8214 resultaten.
Ik treur, maar misschien teveel!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.162 Ik treur om vergane tijden,
die niet meer terug komen,
ik treur om verlorenen
die er niet meer zijn,
ik treur om de jaren die voorbij zijn
en nooit meer terugkeren,
ik treur om al die nutteloze acties
met zoveel doden tot gevolg,
ik treur, omdat er een vader
zijn kind liet sterven,
vergat het af te geven op de crèche,
ik treur,
maar…
Kringen in kalmte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 Misschien een kras in het gemoed,
gewoon alles wat niet geruisloos voorbij gaat.…
Aangezwengeld
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.132 Seksueel
onafhankelijke
vrije uitstraling
Als een gazelle kwam zij voorbij
billen zonder string
Haar poes vrij ademend
hengelend naar kip
Als zij eenmaal is gepasseerd, laat
passie haar vulva
in een zucht vollopen…
de incisie van oktober
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
533 ik weet nog hoe zij daar stond
met beton in haar handen
hoogzwanger
het snauwen van hem
was geen vergissing
zij staarde voorbij gebalde vuisten
’n gescheurde jurk, stevig
vastgebonden
aan de brokstukken van ’t onmenselijke
tussen modderpoelen en het gehavend huis
gekromd bouwde zij een muur, het gewicht
vol gesis onder geweld
van…
ik was een kind
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
533 het is stil
alsof bij iedere sneeuwvlok
een nieuwe schaduw valt
jij zit schuin tegenover mij
het brengt een soort triestheid
in de kamer
we bewegen steeds dieper in de winter
nauwelijks meer dan een ongecirkeld woord
dat in de waanzin van de wind
onbekende richtingen op vingers telt
onophoudelijk, voorbij als suikerspinnenwolken
waarin…
Bedekte termen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
555 Voorbij de muren van de kamer
wacht het voorland op gedempte toon.…
Het
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
515 waarachtig waargenomen heb ik U
wezenlijk was ik niet zo voorbereid
ik deed gewoon mijn ding
ging daar helemaal in op
en juist
op dat montere moment
waarop ik even
helemaal niets meer wist
de vele gedachten voorbij
stopte het denken abrupt
vastgenageld werd mijn geest
de blinddoek afgetrokken
en heel even mocht ik zien
de hevige helderheid…
zwarte wolken
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
645 het beeld verdiept splinters
driedimensionaal
ik wil niet terug en draai mijn hoofd weg
van het graf in de spiegel
mond na mond ligt de waarheid uitgestrekt
in een rusteloze slaap
een naam komt opnieuw langs
jaren lopen terug naar achter
ik wil ze niet bewaren
ze bewaren zichzelf, stromen voorbij
tijd tast alles aan
maar…
Alleen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
826 “Alleen”
Langs het raam,
door condens beslagen
lopen figuren
als vage schimmen
achter hun schaduwen aan
hersenspinsels
vervaagd en vertraagd
vanuit een troebel verleden
waar het niet was
wat het leek
waar de waarheid
geen werkelijkheid is
en de dagen
in twijfels aan je voorbij razen
en de nachten in nevelen
van…
winterwaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 vastgezet in ijs weerspiegelt
deze datum dat het zondag is
een droom in maart, voorbij zijn slaap
vol vergezochte beelden
wrevelig doch schoon –gewassen door de kou
‘ik hou van jou’ klinkt ver
de woorden rusten in je hoofd
op wacht, op andere tijden
en wetend dat
het voorjaar is beloofd
dus buigen we de kou
tot kromme lentebeelden, geel…
voor de gebrokenen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
453 de zon schijnt
op ontbladerde bomen
takken gehuld in donkere herinneringen
stof in de zwervende wind
de trein raast in sporen
voorbij dierlijke klanken
achter gelaten in nevels
af en toe trekt een wolksluier op
haar nauwelijks
hoorbare snikken
ze zeggen dat ze lacht
een vrouw in foetushouding
weerspiegelt in stilstaand water…
Stiltespiraal
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
644 Tussen muren van eenzaamheid
krijgt de stilte nauwelijks ruimte
in volume van leegte
herhaalt het vacuüm een spiraal
ook zonder jou gaat de zomer voorbij
dwalen dromen tussen geesten
van overleden vrienden
die hebben gezien hoe jij
geboren werd
in dit zonderlinge land van stilte
en falende voorbehoedsmiddelen
ben jij het ongewenste product…
Diep van binnen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 de wereld glijdt voorbij
in mistig stille schimmen
zij raken met hun nat en kil
mij diep van binnen
kan ze niet ontwijken
er zijn geen heldere plaatsen
waar ik kom en wil verblijven
houdt iedereen mij in de gaten
heb mezelf al opgegeven
wil er niet meer zijn
weg gaan uit een wereld waar
geen plaats is voor mijn leven
ik glijd af
ga…
ongeluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 Totdat de ambulance kwam,
toen was het plots voorbij.
Ik wist niet eens zijn naam....
en hij niet die van mij...…
sprakeloos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 behalve al het losse gedoe
wat je zo noemt: wat woorden
die je nooit hebt gezegd
zoveel wat ongezegd bleef
maar ik begrijp het en ook niet
dat is de taal en voorbij de taal
alsjeblieft zeg iets
nee, zeg beter niets
ik denk aan jou schat
bijna zonder woorden…
Dit is mijn gebed
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.801 Geef me de kracht om
me uit te drukken
voorbij woorden.
En geef me vooral de kracht om
geduldig te zijn,
vertrouwen te hebben in alles
wat ik ontmoet en
in de stilte te leven van mijn hart.…
De vogels van morgen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
967 In niets voorbij, de aarde
nog aarde, de zee onbeademd, het stof
mager uit je borsten schuddend, omarmend
de vogels van morgen.…
Ze staan voorlopig weer in ‘t vet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
493 Lieve deugd wat ben ik blij
dat geschaats is weer voorbij
enkel en alleen het zien
vrat van mij een pond of tien.
Want al klinkt het ook absurd
steeds deed ik bij elke spurt
onderuit voor de T.V.
virtueel wel voluit mee.
Was het langer door gegaan
had de kans beslist bestaan
dat ik mager als een lat
dra de geest gegeven had.…
Herstelwerk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
440 Zo vaak mis ik het joch dat
Met zijn ogen voelde,
Met zijn handen de wereld
Kon verstaan, woordeloos kon
Begrijpen wat er voorbij was gegaan,
In seconden het besef had
Dat alles invoelbaar moest zijn
Om iets te betekenen te hebben -
Waar is het kind in mij gebleven?…
Een buitje doet wonderen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
465 Voorspeld een frisse regenbui,
die kwam en viel omlaag
En alles werd weer groen, fris,
nat, vogels tjilpten blij
Want die heerlijke frisse bui,
viel vandaag
die beestjes zagen de wormen komen
en de regen trok voorbij!…
windveren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
468 niets
meer dan
verlangen naar
‘buitengewoon’ verlegt hier
zijn betekenis
en God almachtig wist er, op
een haar na wat ik mis
de roze luchten zuchten luid
zij weten het niet beter, dan
dat wind op huid een schakel is,
een immerbloeiend jubelen
aaneengeschakeld luchtig
breidt het wolkendek haar kantwerk
duchtig uit
tot ver
voorbij…
Een visioen maar dan anders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 het is geen vraag meer
maar verdrongen stilstand
nu de wind de takken weer buigt
een tint er tussenin
noch het zwart in gesloten ogen
noch de nevel als gedempt wolkenlicht
een vorm van helder, die van geleende tijd
voorbij het lichaam dat ooit schaduw wierp
tussen brongras dat eertijds ons voedde
een voeg tussen nu, heden, wij, ons
hoe…
van binnen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
633 opeens was alles voorbij
en jij en ik allebei vrij.
jij ging verder alsof er niets was geweest
voor mij is het leven nu geen feest.
ik dacht dat we iets bijzonders hadden
maar jij had al direct een ander bij de kladden
kan dat dan al echt liefde zijn
of doe je ook haar weer pijn?…
oprechte uitnodiging (2)
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
596 ik zwerf graag in jou, zeg ik
om de dorre bladeren
te horen spreken
de ontroering is soms niet meer
dan het zien van een uit de mist verschenen boom
die, ontbloot, opnieuw zijn weg moet vinden
zich alleen waant
wanneer de avondzon zijn roestige takken brandt
na een dag, te donker om volop te leven
het is zo voorbij, antwoordt het…
Laten sporen schaduw gaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
513 kringen rond je pols bekeken
maar in je ogen
zie ik een heel ander beeld
de jaren hebben
stempels op je huid gedrukt
om het bestaan te structureren
uit opvoeding en verder leren
maar in ervaren
met liefde en verstaan
diepen lijnen minder uit
laten sporen schaduw gaan
ik lees het speelse
voel de warme kracht
in ogen die de tijd voorbij…
Kist na kist na kist...MH17
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
913 Onder de stralende zon
Een eindeloos ritueel
Kist na kist na kist
Van ruim naar wagen
Gevat, getild, geschouderd
Gedragen op gelijke wijze
Kist na kist na kist
Van ruim naar wagen
Een fles rolt voorbij
Rimpel in het ritueel
Kist na kist na kist
Van ruim naar wagen
Nog zoveel te gaan
De komende dagen
Kist na kist na kist
Van ruim…
Ver Laten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
791 winterbang zichzelf
niet tegen te komen
zoekt sneeuw houvast
de bomen, kijk, ze zwijgen
niets dat mij beweegt
oorverdovende stilte
hoopt zich op
geen tijd meer te verliezen
ik ga er aan voorbij
stilte,niets dan stilte
alle vergeten woorden
ze vallen zacht
zacht
zachtjes weg
in het nog onbeschreven wit
ik kan mijn zinnen…
Lief beest
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
654 hoorde er bij
net als die enkele muis
Veel warmte heb jij gegeven
je was er iedere dag
veel knuffels hebben we jou gegeven
je had een poeslief gedrag
In de periode van mijn verdriet
voelde ik mij getroost bij jou
je was een lief beest
het gezin hield gewoon van jou
Nu ben je er opeens niet meer bij
ook voor jou is eens het leven voorbij…
Bij afwezigheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 ik zie, ik zie
wat jij niet ziet
het is groen en het beweegt
het slaapt niet
onttrekt zich aan tastbaarheid
holt achter blinde feiten, schuilt
in laaghangende schemer
oogst aanmaningen
en onbetaalde rekeningen
ergens lijkt bloed te stoppen
met stromen
aan verjaarde zonden voorbij
zou het zo eenvoudig zijn
is er droogte na het avondeten…
schemering
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
498 tien over zes
zijn lijf is moe en murw, zijn ogen
tranen in een
wake zonder weten
zijn afgemeten pas verschijnt
verraadt dat zoekend slepen
van een toegeknepen dag
en zo
ontstaat de eerste wrok
voorbij de avondklok
de bank hangt nog gemelijk in
een hoek, zijn boek boeit korter
dan een snel respijt
om woorden te beheersen
moet…