekt nog eenmaal
een beschutting op
in oude woorden
om vroegere dromen
Zilverwit blad dwarrelt
oneindig langzaam
maar onvermijdelijk
naar de koude harde grond
Je merkt de zachte
landing op
en beseft
dat in berusting
waarheid wordt gevonden…
ik blotevoet de grond
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
765 ik ayasophia
de Bosporus en
keer de rug aan
westers denken
nu komt de rust terug
die deze oversteek
gaat schenken
in steen heeft wind
herinnering gestraald
de grond heeft nooit
getreurd om alles
wat er is gebeurd
zij bloedt haar oogsten
in draaien naar het oosten
ik schop mijn
schoenen uit
en blotevoet
de grond
ook…
je kop is vol weten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 je hebt alles
verbrand en verdaan
schoenen versleten
hielen gekust
klieren gesust
je trapte teveel
op eer en geweten
je snoof
inhaleerde de tijd
spoog op de toekomst
het verleden
heeft je bevrijd
omdat alleen oud
je vertrouwd is
nu kom je bij ons
je handen zijn leeg
je kop is vol weten
je maag zonder eten
geen huis en haard…
Aangelegenheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
87 knalwit overhemd
om autoriteit en betrouwbaarheid
uit te stralen met de tegenstelling
tussen licht en donker
om aandacht te trekken
Afhankelijk van de aard
van de aangelegenheid
moet een stropdas rood
of blauw zijn
Om afleiding te voorkomen
heeft het geheel de juiste snit
(niet te lang – niet te kort)
en zijn de donkere schoenen…
Eigen keus
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
544 De dagen zijn steeds vaker vloeibaar met
onvoorziene schade zonder het opendraaien
van de juiste kraan vol medicatie die werkt.
Ik kijk sta langs de zijlijn en ween in stilte.
Haar eigen fietsbanden zijn bijna versleten
alles kraakt en piept, zie deze schaduwen
terwijl zij rijdt, ze zijn kamerhoogte groot.
In fietstassen neemt zij oud nieuws…
Versleten
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.021 Welke zaken zijn versleten
een jas, 'n schoen, een sok
en opa niet te vergeten
loopt al jaren met een stok.
Een versleten vriendschap
door té intensief gebruik
op het trottoir een voetstap
het oor van een aarden kruik.…
Verwachten?
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
3.053 Dat is triest, maar het geeft wel aan,
dat je ten allen tijde
heel stevig
in je schoenen moet blijven staan!…
studente
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
670 het groen geloverte
betovert haar, dwingt
haar schoenen uit tot
verbanning van voeten
zonder glans en dan maar naakt
te rusten in het park
op vers gestreken grasmat
haar toekomst te ontdekken
een onwaarschijnlijkheid
die leidt tot haar gelijk
de professor zonder snor
maar montuurloos bebrild
de katalysator tot morgen
bij het schouwen…
Als de kiezels
gedicht
3.0 met 22 stemmen
8.406 Door de toevallige schoen weggeschopt.
Eén moest er zijn in de slinger van David.
'n Paar in Demosthenos' mond.
Door de betonmolen op het bouwterrein.
Door de broekzakken van kinderen.
Rollend
rollend
Door onderaardse rivierbeddingen.
In de witte walvisbuik van de gletsjer.
Door de bellenblazende waterval.
Door de kolken.…
Zoals ik ben
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.978 Ik sta sterk
In mijn schoenen
Jij weet toch niet
Hoe ik me voel
Ik voel me goed
Zoals ik ben
Steeds weer
Tussen neus
En lippen door
Opmerkingen
Over mij
Ze bevriezen
Mijn hart
Ik hou van je
Je doet me pijn
Je zou toch moeten weten
Hoe ik me voel
Ik voel me goed
Zoals ik ben
Accepteer me dan zoals ik ben!!…
Te schrijven zoals mijn grootouders
gedicht
2.4 met 128 stemmen
46.018 ----------------------------------------------
uit: 'De schoenen van de buurman', 1999.…
Spiegelbeeld van een zonderling
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
529 groef hij zijn eigen kuil
nooit voor een ander
met vallen en opstaan
zijn eigen leven
waar antwoorden ontbraken
hij zich niets meer af kon vragen
in de diepte van zijn drama
bleef hij een beetje achter
in die andere werkelijkheid
een droomwereld
en het verstrijken
der aardse seizoenen
was te lezen op de zolen
van zijn schoenen…
draaideur
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
945 met waterpistool de albert heyn
binnenlopen, mensen daar
bang maken maar wel op een
bescheiden manier, je moet de
mensen rustig benaderen en
niet de stuipen op het lijf jagen,
beetje rondstappen met je flap-
schoenen en je rode neus op,
tot slot de groente water geven,
de wonderen van het kapitalisme
aanschouwen, jezelf de winkel…
pijn
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
3.502 hoe te zeggen wat ik voel
vrij te geven mijn gevoel
zonder een ander pijn te doen
juist dààr wringt bij mij de schoen
ik hou van hun maar ook van hem
loop ik dus met al mijn liefde klem
vertik ik het te moeten kiezen
maar wil geen van hen verliezen
volg ik naar eigen wil mijn hart
krijg ik anderzijds roe en gard
dit alles doet mij zoveel pijn…
Mijn liefste, de afgrond
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.225 Staande aan de rand
kijk ik langs de punt van
mijn schoenen
naar de afgrond
onder mij
In het zwart dat
mijn gedachten
nadert,
een oase van rust
wil ik niets liever
dan me storten in
het onbekende
Liefste,
vaarwel
treur niet
treur wel
Staande aan de rand
schuifel ik dichterbij
ik kon het niet
want de ware afgrond
dat ben…
Elementen vinden elkaar
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
570 de zee, het zand, het strand
een hand in een hand
schoenen rusten voor even
voeten voelen het natuurlijke leven
de wind blaast, raast in parelschelpen
eb en vloed spelen een spel
er is geen verliezer, geen winnaar
elementen vinden elkaar
rust schrijft het verhaal van de dag
in een gloed aan de horizon
letters dansen aan een vliegertouw…
ik zag de stukjes leven
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.165 stukjes leven
het laken en de nattigheid
regen heeft je niets te geven
met zon was je nu alles kwijt
ik zag het speelgoed
en je tranen op een beer
grijs was ook je kleding
je was toen niemand meer
je jeugd droomt van een
nieuw bestaan, je spellen
zie ik door je handen gaan
met ogen vol herinnering
je verkleumde door het
water in je schoen…
dans in rood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
837 vijf lichamen –
vlammen die handen vastgrijpen
en niet meer loslaten
de aarde onder hen is groen
alsof ze dansen op een begin
nog voor taal, voor schuld
voor schoenen
hun huid is rood
niet van zon
maar van binnenuit –
alsof kleur is gaan ademen
en spieren geworden is
ze draaien geen rondje
ze maken tijd
ze zijn klokken
zonder wijzers…
Nog een keer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
375 Het klikken van de sleutel
de schoenen in het vak
het lichte ruisen in de wc
en intiem het schijnsel
onder de badkamerdeur, zijn geur
die bij mijn voeten binnenkomt
Ik weet al hoe
hij naar me toeschuift
voorzichtig zijn handen warmt
onder zijn oksels
om mij te strelen
van slaap naar fijn
en uit te laten rekken
in een zee van tijd…
De onnozele roeptoeter
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
294 Wie de schoen past, trekke hem aan, en anders niet.
DE COLUMNIST
Ik heb me met dit Harense
stuk vreten
- de columnist - meer dan geamuseerd
en niet alleen zíjn tekst geconsumeerd
ook van die "contra's" kom je
wat te weten
Hun drogreden klinkt zeer verongelijkt
het zet kwaad bloed -
meer dan wat hier uit blijkt...…
Vragen en nog eens vragen.
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
2.731 Waarom is de aarde rond en moet ik vroeg naar bed,
Mag ik een snoepje, heb je mijn schoenen weggezet?
kindervragen.
Waarom heb ik een onvoldoende, moet ik m’n kamer
opruimen, mag ik dat dure cadeau niet, moet ik om
10 uur thuis zijn?
Pubervragen.…
De man die niets meer was.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
942 Maar hele mooie zondige meiden verstopten hem in hun schoen.
In hun schoen van een topmerk uit Milaan.
En daar werd de worm die hij was vertrapt.
En over hem heen gedanst.
Hij gilde het uit.
Maar hij was zo lelijk en onbetekenend.
Toen hij niets meer was.
Toen raapte God deze worm op.…
artistieke zinzoeker
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 dit wordt er nooit bij verteld
bedacht ik dus
door die nat wordende schoenen
op een grasveld
tijdens zo’n laatste hondenronde
terwijl
ik keek naar Cassiopeia
trachtte me te herinneren
om hoeveel kinderen
mooier dan de drie Nereïden
en zonder blauw haar getooid
zij, een moeder
haar eer
in de strijd om erkenning
en waardigheid (weer…
Laat je voeten lopen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.287 Geen nood, ik red me wel
tussen jouw schoenen nee,
tussen jouw voeten zit geen
verbinding of draad gespannen.
de bloem kun je vertrappen,
de brief kun je verstampen,
de grond kun je deren
maar je kunt jezelf niet verweren.…
aan de lijn
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.862 Lopen we gezellig samen
te wandelen op de straat
mensen kijken door de ramen
waar dat stelletje heen gaat
plots duik je in de bosjes
en doet wat je moet doen
ik vat het op heel losjes
en kijk wat naar mijn schoen
dan geef je aan klaar te zijn
en wandelen we verder terstond
jij bent nou eenmaal aan de lijn
want jij, jij bent mijn hond…
Rood in de regen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
669 ik heb de mensen gezien
hun lach en kracht
in geestdriftig betogen
een lucht vol kleur
in samen plezierig
de vrijheid weer dopen
pas toen gingen
zij langzamer lopen
geschrokken door schoten
angst verlamde geluid
hoorde ontzetting in ademen
niemand kwam meer vooruit
de stilte nam toe
van niet meer bewegen
zag schoenen rood in de…
De jongen, een schaduw
gedicht
3.1 met 38 stemmen
16.784 Nooit weggeweest, geen schoenen nodig.
Hij hurkt bij zonsondergang
in een portiek, neergelaten
op aarde als een spin aan een draad.
Ik zou een requiem willen inzetten.
Er zijn nooit uitspraken over hem gedaan:
hij is dit of hij heeft dat.…