513 resultaten.
OVERSTEEK
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.029 Wie ben jij en wat lig je daar raar
Ben jij de bode in ons toneelstuk, de
eenling die van gruwelen vertellen moet
Ben jij een aangewezen gebieder, die onze
realpolitiek van afstand komt herschikken
Ben je misschien een ‘gevalletje van zuiver
toeval’, een kindgod, een activistisch beeldend
kunstwerk van siliconen en polyurethaan?…
Een beetje unfair!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 ‘t toeval wil, dat ik bij de therapeut
net ben, als daar voor de kerst-leut
een presentje wordt afgegeven,
‘k dacht: nou gaan we het beleven!
Ik breng mensen aan, bij het bedrijf
moet porto betalen voor iets aan m’n lijf?
Terwijl de therapeut een cadeautje krijgt
en ik met lege handen naar huis toe rijd.…
Logisch toch? (JC)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
422 ontnuchterende
rede, zijn de angsten van ervaring,
gegrond in afkeer te ontleden, verstomd
in de reflectie van het eigen ik, niets
verhult, soms het gevoel dat ik stik,
misschien de noodzaak in het spoor van
oorzaak en gevolg, alhoewel vrijheid
van keuze bestaat om is het proces
herkenbaar om het heden te ontleden,
de schijn van toeval…
Huid van lavendel?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
430 geluid
gecomponeerd tot een fragment,
zinnebeeld als decor op het
fluwelen doek van de nacht,
we zochten naar duizend
vlinders van lichtzinnigheid,
vonden die in de magische
paringsdans van elk mens
en dier, ondeelbaar tijdloos
houdbaar ongeacht de strijd,
het moest zo zijn dat wij als
reizigers die de glans van toeval…
Rollebollen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 idee
Soms lijk ik afgeslankt, neen, niet in gewicht
jouw en jouw essentie komt almaar meer in zicht
het is wel zo, vraagt de waarheid, te tonen
dat eb en vloed blijvend beweegt tussen berg en dal
Ik spreek over het nieuwe wonen
alwaar licht zich vaker aandient
maar niet ten volle wordt afgeschermd
voor een zwakte, het neusstotend toeval…
Profetische meesterzet
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
549 over offers in
een zigzag patroon
van onzichtbare lijnen
tot waar zijn house
of cards eindigt
de koningin wordt een
stervende zwaan
het paard loopt mank
de toren stort in, de loper
een dolgedraaide marathon man
de koning ligt uitgeteld
Het laatste oordeel
klinkt als een klok
het eind van de ketting
van schakels van toeval…
De laatste worp
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
128 Misschien was toeval
nooit de macht,
maar slechts de spiegel
waarin de mens
zijn verlangen
naar beheersing zag—
tot alleen
de echo
van vallende stenen
nog fluistert
hoe kostbaar hoop wordt
zodra zij
wordt verward
met macht.…
De reis van eeuwig zijn
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.135 vreemd hoe beiden het toeval deelden
zonder woorden
gelijktijdig de plaats ontmoetten
alsof ze voelden
hoe de doodstrijd langzaam binnensloop
het lichaam zich klaarmaakte
voor de reis van eeuwig zijn
er kroop angst in hun gemoed
nu ze de verduistering zagen
(dit was anders dan de andere dagen)
en wolken die het zonlicht verstopten
voorspelden…
Logisch?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
602 zijn de angsten van ervaring,
gegrond in afkeer weer te ontleden,
verstomd de reflectie van het spiegelbeeld,
verhult verder niets, maakt dat ik stik,
verstrikt aan lijnen als marionet vermomd,
onderschrijft de noodzaak in het spoor van
oorzaak en gevolg, processen te herkennen
in het heden te ontleden, wordt genomen
afstand van het toeval…
Cultureel tapijt ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
526 Taal, geslepen op de kansels van dromen
gekneed op bedden in genot van eenzaam licht,
gebruikt als herkenning van leven en dood,
wapens in strijd tegen toeval, list van het lot.…
mensen doder levend worden
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
690 mag
spelen is als een refrein
in strakke melodie van regels
octaafje lager en de spelers
worden klein bassen dreunen tonen
kreunen in mineur de spanning weg
dit spel verwatert in verlies
hoog spel gespeeld door gokkers
haalt woede en agressie onderhuids
merktekens in de vals geschudde
kaarten tonen eerlijk dat de kansen
zijn gekeerd toeval…
Uitgedoofd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 ik stond voor het altaar
Maar zij vroeg geen offers
Zij eiste geen slachtoffers
Zij was de onbaatzuchtige liefde
die mijn hart barmhartig doorkliefde
Hoe ik als tiener volledig oplaaide
elke keer als die deur openzwaaide
Een flits in haar hoofd, zij verdween uit beeld
Ik zocht haar, vond niet, hoe had ik dat gewild
Op een avond, wat een toeval…
In de maak
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
534 Stella plots in het niets oplost
Als dat wil zeggen als ware
de pelgrims getroffen door heldere flitsen als steken van bijen en beten van mieren in een moeras tussen Keulen en Aken
Als stukken op het schaakbord van de ronde tafel der historiën genealogische maskerades van religieuze vooroordelen waren
Ware het dan als het ware
blind toeval…
Het eerste woord
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
461 in oerkrachtenergie haast evenaarde
Zie hoe zij zich opnieuw regenereert
haar mysterieuze groene regenwouden
haar onherbergzaam hoge godenrijken
haar troggen die op waterbergen lijken
waaruit geen mens of sonde wederkeert
atollen drijvend in de oceanen
verworden tot as spuwende vulkanen
Waren goden astrokosmonauten
was stonehenge toeval…
Psychose
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
431 Zelfs toeval kijkt schuldig.
Angst draagt een logisch gezicht.
Ze praat rustig,
legt uit waarom dit klopt,
waarom ik dit verdien
Buiten rijden auto’s gewoon voorbij.
Binnen wordt elke gedachte
een kamer zonder ramen.
Ik ben niet gebroken.
Ik ben overspoeld.
Onder dit alles
probeert iemand
mij weer te vinden.…
Droomde dat hij een dichter was
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
216 Geen toeval, gewoon de harde waarheid.
Hij denkt aan die zomer. Pure liefde, zeiden ze.
Samen in de schaduw, vrijen tot de ochtend komt
Zij speelde de actrice, ze wist precies wat een man nodig had
in deze teringzooi van een bestaan.
We liepen door de zeikregen naar de kade.…
Tristan & Isolde - Een liefde die niet mocht zijn
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
560 Zij was niet van hem
en hij niet van haar
niet een- maar tweemaal
troffen zij elkaar
door het toeval maar
toeval bestaat niet
helaas, het was al te laat
in hun beider armen
vond de liefde het paar
De liefde had haar slag geslagen
en elk vond hierdoor
een nieuw pad dat kon behagen
zij was al lang verzegd
bij hem was er echter
nog niets…
Max c.q. Maximiliaan
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
465 - een groet voor Ad Kremer
uit de hondenhemel -
Ze zagen mij eerst voor een kuitbijter aan,
een stoere Von Hapsburg, Maximiliaan
dat werd al gauw Max, maar daar vond ik niks aan,
geen Hector of Tarzan,
in godshemelsnaam,
maar hoe ik in 't ècht heette gaat geen hond aan...
wel spitst' ik mijn oren bij "Maximiliaan…
De Geest
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
904 De kleinste deeltjes zijn haar al bekend,
de oudste straling reeds verkend,
het sturend toeval nu haar thema.
Toch plaagde ons de vraag steeds nog,
was onze geest slechts zelfbedrog,
en alle sturing slechts de wil der genen?…
Wraak
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.945 weer eens half open
Restjes tandpasta stralend wit
in de ultralege wasbak
Kattegrit foetsie in een
bak vol bergen kak
Overal lichten uren brandend
werkelijk zonder enig nut
Propje vette vieze haren troosteloos
samengeklond in de verstopte afvoerput
Losse doppen, niet aangedraaid
geen prik meer in de halfvolle colafles
Dit alles is geen toeval…
Genezenderwijs
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.194 Er dwarrelt kennis door ons hoofd
geen ruimte voor toeval of een wonder
geen goden meer, we kunnen zonder
de geleerde heeft ons van hen beroofd
We knutselen ijverig aan dromen
waarin we roemend verder gaan
de technocraat verdrijft de vromen
bouwt zelf de benen waarop we staan
Maar langs de lang verlaten wegen
klimt zacht de bede op onze…
ARMAGEDDON
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
851 vervuiling van haar
‘ons’ gegeven paradijs
de mens rilt
beeft
hoopt
bidt
boos onwetend
angstig gelovend
tot God
die in het bloed van onschuld zijn handen wast
onschuld
van verloren mensen
van het gouden kalf
van het eigen ik
van de macht van het niets
van hebzuchtige aanbidders
zichzelf dit aangedaan
of is het toch gewoon toeval…
OPZIJ voor de bijgoochems
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
613 Dolle Mina streed voor mondig
baas in eigen buik
er volgden golven
vrouwen opkomend voor eigen rechten
werkend aan assertiviteit
het waren de genen
nieren hoefden niet meer beproefd
mannen knurften primitieven
niet bij zinnen om te gerieven
onbekwaam niet bij toeval of verlegenheid
drift tot scoren ingebouwd tot last
alleman macho omgang…
Een huid van lavendel?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
495 pixels
samengebracht tot één fragment,
zinnebeeld als decor op het
fluwelen doek van de nacht,
we zochten naar de duizend
vensters van lichtzinnigheid,
gevonden in de magische
paringsdans van elk mens
en dier, ondeelbaar tijdloos
houdbaar ongeacht de strijd
het moest zo zijn dat wij als
reizigers die de glans van
toeval…
Ambivalente makker
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
835 Stilte van de nacht
heeft me ijverig gemaakt
nu ik niet meer bang ben
om met mijn ziel te spreken
ik voel hoe je weer bij me bent
in angstige ogenblikken van onschuld
vernederd door de ongeduldige meute
die niets anders ziet dan eigenbelang
ik heb het gehoord
dat zogenaamde toeval
van mensen die de nacht vervloeken
ze zijn leeg van binnen…
Als ringen krimpen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
487 langzaam schuurt
de wind langs mijn vel
het drijft de warmte weg
dat gaat alsmaar door
zo weet ik wel
het droogt de huid
niet nieuw als ik dat zeg
en verzucht soms
mijn adem op een ruit
zeker, de nieuwe lente
openbaart zich telkens weer
in het voorjaar, of bij toeval
soms nog een andere keer
toch is de piramide onverbiddelijk
de weg…
Zwijgen in de ovt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Dionysos' bosverrassing
waar zijn hospikken nooit zwijgen
Met vader tijd als gunfactor
voor engelen in Maerlants wereld
verschijnt een gloed in leliën
op heuvels in het tranendal
In hill street blues
op blue street hills
als strawberries eternal fields
daar bloeien dromen vol emoties
hoop die sprankelt door seizoenen
hemels toeval…
Bouwsteen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
330 Anderen geloven dat wij en alles zijn
Als gevolg van toeval,
Natuurkundige wetten en evolutie,
Begonnen met ’n oerknal,
Evenwel blijft daarbij onverklaard
Het hoe en ’t waarom.
In het boek van Margot Brouwer,
‘Sterrenstof zijn wij’
Refereert zij aan de filosoof Spinoza,
Die alles rationeel en helder,
Zette op een rij.…
Quo vadis, nsc
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
630 Er woedt een zware storm
op de noordzee
het schip van staat loopt
zware averij
laatst schoof een boot uit spanje
nog langszij
'quo vadis? riep niklaas,
kom met ons mee!'
"Quo vado? 'k lig net voor de
goede ree
we varen zo weer volle kracht
vooruit
vier kapiteins op een solide
schuit
ik doe met mijn drie zetels
best nog mee…
het monument
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
815 Toeval bracht ons ooit samen,
die samenloop van gebeurtenissen dreef ons juist uiteen,
slechts dat monument bleef aangetast overeind staan,
vol met die verzwegen doodstille verhalen.
Als een vat van onsamenhangende geheimen,
fladderde jij ondertussen die wijde wereld in.…