11282 resultaten.
sterven op zwart gruis
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
631 veel lichter als veder
dwarrelend in blauwe lucht
een losgekomen pluisje
geniet van zweven
speurt naar goede aarde
op zijn eenzame vlucht
door speelse wind
wat verder afgedreven...
strandt op rotsgrond
in de luwte
het voelt meteen,
dit is niet mijn thuis
beseft zijn lot,
maakt een kruis
mijn leven is sterven
op het zwarte gruis...!…
Het zijn van tegenpolen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
461 ik voelde zon
maar zag hoe
wind vriezend door
de schaduw gleed
je warme ogen
namen me mee
ik pakte je handen
wist de kou die jij leed
lichaam spreekt
zonder woorden
de taal van samen
in elkaar bekoren
liefde en verdriet
dansen leven in balans
als een lentezon die vriest
in het zijn van tegenpolen…
thuiskomen
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
672 vermoeid
van treinen,
werken en beulen
kom ik aan
op een
vertrouwde plaats…
mijn huisje
de achterdeur
draait open…
een oase van
stilte en rust
begroeten mij
uitbundig,
een warme gloed
omhelst innig
mijn gezicht,
een stille wind
fluistert in mijn oren,
ik kan nog net
haar woordjes horen…
vriend,
wees welkom thuis!…
ik zag de nimf in haar
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
900 dit spektakel had ik
willen aanschouwen, haar lijnen
die fijntjes haar tekenden
op het scherm van ver
voor de horizon
zelfs had ik haar nog
meer kleuren willen geven, ach
ik beken, haar aanraken
in de bevalligheid van mijn streken
haar zien willen bewegen
zoals een vrucht op het zachte wiegen
van de wind, haar roze wangen
willen plukken…
nooit geweten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
495 de zoetigheden op mijn brood
zijn uit de scherpste sneden
van het lijden geopenbaard
als zinvol en leerzaam
ik had dit nooit geweten, nee
er bestaan geen winters zonder kou
geen oevers zonder kade geen
leven zonder waarde
maar als ik de buitendeur open
en een gulle wind met een kansrijk
verhaal die dan de tijd in mij onthult, wie
zegt…
Reis naar de stilte
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
477 Als je mij toelaat in droomwereld
of niet geveinsde werkelijkheid
reizen we samen naar de stilte
onder bloesem van de vlierstruik
ruiken we adem van zomerse wind
zonder verstandelijke conflicten
en je kust mij plotseling
vol op de mond, als ik niet aarzel
vallen ook de laatste woorden
op de zachte zwijgende grond
waar de stilte al…
Scheldedijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
521 Terugrit tegen de wind in
Voor de boeg. Avondlijk gezwoeg…
Ondertussen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
478 Wolken zijn soms ondoordringbaar
blijven juist hangen om je hoofd
pas als vanuit eigen stilte
de wind langzaam aanzwelt
volgt er weer ruimte
voor zicht op zicht
ondertussen hou elkaar maar vast
als wolken de zon versperren
in het donker van de uren
is elk sprankje
een helpende hand…
Buiten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 wat zon
een vleugje wind
klein veegje
glinsterende regen
is alles waar
een kind mee kan leven
door buiten te zijn
een heerlijke
wereld om met
eigen ogen
zo in te drinken
kleine stappen om
de ontwikkelingen
te kunnen behappen
een verzadigde
zucht als dit
alles genoten is
dan komt de rust om
met alle elementen
een droomwereld te…
Herfst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Behoorlijk veel wind aan
de kust.
Lichte zonnestralen komen
door de wolken heen.
De zee met haar ruige
hoge golven
is schitterend.
Een enkeling op het
strand, met langs de
vloedlijn
wat vogels.
Het is magnifiek,
om het te mogen
aanschouwen.
Herfst heeft ook zijn
bijzondere kanten.…
Gloed
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
518 Ik denk aan jou
ik droom van jou
ik draag jou in mijn ziel
de wind om mijn hoofd
fluistert zacht en belooft
ik wil jou het mooiste geven
mijn liefste mij lief mijn leven
hopelijk krijg ik geen berouw
want ik voel nu een gloed
ik lijk wel een debiel
ik draag jou in mijn ziel
en deel met jou mijn bloed…
De schelp
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 Als ik luister naar het ruisen van de wind
Waai ik terug naar mijn kindertijd
Waar ik klein was en bemind
Terug naar oma’s oude vensterbank
Waar een schelp fier stond te pronken
Die ooit ver in de diepzee lag verzonken
Met de schelp tegen mijn oor geklemd
Maakte de bloedstroom des levens
Zich met een zeebries aan mij bekend……
Vlinderwindekind
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
665 hier kom ik je tegen
tussen letters en dichtersdromen
een vlinder in de zomerstorm
je draagt een mantel van liefde
als een fladderlichte omslag
gerangschikt in een aardse vorm
ik zou met je op willen vliegen
het draagvlak verdelen
sierlijk, soepel, onkreukbaar zweven
schrifttekens rusten op de wind
dwarrelen naar de aarde
daar raak…
De finale
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
477 ik zag
het blad al
in onrustig
bewegen
kleine
voortekenen
die schrijvend
de wind al de
weg wezen
van licht tot
matig naar
krachtig en
stormachtig
daarboven
verliest de mens
zijn levensrecht
dan is het
spel gespeeld
worden fiches
ingewisseld voor
het laatste heel
zoekend in de
chaos blijkt
vrijwel alles
kapot maar
ergens…
Dag van de haiku
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
581 .
---
Kwinkelerende
haiku gebouwd uit woorden
wiegend op de wind.
---
Een haiku
is een stilleven
van weinig woorden.
---
Haiku's komen en gaan
ze ontstaan spontaan
het gras drinkt dauw.…
Rad van Fortuin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 Maar zelfs als Fortuna je nu paait:
je oogst niet altijd wat je zaait,
niemand weet hoe de wind waait,
wanneer hij wordt neergemaaid,
want, het wiel draait.
De mens die wikt,
het lot beschikt,
en geen haan die daar naar kraait!…
Aan Ila
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
610 Ik droomde eens
dat jij
uit Oostenrijk kwam
Om precies te zijn
uit Wenen:
eeuwen geleden
En je woonde daar
allang
Uit alle ramen
klonk muziek
Geen toon
ontbrak
in de straten
En vooral
de driekwartsmaten
trokken veel publiek
En uit de bergen
kwam
een warme wind
Die bracht je
naar je nieuwe land
Geen bergen
maar een strand…
Altijd aanwezig
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
573 Ze loste op in wind en regen,
maar bladerend door mijn geheugen
kom ik haar toch steeds weer tegen,
alsof ze leeft buiten de tijd,
elke dag van mijn bestaan
is vol van haar aanwezigheid.…
De kunstenaar
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
527 Ik schilder mijn canvas, precies hoe ik wil
Ik geef groen aan de wolken en schilder de wind windstil
Ik meng paars en geel door de zee, verf een touwtje om de maan
en neem haar stiekem met me mee
Al mocht ik niet kiezen voor de grote van het doek
noch de fijnheid van de kwasten die ik erf
Ik schilder wat ik wil, vanaf nu tot het laatste…
Schep
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 zoals korrels van zand
worden geschud maar
steeds duin blijven of
woestijn of wat aanspoelt
strand, druppels: regen of
nevel of net nog wolk of
waterval, stenen: berg of
pad of huis en hoe kinderen
graaien met open handen als
scheppende kracht graag alles
dooreenschudden en dat ze
nog ontdekken zullen:
er is alleen de wind…
Vlinderlicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
400 vlinderlichte
wervelende klanken
vullen de leegte
een melodieuze melodie
laat de snaren trillen
van het universum
majestueuze muziek zorgt
voor het wijken van de nevelen
stormen liggen rustig
in de armen van de wind
bomen begroeten
hun bloesem
op de lieflijke tonen
van hemelse muziek
een nieuw begin
voor natuur en mens…
Parkinson
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
536 met mijn hoofd
dicht bij jou
luister ik
naar je gemoed
is het een merel die fluit
of zijn er blaffende honden
het ruisen van de zee
of huilende wind
laat het de lach van het kind zijn
dat jij was
als je danste en sprong
en aftelrijmpjes zong
aftellen doen de jaren
herinneringen tellen op
soms wel
soms niet
dingen van…
Verwaaiende gedachtes
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
403 Tijdens de laatste hondenronde
onder een bedekte sterrenhemel,
sloffend door het natte gras;
over water als de wind er is,
in de winter als je sneeuw vindt
in jouw vlindervriendelijke achtertuin;
tegen het indutten aan,
gezeten op een plek in jouw leven
met diffuse focus op een oppervlak.…
Wachten op leven ?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 Hoor hoe wind door bomen blaast.
Luister naar het suizen in uw oren.
Luister naar de stilte in muziek.
Naar een oude klok die tikt.…
Depressie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.013 De lucht al weer klaar
om verder te regenen
weerspiegelt donker
haar overvolle wolken
in een bodemloze plas
De zon al weer gestopt
met haar verwarming
heeft slechts kortstondig
de wolkenlucht doorbroken
grauwsluiers opgelicht
De wind al weer geluwd
doorblies vergeefs de geest
frisse voorjaarsbries
voorlopig weerstaan
maar de lente…
De reden omslachtig
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.288 Voor elk teken dat ik voel,
want zelfs de wind geeft zacht gehoor,
aan mijn hunkering zo zwoel..
En de storm die raast maar door…
De balans neigt naar dat gene
Wat ik angstig zal aanschouwen…
Want ik voel dat jouw gedachten
De mijne niet vertrouwen…
De reden blijft omslachtig..
Maar ik leg mij erbij neer..…
Zomerbuitje
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
892 Zwaluwen lijken
verwonderd
en licht:
wiegende wind
ruist door bomen en stegen:
't zomerse zonlicht
stond me wat tegen.
Zwaluwen dansen
door dit paneel
van schuivende wolken
en grijsgrauwe kleuren.
Toch blijft augustus
met zomerse geuren.…
Timbre van begeerte
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
877 We willen meedeinen
met de lakens in de wind
om te verdwijnen als het stof
dat schittert in het licht.
We willen de verbeelding bezingen
en ontwaken op de tonen van
de regen geurend onder bomen
liggen tot de aarde naar de hemel reikt.…
Haar strakke blik naar zee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
565 Zij heft haar tengere armen
met strakke blik vooruit
lange haren wapperen in zilte wind
geen kou kan haar deren
door lang dun gewaad
als de zon ten onder gaat
zij is één met de zee
en de zee met haar
rollende golven spoelen aan
de kracht van het universum
oude woorden in haar hoofd
broze vingers reiken…
het zomerde een middag lang
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
696 we liepen samen
warmte trilde zacht
wind wist wat wij wilden
koelde ons heel even af
het gras was groener
dan we dachten
wij onhandiger
dan we verwachtten
het zomerde een middag lang
in traagheid van het leven
nemen was van geen belang
we wisten eindelijk te geven…