23350 resultaten.
Hem ontgaat niets
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
514 De oude, handgesmede kerkhofpoort
zal altijd open staan. Het zien van zerken
geeft velen rust en godlof soms een woord.
Ter nagedachtenis en tot verwerken
van de dood, wetend van die sterfelijkheid
schept men er vrede binnen eigen perken.
Ook hoge hoeders van de hoffelijkheid,
de bomen, die sinds jaar en dag hier staan
zo groots en…
V O G E L V R I J
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
581 tijdsduur
spijt of pijn
natuur zonder angst ieder uur
om het langst
al is het nog zo guur
en waait het nog zo hard bij de start
op mijn best op het gevoel
zonder doel of richting nog
vogelvrij wat rest en best leeft in mij
zonder grens
niet gebonden aan wens
voel ik mij bevrijd
krijg weer lucht en kracht
loop op eigen benen en tijd…
Merel
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.003 op een dag zo licht en zo hoog
aan de hemel dat je denkt, er is
geen reden om binnen te blijven
en te gaan twijfelen, tekent
met een droge tik van de tijd
een ster in het venster de
helderst denkbare nacht
en een merel in het gras
een vogel voor de kat
plots zit er een barst in ons
geheugenverlies, het huis waarin
wij verloren gewoond waren…
die mooie bank
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
508 Zand
de bank op 't zand
leeg was die opgezet kil toch warm
wachtend daar de verschijning tussen de druppels van de fontein
dauw verblinde, verbaasd kijken op het netvlies een focus om nooit te vergeten
de middagzon versterkte het zien en voelen, ik zocht
warmte van de bloemen die open gingen, vlinders van gelukzalig gevoel
noch tijd…
Uitstel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
424 niet zelden
roepen woorden
mij uit de mond
vervliegen spinsels
in notenschrift
zonder zang
komt alle hulp
voorspelbaar te laat
blijft niets
van weinig over
houdt de klok rust
tot nader order
leve scharreltijden
met vrije uitloop
kwetterbeek
schatergoud
klaterlach
geen eeuwig
zo bestendig
als voorlopig…
Donderdag, half tien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 Vanavond is het weer zo'n avond
Het regent, en ik heb boeken
besteld en weggegooid. Ooit
vind ik de Heilige Graal wel.
De muziek die streamt is op zijn einde,
de naderende stilte wordt gevuld,
door kaarslicht op tafel en
in de vensterbank.
Venkelthee staat af te koelen
tot drinkbaar. Een verstorende
reclameboodschap leidt de stilte in…
Ode aan de Leegte I - Visioen in kristal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 In lang vergeten kamer wacht
een sombere eikenhouten kast
heur arabesken nervenpracht
door diepe tijd onaangetast
Verborgen glazen ingewanden
roemers, kruiken van kristal
die in vergetelheid belandden
en allen zwemen naar verval
Kelken eeuwenlang gevuld
met sanguinolente wijnen
thans in dwarrelend stof gehuld
aldus gedoemd om te verkwijnen…
24
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
479 dromen die stoppen met zweven
Wanneer ik 24 word
Zal ik alles weten over iets
En iets weten over alles
Wanneer ik 24 word
Draait de wereld niet meer rond mij
Kom ik terecht in een heuse 'maatschappij'
Wanneer ik 24 word
Ben ik een man met een job
Loop ik trots met mijn schouders rechtop
Wanneer ik 25 word
Heb ik geen tijd…
MEN MACH DEN NUWEN TIJT
poëzie
5.0 met 1 stemmen
6.179 Men mach den nuwen tijt
Wel bekinnen overal:
Die voghele hebben delijt,
Die bloemen ontspringhen in berch en dal;
Waer so si staen,
Si sijn ontgaen
Den wreden wintre diese qual.
Ic ben ontdaen,
Mij en troeste saen
Die minne jeghen mijn ongheval.
Nu hevet mijn ongheval
Sine heervaert ghesticht op mi,…
De ruïnes van Arcadië
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
533 Weemoedig volgt een oude man
de opbouw van het schaduwspel.
‘t Herscheppen van verloren dagen;
In de mist ontwaart hij ’t meisje
- de dochters van Arcadië zijn
boven Lethes stroom verheven -
Ze was zijn eerste ware liefde
thans verrezen uit ’t verleden.
In gratie – weergekeerde geest
Zij waart in ’t rond – in waardigheid,
haar rechte, translucente…
We groeien door de tijd
gedicht
4.0 met 3 stemmen
5.395 We groeien door de tijd
met onze reusachtige voeten
maken de wereld klein
met onze reizen
dat maakt ons groot als goden
de tijd zit in ons hart
de ruimte op zak, in ons hoofd.…
Even alleen zijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
552 Soms heb ik zin om te vluchten
vooral niet omkijken,
gewoon rechtdoor stappen.
Geen vaarwel, alleen tot ziens.
Alles achterlaten
gewoon intimi op de hoogte brengen,
zodat ze zich geen zorgen hoeven te maken.
Ik wil de vrijheid smaken.
Ik moet me even op proef stellen,
een vlucht maken zonder de deur te sluiten.
Lijkt me een interessante…
Vooravond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
546 deze dag is een vondeling
een van de vele
geboren als zonderling
op de hoek zit een blinde man
in de verte een auto
aangereden?
de hemel duikt ineen
wegstervend blauw
tot witte streep wolkenloos
een merel zingt, hoewel
de klokt springt
zeven jaar voorbij
de schemer overvalt
overweldigend
en ook in mindere mate…
Epiloog
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
421 leest iemand nog het nawoord
geschreven met trillende hand
om te schaven aan het eelt van kwaad
te zwelgen in de lendenen van de nacht
om te luisteren naar het slotakkoord
in gaten als tekens aan de wand
nu de tijd tikt in kwarto formaat
geheel zonder terugwerkende kracht…
Emplacement Bad Bentheim
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 gelezen
op
de binnenzijde
van een
roestige spoorstaaf
'Osnabruck 1912'
een spoortje geschiedenis…
nostalgic journey
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
453 op beeld
een schimmenspel
van toen...
er wordt gemijmerd
over wat verloren ging
en bleef hangen
in de zeef
van ons geheugen
ontdaan van elke klank
laat de doorkomst nog
veel te wensen over…
Prelude op een Pastorale Elegie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
499 Die als stille wakers ’t dorp omzomen
waar huisjes onder ’t juk van tijd bezwijken.
Leeg, lukraak geplaatst en ingevallen,
omcirkelen zij het opgebroken plein.
Geen waterstraal gespuwd door de fontein;
wat mos verbergt blijkt steeds volmaakt vervallen.…
erosie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 de laatste gloed
is
sissend
uitgeregend
en
kille
ijsgang
heeft
mijn hart
omkneld
ik ben verworden
tot een zuil
van zand
schurend
verweert me
de wind
tot korrels
vergetelheid,
in de woestijn
verwaaid.…
ankerpunt
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
557 achteruit kijken
is talmend tijd verspillen
laat je niet verankeren
in het verleden
de tijd kruipt ongenadig voort
en wat voorbij tikt is verloren
hier en nu
begint de rest van je leven
gooi de ballast overboord
wat je ook kiest
is telkens weer
de eerste keer
en je enige kans…
Wurggreep ontworsteld
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
459 goeds gaat brengen
daar tijd toen
meer dan immer...…
Het elfde uur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
422 er gaan nog late mensen
over straat, langs huizen
elkaar, alsnog, onlangs
gedruis van ergens drijft
over het plein, een tuinfeest
straattoneel, verwarde man
de tijd breekt aan, zonder
klok, met gesloten boeken
en nog ongeboren jaren
ik hoor mensen spreken
roepen, onbevangen lachen
in hun naamloze taal
zo gulzig happen ze lucht
zij…
In mijn rookkamer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
509 Ik weet en heb altijd al gedacht,
dat verleden tijden niet vergaan.
Mijn grootvader verschijnt en zegt:
Zestig jaren heb ik al gewacht.
Zestig jaar heb ik je gemist.
We roken pratend zijn sigaren.
Nu weet ik wat hij ook al wist.
Ik laat hem los en dankbaar gaan.
Hier is niets wat moet.
Nu is alles wat ik wil.…
Mijn gister-ik
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
570 Gister op het strand
zag ik mezelf lopen,
in strakke t-shirt jurk
met lange split.
Een beetje trots
want zij-ik mocht er best wel wezen,
een beetje droevig ook
want ik ben haar niet meer
en vraag me af
die gister-haar die ik zag lopen,
zal zij ook ooit
haar gister-ik voorbij zien gaan ?…
senilitas
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
590 hij weent om de gemiste kans
zich te verheffen uit het primordiaal moeras
de zwoele waters waarin hij
lijzig rondjes zwom
zich wentelend in ongenaakbaarheid
hij weent
zoals een wolf huilt naar de volle maan
en lunatieke haat onstuitbaar opwelt
uit de donkere krochten van de tijd.…
Dreiging
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.004 Kaal en dood is de herfstmorgen
de zon wil haast niet opkomen
wolken versperren het licht
plotseling een regenboog
Onheil of geluk? Misschien beide
we zijn overgeleverd aan de heidenen
nu het grote waaien gaat beginnen
de regengordijnen de dag verhullen
Men kan als dichter kort of lang lullen
eens komt de dag van het einde der dingen
als…
nagenot
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
538 in de fluwelen duisternis,
waar kwetsbaarheid
tederheid wordt
lag je in mijn armen,
innig
geborgen
nagloeiend
we zwegen
in veelzeggende
stilte
en luisterden
hoe de tijd
tot rust kwam
en stolde tot
tijdloosheid
niets was er nog
behalve wij…
Wereld van Alles
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 In werelden van alles,
is niets meer mogelijk.
In een volmaakte wereld,
is alles al gedaan.
Worden wonderen niet geboren.
In een wereld van gelijkheid,
kan geen creatief mens bestaan.
In werelden van overvloed en alles,
kunnen mensen levend sterven gaan.…
tijdsbesef
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 zit ik naar vrije geluiden
te kijken en luister naar
het Dudok kwartet dat een stuk
van Brahms ten gehore brengt
merk ik tot mijn genoegen dat de
internationale trein naar Berlijn
stipt op tijd is vertrokken
waarschijnlijk nog een stukje
beroepsdeformatie dat ik
maar niet krijg afgeschud…
Orsprong
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
631 geboorte
kindertijd
moedertaal
jeugdjaren
vaderland
wezenlijk
verblekend
na zes decennia
gevestigd in
dit mooie land
genaturaliseerd
andere cultuur
langzaam
onmerkbaar
geïntegreerd
nu trekt
bij ouderdom
zo af en toe
als een magneet
de geboorteplek
niet te laat
nog voor het
heengaan soms
te denken in
mijn moedertaal…
MAMO
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
472 Op het juiste moment.
Op de juiste plaats.
In de juiste stemming.
Moe ben ik of gewoonweg blij.
Plotseling verschijnt MAMO.
Ik sta dan met open handen.
Niets heb ik bewust gedaan.
Steeds vaker overvalt het mij.
Wanneer de schellen van onze ogen gaan.
Dan kijken we niet langer maar we zien,
tijdens Magische Momenten,
de zinvolle zin van…