4810 resultaten.
Samen alleen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.018 Wanneer jij stil jouw handen vouwt
de dag aan weer een nacht toevertrouwt
geen honderden schaapjes meer telt
maar wel talloze boze geesten velt
mag ik dan even naast je liggen
wanneer jij dons als tijdloos kiest
geen uren wint alleen maar verliest
de zon weer langzaam op ziet gaan
moeizaam ademt tot weer een maan
mag ik dan even naast je…
Vrij
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.069 achterland met Schotse koeien
maakt zachte beelden broeien
tussen kikkers padden en insecten
spiegelt de zon zijn vaste baan
zolang de wolken hem maar laten gaan
zijn warmte is het die natuur verwekte
dit speelse plaatje toont het leven echt
en heeft mij doen bewonderen en danken
de sterren boeien even niet ik zie dan slecht
en verwar mijn geest…
Wanneer door 's werelds Licht de blindgeboren jongen
poëzie
3.9 met 7 stemmen
5.773 Voorts: sloten, torens, schier ten hemel hoog gesprongen,
Het tijd-verdrijf van 's mensen onderwind-al-geest;
Maar de zienlijke god, de schone Zonne, meest.
Zijn tonge zweeg, 't gemoed dat riep om duizend tongen!…
vrije spelling
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.157 dit is toch humor, rijk en een prachtig gezicht
hoe heeft hij zitten tobben om zijn diploma te behalen
een ware topprestatie die zich met de jaren zal uitbetalen
laten we vrij zijn in de spelling van wat wordt gezegd
kinderen spelenderwijs stimuleren, zo is het leuk, zo is het echt
een woordenspel, goed voor die kinderlijke onbevangen geest…
Kristalwijze
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Toen hij terug kwam,nam hij een lach mee,die
niemand van hem kende en de verstarde massa
ontweek hem,zoals men vrolijke kinderen het
zwijgen oplegt,omdat de donkere harten van
oorlogszuchtigen het licht niet kunnen verdragen,
laat staan een verlichte geest als plomp plomp Plomp!…
Joeki T
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
622 krijg het beeld niet uit mijn geest
helder alsof het gisteren is gebeurd
bij elke herinnering brandt ‘t dieper in
de tragedie werd deel van mijzelf
voedt eeuwig kwellende weemoed
de tijdachtige afstand tussen ons groeit
het graf erodeert, bloemen verdwenen
ouderen sterven en jongeren vergeten
graf lijdt onder de tijd die ons scheidt…
verdoemenis van verandering
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
596 het was slechts een boze droom
dit vasthouden aan mezelf
rivieren stoppen niet
bij de eerste steen in hun weg
mijn bedding verruimt zich
met een diepere onderstroom
het oppervlak glinstert nog altijd
in veruiterlijkte kleuren, iets verdonkerd
met het lichaam van het leven, weliswaar
de geest van zelfbehoud
waart rond in mijn zwarte waters…
Van de drank
poëzie
3.2 met 11 stemmen
7.079 De wijn is voor de mens en voor de rapste geesten,
Maar water uit de beek ten dienste van de beesten,
Al wat de wijngaard geeft dat is een schone vrucht,
Om al wat droefheid smaakt te drijven op de vlucht.…
Ergens halverwege dromenland
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
639 Het deed mij
geen verdriet aan haar te denken
zoveel vreugde had ze
mij ooit geschonken
met de woeste natuur
van haar geest en lichaam
maar ze wist
hoe moeilijk het was
een vreemde te zijn
ze nam van niemand afscheid
in al lang vergeten aardse steden
waar realiteit als niets meer
dan noodlottig was gebleken
zelfs mijn hond jankte…
lessen des
hartenkreet
2.2 met 10 stemmen
2.908 met het anker losgeslagen
windstil in de haven
drijven wij toch langzaam weg
naar volle zee
drijven wij weg
en geesten reizen mee
het kalme water klotst
zachtjes tegen het schip
dat vaart onder de vlag
ik zink
in mijn liefde voor haar
een matroos speelt een lied
op zijn gitaar
voorlopig nog geen land in zicht
de haven inmiddels ver…
ONBEKEND LANDSCHAP
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
451 Een onbekend landschap doemt op
met gesloten ogen
volgt mijn geest een kronkelweg
achter een oude eik
moet ik stil gaan staan
en daar verschijnt opeens
jouw silhouet
ontspannen kijk je naar het beekje
dat langzaam voortstroomt
in een glittering van hemelsblauw
alsof je bang bent te vergeten
leg je het vast
penseelstreken
mengsel van…
Anastasis
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.182 Zou de pijnboom er nog staan - dacht ik
de Tempel van zijn stad
waar hij een blindeman liet zien
passanten hoop had meegegeven
waar hij kreupelen liet lopen
zieke mensen zou genezen
waar uitzonderlijk men zag
dat het geen Hocus Pocus was
Het was Pilatus er geweest
die er zijn laatste geest zou vrezen
meer nog dan de malle steden
die hij…
6811 BJ Armhem
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
740 Tegen het V&D-volk dat jij ooit van alles toedichtte
Totdat je hier bekaf en ademloos nederzeeg
Electric acts zijn alleen nog in de Dixons te vinden
Hashdampen worden reuksicktlos verwalmd door Ici Paris
Selfkickers praalhansen nu uitsluitend voor etalages
En Oergedichten zijn op=op, bijna uitverkocht en goedkoop
Johnny, waar is toch je geest…
VEREEUWIGDE HELD
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
608 Geen romeinse god meer, die zijn geest bindt;
't vaderlandse denken schijnt ouderwets dwaas.
Zelfverzekerd speurt een gier naar verhoopt aas,
gelijk zoeklust kalm verkent, oneindig vindt.
De aanvoerder vertrouwt onbevangen
een zwervende prediker zonder huis,
wiens wonderwerk weergaloze zegen geeft.…
Hoe jij de Ouse inliep...
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
452 (voor Virginia Woolf)
Hoe jij de Ouse inliep, haal ik me voor de geest,
nog net geen zestig liep je met een wandelstok
tikkend tegen wat verdwaalde stenen richting
het onheilspellende water van de rivier.…
Mijn woorden.
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
864 Ik dichte over lente, zomer, herfst en winter
over al de mooie dingen om me heen,
ging via mijn hart,geest,vingers naar de printer
u ziet het, er is geen woord hier dat verdween.…
Kop of munt
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
929 Mijn
overspannen geest verdwijnt als een gammele marionet
uit zijn verwoeste lichaam met krakende poppenkastdeuren
en een van domheid en wreedheid vervuld, gillend publiek.…
Mais mais
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
812 fietsknooppuntenkaart
in en rond Eindhoven
zagen wij moderne
stadswijken met idem huizen
en vele oude boerderijen
aardappelplanten in bloei
hele velden vol paarse distels
maisvelden tot aan de horizon
en zelfs daaraan voorbij
zomaar ineens was ik in
Portugal en had ik de oplossing
heel helder in mijn geest…
Verloren en onzeker
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
2.649 uitleven
Zal ik het daar ook beleven
De draad van mijn gewone leven
wordt doorgeknipt
Zal ik die zelfde draad terug kunnen oppikken
De angst slaat toe
Ik heb mij niet meer onder controle
De wanhoop nabij
Grijp ik naar de mooie herinneringen
Die ik in mijn huidig huis beleefd heb
Krampachtig tracht ik mij rustig te houden
Maar mijn lichaam en geest…
De ware wijnstok
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.050 Gods Geest is het die je laat groeien,
zodat je mag getuigen vanuit Zijn liefde in je hart.
Wees een vrucht die nooit verdort, maar zal bloeien,
aan de wijnstok zijn we één,
en niet apart.
Geef het door aan de kinderen
om je heen,
dat ook zij aan deze wijnstok
vrucht mogen dragen.…
Herleving
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.409 Het was zo duister hier, van bange dromen
verviel mijn moede geest in doffe rust,
Goddank! de fee des lichts is weergekomen
en heeft mij uit die droeve slaap gekust.
Haar gloed vervult mijn hart, mijn ganse wezen,
en dubbel schoon lacht mij het leven aan.
Het is mij of ik uit de dood herrezen
een ander, beter leven in mag gaan.…
december bloez
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
611 of van jongelui
die in overmoed
tegen de pui,
verlicht door een gloed,
de oude geesten verjagen
van de vergane dagen.…
Puur geluk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 kindje speelt
plaats genoeg
ouwe ezel
hinnik lacht
vrolijk rustig
dag en nacht
boer boerin
beide buiten
lapjeskat
vogels fluiten
blauw groen geel
zonnestralen
kleine meid
water halen
klompjes aan
blauwe lucht
vlinder bij
vogelvlucht
rust voor ogen
zacht kleuren
hier geen auto
bloemen geuren
kabbel beekje
vredig klatter
mijn geest…
thuiskomst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Mijn hoop moet ik op sterke pijlers bouwen
om het belast gemoed te kunnen schragen,
verruimd van geest had ik ze eertijds weggeslagen,
had mij vervreemd, onteerde elk vertrouwen.…
En zie, 't is lente!
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.271 Zijn geest nog zal het werk bestieren,
Zijn adem over d' akker gaan;
En dubbel zalig zal hij wezen
Zo de aarde, met zijn zweet gedrenkt,
Zijn kindren lief haar wondre schatten
Met moederlijke mildheid schenkt.
1890…
Jeanne d'Arc ( J. v. M. )
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.667 Zij brak zichzelf in twee: lichaam en geest.
Ze brak haar hart, haar ziel voor doelen
veel verder weg dan mensen met hun 'ratio'
hadden kunnen bedoelen.
Ze doorbrak de stille stilte van doden;
ging over verboden velden!
Jeanne stond recht overeind
in het heetst van de strijd.…
Met de Noorderzon ?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.025 Ik wil niet strijden met
een verwachting, die
de geest verwart,
ik vermijd de pijn,
schenk je zuurstof
uit de beide boezem
kamers van het hart,
de ene kamer pas gewit,
de ander nog ongewis die
de toekomst tart, om het
heden maar te verbijten.…
JOUW EIGEN LEVEN
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.117 gekomen
waarvan wij nooit konden dromen
je hebt je onder behandeling gesteld,
dat heeft je afkicken wel enigszins versneld
nu heb je uitdrukkelijk gevraagd jou te vergezellen,
want het eenzame verblijf begint zwaar te tellen
in jouw brief aan ons stond nog geschreven
ik ga definitief afscheid nemen van dit leven
mijn lichaam is op en mijn geest…
Gelijk een bloem, zo teder is ons leven
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.268 Gelijk een bloem, zo teder is ons leven;
Het vliet daarheen, gelijk een snelle stroom;
’t Ontwijkt de mens, gelijk een vlugge droom,
Die ’s morgens flauw slechts voor de geest blijft zweven
Ene enkle nachtvorst kan de bloem doen sneven;
Een felle noodstorm geselt vaak de vloed;
De droom benauwt en foltert soms ’t gemoed,
En doet de sluimerenden…
Memoire
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
519 in een memoire
laat het leven je voorbij varen
langs aanlegplaatsen van weleer
soms ver in de verte terug
wil ik de weg van mijn geest verklaren
keer op keer zoekend naar de sfeer
en markante jaren
verborgen als het ware
of zijnde achter de rug
door de glazen van heden
wordt nog steeds veel gemeden
de ziel doorsneden
opgeroepen in diffuus…