937 resultaten.
Ooievaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.214 Jouw zielgeruchten zie ik
in een glanzend spiegelbeeld
vol eenzame verwijten
in de verdoemde duisternacht
door gebrek aan zelfvertrouwen
kom je niet tot een orgasme
je ziet het te zwart en veel te wit
te eenduidig somber in jouw fantasme
ook wanneer het in de liefde
te moeilijk is voor woorden
breng ik jouw geile glimlach
naar de…
het Licht achterna
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
306 jij was
in een
duistere aardse
gedachte totaal
geen heilige
lichtstraal komend
vanuit de
lucht
ieder moment
van de
sombere dag
een diepe
wanhopige zucht
totaal niet
realiserend er
werd in
het heilig
werelddeel ernstig
overlegd
met glorievol
respect
lieve jonge
vrouw met
stralende ogen
jij behoort
bij onze
engelenschaar…
Toen de tijden bladstil waren, lang geleen
poëzie
2.8 met 20 stemmen
4.620 Ze stond bleeklicht midden in somberheid,
de lichte ogen, 't blond haar daarom gespreid,
de witte handen, tranen op meen'gen tijd,
een licht arm meisje dat lichthonger lijdt.
Breng over haar bloemgloede kleuren, uw
bloedrood, o nieuw getijde dat is nu.…
Wijsgeer
gedicht
3.1 met 74 stemmen
22.457 Een somber man
dus vaker blijer dan een ander
die bij het verkeerde uiteinde begon
want aan schone verwachtingen zit
geen reinigbaar handvat
wie misgrijpt houdt voor eeuwig
vuile handen
daarom de argwanende tanden
liever gezet in de pech
het neehoofd voortvarend geschud
zo oefent hij soms een trage
maar toch aanstekelijke danspas
tussen…
belofte
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.022 amen
nog naklinkt in je hoofd
je tranen op zijn
en de bloemen
zijn verwelkt
op het gele zand
de ruisende bomen
serene muziek maken
boven een kille steen
laat me dan in jouw
herinnering wonen
laat me niet alleen
sluit me in je gedachten
tot we samen zijn
verenigd in de aarde
namen in steen
liefde
die voortleeft
onder de sombere…
Hun nevelig verhaal
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
580 waar mist sliert
flarden geluidloos
hun nevelig verhaal
verkondigen druipen
woorden langs het raam
somberheid verdicht
het minimale zicht
waarin licht verstrooid
wordt en alleen bewegen
nog signalen geeft
alsof leven
zich afspeelt in
een ongeziene vorm
van bestaan dat zijn
zin verloren heeft
strak trekt angst
klemmen op de borst…
Lach gezocht
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
1.364 Kun jij een lach verpakken
en sturen met de post
dan is dat somber pruilen
weer even opgelost…
voorjaarssonnet
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
548 de zon verrast met gouden stralen
het landschap wordt innig gekust
ik zou niet langer moeten dralen
daarvan ben ik mij goed bewust
als het voorjaar zich doet gelden
kunnen wij straks weer zonder jas
over de Esch richting Delden
en geeft somberheid geen pas
het is de drang van binnenuit
die ik thans openlijk durf tonen
een gevoel dat naar…
Alzheimer
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.330 Als het dwalen van de geest
ook dwalen wordt in daden,
en bekende wegen
worden onbekende paden,
dan komt somberheid in huis
en moet je naar gevoelens raden.…
Wolkenveld
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
554 Wolkenveld, ik trek mijn handen
uit jouw grijze olieverf
verplaats mijn blanke blik
naar zwarte horizonnen
niet minder armoedig dan ik
met mijn sombere heimweeblos
open ik geen lentewegen
knip ik geen lintjes
van de volmondige maan
en in de vragen blijf ik wonen
zonder antwoord of postzegel
voor de onzichtbare brief
die ik je nooit…
Mijn rusteloze en zwarte ziel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
725 Een uitweg zoekend naar de zon
Verduisterd door mijn sombere gedachten.
Strak staar ik voor mij uit
Onbenaderbaar voor iedereen.
Liefde komt niet binnen,
Liefde geven kan ik niet.…
Lange avonden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
624 De lange genoeglijke avonden,
met kaarsjes al dan niet,
maakt dat je de sombere dag van vandaag
in een heel ander lichtje ziet.
De avond viel, geleidelijk zacht
en bijna lief.
De donkerte bezwaard me daardoor
in het geheel niet.…
Triestig plezier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Triestig plezier
geeft vreugde gelijk pijn
bitter en zoet
troost ook vervelend genoeg
lachen en huilen maar
vergeet de herinneringen
die altijd me vergezellen bij
het zo heel doodalleen zijn
Verborgen zijn
tenzij je ze toch ziet
diep in mijn hart
schaduw van mijn somber oog:
Triestig plezier ...…
Taalterreur
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
454 Of is dat niet zuiver meer
Zal ik koffie zónder vragen
Want dat komt op hetzelfde neer
Zo tob ik met het woordje zwart
Hoe is het te vermijden
Ik pak het synoniemenboek
Het zal me niet verblijden
Grimmig, duister, gekleurd
Onwettig, illegaal, besmeurd
Kwaad, rampspoedig, somber
Dreigend, streng, donker
Een mens krijgt het benauwd…
De druilerige dag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
687 Een mens zou, zo zwaarmoedig worden, dat er geen grein hoop meer
voorhanden was, echter:
Vandaag is het somber, donker en nat bovendien, maar is een ding zeker:
Morgen laat op zeker, de zon zich weer zien!
Dan is het over met de dip, depressie en zwaarmoedigheid, immers
zodra de zon schijnt, ben je dat allemaal kwijt!…
Sweet Home
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
558 op een vlak van mijn kom
naast gerimpelde balken
in verticale way
staat het opschrift "Sweet Home" ;
for the pure en simple living,
the new life start from every day
het gaat over coffee
in zwart gedrukt, op beige, half rond
ook met een blokje huizen, een stuk of drie
en een somber ogende zonnebloem;
"Action" maakt het wel heel erg bont…
WAAR NIEMAND JE KENT
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
585 gejankt
ik heb je alleen
eigenhandig in de tuin begraven
ik heb je voor je liefde en trouw
op m’n knieën bedankt
een zwerfkei vormt
jouw grafsteen
en ja dat kan want
je was mijn hond
jij hoort en blijft bij mij
maar een mens moet
als hij is ontzield terstond
worden weggedragen
naar een plek waar het
voor jou en mij zo koud
kil somber…
Een lege plaats
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
586 het voelt triest van binnen
nu jij er niet meer bent
die lege plaats in ons huis
waar je nooit aan went
de klok is stil gevallen
tijd houdt op te bestaan
geen enkel uitzicht
om nog op weg te gaan
de morgen wenkt niet
geen zon die mij omringt
een sombere verlatenheid
die zich overal opdringt
ooit komen wij weer samen
na die noodlottige…
virus
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
523 doch velen zien echter doornestruiken
in het sombere landschap van onze schrijver
hij teert thans op het oud eelt van d'ijver
dat was eerst toch anders;
het nachtelijk zwoegen.
dan te sluipen in het heden
van 't eeuwig geestelijk fnuiken…
Gedijen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
440 zo streel je teder met je handen
en helpt mijn ziel weer uit de nood,
je legt mijn somberheid aan banden,
je bent mijn honing en mijn brood.
En laat ik vaak mijn armen hangen,
jij blijft mijn lieflijk, geurig dier.
Laat mij dan steeds naar je verlangen
als een dorstig hert naar de rivier.…
In arrogantie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
483 ik heb
grijze plukjes
uit de lucht
gehaald
het sombere
uit wolken die
regen en donkerte
bevolkten
er kwamen
spikkels blauw
en licht die door
zon werden gewit
tot een briljant
schitterend firmament
dat mijn geest
als klankbord kent
wij sprankelend
van energie
oplaadbaar tot
een gaaf lief genie
nooit zal aarde ons
universum…
Avondkameraad
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
313 De middag heeft zijn sombere wolken gewisseld
voor de bloesems van een zomeravondwind
nu je niets meer hebt om over te denken
geen bezittingen of verleden
keert de gedachtestroom zich om
als een onbeschreven bladzijde
wilde bloemen in jouw dromen
vagebond op pad naar morgen
als de zon met nieuwe verhalen komt
de wolken oude verhalen…
Werkelijkheid
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
328 Je waant jezelf een sombere clown
in mist van een verloren landschap
wat je met jouw hart
niet weet te bekoren:
nostalgie van vlinders
op stoffige meubels
of bedelende geur
van verwelkte bloemen
naast rottend zomers fruit
nu de vergankelijkheid betoogt
dat je mij geen gedag zegt
in de nacht nu het er op aankomt
is een heldere werkelijkheid…
vlinders leren zien
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.439 ik zag alleen mijn tranen en mijn pijn
het sombere het zwarte van het leven
ik voelde me verloren opgegeven
en wist niet dat er zoveel moois zou zijn
maar jij hebt me de vlinders laten zien
de rozen leren ruiken de seringen
door jou heb ik de vogels horen zingen
de zon weer voelen schijnen bovendien
je was er elke keer als ik moest huilen…
WAT ZIJ BEDOELEN
gedicht
3.5 met 129 stemmen
129.557 luisterend oor van beminden bekoren
maar ik die niet speel
kan mij niet laten horen
Anderen zijn er die fijn kunnen spreken
en schalks en levendig wat zij bedoelen
kunnen vertellen
ik kan 't alleen voelen
Want mij werd tot nu toe het lot slechts beschoren
om ver van je weg en in somber…
alles behalve
hartenkreet
3.9 met 20 stemmen
3.054 alle tijden zal ik vergeten
niets was bindend voor mij
bijna alle vrienden zal ik vergeten
behalve jij
alle momenten zal ik vergeten
waarin ik somber was
alle momenten zal ik vergeten
behalve die dat ik vrolijk was
alle woorden zal ik vergeten
tot de zinnen aan toe
alle roddels zal ik vergeten
ik ben ze moe
maar niet alles zal ik vergeten…
Eindeloos verlangen
hartenkreet
3.9 met 69 stemmen
2.566 Soms mis ik jouw lach, zomaar,
op een sombere morgen,
en ruik ik je geur nog, in een
kussen gevangen,
hoor ik je stem,
zonder emoties verborgen,
en ga ik op,
in eindeloos verlangen....
soms wil ik bij je zijn,
meer dan ooit, maar veel te laat,
wil ik je vasthouden, er voor je zijn..…
Verwelkte roos
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.646 verloren
Wat ik eens bezat
Nu loop ik hier alleen
In diep gepeins verzonken
Ik denk nog wel eens terug
Aan de ogen die mij verdronken
Niets keert het tij
Een verwelkte roos zal nooit meer bloeien
Dat gebeurt bij mij
Nooit helen de wonden
Ik leef in de schaduw
Van wie ik ooit was
Langzaam sluip ik rond
Maar niemand die mij ziet
Somberheid…
Hoop
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
581 nieuwe verhalen
Wat was aan gedachten mag
langzaamaan vervagen
Ja zo gaan de doorsnee dagen
en zo mogen ze ook zijn
Ooit verliest alles zijn waarde
maar wat is is nu
de zonneschijn
In zorgen was het dat
men mij baarde
gevoelig veel te fijn
leerde mijn plek toch te aanvaarden
leerde mijzelf te aarden
en wilde ‘gelukkig’ zijn
Sombere…
Grammatica
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
799 Dansend op een zilveren draad
Flierefluitend buitelen zij ongeremd
Bewogen regels op vrije akkoorden
Speelse woorden doch niet erkend
Dan verstomt het vrolijke festijn
Onbegrepen dit vrije woord als geheel
Streng worden zij tot de orde gemaand
Gedanst gefloten mag er zoals betaamt
Somber onbegrepen ploffen zij in het gras
Geordend…