12341 resultaten.
Toch iets
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.322 Ik heb slappe benen
Mijn hoofd zit vol met snot
Mijn maag draait veertien rondjes
Mijn adem ruikt verrot
Mijn rode ogen tranen
Ik lek mijn oren leeg
Ik houd geen kruimel binnen
Ik schrik als ik me weeg
De koorts heeft mij bevangen
Nooit had ik zo’n ziek lijf
Maar wel heb ik een computer
Met een bikkelharde schijf…
Nunc est bibendum
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
3.119 daar zaten zij vol van vers
in elkaar geschreven band
rekbaar als postelastiek
nu weer aangespand
hij wauwelde waaroms
bespeelde wereldleed
als volleerd martelaar
in beletterd boetekleed
zij overhoorde alles
en boterbabbelde ja
of amen mee maar
plaagde ook errata
van vertellen moe zo beeldbuis
aangezet tot schel geluid
geestenkinderen…
Verhard pad
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
693 Hoe zacht was het mos
onder onze voeten
toen wij
hand in hand
het pad betraden
dat ons leidde
naar een land
waar enkel wij
de beelden
van herkenden
hoe warm
voelde het zand
waar we
vol verwondering
een rustplaats vonden
voor verlangen
zeg me lief
of je dat nog weet
nu de weg bevroren is
en scherpe stenen
ons verwonden…
over een vriendschap
netgedicht
2.3 met 19 stemmen
4.896 vriendschap is onbetaalbaar
een boutade vol intimiteit
twee wezen die elkander vinden
en adopteren tot hun familie
een ziel te proeven
met vreemde kruiden
gelardeerd met wat eigenheid
de enige ode aan het leven
die er voor elkaar toe doet
en dan samen aan de koffie
met suiker en wat rum
verhalen over het onvertelde
gij, mijn mens…
niet verdwenen
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
980 geloof ik je
in vellen vol waarheid
want nooit sprak je
de woorden van de
gestorven dichter
ik zag met jouw ogen
zonder om te kijken
naar het kind dat een
maanliedje fluisterde
langs mijn dood
de bloemen leegzoog
van de lente
tot de winter viel
uit de nachtschade
van die ene avond
toen ik stierf na
het vellen van je vonnis…
opgegeven
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
547 zijn hel heet leegte
tot explosief verval
een enkel geval vol niets
dat hem verder drijft
vervuld van chaos
ruikt hij naar vreemd
en andere ongekendheid
stuurt hij stuurloos
op de eeuwigheid aan
ditmaal zonder nalatenschap
een leven zonder kern
holt hij nog verder uit
met de scalpel van bedrog
meer redenen ziet hij niet
enkel nog de…
de memoires van mijn moeder
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
729 Blij met een hof vol bloemen
schreef ze woorden in
ongedwongen ogentaal,
met lettergrepen
in een welbegrepen
vertrouwd verhaal.
De woorden op mijn
voorhoofd geschreven:
Gods zegen en beware,
die beelden zijn
mij bijgebleven.
Ma, nu duim ik voor u
voor het leven
vandaag
en al de dagen
van mijn jaren.…
een leeslint van bloemen
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
4.021 hoe kan ik mijn dank
tot leven brengen in deze winterstilte;
oud vanbinnen
tenzij verwondering
een diepere betekenis krijgt in een pas
ontwaakte lichtwereld
vol letters
en zoveel meer
een nieuwe stem, een jaar, duizelingwekkend
blauw
en uitstromend naar alles
wat leeft
beweegt
dieren, bomen, bloemen
een gedicht op…
liefde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
806 Drijvende gedachten in je ogen
mij vertellende over gevoelens
vragen die tevens een antwoord zijn
Mijn ziel verweven met de jouwe
gedeelde gevoelens, een pijn
jouw glimlach vol emotie
Dromen die werkelijkheid zijn
jouw aanwezigheid in mijn leven
mijn hemel is er al
Twee mensen samen een geheel
het aanvoelen en aanvullen
en zo leven…
Dag droom
netgedicht
4.0 met 34 stemmen
3.629 Restjes droom, opdrogend in de ochtend
licht dat door gedachten schijnt
wakker blauw en tekens van gevoelige vingers
in een verschaalde roes de pen betreden
een eeuwigheid ontdekken en verspelen
door de tijd op te tellen en weer af te trekken
de laatste minuut laat zich omroepen
door een wit konijn, een koekoek
en een kamer vol toverbloemen…
God mijn buurman
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
880 Als ik ’s avonds in ’t duistere
De hond uitlaat
Kijk ik altijd bij hem naar binnen
Buurman op nummer negen
Ik geloof dat hij God is
Heeft een grijze baard
En
Vriendelijke ogen
In het duistere
Toont zijn huis
Een verlichte lange kamerwand
Vol bekleed met boeken
Kwam hem één keer tegen
Dag dag zei Hij toen
Hij weet veel
Alles volgens…
satijnwit
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
1.115 is het de spanning
op het mooi makend
papier
van woorden
in een lentekrul
die geen regen
of sneeuw kunnen verdragen
op kletsnatte voeten
zit de winter dan niet vol poëzie
in een ochtend van
glazen lelies
bewogen door de zeldzaamheid
van stilte
ik zie bomen, vogels, vorsten
in wit en maanverblindend licht
en…
lege kamer
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.292 minder verwachten en rusten
anders alleen
dat is alles dat ik niet wil
ik zet de balkondeur wat verder open
een tram vol mensen rijdt krassend op de rails voorbij…
Tot het vrije
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
557 matrijzen nevel
aan een rustig dagbegin
de wind ademt vocht
uit het heden
klieft de zelfzuchtige lucht
pijlsnel voorbij
naar het volmondige licht
in die oeroude zon
ontkiemt het omrankte
vanzelfsprekend
zacht uit hun cocon
tot het vrije
opnieuw geboren
door de parabels van zonlicht
der bloeiende schepping
vol verwondering en bewondering…
Een tegenover
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
548 Ver voorbij aan wat ik zie
weet jij, kijk jij voor mij
een zien niet zoals
ik ooit waarnemen zal maar
vol beweeglijke bewogenheid
zo nabij als jij, zo kan
ik nooit bij mezelf komen
De spiegel van mijn ziel
is in jou handen
hou die maar vast voor mij
zal nooit in scherven vallen
je fluistert en luistert
naar mijn diepste zijn
zo ben jij…
Onwetend
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
554 In onwetend tasten en handelen
trager nog dan immer voorheen
probeert hij wegen te bewandelen
en stoot zich aan dezelfde steen
alleen het spel der ingewanden
verteert het leven vol van pijn
heeft hij in zijn lege handen
een zoete drang tot zuinig zijn
éénmaal nakend door de nacht
eenzaam in zijn zaligheid
omdat er niemand op hem wacht…
Zo pril als meiklokjes
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
874 haar verlegen oogopslag
toverde
een warme glimlach
op zijn gezicht
een blos kleurde
haar wangen
toen zijn ogen
haar kusten
zachtjes ontsprong
in haar hart
een melodie
zo teer, zo pril
er bloeide liefde
toen zijn hand
de hare raakte
legde zij die vol
vertrouwen
in de zijne
de wind fluisterde
over twee harten
de zee
nam zijn echo…
Oude man.
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
632 waarin ik sta vol verwondering
tot de laatste schemering,
tot het laatste licht dooft
en ik met stok omhoog wijzend,
gebogen de sterren nog tel,
gewoon omhoog kijkend
de sterren dank, de maan ook
en afscheid neem van dit
totaal onvolprezen leven. -…
Valluik
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
723 en dat binnen te houden, wat
begraven werd met de aardse
deugden, in alle toonaarden
van belang, wat al bestond
verging allang, en zijn we dat
even kwijt, om de waarden
aan te horen, treft dat geen
blaam en geen verwijt, staan
we dichter bij het zelf, wat pas
helder wordt als ware woorden
sterven op de lippen, waar ik
eerder zo vol…
Het kind dat mag zijn
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.950 De late middag in de avond
leegt de gedachte die defaitistisch
de noden kent van lege handen, ofschoon
de regen het laken contourloos etst
en jouw schrei die verloren klinkt
alsof de dood jouw lichaam kent
het gevecht om zielsbehoud
met voorwaartse dromen
vullen het glas dat zonder rand
al gauw te vol geschonken wordt…
Winterbeeld
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
509 Waar zwaluwen de zomer kiezen
straalt de zon laag aan de hemel
kleurt de winter een gloed vol warmte
en is het tijd voor chocola met slagroom.
Ik denk aan de sneeuw die maagdelijk wit
op weilanden kan blijven liggen
waar de koeien velig en warm gestald staan
en wij bij de open haard onszelf warmen.…
Totdat ik haar aanraakte
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.215 Bloemen van dankbaarheid
gaf ik aan mijn lieve moeder
die met zachte stem en
een mooie glimlach
vol van vrede mij aankijkt.
Haar liefde
zat al die tijd
in me opgesloten
totdat ik haar
aanraakte…
Spinsels
hartenkreet
4.5 met 21 stemmen
1.143 Alleen in de stilte
verborgen verdriet
Kwetsbaar alleen
en jij ziet het niet
Jouw ogen gesloten
voor mijn gevoel
Je hart zit op slot
je houding te koel
Alleen in de stilte
de nacht is te lang
Hoofd vol spinsels
mijn hart is zo bang
Je woorden beknopt
de liefde lijkt nihil
Zo anders dan toen
toen je echt voor me viel…
Stofjes
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
938 Verwarde gedachten
stofjes in mijn hoofd
Dromen zijn verneukt
niets is zoals beloofd
Mijn hart is vol twijfel
emoties de overhand
Dubbel denken malen
in pure chaos beland
Ik wil zal en ik verlang
naar rust en tederheid
Vertrouwen en warmte
samen zijn voor altijd
Een steen in mijn maag
kwetsbaar als een kind
Elke waarheid vervaagt…
Ik wil je iets vertellen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
486 Toch zit zij vol met leven.
En elke week tik ik even
tegen dit gras en hoor
de door vleugels gebroken stilte.…
Verjaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
465 Een eerste zonnestraal
geeft het naderende voorjaar
zijn eigen koude schaduw
hij, die gewond, maar vol overgave
los moest laten om daardoor toekomst
te derven zag intens verdrietig
kinderlijke woede verschijnen
onwetend dat jaren later
de eerste narcis vrolijk
de laatste vorst weer
uit de grond zou trekken…
Haar naam is....Sarah
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.732 haar naam is Sarah
ze is gisteren geboren
het kleine vrouwke
dat drie weken geleden
zo heel plotsklaps haar papa verloor
acht pond weegt ze
en ondanks het diepe intense grote verdriet
is ze zo welkom de kleine Sarah
kleine prinses
ik wens haar een leven vol
kleurrijke bloemen
en alle liefde
die er voorhanden is…
Delend licht
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
424 dwalend langs de grote rivier
zoek ik de kleine steentjes
die zonnewarmte dragen
geef ze in stilte over
aan de koud geworden hand
het hart vol dieptevragen
grijze wolken drijven over
we delen samen het licht
dat het donker verslaat
en langzaam zien we
hoe iets van een verlaten droom
weer in een werkelijkheid overgaat…
Ruis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
521 Zo verzwijgen wij vol spijt
van een wereld stil en doods,
zingend van een engel
die tussen beer en eend
ongeschonden bleef.…
Chemtrails
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
489 Bezorgde burgers kwamen bijeen in Gent
voor een echt opzienbarend fenomeen
Specialisten spraken er achtereen
Ze vertrouwen de hemel voor geen cent
Atmosfeer vol strepen; ernst of argwaan?
Velen denken; er zit vast een luchtje aan!
Bron: argusoog.org door Godelieve Vaesen-Internationaal Chemtrail Symposium-Bewijzen: we worden besproeid…