625 resultaten.
Zondag
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
756 In haar ogen tonen
de bloemen nog steeds de glimlach van een vallende ster.
Jij ligt daar als een spelende zee,
het laken afschuimen, je uitrekken, beetje opkrullen.
Je bent amper wakker. Wat sta ik te lullen,
ik laat de dagen nog wat donker zijn
laat ze maar wachten op hun rust, mijn
briljante schat, ik doe toch gewoon met je mee?…
Voor jou: de herfst
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.279 wals de rode ritseldans
blaadjes dwalen draaiend rond
bruine knispertakjes kraken
in hun slalom naar de grond
Woeien waaiend
vallend kraaiend
wervelen hun rokjes neer
wentelen met rode konen
tot de bruine aarde weer.
bladeren tot kant verweven
bladskeletjes van weleer
dromen rood met gele dromen
stormen ruisend heen en weer.…
de liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
822 leven onder gepast snikken eindigt
zal m’n verstand wel zeer begrensd blijken
mijn geliefde zintuigen uiterst onvolkomen
wel was de wereld tot ‘t eind mooi genoeg
de beslagen spiegel wordt langzaam helder
een nieuwe dimensie verenigt alles in een
ik zal mijn beschermengel eindelijk beleven
die mij behoedde voor aanstormende bussen
vallend…
Vraagtekens !!
hartenkreet
3.3 met 26 stemmen
1.954 de vraag is vast al eens eerder gesteld
maakt een vallende boom in het bos
net zoveel lawaai als er niemand is
om dit voorval aan te horen of te zien?
of, wanneer een gouden zonnestraal
door wolken priemt vanuit het blauwe
maakt die stiekem lawaai als er geen mens is
genietend van haar warmte en haar licht?…
De vruchten van archaïsche gestalten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
615 fluisteren
van fragiele lichtdeeltjes
in een te kleine ruimte
Aan mijn huid kleeft een zuiverder kleed
dan mijn geweten mij wil aanmeten
En waar ik mijn blik op werp
schep ik nieuwe werelden
uit zilverstof
Toch beklijft een stukje onbalans
in deze dans om de hete brei
en waar ik mij mee verzoenen kan
laten littekens los als vallende…
Wazig
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
724 In de herfst van mijn leven
roepen vallende dode bladeren
soms een elegische stemming
in mij op en laten mij het
einde vaag voorvoelen.
Gelukkig blijft het tijdstip,
net als de witte, koude sfeer,
onbestemd en onbekend,
met een sprankje hoop
in nevelen gehuld.…
een voorjaar
gedicht
3.5 met 4 stemmen
6.441 aan duivelsbrood
had hij geen boodschap, kindersneeuw gaf hem voorsmaak
van engelkruid manna bloedmarmelade
's avonds bij maanlicht omlaagziend zag hij vertederd
hoe achter zijn dunne luizige nakroost de wit
beschimmelde klompvoet zijns vaders, totaal
des geestes, er blijvend geweest was -
----------------------------------
uit: 'Vallende…
pijn in mijn hoofd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 teruggaan naar die Himalaya
waar je alleen maar strijdend vliegt
en moet overleven of doodgaan in natuurfilms
zelfs de natuur wenst vrede en gemak
maar mensen trekken zo nodig naar de oorlog
of zitten voor hun tv of internet
om het te bekijken en om kwaad te zijn
terwijl de pijn in je hoofd toeneemt
liever zou je slapen
onder vallende…
Boot vluchtelingen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
599 te verbleken
met ogen waarin de aarde niet bestaat, de geur van
een manke diesel markeert het spoor waar ze de wind
hadden geraapt uit een mengsel van olie en vrees
de reling hangt als gebleekt ivoor aan de lippen
die het opspattend water dorstigen, het zout schuurt
de wonden en splijt hun magen, pijn is het vlees
dat zich aanbiedt als vallende…
alles heeft zijn uur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
624 de lege tafel
kruimels blijven over
gaten glippen ongezien
naar binnen in deze
rafelige dag
buiten kronkel je
je een weg
door de wei die
kleurt in zoveel
tinten groen
je loopt jezelf voorbij
verbeten zoek je
de draak
het veelkoppige monster
dat je pijnlijk uitholt
en de dood
buigend begroet
krassende kraaien
en een vallend…
Kranig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
733 jouw knuffel
heb ik
neergezet tegen
de vallende
avond
je missen
doe ik
iedere dag
terstond
kijk ik
naar boven
weet waar
jij je
bevindt
veilig in
de kinderhemel
mijn innig
geliefd beeldschoon
kind
op de
rug van
een schitterende
kinderengel zweef
jij door
het heelal
oneindig ver
jij koestert
de warme
zonnestralen…
vriendschap - 1
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
760 vriendschap
gelijk kinderen
klautert de horden
vallend en opstaand
roetsjt zij geluk
van samen zijn
vriendschap
grift zich herinnering
van ruiterlijke ridderlijkheid
die zich klonen laat
zoals een paardenbloem
haar nootjes blazen laat
vriendschap
deelt en speelt
gunt elkaar de bal
ravot zich een stalen ros
stift het leven
gelijk…
Mis ik?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Vallend vechtend tegen de zwaartekracht, verliezen.
Nee ik kan niet zeggen dat ik dat mis.
Ik lieg.... ik mis je, was je maar hier.
Ik mis warmte en geborgenheid.
Haat de lege plek in het bed.
Ik neem nog een slok van m'n bier.…
De zin van puin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
510 Machteloos zullen we voor vallende muren staan.
Met tranen in onze ogen.
Maar vandaag.
Vandaag wrijf ik de tranen uit mijn ogen.
Vandaag is mijn tijd nog niet gekomen.
Krijg ik zin om zomaar puin te ruimen.
Versleten gedachten in mijn oude hoofd.
Ineens krijg ik onbegrijpelijke zin.
Zin in een razende beeldenstorm.…
Moed
poëzie
5.0 met 1 stemmen
8.827 Hoe laaft mijn lijf, o eeuwig onbewuste,
zich aan de wind, die van uw kruinen daalt,
en vallend lover lispelt en herhaalt,
dat eenmaal rusten mag, die nooit mocht rusten.
Want achter al mijn kwijnen en mijn klagen
trilt in mijn hart nu hoog, dan somber diep,
maar steeds, - een toon van nimmermeer versagen!…
November
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 loslaten
bladeren waaien
dalen vlagen
in ritselende lagen
op de paden
bruin geel rood
ruikt als verse tabak
nog niet dood
paddenstoelen
de lucht staat strak
van de kou
die we voelen
nog geen nachtvorst
die zomaar ineens
komen zou
november
smaakt als gember
vallende bladeren
geen redding
de Ruiten Aa
in haar bedding
sleurt ze mee…
Gate eleven (11)
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
681 Koffer in mijn hand,
Rennend naar de band,
Mensen hand in hand
Opschieten mijn vliegtuig gaat weg
Andere mensen op naar hun vertrek,
Oh en ik die maar tijd rek
Bijna vallend op de vloer,
Mensen die verschelen het geen moer
En ik die naar gate eleven loer
Daar ja eindelijk,
Mensen kijken pijnlijk,
Mijn vliegtuig is weg waarschijnlijk…
Rimboerijk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
560 Kwam ooit een medicijnman
Uit het moederland Belanda
In het onherbergzaam land
Vervlogen rijk Sriviaya
Kwam ooit een blanke doekoen
In de rimboerijke ruigte
Traag en breed doorsneden
Woeste kali's van Noord-Atjeh
Over hellinghoge kustweg
Vallend puin door dynamiet
In de oksels van de goenoeng
Reed een mokum-man van Blanda
Storm…
Koude rillingen in de ochtend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 Thuis, in de zon, kijk ik aandachtig
naar het nieuws, ik bestudeer de foto's
de boog van een mortier
als een vallende ster
en het grijze puin na de inslag
Overal zijn er camera's
Ik ril van alles
dat ik wel en niet wil weten
maar ik zou niets weten
als ik het niet wist
Ik lees over mensen
die wakker werden en
naar een kelder renden…
Genderneutraal
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
255 het was warm en
ik aan de wandel
maar was moe
zag een oude tak
met versleten plekken
wist dat ook daar
mensen hadden
gezeten om even
niet te bewegen
vallende bladeren
ritselden muziek
waar je heerlijk
ontspannen van werd
tot ik iets op dit
tableau zag verschieten
dat te klein en te snel
was om menselijk te zijn
en bovendien…
PIMPAMJETTEN, HET POLITIEK SPEL VOOR DE JAREN 2026 EN 2027
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
524 Pimpamjetten maar dan met cijfers
duurt het nog 66 dagen tot het bordes
zitten ze dan 66 dagen of 660 dagen
ik gok op 2027 de donkere dagen voor Kerst
dan spat het Kabinet Jetten als een vallende kerstbal uit elkaar
alhoewel zijne excellentie de Minister President Rob Jetten
is een mannenman en dan werken de hersenen anders
dus ik zou mij mogen…
Pas op je tellen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
209 vroeger stond het
telraam rechtop
alsof cijfers zich
nog lieten opvoeden
de juf schoof kralen
van links naar rechts
met het vertrouwen van
iemand
die dacht dat tellen
hetzelfde
was als weten
wij knikten maar
er bevond zich
iets vreemds
niemand hoorde een tik
geen schuivend hout
geen vallende kraal
maar bij het ochtendlicht…
de maan vertelt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
85 in dromen reiken sterren en
bomen elkaar de hand, ze
schuiven aan bij de dis
van een groter geheel
spreken is voor later
zegt de kruin tegen
de staart van een
vallende ster
hun ogen breken schimmen
en gedaantes maken
elkaar het hof, het universum
raakt geen einde en begin
op deze aarde nestelen
woudreuzen als bewoners
van verre…
ONZINNIG OVERBODIG
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
35 Zomereiken, linden, ruwe berken
Zijn vaak de eerste die hun blad verliezen
Door droogtestress kan het proces vroeg werken
Veel soorten kunnen voor wat later kiezen
Voorzichtig rijd ik over natte blaren
Die best wel gladjes zijn onder mijn wielen
Poëten worden lyrisch alle jaren
Van vallend loof, vanwege tere zielen
Dat lijkt bladblazermannen…
Moerheim 1944
gedicht
3.0 met 55 stemmen
19.872 Onder het rabarberblad vandaan,
gebukt gelopen tot op de vijverrrand,
de moestuin met de drukte
van schoffel en vallende slakjes
achter me - dan was ik ver van huis.…
Iris
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.049 Iris, jouw verschijning als een regendruppel
Een regendruppel op de mooiste roos
Een prachtige roos, stralend in de zon
Iris, jouw verschijning is als duizenden zonnestralen
Duizenden zonnestralen in mijn hart vol liefde
Mijn kloppende hart vol liefde voor jou, mijn prinses
Iris, jouw liefde
Jouw liefde is als duizenden rozenblaadjes vallend…
Hoog op de kaap
poëzie
4.0 met 16 stemmen
2.550 Neen, 't is een maaier: klankloos scheert zijn zeis
De horizon; en plots'ling zilvergrijs
Vliegt langs de ketting uit golvende schalmen:
Hij, boven de aardewelving, machtig, zwaait
Zijn cirk'lend blad - 't is of het suist - en maait
De spokig vallende oogst van bliksemhalmen.…
een boomgaard in oliver bc.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.275 scheren over de heuvels
ik sta versteld en staar
in mijn hoofd kabbelt onzinnig gekeuvel
rond in de hitte van de zon
een mindier drie dagen drie zinnen
terwijl de bergen wegroesten in de rivier
geritsel door het hoge gras van de boomgaard
er is geen ratelslang te zien
een vogel schiet angstig uit de halmen voort
hoor de plof van een vallende…
Herfst
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.084 De herfst, hoeveel is er al over geschreven
Hoeveel is er al over te doen
De kleuren die door jouw worden gegeven
Zijn die van één en een miljoen
De herfst met vallende blaren
Eikels en kastanjes beukennootjes
Alsof het er niet voldoende waren
Liggen op de grond, worden vertrapt tot mootjes
De herfst met regen en harde wind
Soms stormen…
Blue grass
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
950 een vale hoed
hij doorleefde de blues
en tergde zijn geliefde banjo
snijdend zuiver, ongewoon gewoon
Aangezogen door zijn solo
werden gevoelige snaren geraakt
meerdere stemmen gevormd
tot een volkomen harmonie
zonder regie, zonder bindingen
Een virtuoos samenspel
vol passie en weemoed
Fenomenaal improviserend
op de klankkleur van de vallende…