661 resultaten.
Regalia Festíva
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
648 "Een alternatieve aubade"
In mergelland, de voerstreek en batouwe
Aan randen van de peel, ter zee van lauwe
Heerst over 't stroese zand en de valouwe
In lockdownland de vorst van strenge kouwe
In genen dele wordt in kroonjuwelen
Versmaad noch veronachtzaamd om verblijd,
Niettegenstaande quarantainetijd,
Hem een royaal signaal te gaan…
Kosmisch krabje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 treden prikkelen buiten
mijn bereik mijn fantasie
Hier is vergeten een koning
gestorven, een geest heeft hij niet
achtergelaten, een schat misschien
maar je zou alles moeten afbreken
om dat te weten te komen
en langzaam gaat het zo ook
wortel voor wortel, spriet
voor spriet, druppel voor druppel
regen, zon en vorst…
sneeuw smelt dorst
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.039 ik zie de winter
in hun vachten
gebogen staan ze gras
en sneeuw te happen
wind giert hen voorbij
vlaagt verstuivend door de wei
lange haren dragen
pegels door de vorst
sneeuw smelt dorst
honger vraag geschraap
van ijzeren hoeven
langs bevroren grond
zijn warme tong
brengt maar een schrale
oogst naar roze mond
de ogen zijn geloken…
ijzers krassen vederlicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.696 het ijs zingt weer
zijn koude lied en
kraakt tegen de kanten
doorzichtig zwart
kruist strakkend blauw
uithalend zijn de klanken
wind bijt vorst
in het gezicht
ruggen zijn gebogen
mutsen licht berijpt
ijzers krassen verderlicht
plezier glimt in de ogen
bewegen wolkt
zijn adem uit
in het ritme van
bedachtzaam glijden
ze zien…
Verraderlijk
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
445 koude inval met een
aantrekkende
scherpe oostenwind
goed aangekleed
en toch met
tranende ogen
en een koude neus
fietsen in de sneeuw
een routine uit
vroeger jaren
waarbij je als kind
al tig keer pittig
onderuit bent gegaan
maar met de
soeplesse van de
jeugd zonder fracturen
weer ongedeerd
bent opgestaan
op wegen tussen
vorst…
Bevroren blauw
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
456 in mijn handen
lang is zij
in knop gebleven
omdat ik niet
wist hoe ik
haar mijn liefde
en trouw
kon geven
totdat ik
haar in een
totaal wanhopig
moment
kuste en zij
wonderwel
zacht opende
zij bloeit haar
hart naar
mij gekeerd
omdat wij al
heel veel van
het leven
hebben geleerd
zo samen de
seizoenen door
van vorst…
GEVALLEN ZIEL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.053 Omgeven door Hemels genadelicht
wijdt de vorst onder lof en aanbidding
een tempel; in verte en omgeving
zoekt en geniet men zijn wijs onderricht.
De regeerder wil vele malen trouwen,
verzorgt en bewondert afgodsbeelden
van diens duizend, schier onbekende vrouwen.…
Kosmisch krabje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
154 treden prikkelen buiten
mijn bereik mijn fantasie
Hier is een koning gestorven
en vergeten, een geest heeft hij niet
achtergelaten, een schat misschien
maar je zou alles moeten afbreken
om dat te weten te komen
En zo gaat het ook, langzaam
wortel voor wortel, spriet
voor spriet, druppel voor druppel
regen, zon en vorst…
Drukpers der duivels(e)verzen
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
245 Ik kan hier met 1001 varianten
op het multipliceren van hooguit unieke
door 'n monnik gekopieerde folianten
van kennis en onderzoek naar olifanten
tot vondel en bredero's klucht
van de koe
en kostbare zeeroutekaarten en hoe
een vorst van macchiavelli kon leren
hoe hij zijn land en zijn volk moest regeren
bestemd voor bevoorrechte getalenteerden…
KWIJTSCHELDING
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
107 Maar de vorst van het kwade licht zijn hielen
om boze bedoelingen te stouwen,
steeds laten gaan op ontembare wielen.…
O Liefde, Liefde
poëzie
4.1 met 7 stemmen
3.254 En laat mij niet alleen, maar in de nacht
Daal in de schaduw van mijn koele borst,
Dan zal ik veilig slapen als een vorst,
Die rust in ´t midden van bevriende wacht.
Zo moge ik zijn als dun albasten vaas,
Boordevol bloed van uwe rode wijn.…
WAT WIL MEN TOCH?
poëzie
3.4 met 20 stemmen
4.190 De vorst, die hier de rijkskroon spant,
Wil juist hetgeen wij willen:
geen zware last, geen knellend juk,
Maar vrijheid, welvaart, volksgeluk,
En geen — vergulde pillen.
Wat wil men toch in Nederland?
Wat geeft men voor te duchten?
Wat kwaad humeur, wat onverstand
Wil ons volstrekt doen zuchten?…
EENHEID
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
558 De volkeren der oudheid
streefden ernaar
zich het Opperwezen
voor te stellen
elke stam ieder land
had zijn eigen god
een ruime gedachte
werd vrijmoedig geboren
bij Israëls kinderen
de almachtige Schepper
van hemel en aarde
ja het ganse heelal
heerste over de mensheid
leidde zowel vorsten
als onderworpen arbeiders
al zouden ze de Naam…
Winterster
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
805 in de snerpende, snijdende winterkou,
die over de vlakke weilanden schuurt
en egels verkleumd naar hun legers stuurt,
knettert stil mijn hartvuur voor jou
onverstoord vervolg ik mijn mars,
hoewel de vorst mijn adem snijdt
en de vallende nacht mijn zicht misleidt,
gegidst door jouw onfeilbaar kompas
sinds ik je geest en ziel heb verkend…
Een lieve lust
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
520 zij liever liet staan
zij koos voor
meer stijl in
hogere regionen
een flamboyante stek
het web werd kleiner
luxueuzer gesponnen
de subtiele ontvangsten
joyeuzer begonnen
in het macabere spel
liet zij anderen dansen
na wikken en wegen wenste
zij hen een dodelijk vaarwel
ze is nu vertrokken
uit het parelend web dat
door vorst…
Natuur en mens
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.214 de mieren hebben zich verscholen
de natuur sluimert afwachtend in
en de dichter houdt zich verborgen
verbaasd tussen zomer en winter
agressie neemt zienderogen toe
ook de mens is wat uit het lood
komt er vorst regen of de zomer
of dobberen we voort zo boven zero
maar diep in het hart groeit besef
hoe aarzelend dan ook beleefd
dat de mens…
Kiemkracht
netgedicht
4.3 met 43 stemmen
803 In mijn dromen schilder je
kale bomen wit
van wortelvoet tot takkenrag
zodat er weer licht in zit
’s ochtends trekken we schoenen aan
vluchten we voor geweld
want ze bouwen torens voor de goden
torens voor de vorsten en
torens voor het geld
en de bomen - jouw bomen
worden één voor één geveld
wanneer de dagen donkeren gaan
volg dan het…
tuk tuk
netgedicht
2.8 met 28 stemmen
1.212 binnenstad verkeert in Thaise sferen
ik raad u aan hem ook eens te proberen
u kunt hem laten stoppen op verzoek
frivool en fris en fruitig is zijn look
u ziet hem links en rechts uw fiets passeren
dat zo’n vehikel zoveel kan presteren
dus smeult het oproer in de taxi-hoek
mijn raad aan Hagenaars en Hagenezen:
stap in, en laat u rijden als een vorst…
Zilverberken
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
855 de bomen mij te zeggen
wat het geheim was van hun kracht
ze fluisterden het valt niet mee
om dat zo even uit te leggen
na jaren stormen af te weren
groeiden onze takken krom
ze kraakten moe verloren moed
konden geen zomers meer trotseren
nu staan we glanzend maar vooral
met wankele grip te wachten
op de laatste winternacht
waarin de vorst…
Gedag...?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
584 Een gesmoorde kreet, een angstige roep
Een wanhopige blik naar de deur, maar er komt geen hulp over de stoep
Samen, alleen, gedwongen binnen
Al weken geen school, die slechterik zal het nu toch winnen
Hij vorst zich een weg om er toch tussen te dringen
Haar moeder is in de zorg aan het werk
Hij is alleen met haar dochter thuis, die listige…
IJs
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
740 .
----
UTRECHT - Ondanks de strenge vorst van de afgelopen nachten waarschuwt de Koninklijke Nederlandsche Schaatsenrijders Bond (KNSB) maandag voor onbetrouwbaar ijs. Volgens de bond is het nog nergens veilig om op open water te schaatsen.…
OERSTEM
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
564 Steeds vorst men die onvatbare muziek,
geeft haar sterker geluid, grootser vertoon
om te reizen op een "gemaakte wiek."
Vaak wordt zij hernieuwd, begeleid door hoon.
Straffe maat? Of los zwevende ritmiek?
Nog zingt de oude, onbedorven toon.…
Witte wieven
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
616 een sprankje zon
jaagt het op de vlucht
om verloren lommer
de bladgele en rode
in haar vochtige handen
ontnemen het zicht
van de nacht
in roodkastanje maandagen
ritselt de beuk
in zijn verloren blad
de winterkoning
schalt zijn hoorn
dwars door het herfstig bos
jaagt de witte sluier
op in bomen rijp
en oogst ijskoude vorst…
ANDERHALVE EEUW
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
625 Het jaar achttienhonderdvijfenvijftig schenkt
de Papoease wildernis een lichtstraal;
daarin glanst Gods Woord vol onversaagde taal,
die het duister vorst, het verguisde wenkt.
De Blijde Boodschap wordt geweerd of gekrenkt...
Toverpriesters horen een nieuw verhaal,
willen strijd, sterken hun geheime zaal.…
ALSOF EEN VRIEND STIERF
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.482 Na zijn ziekbed van dertien weken
is hij dood, de zomer van vorig jaar
Hij had ‘t namelijk al lang bekeken
hij was met vorig jaar al lang klaar
Na de vorst was de lente gekomen
daarna scheen hij binnen te sluipen
Hitte leek ineens binnen te stromen
maar soms lichtte het groeistuipen
Zoetjesaan stierven oude bladeren
die zomer voelde zich…
Snuiven
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
511 Een schrale wind striemt het gezicht gemeen
wat aanvoelt of er vorst voorbij komt schrijden
nog even en de schaatsen kunnen glijden
en is er ijsplezier voor menigeen.
Ik sta hier nu de winter wel te loven
maar heus ikzelf ben zeer voor kou beducht
voor sneeuw en hagel sla ik op de vlucht
en ijzel laat ik me heel graag ontroven.…
Tuinfantasie - Inleiding
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
561 En zingt de lijster weer uit volle borst,
terwijl een gaai pikt in vergane noten,
de reiger heeft gegeten als een vorst,
een muisje vult haar buik met plantenloten,
toch is ‘t je reinste zelfverlakkerij,
maar mij maakt het wel als een kind zo blij.…
bewoonden elkaars dromen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
805 dagen overvloed
ook jij was stil
in pril ontluiken
het duurde lang voordat
ik lente in je ogen zag
en in je lach de vroege
vogels hoorde fluiten
je bloesemde
als nooit te voor
kleurde vol de zomer
we maakten hittegolven door
bewoonden elkaars dromen
lieten daar de liefde komen
er is geen sterven
maar een nieuw begin
als winter vorst…
WIT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 was glad
het weer vullen van
de kit met kolen
een dikke sjaal
handschoenen verbonden
door een touw
muts een winterjas
en even gaan we weer beleven
wat vroeger winterkou
en een echte winter was
handjes warmen aan de kleine Etna
en mam had snert gemaakt met worst
en 's avonds warme chocola
zo doorstonden we toen
de strengste vorst…
wit rondgevlekt in kristallijn
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
778 wit de wereld zich tot morgen
vlokken stillen in hun spel dragen traagheid
zwermen zich vaarwel dwarrelen in vaagheid
poedersneeuw verzoet de kou
drift spelend in een strakkend blauw
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas
ze liggen rijpend slootgeschikt en keurig waterpas
uitgestrekt wit rondgevlekt in kristallijn
speelt vorst…