Alle inzendingen over stad

3008 resultaten.

Sorteren op:

Winterdag

gedicht
2.9 met 33 stemmen aantal keer bekeken 12.724
Stad: het is tijd. Winter is halverwege, smeltwater mengt met miezerige regen, de nieuwe dag brengt kille tegenwind. Het zou in één keer zomer moeten zijn, vol van geloof in helderlichte dagen die stomme tegenspoed zullen verjagen, mogen beschermen tegen hoon en pijn.…

Stadsmilieu

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
Vierkante vlakken van huizen steken door rechtlijnige straten een patroon van vervreemding bouwt langzaam een stad natuur, verzwolgen, de kronkels opgegaan in een hoekig geheel. Maar daar… haast onzichtbaar onwerkelijk, onder een steen.…

Stadsgezichten II

poëzie
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.338
Open de vensters wijd op de dag, het leven trilt het leven gilt en 't zonlicht lilt waar schietende schaduw stuk slaat! De straat is wild van rumoer en van haat, haat die als liefde groot is, zij stroomt en snelt vol donker geweld, ieder mens wordt een held die strijdt om 't doel dat brood is! Open de vensters en luiken, ik wil de lucht…
Dop Bles18 april 2011Lees meer >

de kerkklok

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 561
De kerkklok klinkt in de verte zo vertrouwd en oud, ik zie meteen de grote ruimte van de stad en de omgeving voor me, uitgestrekt en de straten en steegjes vol van arbeid van bakkers, slagers, boekwinkels, cafe's, ateliers en de pleinen met standbeelden o.a.. Geborgen in mijn kleine kamer sta ik op en zet koffie.…
c. paris1 september 2011Lees meer >

Buren zonder gezicht

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
deuren op slot ramen met gordijnen gesloten mensen als mieren in hopen wij mijden de ogen lopen gebogen zonder te zien alleen thuis lukt ontspannen misschien wonen naast buren zonder gezicht en zijn blij met geluidsisolatie door muren ik ga spelen met dromen in vergezichten een nieuwe wereld belichten maar zij willen niet komen…
wil melker13 augustus 2012Lees meer >

Heilloze wandeling

poëzie
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.393
Nu ik wandel door de straten van deze verdoemde stad, met altijd diezelfde gelaten voel ik mij zo verlaten als een vrouw die de liefste vergat. Zij blijft maar blindelings lopen langs grachten, kaden en plein, zonder uitzicht en zonder hopen, de hunkerende ogen open en brandend van de oude pijn.…
Jan Campert8 februari 2012Lees meer >

De zon

gedicht
3.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 13.842
De zon is een Antwerpse planeet De aarde houdt op bij de Schelde Cyclonen gaan liggen op de Groenplaats Van alle machtige steden die vallen Valt Antwerpen het laatst Tot op het laatst autochtoon. ------------------------------------------------ uit: 'De Leeuw', in verzamelde gedichten, 2004.…

Thalamus

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
Soms ruik ik de geur van een oude stad. Meegevoerd door de wind die zich laag en traag beweegt langs muren deuren ramen en via bewegende gordijnen tot stilstand komt bij de rand van ons bed. Daar liggen wij. Samen. In verdwijnend licht.…

Zone

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.922
Ik heb de stad nu gezien. De honger is gestild. Ik heb de keizer niet begrepen en ben de zoon kwijt. De zon komt bijna op. I'm scattered like newspapers all over the street. En ik weet niet of ik dorst heb. De nachten heb ik doorgebracht met de aanvoerder. Er was een bijl, bot verraad en ik had al geen nagels meer. We kleden ons niet uit.…

In de stad met het zilverig oogerondkijken

poëzie
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.045
In de stad met het zilverig oogerondkijken, de tere omhoge volneergeblazen zachtgerande wolklucht, ’t strijkel van de blauw wittigbespeelde lucht. Hoe heerlijk. Het stille hoogdroge roodwange door de lucht.…
Herman Gorter18 november 2013Lees meer >

Gebreid tot vinexwijk

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 485
weer gaan de mussen dood sterft landschappelijk schoon in de klauwen van de stad beschermd natuurgezicht werpt nog een laatste blik voordat de ogen worden uitgestoken eeuwenoude kavels zijn door bulldozers ontrafeld opnieuw gebreid tot vinexwijk van wol en losse draadjes maar geen gaatjes voor een nest weer zijn de mussen weggepest…

Heerlijkheid, O Mechelen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
neen, mijn lichaam niet bestand en zwicht ik onder maagdelijk en omgeslagen kant geklost door eeuwen heen laat mij je lippen kussen langs de Dijle en sleep mij dromend over ijle draden van je lieflijk hart dan pas wil ik meten met verleden, heden en vooruitzicht, vrij zijn in geweten als ik verslingerd en gelijk eendrachtig vastgenageld…

Meeuwen

snelsonnet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 805
De meeuw is niet meer uit de stad te krijgen ’t Gekrijs verstoort de rust in ’t holst der nacht Een vuilniszak toont ons zijn brute kracht en zelfs de knalpot brengt hem niet tot zwijgen Een tip: ze gaan er echt subiet vandoor! Stuur cliniclowns, versterkt met Geer en Goor!…
Aar Noordam24 augustus 2014Lees meer >

Postindustrieel wonen (Oostblok)

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.020
Alles wat van het vijfjarenplan kwam ligt hier verloren Stilgevallen wat hydraulisch werd aangedreven wat mechanisch Het valt niet mee de overgang te verlichten het staal te plooien als weleer Zou dat kunnen beton afgrazen de koepel opengooien en de was drogen in het neon? --------------------- uit: 'Thuis', 2014.…
Geert Buelens20 februari 2015Lees meer >

OUDE EN NIEUWE STEDEN

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 8.894
Je voelt je razendsnel vertrouwd met oude steden, fraai gebouwd om torens heen: al kende je daar heg noch steg, na een klein uur vind je de weg heel goed alleen. Maar neem een wijk uit onze tijd: je raakt er vaak de weg nog kwijt na honderd keer. Zelfs in één bouwwerk, één kantoor, zoek je je rot, de jaren door en telkens weer. Ach,…

Fluiten

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 540
Fluitend loop je door een verwilderde stad trams doorkruisen haar met hoge snelheid en een fietser steekt zijn vinger naar hen op, leve de vrijheid graffiti schilders zijn druk bezig een grauwgrijze muur te bespuiten met vormen en kleuren, waarop Dali en Picasso van boven al lachend naar hen fluiten in het stadspark lopen kinderen met…

Van bovenaf

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
Ze torenen met hun spitsen boven huizen uit boven daken Ze willen ons,volk goed,in stilte bewaken Ze vinden ons doen en laten toch: 'n heel gedoe Waakzaam met hun wakkere ogen wakker uurwerk en klokken Ze zijn van volksfeesten en partijen Echt,erom jokken doen ze niet zo nu en dan... knijpen ze 'n oogje toe…

De koppen eigenwijs

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 927
het neon straalt en knippert vrolijk ja een flard muziek deint mee in warme lucht met feestelijke geuren luidruchtig bruist het leven door een open raam gordijnen die in felle kleuren zachtjes meebewegen maar op de natte straat verschuifelt zat publiek ogen steeds ontwijkend voortdurend langs gezichten strijkend leeg en zonder lach…
wil melker5 november 2007Lees meer >

Museumcafé

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 518
Bladeren op de rotonde. Pakjes in de kale boom. De fontein zichtbaar alleen. Herfst op het Stationsplein. De Onze-Lieve-Vrouwe-Kerk, dichtbij, maar ver weg. Geel-blauwe treinen kruisen tussen ons door. Auto’s passeren in gepaste draf. Af en toe een voetganger, met muts of tas of buggy. De rotonde van Venlo leeft.…
Gustaf Kreuz18 december 2016Lees meer >

Kerk

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 623
Verzeild geraakt, op zoek naar inspiratie. Slenter ik door een van onze steden. Deze plaats is een vestingstad. Ergens in het zuiden van het land. Met de Kerst in aantocht bedacht ik mij: Steden hebben een kerk midden in het hart. Vestingsteden in het midden van, hun stervormige en stevige muur Over tweehonderdvijftig jaar ziet men onze…
Gustaf Kreuz21 december 2016Lees meer >

ik aarzel in dit licht

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 576
de stad alles van liefde is kostbaar zeg je de pijn van haar glimlach je hand en gewond mijn weerstand taal of wijn uit hoge glazen op de bloemenschuit aarzel ik in dit licht dit stilgevallen licht haar laken ademt droom ik ieder gebaar…
kornelis17 januari 2017Lees meer >

Retraite

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
De trein vreet elke ochtend vele ikken En niemand die hun nare dromen duidt De klok zit hen voortdurend op de huid Hij blijft hardnekkig en standvastig tikken Zij trachten tevergeefs zich op te krikken Terwijl de informatie hen omsluit De trein vreet elke ochtend vele ikken Zij vinden niet de tijd zich te verkwikken Hij spuugt ze door de spuigaten…

Samen

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 544
Toen in de stad massa’s mensen om me heen maar nergens nergens voelde ik een grotere leegte nergens voelde ik me zo alleen En nu lopend in het bos met m’n honden om me heen zijn de volop omarmende natuur en wij onverbrekelijk samen een…
c. ale27 februari 2018Lees meer >

Steeds opnieuw

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
Mensen borrelen op uit duistere dromen, elke morgen weer, en monden gelaten uit in de slurpende stad, steeds opnieuw.…

XXXVIII - rotterdams - 1921

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 546
een designlamp werpt zijn maanlicht op de glazen tafel van de maaskade gaan rotterdamse galleien met wereldnieuws redactie buitenland van over de hele wereld komt misverstand schulden en boetes de familie mafiosi vreten de woorden los van de dingen in taai alcoholisme verzuipt zelfbeklag muizenissen - de kater op de kade weet…

Weekdag

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 446
Grimmige mensen met drie benen, dimmig is het licht. De lucht, huizen en straatstenen, samen één grijze vlek. Enig licht van reclamespots: het helder middelpunt van een bewegende spiraal die popperige gezichten bestraalt en oplaadt tot bereid speelgoed. Wagens patrouilleren. De kudde wordt gedreven zonder geloei als excuus bij…

Aan de rand

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 524
De torens van Gent prikken mijn aandacht steenvast op de stad. Zij wenken: “Kom terug!”. Het spel van zon en schaduw belicht telkens weer opnieuw haarden van herinneringen. De stad ontplooit zich. De torens blijven wenken. Als vingers tikken ze mij. Engagement en eigendom weerhouden mij verder.…

Dromend van mijn leven in de stad

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 445
Het is drijfzand, lastig maar er zijn geen beesten die mijn ogen uitsteken om me levend te verscheuren ook is er geen getij geen vloed die me verdrinkt ik zit alleen maar vast als in beton, het zand is hard geworden, ja als er toeristen waren zou ik naar ze zwaaien op hun foto’s, maar er is niemand ik voel niet eens meer hoe koud…
Zywa4 mei 2019Lees meer >

perifeer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 461
aan het voeteneind van de dag waar het lichtelijk ontbreekt aan licht dat verblindt dat brandt en verbleekt op de grens tussen weinig en dun tussen nog even blijven en voorgoed gaan aan de rand van de stad wacht het grind van de laatste bomenlaan…

Portsmouth

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
fluistert ze tegen de non die mijn rozenkrans verkwanselt als je niet bij me bent leef ik met engelen appt ze hem later die middag als de zon door het schietgat speelt even vergeet ik de stad en het eiland…
kornelis31 oktober 2019Lees meer >